Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CCCXXv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

Quintus

a nomen denariorū variāt: denarios quos prius criſmales ſecūdo paſcales dicebant conſuetudinē medie. xl. nūcupātes: ⁊ infra. Cū vero expreſſius expriomat vēditionis ſpēm qui priusrecipit precium qͣꝫ rem conferatp̄cioſam: ⁊ gratis ſit gratia conferenda: mādamꝰ quatenꝰ taliter exceſſus corrigas ſupradictos ſuffraganeos tuos ⁊ officiales eorū a tā illicita exactioned cōpeſcēs ꝙ aliorū culpa tibi obtuā negligentiā non imputeturē ad penā. Prauā illā cōſuetudinē de tua ꝓuincia ſtudeas abt olere per quā ob eccleſiaꝝ inueſtitura archidiaconi marchamargenti: minores ꝟo decani vaccam albam ſibi dari poſtulant:vel certam ſolui pecunie quantitatem. Dem. Ordinatus in ſubdiaconū.qui prius preſentatori ſuo promiſit ꝙ nil ab eo peteret. in ſuſcepto miniſtrare vel ad ſuperiores ordines aſcēdere ſine diſpēſatione non poteſt. etiam ſi peccare non crediderit.Er tuas nobis litteras intimaſti. ꝙ cū. D. lator preſentiū vellet in ſubdiaconū ordinari: ⁊ certū titulū non haberetquendā p̄ſbyterum exorauit vtip̄m ad eccl̓ie ſue titulū pn̄taretꝙ cū ille facere recuſaret ipſe illi firmit̓ repromiſit ꝙ nunqͣꝫ ſi p̄ſentaret eundē in eccl̓ia ſua aliquā peteret portionē ⁊ ſic ad p̄ſentationē eiꝰ extitit ordinatusnec ſe in hͦ egiſſe aliqd̓ illicitū instellexerit: ⁊ īfra Nos inqͥ. T.T. R. ꝙ niſi cuꝫ eo fuerit miſerihcorditer diſpēſatū nec ad ſuꝑiores aſcēdere: nec in ſuſcepto di ordine miniſtrare. Dem.

Symonia ē dare pecuniā ꝓvicariatū vel ꝓ alia adminiſtratiōe rerū ſpūaliū. ſeu eccl̓iaſticarū habenda ⁊ dātes ⁊ recipientes ab illa eccl̓ia ſunt eijciendi.Onſule̓. ⁊ īfra. Quicūqꝫvicedominatū vel aliā eckcleſiaſticaꝝ rerū adminiſtrationē ꝑ pecuniā obtinere voluerīttā emētes qͣꝫ vendētes cū ſymonie p̄cellent̉: et ab illa eccl̓ia incuius ꝯtumeliā dare pecuniā etl accipere voluerunt iuſte excluduntur. Dem in concilio generali. Symoniacū eſt aliquid exigere pro conſecratiōe ep̄oꝝ ⁊ benedictionibus abbatū ⁊ ordinationibus clericorum nec excuſat conſuetudo.Icut pro certo didicimus L in pleriſqꝫ locis a pleriſqꝫꝑſonis quaſi colūbas in tēplovēdentibus fiunt exactiones etextorſiones turpes ⁊ praue procōſecrationibꝰ ep̄orū benedictionibꝰ abbatuū ⁊ ordinibus clericorū: eſt que taxatuꝫ qͣꝫtum ſitiſti vel illi quātūue alteri vl̓ alijꝑſoluendū: ⁊ ad cumulū dānationis maioris quidaꝫ cupiditatē prauitatē hmōi nitunt̉ defenindere ꝑ cōſuetudinē longo tempore obſeruatā. Tantuꝫ igit̉abolere volentes abuſum conſuetudinem huiuſcemodi: q̄ magis dicenda eſt corruptela penitus reprobamꝰ firmit̓ ſtatuētesvt pro his ſiue conferendis ſiuecollatis nemo aliquid quocūqꝫpretextu exigere aut extorquerepreſumat ⁊ alioquin ⁊ qui receperit ⁊ qͥ dederit huiuſmodi p̄cinum omnino damnatū cuꝫ giezi:⁊ ſymone condemnet̉. Dem in eodem.

