Druckschrift 
Dialogorum libri IV
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

DialogorumliberIIII

corporeuſ poſſit. Ca. XXVIII.Petrus.qua ratione credenduꝫ ē qͥarē incorporeā tenere ignis cor6poreus poſſit.Gregorius.I viuētis homīs incorporeꝰ ſpiritus tenet̉ in corpore cur nō poſtmortē cū incorporeꝰ ſit ſpūs etiaꝫcorporeo igne teneatur. Petrus.N. viuente quolibet iccirco incorporeus ſpūs tenet̉ in corpore qͥaviuificat corpus.¶Gregorius.I incorporeꝰ ſpūs. Petre in hocteneri poteſt ꝙ viuificat quare nōpenaliter ⁊ ibi teneat̉ vbi mortificatur. Teneri autē ſpiritū ꝑ ignē dicimꝰvt in tormēto ignis ſit vidēdo atqꝫ ſentiēdo puniat̉. Igne nāqꝫ eo ipſe patit̉: quovidet ⁊ qꝛ cōcremari ſe aſpicit: crematur.Sicqꝫ fit vt res corporea incorporeā exurat dū ex igne viſibili ardor ac dolor inuiſibilis trahit̉ vt ꝑ ignē corporeū mēs īcorporea etiā incorporea flāma cruciet̉ ꝙͣuiscolligere dictis euāgelicis poſſumꝰ qꝛ incēdiū aīa nō ſolū vidēdo ſꝫ etiā experiendo patiat̉. Veritatꝭ etenī voce diues mortuus ī inferno dicit̉ ſepultꝰ. Cuius aīa qꝛigne teneat̉ inſinuat voce: qͥ Abraā dep̄cat̉. dicēs. mitte Lazarū vt intīgat extremū digiti ſui ī aquā vt refrigeret linguaꝫmeā qꝛ crucior ī hac flāma. Dū ergo peccatore diuitē dānatū veritas igne ꝑhibetquiſnā ſapiēs reproboruꝫ animas teneriignibus neget. Petrus.Cce rōe ac teſtimonio ad creduliItatē flectit̉ animꝰ ſꝫ dimiſſus iteꝝad rigorē redit. Qūo enī res corporea re incorporeā teneat atqꝫ affligerepoſſit: ignoro. Gregorius.

Ic q̄ſo an apoſtatas ſpūsˡⁱ a celeſtigloria deiectos eſſe corporeos anincorporeos ſuſpicaris.Petrus.Uis ſanū ſapiēs eſſe ſpūs corpoqporeus dixerit.Gregorius. Ehene ignē eē corporeū fateris. Petrus.Gne gehēne corporeū eſſe nō ambigo in qͦ certū eſt corꝑa cruciari. Gregorius.Erte reprobis veritas in fine dicc tura ē. itē ī ignē et̓nū qͥ ꝑatꝰ ē diabolo ⁊ āgel̓ eiꝰ. Si igit̉ dyabolꝰeiꝰqꝫ āgeli cū ſint īcorꝑei corꝑeo ſūt ignecruciādi qͥd miꝝ ſi aīe ⁊ an̄ꝙͣ recipiāt corpora pn̄t corꝑea ſentire tormēta.Petrus.Atet ratio nec debet de hac re vl̓pterius queſtione dubitare.Gregorius. De morte Theodorici regisArriani. Cap. XXIX.Oſtꝙͣ laborioſe credidiſti oꝑe p̄ciū credo ſi ea. q̄ mihi a viris fidelibus ſūt geſta: narrauero. Iulianꝰ huiꝰ Rōane cccl̓ie: cui deo auctore deſeruio: ſcd̓us defēſor: qͥ an̄ ſeptē fere ānosdefūctꝰ ē: ad me adhuc ī moaſterio poſitūcrebro vēiebat ⁊ mecū colloqͥ de aīe vtilitate ꝯſueuerat. hic itaqꝫ mihi qͣdā die narrauit: dicēs. Theodorici regꝭ tꝑibꝰ pr̄ ſoceri mei ī Sicilia exactōeꝫ canoniſ egeratatqꝫ iā ad italiā rediebat. Cuiꝰ nauis appulſa ē ad īſulā q̄ Liparꝭ appellat̉. Et qꝛillic vir qͥdā ſolitariꝰ magne virtutꝭ hītabat: dū naute nauis armamēta reꝑarēt viſuꝫ ē p̄dicti pr̄i ſoceri mei ad eūdē virū d̓iger̄ ſeqꝫ eiꝰ or̄onibꝰ ꝯmēdar̄. Quoſ virdn̄i cū vidiſſꝫ eiſ īt̓ alia colloq̄nſ dixit ſcitꝭqꝛ rex theodoricꝰ mortuꝰ ē: cui illi ꝓtinꝰrn̄der̄t. Abſit: nos eū viuētē dimiſimꝰ ⁊

h 4