Druckschrift 
Fasciculus temporum
Einzelbild herunterladen
 

Enecatio et generatio laudabit oꝑa tua. et potentiā tuā ꝓnuntiabūt. Scribit̉ pſalmo .144. Cum non ſine ml̓ta diligētia ſanctoꝝ patrū ſtudia. tꝑoꝝ decurſus ſupputarūt. nō dubui qͥn magͣvtilitas eccl̓aſticis viris ⁊ p̄cipue illis qui eccl̓aſticā policiā gub̓nare hn̄t. inde ꝓueīat. Nec vlli ſtatui hoīm hoc paꝝ ꝓdeſſe credendū ē ſi tꝑata mēte ad reꝝ geſtaꝝ hiſtorias qͣs ob diurnā memoriā ſtudioſiviri ꝯſcripſerūt oculos leuēt. ꝙͣuis pleriqꝫ id miꝰ ꝑſpectēt. Decet nāqꝫ virosꝟtuoſos p̄cedēciuꝫ frā ſepe ad meōriā reuocae̓. vt boīs exēpl̓ diſcāt digīs oꝑbꝰinſiſte̓. ⁊ in mal̓ valeāt ꝑditioīs ſcopulū declinare. Veꝝ niſi p̄cioſū a vili ſeꝑet̉ſtulta ꝯcupīa ſe tēperae̓ nō valēs in tenebraꝝ voraginē p̄cipiti curſu mergeret̉Ob hoc ſcī docto e̓s vidētes ꝙ intellc̄m ſacraꝝ ſcp̓turaꝝ ⁊ eccl̓e regimē hiſtoi̓aꝝdecurſus ex ꝑte neceſſariꝰ eēt. ſiml̓qꝫ oīm geſtoꝝ ꝯgei̓es īutil̓. tn̄ ꝓ ſui magnitudīe. tū ꝓ ſuꝑfluoꝝ ⁊ viliū fcōꝝ repetitiōe ſuꝑuacua qͣſdā nob̓ hiſtoi̓as canonizarūt. āputatꝭ fabulis ſuꝑſticioẜ ac genealogijs intermīatꝭ q̄ ad rē nō ꝑtinētSicqꝫ fc̄m ē ꝑ maxīos eoꝝ laboe̓s vt pene ſiml̓ tota tꝑm hiſtoria b̓uiſſimo ſtudio a qͦlibꝫ ītelligēte iā nedū ſn̄ laboe̓. īmo cū magͣ cordis oblectacōe poſſit īcorꝑari Decuit qͦꝫ ad ornatū ſcp̓ture vt hac pulchritudīe nō careat. q̄ oībꝰ gētibꝰtꝙͣ luc̓na p̄fulgida ī obſcuro loco ꝓponēda fuit Ingeniū inſuꝑ hūanū ꝙ magīfice plua̓ ꝯp̄hende̓ facil̓r p̄t. hͦ delitioſo pͣto diu̓ſoꝝ floꝝ p̓uai̓ nō debuit ī qͦ varia ꝟtutū exēpla reꝑiēs. fcāqꝫ r̓proba eq̄ ꝯſiderās. illa carꝑe. hec p̄tei̓re mone̓t̉Vide̓ em̄ ſupͣ modū ē delectabile. qual̓r pͥmi nr̄i parētes ex quibꝰ origīeꝫ duximꝰ inſtituti fuerūt a ſūmo oīm gub̓natore deo. deinde qͥs decurſus eoꝝ. quō ꝓfecit ⁊ defecit rationalis creatura in ſapiētia. ꝟtute. potētia. ſcītate. longeuitate. ⁊ ſic de alijs. et in oībus hijs diuinū regimē admirari. ꝙͣ ſit deꝰ mirabilis increatui̓s ſuis. qͥ nūqͣ admīſtrare ceſſauit illis qͦs ꝯdidit. qͣnta creatoi̓s lōganimitas ⁊ miſcd̓ia. et ꝙͣ inſcrutabilis d̓inoꝝ iudicioꝝ abyſſ. Hec ⁊ infinita aliaꝑuolās hūana induſtria pēnis qͥbuſdā interne ꝯtēplatioīs nō ſolū p̄tei̓ta ⁊ pn̄cia. ſꝫ etiā futuā metit̉. duꝫ ex ſil̓ibꝰ ad ſil̓ia ꝓgredit̉. cui ſi bona volūtas adiūcta fuerit. tedio qͦdaꝫ incolatꝰ huiꝰ in deū ſurgit ad laudāduꝫ ⁊ regͣciandū ⁊ ꝯtēplandū cupiēs diſſolui ⁊ eē cū xp̄o īeternū. Incipit gͦ hec ꝯtēpla ī iocūda ſpeculacōe creatua̓ꝝ ⁊ finit in felicioi̓ tedio earūdeꝫ ⁊ appetitu creatoi̓s iuxͣ illd̓ ꝑsQuid em̄ mͥ ē ī celo. ⁊ a te qͥd volui ſuꝑ terrā? Michi āt adhere̓ d̓o boᵐ ē. Hº forte in p̄aſſupto ꝟbo idē pſalmiſta nob̓ ꝑſuade̓ nitit̉ dicēs. Gn̓aº et gn̓aº laudabit oꝑa tua. ⁊ potētiaꝫ tuā ꝓnūtiabūt. qͣi dicat. ꝑ oīa q̄ ī mūdo caſua̓ c̓nimꝰ adte qͥ nunꝙͣ deficis tēdere debeꝰ Que vtiqꝫ ſnīa valde accōmoda ē ad ꝓpoᵐ nr̄mCuꝫ eī teſte auguſtīo plua̓ ī ſacͣ ſcp̓tua̓ ꝯmeōrant̉ q̄ nihil ſigͥficāt ⁊ tn̄ ncc̄ia ſūtꝓpt̓ea q̄ aliqͥd ſigͥficāt. ncc̄e ē tl̓ibꝰ ita vti ꝙͣuis ſterilia ſūt ſicꝭ illis q̄ fecūda deuotiōe īmediate ī deū m̄tē nrāꝫ ſuſtollūt alioqͥn nō rcē ſcp̓turā legiꝰ ī qͣ ſꝑ ſpūsſcūs loqui credendꝰ eſt. Sūt gͦ arida qͦ ad ſuꝑficiē lrē ſꝫ gͣuida qͦ ad ſpūaleꝫ intelligentiā. Que āt ita aliena ſūt vt neqͣꝙͣ ſpūal̓r ītelligi pn̄t a nō expetit. oī