LiberQuinti
Quintus
noſcit̉ recepiſſe auc̄te lr̄aꝝ ipſarum nullatenus audiat̉.¶ Dem altiſiodorenſi ep̄o.¶ Conuictus de vſuraria prauitate per famam et alia argumēta poteſt manifeſtari vſurarius ⁊ tanqͣꝫ manifeſtus vſurarius compeſci ẜm diſpoſitionēlateranen̄. concilij.Um in dioceſi tua ſint qͣꝫplurimi vſurarij de qͥbusmime dubitat̉ qͥn ſint vſurarijmanifeſti. cōtra quos ꝓpter tia morē potentū qui tuent̉ eoſdēnullꝰ accuſator apparet nec ijdēſūt ꝑ ſnīam ꝯdēnati. f. t. t. r. ꝙ lꝫcōtra eos non appareat accuſator: ſi tn̄ alijs argumentis illosb cōſtiterit eſſe vſurarios manifeſtos ī eos penā in lateranen̄. cōcilio cōtra vſurarios editā libere poteris exercere. IDem.¶ Maritus recipiens pignusꝓ dote ꝓmiſſa non tenetur fru
ctus in ſortem computare.Ꝙ Alubriter: et infra. SaneA. Ageneꝝ ad fructꝰ poſſeſſionū que ſibi a ſocero ſunt ꝓ munerata dote pignori obligated cōputādos in ſortē nō credimꝰꝯpellēdū. ¶ Cū frequenter doetis fructus nō ſufficiant ad onera matrimonij ſupportanda.¶ Dem ep̄o bononienſi.¶ Repetes vſuras nō audit̉ niſi reſtituat extortas ꝑ ſe vel peraliū a quocūqꝫ cām habeat.CIIchael laicns ſuaꝫ nob̓Aq̄rimoniā deſtinauit ꝙm. ⁊ quidā alij bononien̄. ciuesmulta extorſerūt ab eo et a pr̄et ſuo cuius heres extitit: nominevſurarū: ⁊ infra. ¶ Attētius ꝓuiſurus: ne autoritate nr̄a in negocio ꝓcedas eodē: niſi dictuss ꝯquerens reſtituerit vel adhucreſtituat ſi quas aliqn̄ ipſe velpater eius extorſit vſuras.
ar. sͣ. de re iudi. cū aliqͥbꝰ. ff. de hig. ac. qd̓ ſi nō ſoluerit̓. niſi forte magna cā interuenerit. ar. ff. de re iudi. l. iiij. §. ait p̄tor. puta ſi nō ſit ſoluēdo: tunc ſufficit p̄ſtare cautionē ꝙ ipſe reſtituet ⁊ audiri dꝫ vt poſtea alij reſtituat. ar. sͣ. d̓ reſti. ſpo. olim. ij. ⁊sͣ. de ſo. odoardus. ⁊. ff. de ceſ. bo. l. ſi debitores. vel ſi ille cui debet̉ ꝯſentiat: qꝛ ſatiſfactū intelligit̉. ff. depig. acti. ſi rem. §. oīsar. sͣ. de re iudi. qd̓ adꝯſultationeꝫ. Itē qͥdnullus agit ꝯͣ iſtuꝫ ꝓvſuris. Dixit Ioh̓. etTan̄. ꝙ facta denūciatōe in publico. ſi nullus apparet qui petitdꝫ iſte audiri ꝑ lr̄as:ſicut facit qͥ rem inuenit alienā ad euadendū penā furti denūciat publice vt cuius ēres veniat. ff. de fur.falſus. §. q̄ alienū. hocnō credo ſufficere nōem̄ excuſat̉ vſurariꝰſi nullus repetat abeo vel ſi denūciet immo etiā tenet̉ vſuraꝫreſtituere ſaltē pauꝑibus ſi nullus appatꝫcui reſtituat: alit̓ nonliberat̉ a pctō. vt. sͣ.eo. cū tu. vn̄ cū nō ſitadhuc emēdatꝰ ſi incrimine ꝑſeueret retinēdo alienū: nō ē audiēdus ⁊ hoc ptꝫ perlr̄am iſtā: qꝛ niſi reſtituerit vel adhuc reſtituat cū effectu: gͦ bn̄ficiū legis hr̄e nō dꝫcū adhuc ꝯtra illā in crimine ꝑſeueret: vn̄ pōt ei dici: eijce primo trabē de oculo tuo qͣꝫ feſtucā de oculo fratris tui. j. q. j. ml̓ti. ⁊. iij. q. vij. §. porro. in fi. ⁊ ita iudex nō ꝓcedat ꝑ lr̄as talesniſi poſtꝙͣ ꝯſtiterit ꝙ plene purgatus fuerit. ⁊ hͦ intellige cū ēmanifeſtus vſurarius. al̓s iudex nō denegaret ei audientiā: etſic iudex ex officio ſuo pōt eū repellere exemplo dn̄i. iij. q. vij.que ſine. c. poſtulatus. ⁊ sͣ. de excep. exceptionē. ſi. ⁊. jͣ. c. ꝓxi. etsͣ. e. ꝙͣ ꝑnicioſum. ar. idem erat ſi nō ſit manifeſtus vſurarius.