LiberQuintus

Ꝙx eodem.¶ Si delictū ē ꝓbabile n̄ īdicit̉purgatio. al̓s ſecꝰ. h. d. qͦ ad ti.I qͥs de gradu eccīaſtico¶ Vraptoribꝰ alienaꝝ ſpōſaꝝa ſe cōſenſorem vel ad interuētobrem manifeſte ꝓdiderit: a ꝓpͥogradu repellat̉: ⁊ ſi veriſil̓ibusexinde ſuſpitionibus fuerit propulſatus canonice ſe expurget¶ Ano. papa. iij. aquilegien̄.patriarche ⁊ mantu. ep̄o.¶ Infamatus ꝯtra quē crimenꝓbari nō pōt debet ſe purgareiuramento de veritate cōpurgatores vero de credulitate.Uotiēs tridētinꝰ ep̄s deVſymonia impetitꝰ ſit voſd latere n̄ credimꝰ: ſꝫ accuſatoresſcpͥtū afferētes teſtes ẜm formācanonicā ꝓducere nequerūt .ſ.ꝙ eccleſiā ſancti petri p̄ſbr̄o. p.dederit ꝓ qͣtuor modijs frumēti: ⁊ infra. ¶ Cōi fratrū .n. ꝯſilioē iudicamus: vt tercia manu ſuit ordinis ⁊ qͣrta abbatū ⁊ religioſorū ſacerdotum de ſupradictaſymonia debeat ſe purgare.¶ Porro purgatiōis tenor erithmōi: ep̄s iurabit pͥmū ſuꝑ ſctādei euāgelia: ꝙ ꝓ eccl̓a ſctī petri p̄ſb̓ro. p. danda nec ipſe ꝑ ſeg nec ꝑ ſubmiſſam ꝑſonā: nec aliquis ꝓ eo ſe ſciente p̄cium recepit deinde purgatores ſuꝑ ſctādei euangelia iurabunt ꝙ ipſihcredunt eum verum iuraſſe.ELexan. tercius.¶ Ep̄s parochianū ſuum infamatū cōpellit ad ſe purgandūniſi ab eo legitime appellaueritOs inter alios: et infra.Quia nos. t. f. conſulerevoluit vtrū cp̄s parochianumſuū ad purgatiōꝫ cōgere poſſit¶ Conſul. t. t. r. ꝙ ſi de aliqͦ cri-

mine publica laborat infamiai accuſatore ⁊ teſtibus deficientibus ad purgationem eſt ꝑ ip̄mep̄m ꝯpellēdus: niſi forte ſuperipſo ad ſuꝑiorē iudicē duxeritkappellādū. Sane ſi appellaueriteiꝰ parebit iudicio ad cuiꝰ examē cām voluerit ꝑ ap. trāſferre¶ Dem gaietanen̄. electo.¶ Compurgatores debent eſſehoneſti ⁊ notū habere eū queꝫpurgāt. nec debent a iudice velalio impediri ⁊ deficiens in purgatione punit̉ vt conuictus.Um. p. mā conella p̄ſbytꝭA⁊ infra. ¶ Purgatores illlius honeſtatis ⁊ opinionis eſſevolumus ꝙ veriſil̓e ſit eos nolle amore vel odio ſeu obtētu pecunie deierare. ¶ Ut autē idonee appareāt: neceſſe eſt vt eiusquē purgare debēt vitā ꝯuerſationē agnoſcāt. ¶ Deficiētē ꝟoin purgatōe oī officio ⁊ bn̄ficioin eccleſiaſtico priuare procures.¶ Precauēs ꝙ ſi qui purgādoin ſua noluerint purgatōne aſſinſtere: nullā eis maliuolētiā velindignationem on̄das nec eosīpedias. vl̓ ab alijs quātū in teeſt īpedire ꝑmittas. Luciꝰ. iij¶ Abſolutio facta ẜm purgationem vulgarē nō tenet. ⁊ ea nōobſtāte pōt indici de nouo purgatio ⁊ admittitur accuſatio.CX tuaꝝ intelligimꝰ ꝯtinētiā lr̄aꝝ ꝙ cū. h. p̄ſb̓rm qꝛinfamabat̉ de homicidio a ſaocerdotali officio ſuſpēdiſſes p̄deceſſores tui lr̄as tulit ī mediūqͥbus apparuit eū iudicio aq̄ fripͦ gide ſuā innocētiā purgauiſſe.⁊ ep̄m ſuis eum lr̄is abſoluiſſe.q ¶ Quia ꝟo ꝑegrina iudicia ſūtīhibita: purgationē quā p̄ſtititrſufficere nō putātes mādamꝰ:

