Druckschrift 
Fasciculus temporum
Einzelbild herunterladen
 

2IPux eccl̓e r̓d̓dita ē ꝑ ꝯſtantinū ⁊ intantūTempla ydoloꝝ iuſſu ꝯſtātini clauſa ſūt ⁊ ꝓhibita ſac̓fitio iuxͣ illd̓ iſefirmota vt qͥcumqꝫ lederet xp̄icinū puniret̉.ie ꝓph̓e Dij qͥ nō fecerūt celū ⁊ terrā ꝑecnt de t̓ra. Incredibile fuit hocHec reuera e mircibilis mututio dexte̓ excelſiſuſpicari ꝙ vnqͣꝫ humcinū genus cib hoc errore poſſet obſolui. in quo qiuxͣ illd̓ pſalmi Filia babiloīs miſeu̓. btūs qͥdiebꝰ nini regis aſſirioꝝ vſꝫ ad hec tꝑa ꝑ ā̄nos duomilici trecētos eraitret̓buet t̓ ret̓bucōꝫ tuā quā ret̓huiſti nob̓.miſerrbilit̓ implicatū Ueꝝ digitus dei ē hoc ⁊ megnei miſcd̓is eius nōhominis merituCuſebiꝰ ceſaree paVelenci regina inciter ꝯſtantimArrius hereticus peſſimus tileſtine ep̄s in diuimulier ſancta ⁊ admirande deuotinis ſcpͥturiꝝ ſtudiooīs ⁊ actiuitatis. Crucē xp̄i reppetus ypocrita cſſerit trinitaiteſiſſimꝰ fuit.Anthonius cbbasrit. ſeptucigintaduo collegia furꝑſonarū ſꝫ vnituitē eſſentie nedauit totūqꝫ ſtatū eccl̓e incōꝑcibiligat Supra modū iſto hereſiſciſſimus potens inferuore glorificauit.afflixit eccleſiam.oꝑe ⁊ ẜmone clariNicolaꝰ ep̄s mirree ciuitatis ſcūsſſimus vniu̓ſo orbiꝑ oīa ⁊ venerabilis.Athenaiſiꝰ epūs alexcindrinus doctor gl̓oſus et ꝯſtantiſſimushabet̉.Pafnuciꝰ diſcipl̓sꝯfeſſor edidit ſymbolū. Quicūqꝫ vult ſaluus ⁊cͣ.ſancti anthonij.Pritriciꝰ epūs egiptioꝝ oculū in ꝑſecutione cimiſit.Et ml̓ti heremite et moncichiAlexcter ep̄s alexādrinꝰ notabiliſſimꝰ in ꝯſilio niceno.in deſertis locis claruerunt.Lozimas abbas qͥ marici eg ipticicā repperit. tn̄ qͥdam libri dicūt ꝙ fuerūt ambo tꝑe voleutiniani.viccra..Silueſter papai anteqͣꝫ alia ꝯcilici celebrarent̉ ꝯuocauit ducentos ſeptucigintaduos epiſcopos ⁊ cuſtim et alios hereticos ꝯtempnauit. Et plurei ꝯſcituit decreta.3162gDe peſſeſſionibꝰ eccl̓e qͣs p̄lati c̓cai hec tꝑa habe̓ inceperūt grādis alt̓catio ſepe int̓ doctoe̓s fuit. qͥbuſdaꝫ dicētibꝰ ꝙ iuſtū et vtileeſſꝫ vt eccl̓a ī tꝑalibꝰ cibūdde̓t ⁊ honorē t̓renū hrēt. alijs co ꝙ n̄ Nᵗ miꝝ Quicqͥd eī eccl̓a fac̄ vel d̓t q̓ hꝫ ſignū ē cui ꝯͣdicit̉ Elegit diu ī pauꝑtate ⁊ penurici viuere. ſignū ē cui ꝯͣdicit̉ Suſcepᵗ deīte gͣtis oblota tꝑalis ſignū ē cui ꝯͣdicit̉ ⁊cͣ. Sꝫ ſi diligēteradu̓timꝰ tūc ciꝑte īuenimꝰ ꝙ xp̄c dn̄s hoc p̄dixit et ꝓmiſit electis ſuis ſcꝫ ꝙ eſſent recept̓i agros cū ꝑſecutionibꝰ vtꝫ marci. x.Et dicēte btō petro. ecce duo glodij hic. dn̄s rn̄dit Sufficit Vbi btūs bernardꝰ ſcribes ad eugeniū papā b̓t ꝙ vtrūqꝫ gladūxp̄i ordinatio ē ꝑcipa ſuſcepit Alioqͥn nō dixiſſꝫ. ſufficit. ſꝫ nimis ē Gladiū ſpūaleꝫ ꝑ ſe ipſū. ſecularē ſiue mat̓ialē ꝑ alios regitſcꝫ ꝑ ꝑſonais