De clerico vēnatore. ⁊ ꝑcuſſore

CCCIII

Eferente nobis. h. intelleeximꝰ ꝙ cū .n. filius eiꝰ decēnis cū alijs pueris ſagittaretquidā nepos eiuſdem. h. ſagitta ꝑcuſſus interijt: quod idē filius eiꝰ cum inter alios luderetfortuito caſu dicit̉ ꝑegiſſe: ꝓpt̓qd̓ abbas ſancti remigij a prefato. h. ẜm cōſuetudinē illiꝰ terrea c. ſolidos inſtantiꝰ requirebat:⁊ infra. ¶ Unde qm̄ in puerisb relinqui ſolet inultū qd̓ in alijsprouectioris etatis humane leges dicunt ſeuerius corrigēdūmandamꝰ quatenꝰ ſi cōſtiteritfiliū predicti. h. infra. xiiij. etatꝭſue annū eundē exceſſum commiſiſſe: memoratū abbateꝫ moneas ⁊ cōpellas vt ab eodē. h.p̄dictos. c. ſolidos ꝓpter illamcōſuetudinē nō exigat: ne ab ipſo ꝓ tꝑali pena requirat.Rubrica. De clerico venatore.Ꝙ concilio aurelian̄.¶ Clerico prohibet̉ venatio. ⁊contrafacienti pena imponit̉.hoc dicit cum ſe.Piſcopum p̄ſbyterūaut diaconum canesaut accipitres aut huiuſmodi ad venādūd habere non licet. ¶ Qd̓ ſi quise talium perſonarum in hac voluptate ſepius detentus fuerit

ſi epiſcopus eſt: tribus menſibus a cōmunione: ſi preſbyter:duobus: ſi dyaconus ab omniofficio ſuſpendat̉.E eodem.¶ Summatū eſt ſupra. c. ꝓxi.Mnibꝰ ſeruis dei venaVtiōes ⁊ ſiluaticas fatigationes cū canibus ⁊ accipitresaut falcones hr̄e interdicimus.Rubrica. De clerico ꝑcuſſore.E concilio agathen̄.¶ Clericus ſepe alium percutiens ⁊ monitus nō deſiſtens deponendus eſt.Iquis in aliquo gra-Idu ſacro ꝑcuſſor extiterit corripiatur a crimine ⁊ ſi nō emendauerit deponat̉.Rego. carentinen̄. ep̄o.¶ Duobus menſibus a miſſarum adminiſtratione ſuſpenditur epiſcopus qui crudeliter aliquem fuſtigari facit.Reterea qm̄ mulierē ꝓpter d̓lictū ſuū ꝯͣ ordinēſacerdotij cedi crudelit̓ fuſtibꝰdeputaſti. ¶ Quā lꝫ exinde cūpꝰ octo mēſes d̓ceſſerit: minimearbitramur fuiſſe defūctā tn̄ qꝛad ordinē tuū noluiſti hr̄e r̄ſpenctū duobꝰ te mēſibꝰ ab adminiſtratōe miſſaꝝ ſtatuimꝰ abſtine̓

