Quintus
a ¶ ¶E dei eccleſiā. ⁊ infra. Inbſtallatiōis ſolēnitates inelectis abbatibꝰ ordinis vr̄i fieriꝓhibētes. ¶ Adijcimꝰ: vt archiepiſcopi ⁊ ep̄i ea ſint forma ꝓfeſſionis contenti que ab origine vr̄i ordinis noſcitur īſtitutaque talis eſt. Ego frater abbasciſtercien̄. ordinis ſubiectionē. ⁊reuerentiā ⁊ obediētiā a ſanctispatribus conſtitutā ẜm regulaꝫſancti Benedicti tibi dn̄e epiſcope tuiſqꝫ ſucceſſoribuſ canoniceſubſtituēdis ⁊ ſancte ſe. apo. ſalfuo ordine meo perpetuo me exhibiturum promitto.G reg. ix. pͥore ſcē. T. eſculano.¶ Recepto in canonicū debet̉ẜbenda. ⁊ redditus. cōſuetudine nō obſtante ꝙ nō ſeruauerītprauam conſuetudinē de aliqͥdtemporali dādo ip̄is canonicisAcobꝰ canonicꝰ eſculanꝰexpoſuit: ꝙ cū ip̄e in eccīaaprutiū. ſit receptꝰ ī canonicū. ⁊in fratrē. canonici eiuſdeꝫ eccl̓iepartē ꝓuentuū ac prebēdā ſibiaſſignare recuſant. quādā ꝯſuetudinē p̄tendētes ꝙ prādiū hr̄edebeāt a canonico recepto d̓ nouo ¶ Quocirca mādamꝰ qͣtenꝰſi ē ita. dictos canonicos vt talis ꝯſuetudīe nō obſtāte ſibi ſic̄ vniex alijs ī ꝓuētibꝰ. ⁊ p̄benda ꝓuideāt ap. re. cōpellas. I Dē.¶ Qui ordinauit aliquē ſub ꝓmiſſione de nō petendo ab ipſo
ꝓuiſſionē ꝑ trienniū a collatōeſentator vero ab executōe ordinū etiā ꝑ trienniū ſuſpēſi ſūt.ordinatꝰ vero ab ordīe ꝑpetuoſit ſuſpēſus. ⁊ ſolū ꝑ ſedeꝫ apoſtolicā cum eis diſpenſatur.I quis ordīauerit ſeu ac¶ N ordinē pn̄tauerit aliquē ꝓh miſſionē vel iuramētū ab illo recipiēs: ꝙ ſuꝑ ꝓuiſiōe ſua nō inquietet eundē ordinator a collatiōe. pn̄tator ꝟo ab executiōe oridinū ꝑ trienniū. ⁊ ordinatus abkordine ſic ſuſcepto. donec diſpēſationē ſuꝑ hoc ꝑ ſedeꝫ apo. obntinere meruerint. nouerīt ſuſpēſos.¶ Dem.¶ Habet duo dicta. ⁊ ſecundūibi. ⁊ ad reſignatōes. ⁊ propterbreuitatē ⁊ varietitatē lecturaꝝaliter non ſummatur.Andato noſtro receptovt cum monachis qui ꝑſymoniā dato aliquo locū ī monaſterijs ſunt adepti ẜm conſtintutionē generalis concilij diſpēſares. ⁊ infra. ¶ Conſul. T. breuiter: reſpōdentes dicimus māo datum apoſtolicū etiā ad abbates. extendi. ¶ Et ad reſignationes ſpiritualiū ⁊ temporaliū q̄ꝑ nullo pacto. ſed affectu animi p̄cedente vtrimqꝫ taliter acqͥruntur. in quo caſu delinquentibusſufficit ꝑ ſolā penitētiā ſuo ſatiſfacere creatori. eos pro ſimoniahuiuſmodi non teneri.
