Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CCCXXVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

De hereticis

CCCXXV

clamātis in deſerto dirigite viādn̄o. ſic̄ ait Iſaias ꝓph̓a. ⁊ īfra.a Licꝫ aūt ſcīa ſit valde neceſſaria ſacerdotibꝰ ad doctrinā: qͥabiuxta ꝟbū ꝓpheticū. labia ſacerdotis cuſtodiūt ſcīam ⁊ legē exdquirūt ex ore eiꝰ nō ē tn̄ ſimplicibus ſacerdotibꝰ etiā ſcholaſticiſdetrahēdū cuꝫ ī eis ſacerdotaleofficiū dēat hōrari. ꝓpt̓ qd̓ dn̄sē in lege p̄cepit dijs nō detrahesſacerdotes intelligēs. qͥ ꝓpt̓ excellētiā ordinis ⁊ officij digniratē deorū noīe nūcupant̉. ⁊ īfra.Nec qͥſqͣꝫ ſue p̄ſūptiōis audatiāt illo defendāt exēplo: ꝙ aſina legit̉ rep̄hendiſſe ꝓphetā: vel qd̓dn̄s ait. Quis ex vobis arguetme de peccato: cū aliud ſit frēmī ſe peccantē occulte corriꝑe: qd̓gqͥſqꝫ tenet̉ effice̓ ẜm regulā euāgelicā. in qͦ caſu ſanę pōt intelligi ꝙ balaā fuit correptꝰ ab aſina⁊ aliud ē fratrē ſuū delinquentērep̄hende̓ māifeſte. qd̓ vtiqꝫ nll̓ilicꝫ ẜm euāgelicā veritatē: nā qͥetiā dicit fr̄i fatue reꝰ erit gehēne ignis Rurſus alid̓ ē qd̓ p̄latꝰſpōte de ſua cōfiſus īnocētia ſb̓iditoꝝ ſe accuſatiōi ſupponit in qͦcaſu p̄miſſuꝫ dn̄i ꝟbū dꝫ ītelligi⁊ aliud ē ꝙ ſb̓ditꝰ nō tā aīo rep̄hēdēdi qͣꝫ detrahēdi exurgit temerariꝰ ī p̄latū cū ei potiꝰ incūbat neceſſitas obſeq̄ndi. Qd̓ ſiforte neceſſitas poſtularet. vt ſacerdos tanqͣꝫ īutilis ⁊ īdignꝰ a

cura gregꝭ debeat remoueri agēindū ē ordīate apud ep̄m ad cuiꝰn officiū tā inſtitutio qͣꝫ deſtitutioſacerdotum noſcit̉ pertinere. Dem in conci. generali. Excōicati ſunt oēs hereticiquibuſcūqꝫ noībus nominēturh. d. vſqꝫ ad. §. damnati.Xcōicamꝰ itaqꝫ ⁊ anathematizamꝰ omnē hereſimextollētē ſe aduerſus hāc ſctāmorthodoxā ⁊ catholicā fidē quāſuꝑiꝰ expoſuimꝰ ꝯdēnātes herticos vniuerſos qͥbuſcūqꝫ noībꝰcenſeat̉. facies qͥdem diuerſashn̄tes. ſꝫ caudas adinuiceꝫ colligatas. qꝛ de vanitate ꝯueniūt īid ip̄m. Dānati ꝟo pn̄tibꝰ ſep cularibus poteſtatibꝰ aut eoruꝫq balliuis relinquant̉ anīaduerſion debita puniēdi clericis pͥusa ſuis ordinibꝰ degradatis: itaꝙ bona hmōi damnatoꝝ ſi laicis fuerīt ꝯfiſcent̉. ſi ꝟo clerici applitcent̉ eccleſijs a quibꝰ ſtipendiareceper̄t Qui aūt inuenti fuevrint ſola ſuſpitiōe notabiles niſix iuxta cōſiderationeꝫ ſuſpitiōisqualitatēqꝫ ꝑſone ꝓpriā innocētiā cōgrua purgatiōe mōſtrauerit anathematis gladio feriarit̉⁊ vſqꝫ ad ſatiſfactionē cōdignāab omnibus euitent̉. ita ꝙ ſi ꝑannum in excōmunicatione perſtiterint. extūc velut heretici cōydemnent̉. Moneant̉ autemet inducantur: et ſi neceſſe fue-

