De clerico excō. miniſtrante
CCCX.I.I
Primo deciſa cōſultatio. ſecundo rn̄ſiōRaternitati tue: et infra.¶ Preſb̓ros autē et aliosclericos qͥ ꝓ ſuis exceſſibus a tenexibꝰ anathematis canonice īnodati p̄ſumpſerunt vel preſumūt officia celebrare diuina. rationabiliter poteris oībus bn̄fia cijs eccl̓iaſticis ſpoliare.¶ Dē decano ⁊ pͥori colonien̄.¶ Collatio beneficij excōicatofacta nō tenet. ⁊ ſciēter talibuscōferens a bn̄ficiorū collationeſuſpēdit̉. Celebrās in loco īterdicto ⁊ ſi ē clericus ſecularis beneficijs priuat̉ ſi monachus inartius monaſteriū detruditur.Oſtulaſtis ꝑ ſe. apo. edoceri. ⁊ īfra. ¶ Con. v. r. ꝙb cum excōicatis cōicari non debeat ⁊ clericis excōicatiōis vinculo īnodatiſ eccl̓iaſtica bn̄ficiaꝯferri nō pn̄t nec illi valēt ea rectinere licite niſi forſitā cū eis fuedrit miſericorditer diſpēſatū cuꝫe ea nō fuerint canonice cōſecutiIlli ꝟo qͥ ſciēter illa bn̄ficia talibꝰ cōtulerūt. tādiu debēt a bef neficorū collatione ſuſpendi dos nec ſuꝑ hoc veniā cōſeqͥ mereātur vt puniant̉ in hoc ī quo delinquere p̄ſūpſerūt ¶ Queſiuiſtis p̄terea qͣliter puniri debeātclerici monachi vel moniales eccleſiarū conuentualiū qui poſtlatā interdicti ſnīaꝫ in locis ſuꝑpoſitis interdicto p̄ſumpſerunthactenꝰ. ⁊ adhuc etiā nō verēt̉h diuina officia celebrare: qͣꝫuisꝓpter hoc ſint excōicatiōis vinculo innodati ¶ Ad hoc breuiter rn̄demꝰ ꝙ clerici qui talia p̄ſūpſerunt ſunt eccl̓iaſticis beneificijs ſpoliandi: monachi verokvel moniales in artioribꝰ monaſterijs ad peragendam penitentiam detrudendi.Dem decano ⁊ ſubdiaconopictauien̄. et magiſtro. p. cano.petragoricen̄.¶ Ualet collatio beneficij ei facta qui priꝰ fuit excōicatus. ſedabſolutus tꝑe collationis.Ropoſuit corā nobis mageſtri. p. clericꝰ ep̄i tuſculane. ꝙ. g. ſctē marie ī porticū diac. cardi. in ꝑtibus illis apo. ſe.legationis fungente officio qui
lemonice ei hūiliter ſupplicarūt vt eoꝝ eccl̓iam q̄ debito fraudebat̉ clericorū ſeruicioordinaret pro ſe ac magiſtro eodē p̄ces ſpālit̓ porrigētes. Ipſeꝟo lemonicen̄. ciuitateꝫ ingreſſus canonicos monuit vt illosreciperēt in ſocios et in fratres.maxīe cū p̄bende. v. vel. iiij. abvltima ipſius eccl̓ie ordinatiōevacaſſet quibꝰ poſt petitas ⁊ cōceſſas deliberatiōis īducias nōcurantibꝰ rn̄dere de p̄benda lemonicen̄. p̄dicta car. predictuseoſdē clericos inueſtiuit. ⁊ īfra.Cū aūt dictꝰ magiſter ⁊ lemonicen̄. pnīarius in nr̄a fuiſſent preſentia conſtituti: et acta iudicijinſpici fecerimꝰ diligēter ꝑ penitentiarij teſtes intelleximꝰ ꝙ lemonicen̄. ep̄s pluribꝰ annis anteqͣꝫ magiſter īueſtitꝰ fuerit clericos ⁊ burgen̄. caſtri lemonicē.