a Uariant: talis variatio nominis non ꝓdeſt: qꝛ quodcūqꝫnomen imponant: ſymoniā cōmittunt ſicut in vſura. xiiij. q. iij.pleriqꝫ. ſic enim faciunt vſurarij: nūc appellant lucrū: nūc emolumentū quandoqꝫ penā in fraudē. ar. ff. ſi cer. pe. lecta eſt. ſic.C. de libe. cau. iubemus. Bern̄. b Qui prius: emptor enimprius tenet̉ offerre p̄ciū ꝙͣ venditor ei remtradat. ff. de ac. empt.⁊ ven. iulianus. §. offerri. Sꝫ ſi neuter habet fidem alteri: p̄ciū⁊ res deponat̉ apudſequeſtrū. ff. de ſolut.ſi ſoliturus. Io.c Gratis ſit. gratia. j. q. j. c. j.d Culpa. arg. ꝙ delictū ſubditoꝝ imputat̉ p̄lato. ſic. sͣ. de offi. ordi. irrefragabili.vbi de hoc. Ber.e Conſuetudineꝫin talibus em̄ nō excuſat cōſuetudo. ſed potius accuſat. sͣ. e. nonſatis. ⁊. c. cū in eccl̓ie.quia male cōſuetudines tꝑe nō cōfirmantur. in aucͣ. vt nulli iudi. §. j. col̓. ix. Ber.f Inueſtitura. proqua nihil eſt danduꝫsͣ. e. cū in eccleſia. necpro aliquo ſacramento ſpūali: vt ibi dicit̉:nec paſtuꝫ nec paſtellum quis dare debetj. q. iij. ſi quis prebendas. Ber.Et tus Due ſuntpartes conſultatio etreſponſio. ſecūda ibinos. Ab. ſi. g Intellexerit: propter hocnon excuſat̉: vt beneſequentia notāt. quiapotuit conſulere peritiores. xxxvij. di. §. vl.ff. de iur. et fact. igno.l. regula. §. ſed iuris.Ber. h Diſpenſatum. ſic. jͣ. eo. ca. pe.vbi etiam imponiturpena ordinatori: preſentatori: et preſentato. ⁊ ita diſpenſari poteſt cuꝫ ſymoniaco inordine. Ar. contra. j.q. j. erga ſymoniacos⁊. c. ſi quis neqꝫ. ſed illa capitula loquūturin dignitate. ⁊ non negat̉ quin poſſit cum talibus diſpenſari. ſed nulla miſericordiaeſt adhibenda in dignitate ſeruanda quin oporteat eos renunciare quia penitentiam ordine vel beneficio retento agere nonpoſſunt. j. q. vij. requiritis. et. sͣ. de accu. inquiſitionis .jͣ. reſponſo. Quis poſſit cum talibus diſpenſare: dictum eſt. sͣ. eo. de ſymoniace. et melius. sͣ. de renuncia: poſt tranſlationem. de pena iſtorū dicit̉. jͣ. eo. c. penul. et quis cum talibus poſſit diſpenſare. i Miniſtrare: triplici de cauſa. tum quia fuit hocmunus a lingua. j. q. j. ſunt nonnulli. tum quia nulla conditiojenire. vt. sͣ. eo. tua. et. sͣ. de pactis. c. vlti. et. j. q. ij.

QuinxGꝙͣpio. tum quia per furreptionem voluit ordinē adipiſci. aronxxiiij. diſt. quando. ⁊ sͣ. de elect. cum dilecti. Io.ſulereNon eget ſummario quia breuis: ſed perC alia verba poteſt ſummari: vt in rubro. nec diuiditur.Abbas Siculus.k Adminiſtrationē. qd̓ hic dicit̉ intellige per id quod habes. jͣ. q. iij. ſaluator.circa medium capituli. vbi habes qd̓ nulaadminiſtratio eccleſiaſtica poteſt vendivel emi prepoſituraeconomi officium vicedominatus aduocatia ſiue caſtaldionatus et iudicatura. autquelibet alia adminiſtratio. ⁊. c. ſi quis epiſcopus. in prin. cauſeVoluerunt: arg.ꝙ ſola voluntas facithominem ſymoniacūj. q. j. qui ſtudet. Sedhoc non credo ꝙ ſolavoluntas facit hominē ſymonia cum dummodo cōtenta ſit ſuisterminis. jͣ. eo. c. vlti.licet alias peccet: vtibi. Sed hic non fuitcontenta vis finibusimmo proceſſum fuitad actum. ⁊ hoc notatur per hoc quod dicit tā ementes ꝙͣ verdentes. vel ad ſtudiemendi proceſſeruntquantum in eis fuit:vnde tanqͣꝫ ſymoniaci iudicandi ſunt .j.q. j. qui ſtudet. ⁊ ſic intellige quod dicit infine voluerunt.Ieut. PriI mo narrat factum. ⁊ ipſius excuſationem reprobat ⁊ exceſſum probibet. Etpenaꝫ adijcit ibi: tantum. Abbas ſiculusm Per conſuetudinem: fingunt enimtales ꝙ in conſecration aliquid licite petitur non pro conſecratione ſed pro conſuetudine. argu. lxiij.diſt. quia ſancta. et. c.agathoſa. ⁊. jͣ. q. iij. q̄ſitum. ⁊ in aucͣ. de ſan. epiſ. §. pro conſuetudinibus. coll̓. ix. ſ hocnon eſt verum: nec excuſat conſuetudo in huiuſmodi ſpiritualibus vendendis: immo magis accuſat. sͣ. eo. non ſatis. ⁊. c. tuꝫeccleſia. vbi talia reprobantur. Iohann Giezi. et ſymone. Giezite dicuntur a giezi ſeruo Eilſei.qui primo in veteri teſtamento vendidit gratiam ſanitatis naaman principi aſſyriorum vnde venditores ſpiritualium ẜprie dicuntur giezite. Symoniaci dicuntur a ſymone mabo eipoſtea in nouo teſtamento voluit emere gratiam ſpirituſſam