Serēte. Impubes ꝑcutiēs aliū nō dꝫ puniri penapecuniaria ẜm ꝯſuetudinē terre. Nec obſtat hoc ꝙ poteſt eri gi a pr̄e. h. d. Uel ſic pater ex delicto filij impuberis nōtenet̉: vel tercio in rubro. Primo ponit̉ appellantis querela.Scd̓o iudicis datio ibi: vnde. Ab. Si. a ¶ Requirebat. vn̄dictus. h. ad ſedē apōſtolicā appellauit.b ¶ Inultū. xv. q. j.illud. ſꝫ illud intelligede eo qui nō eſt dolicapax vn̄ expone inultū .i. nō ꝑfecte vltīvt. sͣ. c. ꝓxi. ff. de mino. auxiliū. §. j. et. l. ſiex cauſa. §. ij. ⁊. C. depe. īpunitas. C. ſi aduer. pelic. l. j. ⁊. ij. et. ff.de dam. infec. damn§. ſi pupillus. et. xxj.q. j. ſi quis cuiuſlibetveruntn̄ nō punit̉: ſꝫvn̄ hͦ ꝙ nō punit̉ ꝓpt̓talē exceſſuꝫ: nō dicitꝙ nō punit̉ ẜm iura.maxime. cū daret operā illicite rei ⁊ eſſet. x.annorū. ſꝫ dicit ꝙ propter illā cōſuetudinepecuniā illaꝫ ꝓ tꝑalpena nō exigat ſi eratinfra. xiiij. annos: cuꝫille puer nihil habeatet pater ꝓ filio nō eſtcōueniēdus. C. ne fi.ꝓ pa. l. j. nec dn̄s proſeruo. ff. de pecu. lꝫ. §ex furtiua. maxīe rōeetatis: ⁊ qꝛ delictū extra venit nō ex aīo. lꝫin culpa fuerit: ⁊ ideonoxam nō commiſit:vnde habet ī integrūreſtitutionē ſi voluerit. C. ſi aduer. deli. l.j. ⁊ pr̄ eius noīe petere poſſet ſi pecuniaria pena eēt ſibi impoſita. ff. de mino. pr̄ ꝓfilio. j. rn̄ſo. Irregularis tn̄ fuit effectꝰ ⁊ pena ſpūali dꝫ puniri ſiue canōica: ⁊ ex eoꝙ dicit ꝓ tꝑali pena: mitius tn̄ agit̉ cū eo ꝓpter etatē. sͣ. c. ꝓx.c ¶ Xiiij. annū. Et hic videt̉ ꝙ ſi fuiſſet ſupra. xiiij. an. ꝙ abbas illā penā poſſet exigere forte. qꝛ habebat ibi tꝑalē iuriſdictionē. Et pōt ſumi ar. ex hoc ꝙ ab ep̄o habente regalia a principe ꝓ regularibus illis appellandū ſit ad dn̄m papā ⁊ nō adprincipē qd̓ verū eſt: niſi cōſuetudo aut priuilegiū ꝯͣriū inducat. jͣ. de appel. romana. §. dꝫ. vel forte abbas hͦ habuit ex cōſuetudine iam p̄ſcripta vt ꝓ homicidio penā pecuniariā exigat. ar. ꝯͣ. jͣ. de penis. lꝫ. ſꝫ illud ibi etiā ſoluit̉.Aico. De derico venatore. Supra viſum eſt de qͥbuſdā delictis tam clericorū ꝙͣ laicorū nūc ſubmittit de quibuſdā delict̓clericorū tm̄ ſcꝫ de clerico venatore. De materia habet̉. lxxxvj.diſ. in. c. qͥ venatoribus. Cū. v. c. ſe. ⁊. xxxiiij. di. c. j. in prin. Ab.Aſcopū. ¶ In prima ponit̉ ꝓhibitio. In ſcd̓apena ibi. ꝙ ſiqͥs. Ab. Si. d ¶ Non licet. sͣ. ne cle.vel mo. c. j. xxxiiij. di. qͦrundā. lxxxvj. di. an putatis⁊ sͣ. de cen. cū apl̓us. ⁊. jͣ. c. ꝓxi. e ¶ Voluptate. gͦvidet̉ ꝙ cā neceſſitatis vel recreatōis licitū ſit ꝙ poſſet cōcedi alijs clericis excepto ep̄o cui oīno nō licet. xxxiiij. di. c. j. dūmodo clamoroſam venationē euitēt. lxxvj. di. an putatis. ⁊ nōſepiꝰ vt h̓ dicit: ne in ꝯſuetudinē ꝑducat̉. Quedā em̄ venatiodr opp̄ſſiua hoīm. ⁊ hec oīno illicita eſt. vj. diſ. §. is ita. Et eſtadulatoria q̄ fit ꝑ v̓ba: ⁊ hͨ eſt illicita. lxxxvj. di. venatoribꝰ. et

