QuintusLiber
tentia publica imponi debet.Anifeſta peccata nōſunt occulta correctōne purganda.S Xconcilio mag.¶ Ponit pnīaꝫ occidētis p̄ſbrmUi p̄ſb̓rm occiderit. xij.bannorū pnīa ei ẜm canones īponat̉. ⁊ īfra. cōuictꝰ vſqꝫad vltimū tēpus vite ſue militiecingulo careat ⁊ abſqꝫ ſpe cōiuij maneat.Lex. iij. mediolen̄. archiep̄o⁊ ſuffraganeis.¶ Cōſideratis circūſtātijs arbtraria pnīa indicēda ē ei qͥ modum exceſſit ſe defendenda.M Ignificauit nobis vir no¶ bilis. p. ꝙ .ſ. dicto imꝑatofri cū olim rediret ab vrbe caſtꝝveruicie negauit. ⁊ infra. Undeꝯtingit ꝙ. iiij. caſtris deſtructisplus qͣꝫ duo milia domoruꝫ deſtructa fuerunt: multi hoīes interfecti: et alia mala ibi cōmiſſaque longū eſſet ꝑ ſingula enarrare. ¶ Quoniam igitur prefatus. p. deo exinde reconciliari
deſiderat mādamus quatenuss ipſi penitentiam ẜm ꝙ viſum fuherit miſericorditer imponatis.ī attendētes ꝙ pro libertate ſuak ⁊ eccleſie deuotōe hoc fecit quare in his debitis talem diſcretionem habere vt alij et ipſe idemꝓ auſteritate penitentie a ſeruiltio eccl̓ie nullatenus retardent̉nec aliquod ſalutis ꝑiculuꝫ debeat formidare.¶ Dem archiep̄o cantuarien̄.¶ Indulgentie que conceduntur ꝑ prelatos nō ſubditis nō ꝓſūt niſi ꝓprij iudices hͦ ꝯcedāt.Uod aūt cōſuluiſti vtrūremiſſiones que fiūt ī deindicationibus eccleſiarū aut conferentibus ad edificationē pontium alijs proſint qͣꝫ his qui remittentibus ſubſunt C hoc volumus tuam fraternitateꝫ tenen re qd̓ cum a non ſuo iudice ligari nullus valeat vel abſolui: remiſſiones p̄dictas prodeſſe illistantū modo arbitramur. quibꝰvt proſint proprij iudices ſpāliter indulſerunt.
Anifeſta. occulte. immo qui publicē peccant publice corripiant̉. ij. q. j. ſi peccauerit. ⁊ de conſe. di. ij. egoberengariꝰ. in fi. ⁊ hoc ſiue ſint grauia ſiue leuia: vtvitetur ſcandalū. ſolēnis tn̄ pnīa clerico imponi nondebet. nec etiā publica niſi depoſito: ar. l. di. alienū. ⁊. c. ꝯfirmādum. .jͣ. e. queſituꝫ. vbide hoc. ⁊. xxvj. q. vj. c.vlti. lau.o annorū: ar. ꝯͣ.Ui p̄ſbyterū.xxxiij. q. ij. hoc ip̄m. etc. admonere. Sol. ordinariū eſt ꝙ ꝓ mortali crimine ſeptēnisⁱpnīa iniungat̉: vt ibi:ſed ꝓpter enormitatēmaior. vt hic ala. ⁊ ſacerdoti imponit̉ qn̄qꝫ pnīa .xij. an. xxx. q.jͣ. non debet.