a Licet aūt: hic improbat ꝙ deludebāt ſimplicitatē ſacerdotū. Bern̄. b Labia ſacerdotis. xliij. diſ. ſit rector. ⁊. xj. q. j. ſacerdotibus. c Cuſtodiunt. id eſt cuſtodire debent.d Exquirūt ſubditi .ſ. a ſcholaſticis. xxxviij. di. ſedulo. bern̄e Lege moſayca. nec quiſqͣꝫ rn̄det ad obiectiōꝫ quā poſſentfacere iſti heretici.f Aſina: vt. ij. q. vij.ſecuti ſunt. et. §. itemcum balaam.g Tenet̉. ad correctionē quilibet tenet̉.ſicut hic dicit. ⁊ hoc intellige de occulta correctione ſiue rep̄hēſione. arg. xxiij. q. v. nonputes: vt hic dicit. ſedmanifeſte corriꝑe pertinet ad p̄latos. vl̓ adillos qͥ habent aliquāpoteſtateꝫ in aliquosxxiij. q. iiij. duo iſta: etc. forte. pater em̄ filiuꝫpōt corripere. ⁊ p̄latꝰſubditum ⁊ occulte ⁊manifeſte. vnde apl̓sargue. obſecro īcrepavt. xlv. di. c. j. ⁊. viij. q.j. ꝙ aūt. ſꝫ filiꝰ nō pōtpublice rep̄hēdere ſiue corriꝑe patreꝫ: necſubditus p̄latū. vt hicſequit̉ in lr̄a. ⁊. xxj. di.nolite: erubeſcit enimlex. filios caſtigaturoſparentes: in auten. denup. §. ſꝫ ꝙ ſaucitū ē.coll̓. iiij. ver. fi. ꝑ vnaꝫcolla. hec ē canonicacorrectio ẜm euāgelicā viritatē. vt occultaad om̄s: manifeſta adprelatos vel alios aliquā poteſtateꝫ bn̄tesꝑtineant: vt hic diſtirguit: ⁊ ſic pōt intelligiij. q. jͣ. ſi peccauerit. ⁊ ēad hoc. xxij. q. v. hͦ videt̉ ad denunciationēꝟo euāgelicā q̄ exigitad monitionē ⁊ ꝓbationem: vt. xlv. di. ſedillud ver. neqꝫ illud. ⁊sͣ. de teſti. in omni negocio. ⁊. ij. q. j. ſi pecca verit. q̄ fit ad penitentiā. videt̉ ꝙ quilibꝫteneat̉. ar. ij. q. vij. quapropt̓. sͣ. de cogna. ſpiri. tua. dūmō ꝑſona ſit honeſta ⁊ bone fame. qꝛ viles ꝑſone nō admittūt̉ ad denūciationē. sͣ. de ſpō. cū in tua. vbi de hoc. h Fatue. lv. di.ſi euāgelica. i Supponit. vt. ij. q. vij. nos ſi incōpetenter.k Premiſſum verbū. ſcꝫ qͥs ex vobis me arguet de peccatol Inutilis: ſi em̄ p̄latus inutilis aut negligēs fuerit remouēdus eſt. sͣ. de offi. cuſto. c. j. lxxxj. di. dictū. ⁊. jͣ. c. ꝓxi. in fi. ⁊. xviijq. ij. ſi quis abbas. ⁊. C. de offi. prefec. ori. ſi quos.m Ordinate: denūciando vel accuſando ẜm ꝙ tradit̉. sͣ. deaccu. qualiter. sͣ. de ſymo. licꝫ. ⁊ eſt ar. iuris ordinē eſſe ſeruādū.n Tam inſtitutio: ad quē ꝑtinet inſtitutio ⁊ deſtitutio. sͣ. decapel. mo. c. j. ⁊. c. ij. ⁊. jͣ. de p̓uiſ. cuꝫ ⁊ plantare. §. in eccleſijs. etexaminatio pertinet ad eū ad queꝫ manus impoſitio ſpectat. sͣde elec. venerabilē. ⁊.c. nihil: et cum nobis olim. inſtitutio eniꝫad epiſcopū pertinet. xvj. q. vij. nullus. Bern̄.Tęomunicamus. Habet multa dicta: ⁊ pōt ſummari ẜm varietatē dictorū per partes. que patent̉. ꝑ. §. Ab.o Superius. sͣ. de ſum. trini. c. j. ⁊. d̓. Damnati .ſ. de hereſi. Dānati d̓ hereſi ꝑ ſecularē iudicē