⁊ eundē. p. noīatim quē eorū dicebāt cōſiliariū et fautoreꝫ vinculo excōicatōis aſtrinxit. Perteſtes vero magiſtri. p. ꝓbabat̉ꝙ ⁊ ſi dictꝰ ep̄s in burgen̄. ⁊ eoꝝfautores tā clericos qͣꝫ laicos lemonicen̄. excōicationis ſnīaꝫ ꝓtuliſſet eos tn̄ ꝑ tres annos abſoluit an̄qͣꝫ dictus magiſter fuerit īueſtitus. ⁊ īfra: ⁊ qꝛ idē ep̄sdicto magiſtro cōicauit poſteaī eccl̓ia ⁊ ī mēſa. ⁊ īfra. ¶ Quiavero ſepedictū magiſtrū inueſtii ture ſue tꝑe a p̄fato ep̄o extitiſſeexcōicatum dictus penitentiarius ſicut obtulerat non probauitin cum ex aduerſo de abſolutionen̄ et cōione dicti ep̄i fuerit facta fides ꝙ ꝑ dictū legatū de memorato magiſtro factū eſt ꝑ diffinitiuā ſnīaꝫ duximꝰ approbandū.G Regoriꝰ. viij. canonicis pragenſibus.¶ Suſpēſus vel excōicatꝰ ignoranter celebrādo nulla indigetdiſpenſatione reſpectu irregularitatis alias ſecus.o Pl̓ice ſe: ⁊ infra. ¶ Uerū qꝛ tꝑe ſuſpēſiōis ignari celebraſtis diuina vos redditꝑ ignorātia ꝓbabilis excuſatos.Ceterū ſi forte ignorātia craſſa ⁊ ſupina aut erronea fuerit ꝓpter quod diſpēſationis gratia
ademitati. ¶ Primo deciſa cōſultatio. ſecūdo reſpōIſio ibi. p̄ſbyteros. ab. ſi. a ¶ Spoliare. īmo poſſet eos ꝑpetuo deponere sͣ. eo. latores. diſpenſare tamē cū eis non pōt:vt dictā eſt. sͣ. eo. clerici. Bern̄.tis. ¶ Primo deciſa cōſultatio. ſecundo rn̄ſiōLibi: cōſultationi que ſubdiuidit̉: vtpꝫ in tex. ⁊ ꝑ. §. ab.Non debeat. xj.q. iiij. cū excōicato.Retinere. immoſi priꝰ alia bn̄ficia habeāt eis ſunt priuādisͣ. de eta. ⁊ qͣli. or. cumbone. d ¶ Diſpēſatū. nō dicit a quo. gͦ vtdetur relicta ptās diſpēſandi ep̄is. ar. jͣ. deſen. ex. nuꝑ: dic vt. sͣ.e. clerici. e ¶ Canonice: ſꝫ ſi nō ſūt illa canonice cōſecuti ꝑderedebēt illa. ſic. sͣ. d̓ eta.⁊ quali. cū bone. cumeſſent excōicati indigni erant ⁊ inhabilesad aliqua bn̄ficia percipienda: qꝛ tales neceligere nec eligi pn̄t.sͣ. de elec. cuꝫ inter. r.sͣ. de cōſue. cū dilectꝰnec impetrare lr̄as. sͣde reſcrip. dilectus .j.f ¶ A collatione: vtpuniat̉ in quo deliqͥtsͣ. d̓ tē. ordi. ex lr̄is. immo ⁊ a ꝑceptione ꝓprij bn̄ficij ſuſpendat̉qꝛ ſciēter indigno beneficium cōtulit. sͣ. deelec. nihil eſt. Ber.Mereātur. perſuū ſuperiorem.Celebrare. ꝓpterqd̓ ſuſpēſi ſunt ⁊ irregulares. vt no. jͣ. de exceſ. p̄ſa. c. vl. vn̄ poſſētdeponi. sͣ. eo. latores.Spoliādi. nec auditur ſi dicat ꝙ ſit iniuſte excōicatus: ar.eo. illud ſicut etiaꝫ nōaudit̉ cui opus nouūnūciat̉ nec obtemꝑatff. de no. ope. nun. l. j.