M Edei eccle ſi q̄. ¶ Due ſunt ꝑtes ſcd̓a ibi: adijcimꝰ. Ab.a ¶ Ne dei. caſus. Abbates ciſter. ordinis ꝯſueuerantdare archidia. palafrenū in ſua iuſtallatōe. vel alqd̓ eqͥpollensqd̓ hic ꝓhibuit Honoriꝰ abbatibꝰ ciſtercien̄. ne decetero. taliterinſtallent̉. ſed obedientiā faciāt ſuis ep̄is ꝓut dicit̉ in litera.b ¶ Solēnitates. inſtallare abbates: ⁊ abbatiſſas in ſede ponere ꝑtiret ad officiū archidia. sͣ. d̓ offi. archi.c. vt noſtrū. ⁊ talis inſtallatōis ſolēnitas n̄reqͥrit̉ ī adbatibꝰ ordinis ciſterci. vt h̓ patitc ¶ Profeſſiōis. quaꝓfitent̉ ſe p̄ſtaturosſuiſ epiſcopis ſubiectionē ⁊cͣ. que ſequunt̉.ſic ⁊ archiep̄i dn̄t eſſecōtenti forma ꝓfeſſionis a canonibꝰ ꝯſtituta. sͣ. d̓ ma. ⁊ obe. dilecti. qua ⁊ papa cōtentus eſt. vt ibi dicit̉.d ¶ Succeſſoribꝰ. etita poſtqͣꝫ fecit obediētiā p̄deceſſoribus. amplius eam facere ſucceſſoribꝰ cōpelli nō dꝫvt. sͣ. d̓ iureiur. veritatis. ⁊ idē in vaſallo vtdr̄ ibi. e ¶ Canoniceal̓s nō teneret̉. puta ſieſſet intruſus ſine cōſenſu clericoꝝ. xij. q. ijalienatiōes. ber.f ¶ Ordine. nā ꝯtraregulā obedire nō tenent̉. vt h̓ dicit̉. ī hisq̄ cōtra regulā. vel q̄illicita ſunt. nullꝰ obodire tenet̉. xj. q. iij. ſiqͥs ep̄s nō ſemꝑ ſi dominꝰ iulianꝰ. ſꝫ bonūqd̓ agitur. qn̄qꝫ ꝓpterobediētiā intermittit̉xj. q. iij. quid ergo. et ēſil̓e huic loco. sͣ. de iureiurā. ego em̄. ber.Acobus canC ¶ Pretextu cōſuetudinis n̄ dꝫ exigiprandiū a canonico d̓nouo recepto. h. d. vel aliter ⁊ ſic vt in rubro. Diuidit̉: nā pͥmapars ponit querelā. ſecūda dat iudicē. ibi. Quo circa. Abbas.g ¶ Tali cōſuetudine: que nō excuſat. ſic. sͣ. e. veniēs. īmo potius ſymoniā inducit. qꝛ pro paſtū vel paſtello exigi aliqͥd nondebꝫ ꝓ huiuſmodi ſpūalibꝰ. sͣ. eo. c. j. ⁊. jͣ. q. iij. ſi quis p̄bendasnon obſtante aliqua cōſuetudine. vt ibi. ⁊ sͣ. eo. in pluribus capitulis. Bernardus.¶ I quis: iuramentū. pactū tale ſiue iuramentū turpe eſt⁊ ideo nullā obligationē inducit. sͣ. de pac. c. vlti. ⁊. ff. dever. obli. generaliter. ⁊ qꝛ ꝑpetuā habet cām ꝓhibitionis nulla eſt obligatio. ff. e. ſi ſtipuler. vt id. ⁊ ita habes. ꝙ ſi pͥncipale n̄tenet: nec iuramētū ſuꝑ hoc factū. ſimile. sͣ. de foro cōpe. ſi diligenti. in fi. C. de legi. nō dubiū. ar. sͣ. de iureiur. debitores. ⁊ licꝫtalis obligatio nō tenuerit. punit̉ ordīator a colla. ordinū. vt ineo puniat̉ in qͦ peccauit. sͣ. de iurepa. paſtoralis. cū ſuis ſil̓ibusi ¶ Per trienniū. ⁊ ita ſymoniaci iudicant̉. nec tn̄ deponūt̉. niſi qꝛ ad tp̄s ſuſpēdunt̉. ſed hͦ forte ideo eſt. qꝛ nihil dat̉ vel recipit̉ ꝓ ordinatiōe vel p̄ſentatiōe: qꝛ ſymonia eſt ſtudioſa voluntas emēdi vel vendēdi ſpūalia. ar. j. q. j. qͥ ſtudet. ſꝫ emptio velvēditio ſine precio nō cōſiſtit. inſti. de empti. ⁊ vendi. §. preciū.