a ¶I quis de gradu: ꝯſenſorē. Qui em̄ ꝯſentit qn̄qꝫ vt faciens punit̉. jͣ. de ſen. ex. quāte. ⁊. xvij. q. iiij. oēs eccleſie⁊. lxxxviij. di. facientis. ⁊ qui crimina q̄ corrigere pōt: nō corrigit ipſe ꝯmittit. xxiiij. q. vij. p̄terea. b ¶ Prodiderit: in iudicio timore ꝓbatiōis: al̓s ſi occulte ꝯfiteret̉ ſacerdoti nō repelleret̉ dūmō eēt occultū. sͣ. de ſymo. ex tue.c ¶ Ueriſil̓ibus: ſuſpicio temeraria ſemper repellit̉. ij. q. j. etpͥmo. vj. q. j. oues veriſil̓is inducit purgationē: vt hic: violētaſufficit ad ſnīaꝫ. xxxijq. j. dixit dn̄s.Uotiens tri¶ Diuidit̉. nāprimo narrat factumſcd̓o purgationē indicit: ibi. cōi. tercio ponit purgatōis formāibi. porro. Ab.d ¶ Accuſatores. Etſic videt̉ ꝙ pl̓es pn̄tſil̓ accuſare de eodeꝫcrimine. sͣ. de collu. c.j. ⁊. ij. q. j. in primis. ſꝫhoc ita ꝯtingit de facto. ſꝫ iudex debet eligere magis idoneuꝫ.ff. de accuſa. ſi pluresvel intellige accuſatores .i. delatores vel denūciatores. sͣ. d̓ accu.cū oporteat. ⁊ hoc ſatis videt̉: qꝛ ſi fuiſſētaccuſatores: ſi nō ꝓbauerint puniri dn̄tpena talionis ad quāinſcribere debuerūt.sͣ. de ſymo. licet hely.aliter nō admittit̉ accuſator: vt ibi. tn̄ denūciās ſi nō ꝓbat puniri debet extraordinaria pena ad arbitriuꝫ iudicis. sͣ. de calum. c. ij.e ¶ Sui ordinis. ſcꝫep̄oꝝ. Et ita eſt ar. ꝙep̄alis dignitas ſit ordo. xxxj. diſt. cleros.lxxxix. diſt. ad hec.f ¶ Religioſorum.No. ꝙ ꝯpurgatoresdebēt eſſe bone opinionis. ita ꝙ nō ſit veriſimile eos velle deierare: ⁊ ab eccleſia tolerent̉. jͣ. eo. cū. p. ⁊. c.ꝯſtitutus. ⁊ qͥ eiꝰ conuerſationē agnoſcātjͣ. eodem. inter.g ¶ Submiſſam. Non enim licet mihi per alium qd̓ per menō licet. jͣ. q. vij. ſancimus. ff. de admi. re. ad ci. ꝑti. l. ij. ⁊. ff. ad ſenatuſconſul. macedo. filium habeo. ⁊ qui ꝑ alium facit: per ſeip̄m facere videt̉. jͣ. de ſen. ex. mulieres. et. ff. de admi. tuto. itatn̄. §. geſſiſſe. h ¶ Credunt eum verum: ſic. jͣ. eodem. c. vlti.in fi. ⁊ sͣ. de teſti. quotiens. al̓s em̄ ſubirent anceps ꝑiuriuꝫ ſip̄ciſe iurarent de alieno facto. ff. de in lit. iuran. videamus. ff.re. amo. l. marcellus. Qualiter iurare debeant qui purganturdicit̉. jͣ. eo. c. vltimo. in fine.REOs inter. ¶ Cōis diuiſio. ſcd̓a ꝑs ibi: ꝯſultationi. Ab.

