entilogiū theolo. icūM. Guilhelmi de oclā
Centilogiū theologicūcōcluſio ꝓbata ex duabꝰ p̄cedētibꝰ īmediateTrigeſimaquarta cōcluſio eſt iſta. ꝙ aliqͥdpōt eē albū qd̓ nō pōt ab aliqua viſione finitevirtutis videri. Iſta cōcluſio declarat̉ ſic. aliqͥd pōt eē albū ī īfinitū intēſiue. gͦ pōt eſſe aliqd̓ albū qd̓ nō pōt ab aliqua viſiōe finite virtutis videri. Ans iſtiꝰ ꝯn̄e ptꝫ ꝑ cōcluſionē p̄cedēteꝫ. Et ꝯn̄a declarat̉. Primo qꝛ tale albūpōt eē nō extenſum. et ꝑ ꝯn̄s per carētiā ꝑtiūextenſarū indiuiſibile ꝙͣuis nō ſimpl̓r ꝑ carētiā ꝑtiū aliquarū ⁊ om̄e tale ẜm ariſ. in de ſenſu ⁊ ſenſato ē inſenſibile. Itē ꝑ experiētiā pꝫꝙ nō tm̄ nō extēſuꝫ ſit inſenſibile. ſꝫ etiā aliqd̓extēſum pōt eē ita paruū ꝙ nō pōt videri necetiā tāgi nec ab aliquo humano ſenſu ſentiri.Itē ſenſibile finitū ſucceſſiue excedēs ſenſibile infinituꝫ ſubito corrūpit ſenſum. ⁊ ꝑ ꝯn̄stale nō pōt ſenſu ſentiri. Primū an̄s pꝫ ꝑ ari.in tertio de aīa. ⁊ ꝯn̄a ſil̓r ptꝫ. qꝛ aliter ceterisparibꝰ in equali tꝑe ageret vlteriꝰ: qd̓ ē ꝯͣariſ.viij. phi. Ultra ꝙ hͦ ſequat̉ pꝫ. qꝛ ſenſibile taleinfinitū nō ſubito corrūpit ſenſuꝫ ſꝫ ſucceſſiuecapiat̉ tūc tēpus ſucceſſionis et ſit gr̄a exēplivna dies ⁊ capiat̉ aliud ſenſibile finitū qd̓ tm̄excedit ſenſibile finitū qd̓ corrūpit ſenſum invna die tūc dies excedit horā ⁊ vocat̉ illd̓ ſenſibile finitū qd̓ tm̄ alid̓ excedit a. Tūc ſic. a corrūpit ſenſum in vna hora ⁊ p̄ciſe ī equali tꝑeſenſibile infinitū corrūpit ſenſum. gͦ inequaletp̄s finitū ⁊ infinitū ẜꝫ eoꝝ poſſe vlteriꝰ aget.Et cōſimiliter pōt ꝓbari ꝙ aliqͥd poſſet eē calidū qd̓ nō pōt calefacere. qꝛ nō pōt magis calidū calefacere ⁊ multa ſimilia q̄ ex iſta cōcluſione extrahi pn̄t. Et iſtud d̓r̄ cōditionalit̓ ſcꝫſi aliqͥd tale infinite virtutis poſſet agere dequo alibi diffuſe patebit. Sꝫ cōtra cōcluſiouē iſtā inſtat̉. qꝛ ſi tale albū nō poterit videri vel hoc eēt qꝛ nō pōt ſpēm cāre in organo viſus vel qꝛ ſi ipſū poſſet cauſare talē ſpem. tn̄ viſus nō poſſet eā recipere. Primū vt vr̄ nō pōtdari qꝛ minor potētia ſiue albedo vi virtutispōt ſuā ſpeciē cauſare in medio. gͦ a multo fortiori albedo maioris virtutis Itē ī ſummoeſt diſpoſitū ad recipiēdū cuiuſcunqꝫ colorisſpēm. gͦ iſtius coloris infiniti. Itē hodie eadeꝫ albēdo pōt in alio loco extenſiꝰ eāre ſpēmſuā in medio Itē ſi ſic ſcꝫ ꝙ talis albedo taliter infinita nō pōt cāre ſuā ſpēm ī medio pari rōne aliqd̓ lumē talit̓ infinitū ſcꝫ ꝑ extenſionē oīm partiū nō poſſet cauſare aliqd̓ lumēin medio. Ex quo ſequit̉ ꝙ aliqd̓ lumē intenſiue infinitū poſſet eē in aliquo medio ſine illoꝙͥ tale mediū illuminaret qd̓ veriſimile nō vr̄Itē ſequeret̉ ꝙ agēs ſufficiens ad agendūapproximaret̉ debito mō paſſo ſine hoc ꝙ ī ta
