⁊ petere licentiā alteri cōfitendi. quē ſi habere nō poſſit. idem iudicium eſt qd̓ de illo qui non habet cōpiāconfeſſoris. immo potius laico in iſto caſu deberet cōfiteri. Etſi nullum aliū alienum habet ſacerdotē. cōfiteat̉ tunc ꝓprio. tacito eo de quo eſt periculū. Octa-uo quādo ē in periculo mortis ⁊ habet alienū qꝛ tūcille ē propriꝰ quodāmō. Secūda regula. Studeat mūdꝰ eē in ꝯſcientia ꝗ purgandis aīabꝰ īuigilat. Spemquoqꝫ ſui laboris ⁊ circa alios ꝓficiēdi nō in ꝓpriaſed in diuina virtute ponat qꝛ iuxta apl̓m. neqꝫ quiplantar neqꝫ qui irrigat aliquid ē. ſꝫ ꝗ incremētū datdeus. Preconficeat̉ igit̉ cōfeſſor ⁊ crebro oret ēt provt corporali medico ſapiēs conſulit quatenus deꝰ q̄ſanat omnes infirmitates opus dirigat. eiuſqꝫ virtu-te roboret̉ ⁊ creſcat. Tercia regula. caueat ne precipi-tāter circa confitenteꝫ agat. aut in ſolo tranſcurſu peruolitet. ſed moroſitate peruigili omnia plene exami-nans et diiudicās. Nō interrumpat etiā ſi pōt verbacōfitentis. Sed memoret̉ dicta. Et poſtmodū queratdiſtincte. vl̓ ſi memorie cōmendare non poteſt caute/ſaltem ⁊ pulchre de ſingulis inueſtiget. memorie quoqꝫ confitentis q̄ dicenda imponenda ue fuerint ea diligenti repetitione reponens infigat. Et ad iſta tempuscapter ſufficiens. quia eligibilius eſt ut dicit. Cancel-larius in ſuo tractatu de confeſſionum audiētia. paucos audire complete. qͣꝫ multos īperfecte. cū conſcien-tiaꝝ ſcrupulis nō tā expedire qͣꝫ impedire. Mallem īquit itaqꝫ ſi curatus eſſem multorum differre confeſſiones poſt paſcha. ¶ Etiam vbi quidam non re-dirent qͣꝫ cecus cecos ſeducerem. Dum pro vere