BeatiGregorijpape
redijt. Qui mox vt terrā tetigit: ad ſe reuerſus poſt tergū reſpexit. Et qꝛ ſuꝑ aqͣscucurriſſet: agnouit: ⁊ qd̓ preſumere nonpotuit vt firet: miratus extremuit factumReuerſus itaqꝫ ad patrē rem geſtā retulit. Vir autē venerabilis Benedictꝰ hocnō ſuis meritis: ſed illius obediētie deputare cepit. At cōtra maurus ꝓ ſolo eiꝰ imperio factū dicebat: ſeqꝫ conſciū in illa virtute nō eſſe ꝙͣ neſciꝰ feciſſet. In hac itaqꝫmutua humilitatis ⁊ amica contentioneacceſſit arbiter puer: qui ereptus eſt: qui⁊ dicebat. Ego cū ex aqua traherer: ſupercaput meū melotē abbatis videbā atqꝫ ipſum me ex aquis educere conſiderabam.De infecto per venenū paneper coruum longius proiecto.Capitulum. IX.Petrus.Agna ſunt valde que dicis etmultorū edificationi ꝓ futura.Ego auteꝫ boni viri miracula:quo plus bibo: eo plus ſitio.GGregorius.Um iam loca eadē in amoreꝫ deidomini noſtri ieſu chriſti lōge lacteqꝫ ferueſcerēt: ⁊ ſecularē vitammulti relinquerent: ⁊ ſub leui redēptorisiugo ceruice cord edomarēt. Sicut mosprauorū eſt: inuidere alijs virtutibus bonorū: quas ipſi habere nō appetunt: vicine eccleſie preſbyter Florētinus noīe huius noſtri ſubdyaconi Florētij auus: antiquus hoſtis: malicia perculſus: facta ſancti viri cepit emulari: eiuſqꝫ cōuerſationiderogare: quoſqꝫ etiā poſſet: ab illius viſitatione cōpeſcere. Cūqꝫ iam ſe cōſpicereteius ꝓfectibus obuiare nō poſſe: ⁊ cōuerſatiōis illius opinionē creſcere: atqꝫ multos ad ſtatum vite melioris: ipſo quoqꝫopinionis eius preconio indeſinēter vocari: īuidie facibꝰ magis magiſqꝫ ſuccēſus:deterior fiebat: quia cōuerſationis illiusappe tebat habere laudē: ſed habere laudabilē vitam nolebat. Qui eiuſdem inuidie tenebris cecatus: ad hoc vſqꝫ ꝑductꝰ
eſt: vt ſeruo omnipotētis dei infectum veneno panē quaſi pro benedictiōe trāſmiteret. Quē vir dei cū gratiarūactione ſuſcepit: ſed euꝫ que peſtis lateret in pane:nō latuit. Ad horā vero refectionis illiꝰ:ex vicina ſilua coruus venire ꝯſueuerat ⁊panem de manu eius acciꝑe. Qui cū more ſolito veniſſet: panē que preſbyter trāſmiſerat: vir dei ante coruū ꝓiecit eiqꝫ precepit: dicens: In nomine ieſu chriſti dn̄inoſtri tolle hūc panē ⁊ tali eū in loco proijce: vbi a nullo hominū poſſit inueniri.Tunc coruus aperto ore: expanſis alis:circa eum panē cepit diſcurrere ⁊ crocitare: ac ſi aperte diceret: ⁊ obedire ſe velle:⁊ tamen iuſſa implere non poſſe. Cui vnrdomini precipiebat lterū atqꝫ iterum: dicēs: Leua: leua ſecurus: atqꝫ ibi proijce:vbi inueniri nō poſſit. Que diu coruusdemoratus: quādoqꝫ coruus momordit:leuauit ⁊ receſſit. Poſt triduū vero horarum ſpacio: abiecto pane redijt: ⁊ de manu hominis dei annonā: quā cōſueuerat:accepit. Uenerabilis autē pater cōtra vitam ſuā inardeſcere ſacerdotis animū videns: illi magis ꝙͣ ſibi doluit. Sed predictus florentinus: quia magiſtri corpꝰ necare nō potuit: ſe ad extinguēdas diſcipulorū animas accēdit: ita vt in horto cellecui Benedictus inerat: ante eorū oculosnudas ſeptē puellas miſerat: que corameis ſibiinuicē manus tenētes ⁊ diutiꝰ ludentes: illorū mētes ad peruerſitatē libidinis inflāmarent. Qd̓ vir ſanctꝰ de cella conſpiciēs: lapſumqꝫ adhuc tenerioribus diſcipulis ꝑtimeſcens. Idqꝫ pro ſuaſolius fieri perſecutiōe pertractans: inuidie locū dedit: atqꝫ oratoria ⁊ cuncta quecōſtruxerat: ſubſtitutis prepoſitis: adiunctis fratribus ordinauit ⁊ paucis ſecū monachis ablatis: habitationē mutauit lociSicqꝫ vir dei eius odia humiliter declinauit: quē omnipotēs deus terribiliter ꝑcuſſit. Nā cum predictus preſbyter ſtansin ſolario Benedictū diſceſſiſſe cognoſceret ⁊ exultaret: ꝑdurante īmobiliter totadomus fabrica: hoc ipſum tm̄ in quo ſtabat: ſolarium cecidit: ⁊ Benedicti hoſteꝫ