IIICpuniunt̉. Et bona laicorum hereticorū confiſcant̉. ⁊ clericorūbona applicant̉ eccleſijs. vbi bn̄ficiati erāt. hoc dicit vſqꝫ ad. §qui autē. ab. p Poteſtatibus. ſic. jͣ. de ver. ſig. nouimus: tn̄ſi voluerint redire in ꝑpetuū carcerē teneant̉ .jͣ. eo. excōicamꝰ.q Relinquant̉. qualiter hoc intelligit̉: dicit̉. sͣ. eo. ad abolēdam. Bern̄.r Degradatis. jͣ. c.ꝓxi. et. c. penult.s Cōfiſcēt̉: de hocdictū eſt. sͣ. c. vergētist Stipēdia. ſi plura ſtipēdia habuerintinter eccl̓ias diuidāt̉pro rata. sͣ. de teſta. rentuū. xit. Su Quiſpectꝰ: de hęreſi ſe nōpurgans ad arbitriuꝫſuꝑioris excōicatur etexiſtēs per annū in excōicatiōe vt hereticuſdamnat̉. h. d. vſqꝫ ad§. mon eātur. ab.v Suſpitiōe .i. preſumptiōe. Et nota ꝙſola ſuſpitio ſiue preſumptio purgationeꝫinducit qd̓ ſi non fiatpunitur: vt hic patet.ar. sͣ. de coha. cleri. etmu. tua nos: et intellige ꝙ ſit ꝓhabilis preſumptio ſiue ſuſpitioal̓s nō indiceret̉ purgatio. ⁊ ſic non obſtatij. q. j. pͥmo. ⁊ ita h̓ reſpicitur infamia.x Suſpitiōis. hicſꝑ ē attendēdū: vt ẜmqͣlitatē infamie ⁊ ꝑſone indicat̉ purgatio.ij. q. v. omībus. et jͣ. depur. cano. inter.y Cōdēnēt̉. videt̉hic ꝙ aliqͥs ſit ꝯdēnādus de hereſi: licꝫ nōvideat̉ violēta p̄ſumptio ꝯͣ ip̄m: ar. ꝯͣ. sͣ. dep̄ſum. lr̄as. vibi dicitꝙ lꝫ ſit vehemēs p̄ſūptio nō vult papa illūcondemnare de tamgraui crimine hic violentiſſima eſt p̄ſumptio cū primo probabilis fuerit ꝓpter infamiā: ⁊ quia noluit ſe purgare fuit excōicatus. ⁊ quia per annuꝫſtetit in excōicatione pro cōuicto habet̉. xj. q. iij. rurſus. ⁊. c. quicūqꝫ. ſecus in alijs criminibus. qꝛ ſi bona alicuiꝰ cōtumacis ꝓpter crimē annotata ſunt. ſil̓e. jͣ. nō venit bona deuoluūtur adfiſcū: ſed qͦ ad crimē nō obeſt quin poſt annū pōt ꝓbare innocentiā ſua. ff. de reqͥ. reis. l. ānus. Sed qͥd eſt qd̓ dicit. ꝙ ſtatimeſt cōdemnādus cū ſepiꝰ eſt admonēdus. vt redeat. jͣ. q. vij. cōueniētibus. rn̄. cōtradicit: quia licꝫ ſit cōdēnandꝰ monēdus eſtvt redeat: vt. xxiiij. q. j. que domus. in fi. vbi dicit̉. ꝙ poſt eſt vitādus: hoc eſt verū in hoc ꝙ nō ſunt ei ſecreta nr̄e fidei ex ponēda. xliij. di. in mādatis: vt impugnet nos vt ibi. nec ītelligasꝙ ſit ꝓ alio crimine ſeu cōtumacia ſteterit ꝑ annū in excōication ꝙ habēdus ſit hereticꝰ. ſꝫ tm̄ excōicat̉ ꝑ ſuſpitionē hereſis Moneātur. Ptātes ſecl̓ares ꝑpetui vel tꝑales iurare.tenēt̉ vniuerſos bereticos ab eccl̓ia danatos ꝓ viribꝰ extermīare. ⁊ tꝑalis dn̄s nō purgās terrā ſuā hereticis excōicat̉. ⁊ ſ. ꝑſtiterit in excōicatiōe ꝑ annū nūciat̉ pꝫpe. qͥ fideles eiꝰ ab excōicatiōe abſoluet. ⁊ eiꝰ terrā fidelibꝰ exponet ſaluo ture pͥncipalisdominij. niſi ⁊ ip̄e ſit in culpa. h. d. vſqꝫ ad. §. Ca. holici. ab. ſi.