§. in oꝑis. k ¶ Artioribꝰ. sͣ. de ſymo. deregularibꝰ. ⁊. c. qm̄ ſymoniaca.ſuit¶ Primo narrat rem ⁊ collationesvtriuſqꝫ ꝑtis. ſecūdodiffinit ibi: quis ab. ſi.l ¶ Tempore. tēpusergo inueſtiture conſiderari dꝫ. vtrū tuncfuerit excōicatus velnon sͣ. eo. c. ꝓxi. ⁊ sͣ.de eta. ⁊ quali. cuꝫ bone. ſicut ī impetratione reſcripti tēpus date conſiderandum eſt
an tūc fuerit excōicatus. sͣ. de reſcrip. dilectus .j. quia ſi poſteaexcōicet̉ non perdit̉ reſcriptum. ſed ſuſpendit̉ qͣꝫdiu abſoluat̉ſic intelligit̉. sͣ. de offi. dele. prudentiā. §. ſexta. ſic ⁊ tempus electionis conſiderat̉ an tunc ſit idoneus. sͣ. de elec. dudum. j. vbihabes ſimiliter ꝙ inicium ſpectandum eſt. m ¶ De abſolutione. ⁊ ſic probauit ille penitentiariꝰ ꝙ magiſter. p. fuit excōicatus: ⁊ ip̄e. p. probauitpoſtea ꝙ fuit abſolutus ante ſuaꝫ inſtitutionem: ⁊ ita colligit̉hic ꝙ fuit excōicatuspreſumit̉ ꝙ adhuc ſitexcōicatus niſi probauerit ſe abſolutum ꝓut ipſe. p. fecit: ⁊ ita qͦcūqꝫ abſoluit̉ ſaltē adcautelam ſemꝑ obtineat lr̄as abſolutiōis⁊ ita cuꝫ aliquis dicitaliquem excōmunicatum: ⁊ ille dicit ſe noncē excōicatū. vtriuſqꝫteſtes ſunt admittendi in tali dubio: arg. jͣ.de ſen. excōi. ꝑ tuas. ⁊sͣ. de teſti. cum tu. ⁊. sͣde offi. dele. cum contingat. ſic. sͣ. de reſcri.illud. ⁊. c. auditis.n ¶ Cōione. hec nonfuit ſufficiens rō ad ꝓbandū abſolutionemjͣ. de ſen. excōi. cum deſideres. ſed eſt p̄ſumptio quedam. xj. q. iij.quibus ep̄i. xciij. diſ. ſiinimicus: argu. ꝯͣ. jͣ. deſen. excōi. in preſentia⁊. jͣ. de p̓uil. cū olim.Poſtolice.¶ Qui ꝓbabilit̓ ignorat ſe ſuſpenſum ⁊ celebrat nō efficitur irregularis ſecꝰſi nō probabiliter. h. dvel ſic vt in rubro: ſecunda pars ibi. ceteꝝAbbas ſi. o ¶ Apoſtolice. hec decre. eſtpars illius. sͣ. de exce.apl̓ice. p ¶ Probabilis: ſic ergo probabilis ignorātiā tm̄ excuſat ⁊ nō craſſa et ſupina vt hic ptꝫ: ſic. sͣ. decog. ſpi. ſi vir. vnde dixit apl̓s: miſericordiāmerui. qꝛ ignorans feci. viij. di. ꝯſuetudo. etinduci diſpēſationemsͣ. de or. ab epiſ. qui renun. c. j. ⁊. ij. vbi de hͦ.⁊ .j. q. j. ſi qui a ſymoniacis: ſed hic non eſtaliqua diſpenſatio neceſſaria: qꝛ neſciebantſe ſuſpēſos. vn̄ nō peccauerūt: itē habes hicꝙ abſens ⁊ ignoranspōt excōicari ⁊ ſuſpēdi: vt. ij. q. j. denani-