6CCXLIIIxlvj. di. ſunt nōnulli. ⁊. vj. q. j. ſūt plurimi. Et eſt arenaria q̄ fitin arena ⁊ mala. iij. q. vij. §. tria. Saltuo ſa ⁊ clamoroſa licita ēlaicis de qua dr̄ in. c. an putatis. ſꝫ clericis oīno nō lꝫ talis venatio ſꝫ quieta vt dictū eſt cā neceſſitatis vel recreatiōis: ep̄op̄ſbr̄o diacono vel ſubdiacono qui cū diacono eodem gaudetpͥuilegio. vt. sͣ. de ſer.nō ordi. miramur. extoto ꝓhibet̉ qꝛ de illis fit h̓ tm̄ ꝓhibitio.Officio. plus punit̉ h̓ minor ꝙͣ maiorqd̓ eſt ꝯͣ illud. xl. di. homo xp̄ianꝰ. ⁊. xix. diſ.nulli. ſol̓. plus punit̉h̓ ep̄s ⁊ p̄ſb̓r ꝙͣ diaconus. maior em̄ reputat̉ in ep̄o iſta penavel p̄ſbro ꝙͣ ſuſpēſioab oī officio in diacono ꝓpter maius ſcandalū ⁊ magis imputat̉ illa pena ep̄o velp̄ſb̓ro ꝙͣ ſuſpēſio a beneficio in diacono vl̓ſubdyacono ex perſona enim cōſideraturiniuria: inſti. de iniur.§. atrox. ſic ⁊ pena exꝑſona iudicat̉ paruavel magna. Ber.¶nibus ſer.¶Duis .i. clericisqͥ ſpālit̓ dicūt̉ ẜui deiqͥ in ſortē dn̄i ad eiuſobſequiū ſpāliter ſūtaſſumpti. sͣ. de p̄ben.cū ẜm apl̓m ⁊. xxj. di.cleros ⁊ clericos.℟ica. De clerico preſſore. Continuataeſt in p̄cedenti tituloDe materia hr̄. xlv.di. ⁊. j. q. vij. c. ſi quisoēm. ⁊. lxxxvj. diſt. in§. ſil̓r. ⁊. c. ſe. ⁊. §. pe.⁊. c. ne liceat. Ab. Si.bI qͥs extiIterit. talesem̄ ꝑcuſſores eſſe nō debēt. xlv. di. c. j. ⁊. c. ep̄m. vbi iſti in ſacro ordine cōſtituti ꝑcuſſores eſſe ꝓhibent̉ ⁊ qͣſi ꝑ totū. ⁊. lxxxvj. diſ. nō lꝫ.⁊ in aut̓. de ſan. ep̄i. §. ſed neqꝫ. col. ix. quā habes. C. de epiſ. ⁊cle. aucͣ. ſed neqꝫ. i ¶ Emēdauerit. ergo ſi ſe emēdauerit: nōdeponit̉. ſic. xxxv. di. c. j. ⁊ eſt ar. ꝙ nō quolibet mortale ſemelcōmiſſum ſufficit ad damnatione. ar. e. di. c. j. ⁊ vlt. ⁊ intelligede eo qͥ in vſu habuit ꝑcutere in ludo noxio q̄ nō caret culpa.ff. ad. l. aquil. nam ludus. alioqͥn crimen ꝑcuſſionis ſemel cōmiſſum nō ſufficit ad depoſitionē. vt hic patet: ita tn̄ ꝙ ex taliꝑcuſſione nō ꝓcedat̉ ad enormē leſionē: qꝛ ſic deponeret̉. lv.diſt. ſi euangelica. ⁊. jͣ. c. ꝓxi. Ala.Reterea. ¶ Sūmat̉ vt in rubro vel ſic nō pōt ep̄s graue verberū penā imponere. Et pͦ ponit ep̄i ſeuiciā. ſcd̓aibi. quā. lꝫ excuſat illū a morte. tercio illū punit ibi: qͥꝛ. Ab. fi.k ¶ Crudelit̓. qd̓ face̓ nō debuit ſꝫ moderate. ar. sͣ. de rap. ī archiep̄atū. ⁊. xlv. di. cū btūs. ⁊. ff. ad. l. aqͥl. p̄ceptoris. ⁊. jͣ. de ſen.ex. cū volūtate. ⁊. xxiij. q. v. c. j. ꝟſus fi. B. ¶ Poſt octo. extꝑis ꝓlixitate p̄ſumit̉ ꝙ nō ex illa ꝑcuſſiōe defuncta ſit ⁊ ecōuerſo ex tꝑis breuitate ꝯͣriū p̄ſumit̉. l. di. ſi qua femina. ſi enimoccaſionē mortis dediſſet in ꝑpetuum deberet abſtinere. jͣ. dehomi. decetero. ⁊. l. di. ſtudeat. Et hͦ ē ꝯͣ bar. qͥ dixit in. c. ſtudeat illū p̄ſbr̄m nō teneri de occiſo ſꝫ de vulnerato ſi de caſu interijt. ⁊ caſus ex ꝑcuſſiōe ꝓceſſit. ff. ad. l. aqͥl. qͥ occidit. §. vl. B.m ¶ Duobus. sͣ. ti. ꝓxi. c. j. ſi em̄ ꝑcuteret vt ꝑ hͦ timere vel-