¶ Canones pnīalesd ¶ Cingulo: deponitur iſte a dignitateſua vt clericus ne arma vlterius ferat. depe. di. v. falſas. ⁊. xxx.iij. q. ij. admonere.e ¶ Abſqꝫ ſpe. coniugij. Quedā crimīa impediunt mr̄imoniumcontrahendū. vt inceſtus. sͣ. de eo qͥ cog. cōſan. vx. ſue. c. j. ⁊. ij. etc. trāſmiſſe. in fi. xxxij.q. vij. ſiquis viduam.Item raptus ſponſealterius. xvij. q. ij. ſtatutum. Item ſi quisvxorem ſuam interficiat. xxxiij. q. ij. admonere. Item ſi quis baptizauerit filiuꝫ ſuumvt ſeꝑaretur ſic ab vxore. xxx. q. j. de eo. Item qui monialē ſciēter in mr̄imonio accepit. xvij. q. j. hi qui ⁊ in caſu pn̄ti. Hec impediunt ſed non dirimunt: alia ſunt que impediunt ⁊ dirimūtde quibus habuiſti. sͣ. de eo qui du. in ma. quam pol. cum haberet. ⁊ in alijs pluribus. c. ibidem. ber.gnitcauit. ¶ Primo ponit̉ petitio. ſecūdo ꝓuiſio ibi.qm̄. ab. f ¶ Urbe .i. roma. appellatione em̄ vrbis tomaintelligit̉. ff. de ver. ſig. vrbis. ⁊. l. qui incōtinētibus. Sicut cumdicitur apoſtolus paulum intelligimus anthonomafice. ber.g ¶ Uiſum fuerit. et ſic penitentie arbitrarie ſunt .xxvj. q. vij.tempora. de pe. di. j. menſuram. ⁊. jͣ. eo. quęſitum.h ¶ Miſericorditer: ar. ꝓ miſericordia impendēda. l. di. ponderet. xlv. di. lꝫ. ⁊ .xxvj. q. vij. allegant. lau. i ¶ Pro libertate.hec eſt iuſta cauſa pugnandi. ſi modus ſeruetur. xxxiij. q. vlt. oītimore. ⁊. c. hortatū. k ¶ Deuotione: ꝙͣuis bona intentiōe fecerit modū tn̄ exceſſit. qd̓ ptꝫ ex eo ꝙ penitentia imponit̉: arg.xxxiij. q. iiij. qui peccat. ⁊ sͣ. de reſti. ſpo. cum olim. j. in fi.l ¶ Retardent̉. ar. mitius agendū cū aliquibus: ne a ſeruitioeccleſie retrahātur. ar. xij. q. j. certe. C. de pe. honor.Uod aūt. ¶ In prima ponit̉ cōſultatio. in ſecunda rn̄ſio ibi: hic volumus. m ¶ In dedicatiōibꝰ. Hodie indulgentia que in cōſecratiōibus eccl̓ie fit nō debet excedere annum: ſiue fiat ab vno ſiue a pluribus ep̄is in anniuerſario conſecrationis. ⁊ in alijs caſibus vltra xl. dies hmōi indulgētie hodie non excedunt. jͣ. eo. cum ex eo. §. vltimo. ber.n ¶ A non ſuo iudice. jͣ. e. omnis. §. j. sͣ. de iudi. at ſi clerici. ⁊ sͣde conſue. ad noſtrā. ⁊. C. ſi a non compe. iudi. l. j. poteſt exponi .i. a non ſuo iudice factas. ber.o ¶ Vt proſint. Quid valent tales remiſſiones. vetus eſt querela. adhuc tamen ſatis dubia. Quidam dicunt ꝙ valent tm̄ qͦad deum non quo ad eccl̓iam. quo ad deū. qm̄ ſi quis ſine mor
tali decedat. non tn̄ acta cōdigna pnīa de peccatis penam ꝑingatorij minus ſentiet ꝓ mō remiſſionis ſibi facte in vita iſta. eccleſia tn̄ viuēti ob hoc debitam ſatiſfactionem non relaxat: alijdicunt ꝙ valent quo ad eccl̓iam. ſed tunc tm̄ cum peccatū percontritionē vel per ſatiſfactionē ſufficienter punitū eſt. tūc cm̄qd̓ ex ſuꝑabundantieccl̓ia īpoſuit quo addeuꝫ ⁊ quo ad eccl̓iaꝫoīno ꝑ tales remiſſiones remittit̉. Alij etiam dixerūt ꝙ oīno ꝓut dant̉ proficiunt: etquo ad deū ⁊ quo adeccīam. ſed qui eas faciunt ſe onerant. tenētur em̄ elemoſynis ſuis ⁊ orōnibꝰ eas ſupplere alioquin grauiter in purgatorio punient̉. Alij dicunt: ꝙvalent tm̄ ad remiſſionem illius pnīe q̄ negligenter eſt cōmiſſa.Sed ex hoc. c. veriuscolligitur ꝙ qui iniūgit pnīam ſicut ſibi videtur imponit ⁊ concedit vt eam per hasremiſſiones vel in totum vel in ꝑtem redimat. qd̓ ſi fecerit vt h̓dicit̉ valent remiſſiones ad relaxationē iniuncte pnīe alioquinnō. Hoc tn̄ verum eſtqd̓ licet nō valcāt adrelaxationeꝫ iniunctepnīe quo ad eccleſiaꝫvalent tamen ad minorem penam peccati quo ad deum ſicutalia bona. Sic ergo ſiiudex iniungit alicui ſeptennē penitētiā. ⁊ non concedit vt poſſit redimere licet ipſe vel alius pro eo generalem faciat remiſſionem ad pontem vel alium locū qui pōti confert de ſuo quātitatem penitentie ſibi iniuncte quo ad eccleſiam non diminuit. ala. ⁊ hoc quod dicitur in hac litera intellige verum cum peccatū per contritionē omnino dimiſſum eſt. Nam pro om̄i peccato duplex pena debetur. temꝑalis ⁊ eterna. de peni. diſt. j. ſipeccatū dauid. ⁊. c. ſicut primi. ſed per contritionē pena eternadimittitur. de pe. di. j. verbum dei. temꝑalis ꝟo .ſ. per ſatiſfactionem: vt in p̄dicto. c. ſi peccatū. Et ꝓ iſta pena qualitercūqꝫ ſatiſfaciat eccīe dūmodo nō decipiat̉ eccl̓ia. ſufficit ⁊ abſolutꝰ eftquem abſoluit ⁊ ligatus quē ligat. xxiiij. q. j. quodcunqꝫ. ſꝫ impoſita alicui ſeptenni penitentia data. v ij. denarijs habet. vij.annos remiſſionis valituros ſibi p̄cepto imponētis ſibi pnīaꝫnūquid vſtra ieiunare tenetur. rn̄detur. ſi in veritate ſatiſfecerit eccleſie. non tenet̉ ex neceſſitate ieiunare ſed ex honeſtate ⁊ſi cōtemnat peccat mortaliter ꝓ cōtemptu. dꝫ em̄ ſemꝑ dolerede peccato. de pe. di. iiij. productior. qꝛ neſcit an dimiſſa ſunt cipeccata: ar. sͣ. de pur. ca. c. vlti. ibi ⁊ ſi ſimplex fuero ⁊cͣ. cū ſuisꝯcor. ⁊ ſi cōmode pōt adequari pena cū p̄cedēti culpa ſaltē dꝫ.ar. de pe. di. j. vide benignū. vn̄ apl̓s. ſicut exhibuiſtis mēbra veſtra ⁊cͣ. xlvij. di. oēs huius ſeculi. ⁊ punire in ſe qd̓ deliquit. depe. di. j. ſi pcm̄. ⁊ d̓ pe. di. iij. pnīa ē. p ¶ Iudices .i. ep̄i. qꝛ alijinferiores p̄lati hmōi remiſſiones facere nō poſſunt. sͣ. d̓ exceſ.p̄la. accedentibus. Uel dic iudices .i. ꝓprij ſacerdotes cū iniungunt pnīas ſuas ꝑrochianis. pn̄t eis ꝯcedere ꝙ tales remiſſiones ſibi ꝓſint. ſi de bonis ſuis contulerint p̄dictis locis: ⁊ hocfauore pnīe. vt ſic diuerſis modis poſſint liberari a peccatis.q ¶ Indulſerunt. ar. ꝙ clericus ſine licentia ep̄i ſui aliū iudicē etiā eccleſiaſticū eligere nō pōt. jͣ. e. oīs vtriuſqꝫ. §. j. ⁊ sͣ. d̓ foro comꝑe. ſignificaſti. vbi hoc eſt expreſſum.