⁊ reus recipiat qd̓ nō dꝫ audiri. cū eodē reatu criminis inuoluat̉ ꝓbatione recepta nō audiat̉ niſi reſtituat vt dixi. Itemqͥd ſi aliqͥs ꝯtendat in iure cū ipſo impetrāte ⁊ appellet̉ antecām: nunqͥd expediet̉ an̄ cām appellatōis: ar. eſt hic ꝙ ſic exeo ꝙ dicit niſi prius reſtituerit ⁊cͣ. ſi vſurarius impetrator appellet nō audirē illū interim ꝑ lr̄as illas. Itē habes h̓ ꝙ lr̄e q̄ab initio nō valēt poſtea cōualeſcūt. sͣ. de fo. ꝯpe. licet verū ⁊ex tenore. ⁊ hoc verū eſt qn̄ ab initio nō ſunt nulle ipſo iure. b.Um in. ¶ Manifeſti vſurarij etiā nullo accuſante poſN ſunt ꝯpelli ꝑ penā lateranen̄. ꝯcilij. h. d. Uel aliter ⁊ ſicvt in rubro. no. ẜm verū intellectū. c. nā pͥmū ſūmariū Io. an.parū habet dubiū. Scd̓a ꝑs ibi: fraternitatis. Ab. Si.a ¶ Potentū. vn̄ excōicari poſſent ſi p̄ſtent impedimētū volentibꝰ agere ꝯͣ illos. sͣ. de offi. deleg. c. j. ⁊. xj. q. iij. iniuſtū.b ¶ Manifeſtos: ſi intelligas manifeſtos .i. notorios. nō eſopus alijs arg. sͣ. de accu. euidētia. sͣ. de iureiur. ad noſtrā. ⁊. ij.q. ij. d̓ manifeſta. Si aūt loquit̉ de manifeſtis nō notorijs ẜmhoc euidens ꝓbatio requirit̉ ẜm iuris ordinē. xj. q. iij. eorumin fi. Ad hoc poſſet dici ꝙ illud notoriū nō habet facti ꝑſeuerantiā. vn̄ aliqua requirunt̉ argumēta: vl̓ dic ꝙ ſolēnis famadocet ipſos eſſe vſurarios ⁊ ideo ꝑ famam ⁊ alia argumentapuniunt̉. qꝛ ſola fama nō ſufficit ad condemnationē. arg. .xxv.q. vj. ſi duo. ⁊. iij. q. iij. §. item ſepe fit. ⁊ sͣ. de iureiur. ex lr̄is.c ¶ Poteris. ex officio tuo: vt dixi. sͣ. eo. c. ꝓxi. licꝫ. nullus appareat accuſator.Maritꝰ fructꝰ rei dotalis vel obligate ꝓriterO dote nō tenet̉ in ſortē ꝯputare. h. d. Uel aliter ⁊ melius
vt in rubro. Et ē caſus ſingularis ⁊ alibi nō ꝓbat̉. Primo ponit dictū. Scd̓o eius cām aſſignat ibi: cū frequētius. Ab. Si.d ¶ In ſortē. hic eſt caſus in qͦ fructus nō cōputant̉ in ſortēalios habes notatos. sͣ. e. ꝯqueſtus. e ¶ Onera. hoc iō dicitqꝛ fructꝰ dotis cedūt lucro marito ꝓpter onera mr̄imonij. C.de iur. do. ꝓ oneribuſad hoc aūt vt maritꝰlucret̉ fructꝰ rei dotalis: reqͥrit̉ vt ſuſtineat onera mr̄imonij. fid̓ do. excep. l. pr̄. i pͥn.Itē oportet ꝙ poſſeſſio rei dotalis traditaſit. ff. ſo. ma. de diuiſione. fructus ꝟo ꝑceptian̄ mr̄imoniū reſtituunt̉ ml̓ieri: nec cedūtlucro marito. ff. de v.