BeatiGregorijpape
Uadam die dū fratres habitaqcula eiuſdē celle conſtruerent:lapis in medio iacebat: quē inedificiū leuare decreuerūt. Cūqꝫ eū duo vel tres mouere nō poſſent: plures adiūcti ſunt: ſed ita īmobilis māſit: acſi radicitꝰ in terra teneret̉: vt palā daret̉intelligi: ꝙ ſuꝑ eū ipſe ꝑ ſe antiquus hoſtis federet: que tantorū virorū manꝰ mouere nō poſſent. Difficultate igit̉ facta advirū dei miſſum ē. vt veniret ⁊ orādo hoſtē repelleret vt lapidē leuare poſſent.Qui mox venit ⁊ orationē faciēs: benedictionē dedit ⁊ tanta lapis celeritate leuatus ē: ac ſi nullū priꝰ pōdus habuiſſet.¶ De phantaſtico coquine incēdioCap. XI.Unc in conſpectu viri dei platcuit: vt in eodē loco terra foderetur. Quā dū fodēdo altiꝰ penetrarēt: ereū illic ydolū fratreſinuenerūt. Quo ad horā caſu in coquināproiecto: exire ignis repēte viſus eſt. atqꝫin cunctorū monachorū oculis: qꝛ oē eiuſdem coquine edificiū conſumeret̉: ꝯſtendit. Cūqꝫ ad faciendā aquā: ad ignē quaſi extinguendū perſtreperēt: pulſatus eodem tumultū vir dei aduenit. Qui eundē ignē in oculis fratrū eſſe: in ſuis veronō eſſe conſiderās: caput ꝓtinus ad orationē flexit ⁊ eos quos fantaſmatico repperit igne deludi: vocauit fratres ad oculos ſuos vt ⁊ ſanū illud coquine edificiuꝫaſſiſtere cernerēt ⁊ flāmas quas antiquhoſtis fraxerat nō viderēt.De puerulo monacho ruinaparietis confracto et ſanato.¶ Cap. XII.Urſus dū fratres parietē quiares ita exigebat: paulo altiꝰ erigerent: vir dei in orationis ſtudio intra celle ſue clauſtra morabat̉. Cui antiquꝰ hoſtis inſultās apparuit ⁊ ei qd̓ ad laborātes fratres ꝑgeret:indicauit qd̓ vir dei ꝑ nunciū celerrie fra-
tribꝰ indicauit: dicēs. Fratres caute vosagite. Ꝙꝛ ad vos hac hora malignꝰ ſpūsvenit: is qͥ mādatū detulit: vix verba cōpleuerat ⁊ malignꝰ ſpūs eundē parietē:q̄ edificabat̉: euertit. atqꝫ vnū puerulummonachū cuiuſdā curialis filiū opprimēsruina cōtriuit. Cōtriſtati oēs ac vehemēter afflicti: nō dānū ꝑietis: ſꝫ cōtritiōe fratris: venerabili pr̄i Bn̄dicto celeriter cūgraui luctu nunciarūt. Tūc iſdē pr̄ dilaceratū puerū ad ſe deferri iubet: quē portare nō: niſi in ſago potuerūt: qꝛ collapſi ſaxa parietiſ nō ſolū eiꝰ mēbra: ſed etiā oſſacōtriuerāt. Precepitqꝫ vir dei ſtatī eū incella ſua in pſyaco: qͦ orare cōſueuerat: ꝓijci. miſſiſqꝫ foras fratribꝰ cellaꝫ clauſit ooratiōi inſtātius ꝙͣ ſolebat: incubulit. Mira res eadē hora hūc incolumē atqꝫ vi prius valentē ad eundē iterū laborē miſit vtipſe quoqꝫ parietē cū fratribꝰ ꝑficeret: decuiꝰ ſe īteritū antiquꝰ hoſtis. Benedictoinſultare credidiſſet.¶ De monachis qui extra cellācontra regulā cibū ſumpſerūt.¶ Cap. XIII.Epit vero īter iſta vir dei procphētie etiā ſpū polere: venturap̄dicere: p̄ſentibꝰ etiā abſentianunciare. Mos etiā celle fuit vt quotiēsad reſpōſum aliqd̓ egrederent̉ fratres: cibū potūqꝫ extra cellā minime ſumerent.Cūqꝫ hoc de vſu regule ſolicite ſeruaret̉:quadā die ad rn̄ſum fratres egreſſi ſūt ⁊ īeo tardiori ꝯpulſi ſūt hora demorari: quimanere iuxta religioſā feminā nouerant:cuiꝰ ingreſſi hītaculū ſūpſerūt cibū. Cūqꝫiā tardiꝰ ad cellā redijſſēt: bn̄dictionē patris ex more petierūt. Quos ille ꝓtinꝰ īcūctatꝰ ē: dicēs. Ubi coediſtis? Qui rn̄derūt nuſꝙͣ. Quibꝰ ille ait: qͣre ita mentimini. Nunqͥd illiꝰ talis feīe hītaculū nō ītraſtis? nunqͥd hos atqꝫ illos cibos nō accepiſtis? Nunqͥd tot calices nō bibiſtis?Cūqꝫ eis venerabilis pater: ⁊ hoſpitiummulieris: ⁊ genera ciborū: ⁊ numerū potionū diceret: recognoſcētes cūcta qͦ ege-