Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CCCLXv
Einzelbild herunterladen
 

LiberQuinē

Quintus

a ⁊ dāna tali occaſiōe ſecuta taxatione a iuramēto p̄miſſa in milb le libris vſualis monete p̄dictoep̄o ſnīaliter duximꝰ ꝯdēnādū. Regorius nonus. Statutū ſuꝑ danis nō repetendis ad expēſas nō extendit̉ N noſtra ⁊ fratrū nr̄oruꝫpn̄tia ꝓpoſuiſtis ꝙ olimciues brixien̄. ꝓ reſtauratiōibꝰdānoꝝ illatoꝝ adinuicē q̄ ꝓpt̓ml̓tas ciuiles diſcordias incurrerāt plurimū aggrauati ſtatutū editū de nō petēdo vl̓ recipiēdo ī poſteꝝ reſtauratōes hmōia cōi general̓r approbarūt ⁊ firmarūt etiā iuramento: ⁊ infra. Cū igr̄ alid̓ ſit dānoꝝ reſtauratio qͣꝫ ſatiſfactio expēſaꝝ: ⁊ iōī iuramēto exhibito ſuꝑ dānoꝝarticl̓o intelligi nō debeat ꝙ factū expēſaꝝ fuerit ꝯp̄hēſū mandamꝰ qͣtenꝰ iuramēto nō obſtāte p̄dicto aucͣte nr̄a ꝓuideas ꝙdictū cōe ꝓ bono ꝯcordie ad exd pēſaꝝ ſatiſfactōnē ꝯtribuat iuxͣtue diſcretōis arbitriū a te ſicut

expedierit moderādū. IDe. Habet plura dicta ⁊ ſe ſūmae AIculpa tua datū eſt dam Qnū vl̓ iniuria irrogata ſeut alijs irrogātibꝰ opē forte tuliſtis aut hec imperitia tua ſiue negligētia euenerūt iura ſuꝑ hish ſatiſfacere oportet nec ignorantia te excuſat ſi ſcire debuiſti exfacto tuo iniuriā: veriſil̓r poſſeꝯtingere vel iacturā qd̓ ſi aīaliatua nocuiſſe ꝓponas: nihilominus ad ſatiſfactionē teneris: niſi ea dando paſſis damnū velisliberare teip̄m. qd̓ tn̄ ad liberaitionē nō ꝓficit ſi fera aīalia velq̄ ꝯſueuerint nocere fuiſſent: etkquā debueras nō curaſti diligētiā adhibere. Sane licet quioccaſionē damni dat: damnuꝫvideat̉ dediſſe. ſecus eſt tn̄ in illo dicendū qui vt noͣ accideretmn de ꝯtingētibus nil omiſit.Rubrica. De penis.EX concilio toletano. Totiens puniēdus eſt criminoſus quotiens delictū iterar.