ſur. videamꝰ. §. antepenul. ſil̓r fructus. etfetus pecudū dotaliūlucrat̉ maritꝰ. ff. d̓ iu.do. plerūqꝫ. §. ſi ſeruiIdē eſt in fundo cretifodino vel argētifodino. ff. ſo. ma. diuortio. §. ſi vir. in fundoſecus tn̄ ē in fetu ancillaꝝ dotaliū qͥ noncedit lucro ipſi marito. ff. de iure do. l. plerūqꝫ. §. ſi ſerui. Itē ſecus ē in lapidifodisvbi lapis nō renaſcit̉⁊ in arboribꝰ nō cedēdis. ff. ſo. ma. diuortio§. fundū. ⁊ duobꝰ. §.ſe. Itē fallit hic illa regula cuius eſt emolumentū: eius dr̄ eſſeꝑiculū. lꝫ em̄ ad illos ſpectet emolumētū rei dotalis non tn̄ reiꝑiculum vel euictōis vel deterioratōis. ff. de iur. do. plerūqꝫ. inpͥn. ⁊. §. j. ⁊. C. e. ti. l. j. tn̄ cū diſtinctōe an res date in dotē ſiuteſtimate vl̓ nō vt ibi diſtinguit̉: ſꝫ h̓ eſt verū niſi res dotalis cōſiſtat in numero pondere vel menſura: nam ꝑiculū talium ſpectat ad virum. ff. de iur. do. res in dotem. Io.XUam quā filius curie apponit in lr̄is q̄ impetrāt̉ ad reIchaci. ¶ Primo ponit ꝑtis querelā. Scd̓o clauſucuperādas vſuras. ab. ſi. f ¶ Extitit. al̓s nō tenet̉. niſi eēt heres. sͣ. e. tua nos. g ¶ Adhuc. hͦ expoſitū eſt. sͣ. e. qꝛ fruſtra.h ¶ Pater. hic habes ꝙ filiꝰ tenet̉ ex delicto pr̄is: ſic. sͣ. e. tuanos. ⁊ agit ex facto pr̄is vt hic pꝫ. ⁊ ſic repetitio vſurarū dat̉beredi ⁊ ꝯͣ heredē vt hic pꝫ: cū em̄ iſte agat ex ꝑſona pr̄is ip̄mtenet̉ defendere. ff. de re. iur̄. ex qua ꝑſona. ⁊. ff. de ꝓcur. ſeruumqͦꝫ. §. penul. al̓s denegat̉ ei actio vt dr̄ ibi. Sed pone ꝙ iſte nōagat ex ꝑſona pr̄is nunquid obeſt ei ſi excipiatur contra ip̄mꝙ pr̄ vel auus receperūt vſuras: videt̉ ꝙ ſic: qꝛ vſure repetūtur ab herede ⁊ a quocūqꝫ etiā extraneo. sͣ. eo. tua. īmo herestenet̉ ex delicto defūcti: ⁊ ſi nihil ꝑuenerit ad ip̄m ẜm canonēsͣ. de rap. in lr̄is. ⁊ sͣ. de ſepul. c. vlt. vbi de hͦ. ⁊. xvj. q. vj. ſi ep̄min fi. xij. q. ij. ep̄s. qͥ filios. ergo ſi agi pōt multo fortius excipi.⁊ hoc ꝯcedit Io. qꝛ heres nō ꝯuenit̉ hic ex maleficio ſꝫ potiꝰex qͣſi ꝯͣctu rōne indebiti ſolu. inſti. de obli. q̄ ex qͣſi ꝯͣctu. §. iscui qͥs ꝑ errorē. ⁊ ꝙ poſſit ſic excipi de facto pr̄is eo agente. ſatis ꝓbat̉ ꝑ hanc lr̄am. ſꝫ ſi nō feciſſet iſte mētionē in lr̄is de patre. nunquid eo agente ex facto ſuo pōt excipi ꝯtra ip̄m ꝙ pr̄fuerit vſurarius nec reſtituerit vſuras: videt̉ ꝙ nō. qꝛ ꝑ taleslr̄as nō pōt agere de facto pr̄is: gͦ nec excipi pōt ꝯtra ip̄m al̓siniquū videt̉: ar. ꝯͣ. sͣ. e. tua. ſꝫ illa loquit̉ in ordinario. īmo aliarōne videt̉ ꝙ poſſit excipi: qꝛ in viciū ſucceſſit pr̄i: vt. sͣ. e. tua.⁊ ſic culpā alienā fecit ſuā retinēdo ſcienter alienū ergo anteꝙͣ aliū impetat dꝫ eſſe illo crimine purgatus vt dictū eſt .s. e.qꝛ fruſtra. ſatis videt̉ ꝙ n̄ poſſit excipi: ar. huiꝰ. c. ex qͣrimonia⁊ cōmiſſione. nūqͣ clauſula illa ponit̉ in lr̄is niſi qn̄ de pr̄e fitmētio in lr̄is ſicut hic factū fuit. ſꝫ ita videt̉ ꝙ poſſit excipi. te-