DialogorumliberIII
vir del Sanctulus ab eiſdē longobardispetijt: vt relaxari eiqꝫ vita cōcedi debuiſſet: quod poſſe ſe facere oīno negauerūt.Cunqꝫ mortē illius deliberare eos cerneret: petijt: vt ſibi ad cuſtodiā tradi debuiſſet. Cui ꝓtinus reſponderūt. Tibi quidēeū ad cuſtodiendū damus. Sed ea condinōe interpoſita: vt ſi iſte fugerit ꝓ eo ip̄emoriaris. Quod vir dn̄i libenter accipiens predictū dyaconē in ſua iuſcepit fide. Quē nocte media: cum longobardosomnes ſomno graui depreſſos aſpiceret:excitauit dyaconū: ⁊ ait: Surge ⁊ concitus fuge: liberet te omnipotens deus.Sed ideꝫ dyaconus promiſſiōis eius nōimmemor reſpōdit dicens: Fugere paternō poſſum: quia ſi ego fugero pro me ſinedubio ip̄e morieris. Quem vir dn̄i Ganctulus ad fugiendū compulit dicēs: Suige et vade: te omnipotens deus eripiat.Nam ego in manu eius quantū ipſe permiſerit. Fugit itaqꝫ dyaconus ⁊ quaſi deceptus in medio fideiuſſor remāſit. Factoigit̉ mane longobardi qui dyaconū ad cuſtodiendū dederāt: venerūt: queꝫ dederūtpetierūt. Sed hūc venerandus preſbyterfugiſſe reſpōdit: Tunc illi inquiūt: Scisip̄e melius quid cōuenit? Seruus autemdomini cōſtanter ait: Scio. Cui dixerūt:Bonus homo es: nolumus te per varioscruciatus mori. Elige tibi mortē quā visQuibus vir domini reſpondit: dicens:In manu dei ſum: ea morte me occidite:qua me occidi permiſerit. Tunc om̄ibusqui illic aderant longobardis placuit vteum capite trūcare debuiſſent: quatenꝰ ſine graui cruciatu vitam eius cōpendioſamorte terminarēt. Cognito itaqꝫ qd̓ ſanctulus qui inter eos ſanctitatis reuerētiamagni honoris habebat̉: occidendus eſſet: om̄is qui in eodē loco inuenti ſunt lōgobardi cōuenerunt ſicut ſunt nimie crudelitatis leti ad ſpectaculū mortis. Circūſteterūt itaqꝫ acies: vir autē domini deductus in medio eſt: atqꝫ ex omnibus virisfortibꝰ electus eſt vnꝰ in dubio ita nō eſſet: quin vno ictu caput eius abſcinderet
Uenerandus igit̉ vir inter armatos deductus: ad ſua arma ſtatim cucurrit. Nā petijt vt ſibi paululū orandi licentiā darentCui dum cōceſium fuiſſet: ſe ſtrauit ⁊ orauit. Qui dum paulo diutius oraret: hūcelectus interfector calce pulſauit: vt ſurgeret dicens: Surge ⁊ flexogenu decideceruicē. Surrexit autē vir domini genuflexit: ceruicem tetendit. Sed tenſo colloeductā cōtra ſe ſpatam intuens: hoc vnūfertur publice dixiſſe: Sancte Iohānesſuſcipe illam. Tūc electus carnifex euaginatum gladiū tenens anniſu forti in altobrachiū percuſſurus leuauit. Sed deponere nullomodo potuit. Nam repēte diriguit: ⁊ erecto in celū gladio brachiū inflexibile remanſit. Tunc om̄is longobardorū turba: que ad illud mortis ſpectaculūaderat: in laudis fauorē conuerſa miraricepit: virūqꝫ dei cū timore venerari: quiaprofecto claruerat: cuius ſanctitatis eſſetQui carnificis ſui brachiū in aere ligaſſet. Itaqꝫ poſtulatus vt brachiū ſui carnificis ſanaret: negauit dicens: Ago pro eonullo modo orabo: niſi ante mihi iuramētum dederit: quia cū iſta manu chriſtianūhominē non occidat. Sed longobardusiſdem qui vt ita dicā brachiū contra deuꝫperdiderat: pena exigente cōpulſus eſt iurare ſe xp̄ianū homineꝫ nunꝙͣ occidere.Tunc ſanctꝰ vir domini precepit dicens:Depone manū deorſum. Qui ſtatim depoſuit atqꝫ ilico adiūxit. Remitte gladiūtuū in vaginā: ⁊ ſtatim remiſit. Om̄ēs ergo tante virtutis hominē cognoſcentes:boues ⁊ iumēta q̄ depredati fuerāt certatim ei offerre in munere volebāt Sed virdomini tale munus ſuſcipere rēnuit: munus autē bone mercedis queſiuit dicens:Si mihi aliquid vultis cōcedere: omnescaptiuos quos habetis mihi tribuite: vthabeā vnde pro vobis debeā orare. Factūqꝫ eſt ⁊ om̄es captiui cū eo dimiſſi ſuntatqꝫ ſuperna gratia diſponente cū ſe vnuſpro vno morti obtulit multos a morte liberauit.Petrus.