a Taxatione: debet iudex primo taxare de expēſis ⁊ dānioin iudicio petitis. iij. q. iij. offerat̉. ver. ꝙ fieri. ⁊ poſtea debet iurare: ⁊ tali iuramēto ſtabit̉ tanqͣꝫ legitime ꝓbatōi. C. vn̄ vi. ſiqn̄. ⁊. ij. q. j. in primis. sͣ. de his q̄ vi metuſue cau. fiūt. c. vlt. vbide hͦ. B. b Uſualis monete: ⁊ ſi de hac nō fuiſſet dictū: deilla tn̄ intelligeret̉. ff.d̓ lega .j. ſi ſeruus pluriū. §. vlt. ⁊. ff. de ꝯͣhēempt. imꝑatores. ⁊ ſiplures eſſent vſualesmonete videt̉ de minori intelligēdū. ff. delega. iij. nūmis. ⁊ sͣ. decenſi. ex parte.ī noſtra et fra Qui iurat ſtatutū ſuꝑ nō repetendis dānis hͦ nō obſtāte expenſas repeterepoterit. h. d. Uel ſicutin rubro diuiditur: qꝛin prima ꝑte poniturdeciſa conſultatio. inſcd̓a rn̄ſio: ibi. cū igit̉c Dānoruꝫ. No.ergo ꝙ dr̄ia eſt interdamnū ⁊ expēſas: vthic patet: et. sͣ. c. ꝓxi.ar. vn̄ iuramentū ſuꝑvno factū nō extēdit̉ad aliud: cum ſint diuerſa: puta ſi ꝓpt̓ diſcordiā domuſ aliquadeſtructa fuerat poſſeſſio aliqͣ ſteril̓ remāfit. vel qꝛ negociari n̄potuit: hmōi dāna remiſſa ſunt ⁊ iuramento firmata. Quoddāem̄ dānū ſiue int̓eſſedr̄ circa rē: puta ſubtraxiſti inſtr̄a qͥbus poſſeſſio eccleſie firmat̉ vel alterius teneris ad illud damnū qd̓ ꝯtingit ꝓpter abſentiā inſtr̄oꝝ. xij. q.iſi qͥs de clericis. ⁊. ff. de actio. emp. ⁊ ven. iulianus. in pͥn. Qd̓dā dr̄ extra rē: puta debui tibi frumentū: ⁊ qꝛ nō dedi ſuo tꝑefamilia tua fame perijt. illud damnū nō cōſequeris: ſꝫ p̄ciumfrumēti vel vini. ff. eo. ſterilis. §. cum ꝑ venditorē. expenſe dicunt̉ quas quis facit circa ſumptus litis ⁊ circa aduocatos.C. de iudi. ſancimꝰ. De iſtis expēſis mētio fit. sͣ. vt lite nō cōteſtata. qm̄. §. in alijs. ⁊ sͣ. de dolo finē: ⁊ ꝯſil̓es expenſe fuerunthic qͣs faciebāt eundo ⁊ redeūdo: vel expendēdo pecuniā ſuāfaciēdo maiores expēſas ꝙͣ ꝯſueuerūt ad iſtas expenſas iuramentū nō extendit̉. tn̄ ſi intellexiſſet de hmōi expēſis: ⁊ de bisintenderūt iurare. ⁊ hoc ꝯſtaret ⁊ ſuꝑ bis fieret interp̄tatio ſicut credo: ſꝫ h̓ ſimplicit̓ dictū fuit de damnis qͣre ad ea tm̄ reſtringit̉ iuramentū. ⁊ ſic aliud damnū: ⁊ aliud expēſe: ſicut dr̄aliud pena: ⁊ aliud mulcta: ⁊ aliud fraus: ⁊ aliud dolus. ff. dever. ſig. aliud fraus. d Contribuat: ꝓ bono cōcordie: vt h̓dicit. ſic fit cōtributio qn̄ iactus mertiū factꝰ eſt. ff. ad. l. rhod.de iac. l. j. ⁊. ij. §. cum in eadem. ⁊. l. amiſſe. Si ergo in caſu iſtoequū eſt fieri ꝯtributionē ꝓpter bonū pacis ⁊ ꝯcordie: ne forte hac occaſione ꝯcordia nō ſeruet̉.eII culpa. Nota ꝙ ad hoc vt teneat̉ qui damnū deditſeu iniuriā irrogauit: necceſſe eſt culpā interuenire alioquin nō tenet̉. vn̄ infantes ⁊ furioſi nō tenent̉ ſi damnū dederint. qꝛ iudiciū animi nō habet. ff. ad. l. aquil. ſꝫ ⁊ ſi. §. iniuriaruꝫ. ⁊. §. igit̉. ⁊. .xv. q. j. illud. impubes tn̄ doli capax tenet̉: vthic in. c. illud. ⁊. §. igit̉. ⁊ ille nō teuet̉ de culpa qui ad ſui defēſionē ⁊ incōtinēti ⁊ eodē mō damnū dedit. ff. eo. ſcientiā. §. qͥcum aliter. ⁊ de leuiſſima culpa qͥs tenet̉ in caſu iſtū. ff. e. l. ij. ⁊ille excuſat̉ a culpa qͥ alteriꝰ impulſu vel violētia ventoꝝ dānum dedit. ff. eo. quēadmodū. §. ſi nauis. ⁊. §. item labeo.f Tuliſti. No. ꝙ nō ſolū qui dānū dedit ſeu iniuriā irrogauit. ſed qͥ opē tulit tenet̉: puta ſi vnus tenuit ⁊ aliꝰ interemit

