DialogorumliberII

rabilis Benedictus: neqꝫ fratres: qui cūeo aderant extra loci limen: quo conſederant: pedē mouere potuiſſent. Sanctimonialis quippe femina caput in manibꝰ declinans: lachrimarū fluuiū in menſam fuderat per quē ſerenitatē aeris ad pluuiātraxit. Nec paulo tardius poſt orationeꝫinundatio illa ſecuta eſt: ſed tanta fuit cōueniētia oratiōis ⁊ inundatiōis vt de mēſa caput iam cum tonitruo leuaret: quatenus vnū idemqꝫ eſſet momentū: ⁊ leuarecaput: ⁊ pluuiā deponere. Tūc vir dei inter choruſcos tonitruos atqꝫ ingētis pluuie inundationē vidēs: ſe ad monaſteriūnō poſſe remeare: cepit conqueri cōtriſtatus: dicens. Parcat tibiᶜ omnipotēs deſoror: quid eſt: qd̓ feciſti. Cui illa reſpondit. Ecce te rogaui ⁊ audire me noluiſti:rogaui dn̄m meū ⁊ audiuit me. Modo ergoſi potes: egredere ⁊ me dimiſſa: ad monaſteriū recede. Ipſe autē exire extra tectum nō valens: qui remanere ſponte noluit: in loco māſit inuitusⁱ. Sicqꝫ factumeſt vt totā noctē peruigilē ducerent: atqꝫper ſacra ſpiritalis vite colloquia ſe ſe vicaria relatione ſatiarent̉. Qua de re dixieū voluiſſe aliquid: ſed minime potuiſſe.Quia ſi venerabilis viri mētē aſpicimꝰ:dubiū non eſt quin eandē ſerenitatem voluerit in qua deſcēderat permanere: ſꝫ cōtra hoc qd̓ voluit: in virtute omnipotentis dei ex femine pectore miraculum inuenit. Nec mirū ꝙ plꝰ illo femina que diufratrē videre cupiebat: in eodē tēpore valuit. Quia enī iuxta Iohānis vocē deuscharitas ē: iuſto valde iudicio illa plꝰ potuit: que ampliꝰ amauit.¶ De aīa ſororis eius viſa et qualiter a corꝑe ſit egreſſa.¶ Cap. XXXV.¶ Petrus.Ateor multum placet quod dicis¶ Gregorius.Umqꝫ die altero eadem venecrabilis femina ad cellā propri-

am receſſiſſet vir dei ad monaſterium redijt. Cū vero poſtⁱ triduum in cella confiſtens eleuatis in aera oculis vidit eiuſdēſororis ſue animā de eius corpore egreſſāin colūbe ſpecie celi ſecreta penetrare.Qui tante eius glorie congaudēs omnipotēti deo in hymnis ⁊ laudibus gratiasreddidit eiuſqꝫ obitū fratribꝰ denūciauitQuos etiā protinus miſit vt eius corpꝰad monaſteriū deferrēt. atqꝫ in ſepulchroqd̓ ſibipſe parauerat: ponerēt. Quo factocontigit vt quorum mens vna ſemper indeo fuerat. Eorum quoqꝫ corꝑa nec ſepultura ſeꝑaret.De mundo ante oculos eiuscollecto et aīa Germani Capuane ep̄i. ¶ Ca. XXXVI.Lio quoqꝫ tꝑe Seruādꝰ dyaAconus. atqꝫ abbas eius monaſterij qd̓ in campanie ꝑtibus aLiberio quondā patricio fuerat conſtructū ad eum viſitationis gratiaex more venire cōſueuerat eiuſqꝫ monaſteriū frequētabat vt qꝛ idem quoqꝫ vir doctrina gratie celeſtis affluebat: dulcia ſibiinuicē vite verba tranſfunderent ⁊ ſuauēcibum celeſtis patrie: quia adhuc perfecte gaudendo nō poterant: ſaltem ſuſpirādo guſtarent. Cumqꝫ hora iā quietis exigeret: in cuius turris ſuperioribus ſe venerabilis Benedictus: in eius quoqꝫ inferioribus ſe Seruandꝰ dyaconus collocauit: quo videlicet in loco inferior ad ſuperiora peruius cōtinuabat aſcēſus. Ante eandē vero turrim largius erat habitaculum: iniquo vtriuſqꝫ diſcipuli quieſcebant. Cumqꝫ vir dei benedictus adhuc qͥeſcētibus fratribus vigilijs nocturne orationis tēpora preueniſſet: ad feneſtrā ſtās⁊ omnipotentē deum deprecans: ſubitoin tempeſta noctis hora reſpiciens: viditfuſam lucē deſuper cunctas tenebas effugaſſe: tantoqꝫ ſplendore clareſcere vt diēvinceret lux illa: que in tenebris radiaſſetMira autē res valde in hac ſpeculationeſecuta eſt: qꝛ ſicut poſt ipſe narrauit: oīs

d 3