autē. ⁊. ff. e. l. ij. §. ſine. ſed hic nullū preciū datū eſt. ſed ꝯtra iſteremiſit ius qd̓ ſibi cōpeteret ex tali p̄ſentatiōe ꝯtra p̄ſentatorēvel ordimatorē qui tenebat̉ ſibi ad ꝓuiſionē. sͣ. de p̄ben. cū ẜnapoſtolū. ſed idē eſt remittere qd̓ dare. sͣ. de teſti. veniēs. j. ⁊ ꝙͣde calū. quin etiā. ⁊ ita debēt deponi: hic nihil remittit̉. qꝛ nihiladhuc debet̉ ſed renūciat̉ iuri qd̓ in futurūpoſſet acquiri ſi p̄ſentet̉ debito mō. ſꝫ in cōtrarijs remittit̉ qd̓ inpn̄ti debet̉. ſed ⁊ ſi hicfieret talis remiſſio deponeret̉ tam dans ꝙͣrecipiēs ſi cōuinceret̉sͣ. eo. de hoc. ⁊. ca. inſinuatuꝫ. et ideo minorpena imponit̉: ꝓpteraffectuꝫ cū oꝑe ſubſecuto. sͣ. d̓ bigamis. nuper. ⁊. c. vlt. ⁊ hoc ītellige ſi crimē ſit occultum. ſi ꝟo eſſet manifeſtum ſemꝑ eſſent ſuſpēſi. ⁊ ſi accuſarent̉ ⁊cōuincerent̉: deponerent̉ ex tali ꝓmiſſiōevel iuramento. b.k ¶ Diſpēſationē. ſicsͣ. eo. ꝑ tuas nobis.l ¶ Per ſedē apl̓icā.Hic patet ꝙ cū ſymoniaco ſcient̓ in ordineſolus papa diſpenſatidē intelligo in dignitate ⁊ bn̄ficio: vt dixisͣ. eo de ſymoniace. etsͣ. de renu. poſt trāſlationem.m ¶ Suſpenſus: ipſo iureAndato. cō¶Re cliūj s. codēquoniam.o ¶ Ad abbates. mādatū fuit alicui. vt diſpēſaret cū monachisqui ꝑ ſymoniā monaſteriū ſūt ingreſſi nulla mētione habita deabbatibꝰ. ⁊ tn̄ hoc extendit̉ ad abbates. etita habes h̓ arg. ꝙ bn̄ficiū principis largiſſime interpretandū eſt. jͣ. de verb. ſigni. olim. ⁊. ff. de conſti. prin.beneficiū. ⁊ sͣ. de dona. cum dilectus. in fi. argu. quia in beneficijs. vt ibi dicit̉ plena eſt interpretatio facienda. Iteꝫ argu. cuiconcedit̉ minus ⁊ maius conceſſum videtur. vt. xvj. q. ij. viſis.ſed potius cōtrariū dici cōſueuit. sͣ. de deci. ex parte. ſic qd̓ demonachis dicit̉ ad regulares extēdit̉. sͣ. de poſtu. ex parte. ber.p ¶ Animi: ergo ſola volūtas ſiue affectus animi nō facit alquē ſymoniacū. licet aliter peccet: vt dixi. sͣ. eo. conſulere. et ē ſimile. sͣ. eodē. tua. ad fi. ⁊ ſimile. jͣ. de vſuris. in ciuitate. ſed ſecꝰvidetur in vſura ibi ſola ſpes vſurarij. viuram inducere videt̉.vt. xiiij. q. iij. c. j. ⁊ infra de vſuris conſuluit. item habes hic ꝙ afectus ſiue voluntas punitur. ⁊ merito: quia non ambitōe ſedlabore ad honorē conuenit peruenire. C. de re mili. cōtra publicam. lib. xij. ⁊. lxj. diſt. miramur. in fi. ⁊ talibus honor eſt autērendus. vij. q. j. in ſcripturis. ⁊ jͣ. q. vj. ſicut hi. ⁊ hic et hec ambitio ſola penitentia purgatur ſine renūciatione. ⁊ huiuſmodi ſeuis ſymonia poteſt leuiter indulgeri: ſic. lxviij. diſ. ſicut. ⁊ ſuprade accuſa. cum dilectus. et ita collige. ꝙ aliquis promouet. cuꝫmortali. nec deponitur. nec dicitur propria ſymonia talis anectus animi. Bernardus.