laycales Scūs q̄t thoͣs talē format ratiōꝫ ex dictamīe iuris nat̉alis ⁊ diuini Ex qͦ tote xp̄icina vita ordincit̉ pͥncipcilit̓ ad finē ſpūaleꝫ ⁊ nō tꝑalē. ideo ſūmꝰ pōtifex qͥ ē vicariꝰ xp̄i ī t̓ris cui ꝯmiſſa ē hmōi ordīatio dꝫ hrē plenā ptāteꝫ p̄cipiēdixp̄i fidelibꝰ ꝓ ꝯſecutioē huiꝰ finis tqͣꝫ architector. qꝛ ei ad ciuē ꝑtinꝫ vltimi cura finis ſubdi debēt illi ad qͦs ꝑtinꝫ cura c̄tecedenfiniū. et eiꝰ īꝑio dirigi Qui em̄ dꝫ vti crmis īꝑat fabro qͣlis debeat face̓ cirmā Et qꝛ finis iſte ē digniſſimꝰ ſcꝫ ꝯſecutio celeſtisglorie. ideo ſac̓dotiuꝫ eccl̓e ē ſublimiꝰ cuicūqꝫ ptāti t̓rene. qͣre ec̄ d̓r ſcm̄ regole ſac̓dotiuꝫ cui om̄s reges xp̄iani ppl̓i oportꝫ eſſe ſubiecto ſic̄ ip̄i dn̄o ih̓u xp̄o ci qͦ hoc regale ſaic̓dotiū deriuat̉ Tāto ſiqͥdeꝫ ē regimē ſublimiꝰ qͣnto ad finē altiorē ordinat̉. Un̄ pꝫ ꝙlege x r̓ges debēt ſac̓dotibꝰ eē ſubiecti Quae̓ mirabilit̓ dīna ꝓuidēcici factū ē vt ī roͣnci vrbe quā d̓s p̄uideat xoni ſac̓docij pͥncipoilē ſedē fut̉aꝫ. h̓ mos paulcitī īoleſce̓t vt citatis rcōres ſac̓dotibꝰ ſubdent̉ Sꝫ ſi xp̄icina religio pͥncipal̓r eſſꝫ īſtituta ꝓpt̓ tꝑalici ꝯrēda tūc r̓ges eſſent pponendi ſac̓dotibꝰ ſic̄ olī fiebat ī ret̓i lege et ī paigaīſmo. vbi totꝰ cultꝰ dīnoꝝ tēdebat ad illū fine vt tꝑcilibꝰ boīs ditae̓nt̉ Hec thoͣs. Gouent̉a d̓t ī ⁊ ſcpͥto ſuꝑ ſm̄cis ꝙ ſcī ſpūs ordīcitioē cictū ē vt eccl̓a ī tꝑalibꝰ cibūdaret. ꝙꝛ pauci ſūttāte ꝑfectioīs vt ſn̄ admīculo tꝑaliū onen̓ eccl̓aſtica ſuſciꝑēt ⁊ ſic pirꝫ magͣ ꝑs fideliū eo ꝙ nō eēnt qͥ admīſtrarēt ſpūalis. Scilgitta li. 4. ca 46 ſcribᵗ ꝙ btā v̓go morici hec ꝟ̓ba ſibi dixit ī qͣdā r̓uelcipōe Eccl̓a dei pͥmis tꝑibꝰ ꝑciuꝑ ea̓t ī tꝑalibꝰ volūtaie.ceſſu v̓o tꝑis vt cimici dei feruētioe̓s ⁊ expeditioe̓s eēnt ad p̄dicandū v̓bū dei ⁊ vt ſcie̓t̉ ꝙ nō diuitie male ſt̓ ſꝫ abuſo earū. iō ſt̓ſilueſtro et alijs hoͣ tꝑalia eccl̓a dcita ſūt q̄ viri ſcī lōgo tꝑe ad ncc̄itatē ſuā ſolā ⁊ cimicoꝝ dei ⁊ paiuꝑm ſuſtētacōꝫ diſpenſubātErgo taleꝫ ſcito aīcos dei qͥ ꝯtētant̉ de diſpōe dei. et ipſe vidꝫ eos Hec illa Dicūt qͥdā ꝙ nedū tꝑuliū ſuſtētacōꝫ nccͣm ſuᵗ eccl̓aſt.cos hrē ſꝫ ec̄ tꝑalē iuriſocōꝫ ad ꝯpeſcendā īiquā aiudciciā volētiuꝫ hoͣ eccl̓eſtica ſuis vſibꝰ cippropͥcie̓. nͨ decuit vt p̄lcitꝰ ptāre ſpūcli p̄ditus ptāteꝫ tꝑolē cui īꝑet ab alio mēdicet ſꝫ ꝓp̓cꝫ eā poſſideat Hec oīci firmiſſiē ꝓbant̉ ex legēdis ⁊ dc̄īs ſcōꝝ pr̄m qͥ tꝑaliodn̄ci ⁊ poſſeſſioēs t̓rencis latiſſiās iuſte hūerūt Quis em̄ cideat dice̓ ꝙ tot ſcī pōtifices viri vtiqꝫ ſūme perfcōis ⁊ lrātue̓ miq̓clisgl̓oſi qͥ oīci tp̄alis arbitrabāt̉ vt ſtercoa̓ qͦꝝ doctrīa fulgꝫ eccl̓a ſic̄ ſol ⁊ lund. qͦꝝ ſcpͥta ſuoꝝ lcōres ſā ſpūs ignee accendūt.