tutio facienda. Quis ad hoc teneat̉. quantū. quō ⁊ qn̄De primo notandū ꝙ ledere alium in fama indebite.eſt valde graue. primo quia plus nocet qui aufert fa-mā qͣꝫ qui aufert diuicias multas. melius eſt enim nomē bonum qͣꝫ diuitie multe. vt dicit̉ ꝓuer. xxii. Secū-do diuitie multe ablate pn̄t reſtitui. ſed fama vix. qꝛforte non crederetur illi qui poſt leſionem uellꝫ excuſare. pōt etiam iam uerbum eē delatum ad tot. ꝙ quaſiimpoſſibile eſt ad tot deuenire excuſationē. Ideo be-ne dicit̉ in gloſa ſuꝑ Lucā. Famam eſſe rem lubricaꝫquia ſicut aliqua res lubrica de facili effundit̉ ſꝫ quaſi impoſſibile eſt eam recolligi. ita ⁊ fama. Tercio quialedens famā alterius. non ſolum illum ledit cui detrahit. ſicut fur illum ſolum cui furat̉ ſed omnes illos coram quibus loquitur. ſicut ille qui mouet lutum. leditper fetorem omnes coram quibus mouet Vnde Augde verbis domini. peccat in vos frater ſi vobis ſcientibus peccat quia qͣꝫtum in eo eſt vos exemplo cor-rumpit. Ex quo patet ꝙ audire peccatuꝫ alterius nōciuum eſt audienti. propter prefata dicit Ambroſius.Tolerabiliores ſunt fures qui veſtes ⁊ alia bona noſtra diripiunt qͣꝫ fures qui famaꝫ noſtram lacerāt. Hotandum ſecundo ꝙ inter omnia genera leſionum. leſioque infertur per linguam ut frequenter eſt grauior. primo eniꝫ quidam ſunt qui nocent in rebus vt raptoreset incendiarii. Sed grauius nocent ſagittarii qui infi-gunt ſagittas in perſonas. Et ſic facit lingua mala q̄nō ſolū ī rebꝰ. ſꝫ etiā ī ꝑſoā nocꝫ. Ideo dicit̉. Ihe. vii.Sagitta vulnerās līgua eoꝝ. Secūdo qꝛ ſunt ꝗd am