DialogorumliberIIII

in egiptū fugeret per ſomniū angelus admoneret. Rurſuꝫ niſi aliqn̄ ſomnia ex cogitatiōe ſimul ⁊ reuelatiōe ꝓcederēt: nequaꝙͣ Daniel propheta. Nabuchodonoſor viſionē diſſerēs a radice cogitationisinchoaſſet: dicēs. Tu rex cepiſti cogitarein ſtratu tuo quid eſſet futurum poſt hec ⁊qꝛ reuelat myſteria oſtēdit tibi que futura ſunt. Et paulo poſt. Videbas ⁊ ecce qͣſi ſtatua vna grādis: ſtatua illa magna etſtatura ſublimis ſtabat cōtra te ⁊c. Daniel itaqꝫ dū ſomniū ad implendū reuerēterinſinuat ⁊ ex qua ortū ſit cogitatione manifeſtat. patēter oſtenditur qꝛ hoc plerūqꝫ cogitatiōe ſimul ⁊ reuelatiōe generet̉.Sed nimirū cū ſomnia tot rerū qualitatiobus alternent̉: tāto eis credi difficiliꝰ debet: quāto ⁊ quo impulſu veniāt faciliusnō elucet. Sācti auteꝫ viri īter illuſionesatqꝫ reuelatiōes ipſas viſionū voces autimagines quodā intimo ſapore diſcernūtvt ſciāt vel quid a bono ſpū ꝑcipiant: velquid ab illuſiōe patiantur. Nā ſi erga hecmēs cauta nō fuerit: ꝑ deceptorē ſpirituꝫmultis vanitatibꝰ īmergit̉ quia nōnunꝙͣſolet vera predicere vt ad extremū aīam:valeat ex vna aliqͣ falſitate laqueare. ſicutnr̄o nuꝑ cuidā certū eſt ꝯtigiſſe. Qui dūſomnia vehemēter attēderet ⁊ ꝑ ſomniuꝫlonga vite huiꝰ ſpacia ſibi promiſſa ſunt.Cūqꝫ multas pecunias ꝓ longioris viteſtipēdijs collegiſſet ita repēte defunctuseſt vt intactas oēs relinqueret ⁊ ipſe ſecūnihil ex bono opere portaret.¶ An proſit animabꝰ ſi eorū corpora in eccleſijs ſepulta ſint.Capitulū. XLVIII.¶ Petrus.Uis ille ſit memini. ſed que fote ea que cepimus exequamurPutamꝰ ne animabꝰ aliquidprodeſſe. ſi mortuorū corꝑa fuerint in eccleſijs ſepulta.¶ Gręgorius.

Uos grauia peccata nō deprimūtqhis ꝓdeſt mortuis ſi in eccleſia fepeliāt̉ qd̓ eorū proximi quotiensad eade ſacra loca cōueniunt: ſuorū quorū ſepulcra conſpiciūt: recordant̉ vt ꝓ eitdn̄o preces effundāt. Nam quos peccatagrauia deprimūt nō ad abſolutionem potius ꝙͣ ad maiorē dānationis cumulū eorum corꝑa in eccleſijs ponunt̉. Qd̓ melius oſtēdere poterimus ſi ea que diebꝰ noſtris geſta ſunt: breuiter enarremus.¶ De quadā ſanctimoniali femina in eccleſia ſancti Laurētij ſepulta que dimidia apparuit accenſa.¶ Cap. XLIX.IIr nāqꝫ vite venerabilis FelixPortuen̄. Ep̄us in ſcauinenſivprouincia ortꝰ atqꝫ nutritus ē.Qui quādā ſanctimonialeꝫ feminā in loco eodē fuiſſe teſtat̉ que carnisquidē continentiā habuit. Sed lingue ꝓcacitatē atqꝫ ſtultiloquiū nō declinauit.Hec igit̉ defuncta atqꝫ in eccleſia ſepultaeſt. Eadē autē nocte cuſtos eiuſdeꝫ eccleſie per reuelationē vidit. qꝛ deducta anteſacruꝫ altare per mediū ſecabat̉ ⁊ ꝑs vnaillius igne cremabat̉ ⁊ ꝑs altera intactaremanebat. Cūqꝫ hoc ſurgēs fratribꝰ narraſſet. ⁊ locū oſtēderet in quo fuerat ignecōſumpta: ipſa flāme cōbuſtio ita ante altare in marmoribꝰ apparuit ac ſi illic eadeꝫ femina igne corporeo fuiſſet cōcremata. Qua ex re aperte datur intelligi. quiahi quibus peccata dimiſſa non fuerint adeuitandū iudicium ſacris locis poſt mortem non valeant adiuuari.¶ De Ualeriani patritij ſepul¶ Capitulum. L.tura.Ghannes quoqꝫ vir magnificus in hac vrbe locū perfectorum ſeruans. cuius grauitatisatqꝫ veritatis ſit nouimus. qꝛmihi teſtatus eſt Ualerianū patritiū: in ciuitateʳ que Brixa dicitur: fuiſſe defunctūcui eiuſdē ciuitatis epiſcopus accepto p̄-