Alle qui tenuit qͣſi cām mortis dedit: iōqꝫ actōe in factū tenexͣ.ff. e. itē mela. §. ſi alius. ⁊. §. itē cū eodē. ⁊. ff. de iniur. nōſolumin pͥn. ⁊. §. ſi mādato. ſie ope ⁊ ꝯſilio furtum ꝯmittit̉. iuſti. deob. q̄ ex delic. naſ. §. ope. ⁊ homicidiū ope. ⁊ ꝯſilio ꝯmittit̉. sͣ.de homi. ſicut dignū. §. illi qͥ. ⁊. §. vl. ⁊. §. hi qͥ. ⁊ ſi. ff. de adul. iscuius. §. vltimo.g Imperitia: q̄ annumerat̉ culpe. inſti.ad. l. aquil̓. §. imꝑitia⁊. ff. de re. iur̄. imꝑitia⁊. ff. loca. ſiqͥs fundū.§. celſus. Idē intellige de negligētia ꝓuthic dicit: gͦ ſiue culpaſiue imꝑitia vel negligentia dānū dederisvel ſi iniuriaꝫ irrogaueris: vel dātibꝰ opēdediſti. teneris etiā ſinegligētia tua aliqd̓minus bn̄ feciſti: ⁊ obhoc dānū datū ſit teneris. ff. ad. l. aquil. ſiſeruus. ij. §. ex plauſtro. ⁊ lege qͥ occiderit§. in hac ⁊ negligētiaimputat̉. jͣ. de pe. ⁊ remiſ. queſitū. vbi de hͦ.g Ignorātia: h̓ nōexcuſat ignorantia aculpa ſi potuit ſcireex facto ſuo ꝯtingereiacturā vel iniuriamputa mihi licet ꝑcutere ꝑcutientē me ſi cūvellē eū ꝑcutere. aliūꝑcuſſi: imputat̉ mihiff. ad. l. aquili. ſciam.§. pe. ⁊. ff. de iniur. eūqui. §. ſi iniuria: arg.ꝯͣ. ff. e. ſi cum ſeruo. debuit ergo adhibuiſſe diligētiam in facto ſuo. vt dicit in fi. ⁊ ſicnō imputaret̉. Et illud ſcias ꝙ iniuria fit aut re aut verbis. reqͦtiens manꝰ infert̉. ꝟbis qͦtiēs ꝯuiciū dr̄. ff. de iniur. l. j. ⁊ sͣ. dere iudi. cū te. ⁊ iniuria ꝑ diſſimulationē abolet̉. ff. e. nō ſolū. §.j. Et illud ſcias ꝙ ꝯuētus de dāno dato ſi negauerit ⁊ ꝓbatūfuerit ꝯdēnat̉ in duplū. ff. ad. l. aquil. l. ij. ⁊. C. e. ti. ꝯͣ negantē.i Animalia tua. Sic ergo ſi quadrupes tua ſiue aīal damnum dedit: ad eſtimationem teneris: qꝛ nō cuſtodiuiſti aīaliatua: tn̄ ſi velis dare animal ꝓ damno liberare te potes: vt hicdicit: ⁊. ff. ſi qua. pau. fe. di. l. j. circa prin. ⁊ inſti. eo. ti. in pͥn. vn̄ſumpta fuerūt hec verba. ⁊ hoc habet locū in his anīalibus q̄ꝯtra naturā mouent̉: vtpote ſi bos cornupeta ſolitus fuit velequus calcitroſus: vt dr̄ in p̄dictis. l. In feris aūt aīalibus q̄naturali ſua feritate damnū dederūt: hic nō habet locū. qꝛ illud aīal dando nō liberaberis: qꝛ nō adhibuiſti diligentiamquā debuiſti. vt hic. jͣ. dicit. nihilominus vt hic dr̄ ſaltē directaactōe vel vtili potius. Si ꝟo aufugit ⁊ nocuit: nō p̄t dn̄s quōdā ꝯueniri: qꝛ deſinit dn̄s eſſe. vt. ff. e. l. j. §. in beſtijs. ⁊ inſti. e.§. j. Fere beſtie ſunt vt vrſus ⁊ cerui: q̄ ſunt aīalia ſiue volatilia fera dicunt̉ in inſti. de re. di. §. fere: ⁊ in alijs. §. ſequētibusCū em̄ liber hō dānū dat: locū hꝫ actio. l. aquil. dum ꝟo qͣdrupes ſiue aīal locū hꝫ actio de pauꝑie. cū ꝟo ſeruꝰ. tunc locū hꝫactio noxalis: ⁊ tūc licitū eſt ſeruū dare ꝓ dāno dato. inſti. denoxa. circa pͥn. k Nō curaſti. qꝛ hmōi aīalia nō dn̄t detineri ī publico vbi publicū int̓eſt. inſti. ſi qͣdru. pau. fe. di. §. hͦ qͦꝫ.al̓s. §. ceteꝝ. ſi ꝟo teneāt̉ ī publico ⁊ dānū dederit: tenet̉ dn̄s īduplū: ⁊ nihilominꝰ actio de pauꝑie locū hꝫ. qꝛ cū pl̓es actōesꝯcurrūt penales in eadē re vna nō tollit aliā. inſti. e. §. finali.l Occaſionē. ff. ad. l. aqͥl. qͥ occiderit. §. in hac. ⁊ sͣ. de homi.decetero. vbi de hoc. sͣ. de teſti. ſicut in glo. q̄ incipit ar. ꝙ vi.m Omiſit. Nota ꝙ nō eſt imputandū ei qui de ꝯtingētibꝰnil omiſit. ff. ad. l. aquil. qui occidit. §. in hac. ⁊. l. qͥ foueas. ⁊. ſſi putator. ⁊. l. di. ſi duo. ⁊ sͣ. de homi. c. vlti. ⁊ antepenul. B.