i ¶ Deficiētibus: vel etiam nullis apparentibus ex quo eminfamatus eſt apud bonos ⁊ graues ⁊ ſi nullus apparet accuſator: cōpellendus eſt ad purgationē. ij. q. v. ſi mala. ⁊. jͣ. eo.inter. Sed nunquid ep̄s poteſt de quolibet crimine cōtra parochianū ſuum taliter ꝓcedere: non credo. ⁊ hoc intelligo incriminibus q̄ ſpālit̉ꝑtinēt ad eccleſiam.puta de hereſi. ſi. sͣ. d̓here. excōicamus. §.adijcimꝰ. vel de adulterio ſi ꝯſanguineusteneat ꝯſanguineā ⁊vxorē alterius vl̓ niſihabeat iuriſditioneꝫtꝑalem: al̓s nō videt̉ꝙ de quolibet crimine hic poſſit: ar. ꝯͣ. sͣ.de iudi. nouit.k ¶ Appellauerit:dum tn̄ iuſtā habeatcām appellandi: puta qꝛ excedit modumep̄s in purgatōe: velal̓s eum grauat. sͣ. deoffi. ordinarij irrefragabili. ⁊. ca. licet. al̓snō admittit̉ appellatio: ⁊ p̄cipue in hmōicrimine vel infamia.sͣ. de appel. cū ſit romana. in fi. ⁊. c. vt debitus.Um ꝯ. māco.L4 ¶ Scd̓a ꝑsibi: vt aūt. Tercia ibideficiēte. Quarta ibip̄cauens. et eſt ꝑs. c.cū. p. sͣ. de accu. Ab.l ¶ Opinionis: ſic. sͣeo. ꝯſtitutus. ⁊ qui vitam eius preteritam⁊ modernā agnoſcātjͣ. eo. inter.m ¶ Priuare. Quideficit in ꝓbatiōe: ꝓꝯuicto habet̉ ⁊ punitur tanꝙͣ ꝓbatum ſitcrimē. ſic. sͣ. de ſymo.de hoc inſinuatum. ⁊jͣ. eo. inter.n ¶ Maliuolentiāarg. xcv. diſ. eſto ſubiectus. lxxxv. diſt. qn̄.⁊. ff. de offi. p̄ſi. obſeruandum.X tuarum in.L ¶ Cōis diuiſio. ſcd̓a ꝑs ibi: qꝛ ergo. Abbas.o ¶ Suſpendiſſes:ꝓpter enormitatē delicti ſuſpēdit̉ ſtatim quis ab officio ⁊ bn̄ficio. jͣ. e. inter. vbi de hoc dr̄.p ¶ Purgauiſſe. hͨ purgatio eſt inhibita ſiue ferri candentisvel duelli: qꝛ tales deū tentare vident̉. jͣ. ti. ꝓxi. ꝑ totū. ⁊. ij. q.v. mēnā ⁊ clerici tales purgatōes bn̄dicere nō debēt. sͣ. ne cle.vel mo. ſnīam. ⁊ iō hoc ꝓ nō p̄ſtita habet̉.q ¶ Peregrina .i. extranea ⁊ reprobata aliter accipit̉ iudiciūꝑegrinū ꝓ iudicio nō ſui iudicis. iij. q. vj. ꝑegrina. ⁊. c. ſe.r ¶ Non putātes. Idē eſſet ſi corā iudice ſuo nō ſe purgaſſꝫjͣ. e. c. pe. in fi. Un̄ nota reprobatā purgationē nō facere fideꝫ