M. Guilhelmi de oclāli paſſo ageret om̄i impedimēto remoto. ꝯn̄seſt falſuꝫ. gͦ ⁊c. Falſitas ꝯn̄tis elicit̉ ab ariſtotele pͥmo de generatōe. Et ꝯn̄a pꝫ. qꝛ hec albedo ē ſufficiēs ad agendū ⁊ ſufficient̉ approximat̉ paſſo ſcꝫ medio ſiue organo vt ſuppono⁊ nullū eſt impedimētū. Et ſi dicat̉ ꝙ impedimētū ē. qꝛ obiectū nō ē extenſum in illo loco.⁊ iō nō pōt agere in extēſum rōne talis modidiuerſitatis. Cōtra. aīa ītellectiua ē indimēſionalis. ⁊ tn̄ agit in corpꝰ ip̄m mouēdo: calorē ſuū cōſeruādo ⁊ oꝑationes alias naturalesꝑfectiꝰ extēdēdo. gͦ īdimēſitas nō īpedit actionē corporalē Nec ſcd̓m pōt dari ſcꝫ ꝙ organūnō ſit ſuſceptibile talis ſpēi. qꝛ ſuperiꝰ dictuꝫē ꝙ tale excellēs ſenſibile et infinitū corrūpitſenſū. ⁊ nō niſi cauſando ſpēꝫ in organo talisſenſus. gͦ organū eſt ſuſceptibile talis ſpeciei.Itē tal̓ albedo nō eē taliter infinita. gͦ concluſio falſa ē. Anͣs declarat̉ qꝛ pari rōne q̄ deꝰpoſſꝫ facere oēs ꝑtes talis albedis ſil̓ īexiſtere poſſet cōdēſare aliqd̓ ꝙͣtū ſiue extēſū ad nōextēſionē ſiue ad nō extēſum ⁊ condenſare aliqd̓ in īfinitū ⁊ cōſimili rōne aliqd̓ rarefacerein ifinitū: motū velocitare in ifinitū ⁊ tarditatē augere in īfinitū. ⁊ ſic de cōſimilibꝰ alijs infinitis. Ad pͥmū iſtoꝝ dr̄ ꝙ tal̓ albedo q̄ hꝫſoēs ſuas ꝑtes ſibijnūice īexiſtētes nō pōt ſuaꝫſpēm cāre in medio nec in organo. qꝛ ſequeretur ꝙ exiſteret ſine ſubiecto. qꝛ ꝑ viā nature ſecūdū nō pōt fieri. ⁊ ꝓpt̓ eādē rōnē organū nōpōt talē ſpēm recipere. Sꝫ ſi ponat̉ ꝙ tal̓ albedo cū hͦ ꝙ hꝫ om̄s ſuas ꝑtes etiā ſibijnuicēiexiſtētes repleat locū ſic videlꝫ ꝙ ip̄a tota etquelibet ſua ꝑs ſit in qualibet parte talis loci ſicut nūc de facto corpꝰ xp̄i totū ē ſub qualibet ꝑte talis. loci qꝛ ſub qualibet ꝑte hoſtie.Tūc querit̉ vtrū talis albedo poſſet ſuā ſpeciē cāre aūt nō. Ad qd̓ reſpōdet̉ dupl̓r. Primo tenēdo ꝙ nō: ꝓpt̓ diſpoſitionē talis albedinis medij ⁊ organi. qꝛ albedo ē infinite ꝟtutis intēſiue ⁊ mediū ⁊ organū finite virtutis.⁊ ideo improportionabilit̓ ſūt ibi oꝑatio ſiueactio talis albedinis infinite Et radix illiꝰ elicitur ab ariſ. viij. phi. vbi vult: ꝙ potētia īfinita nō libera ſiue rōnalis nō pōt eē īlmagnitudine finita effectiue agēdo ⁊ mouēdo talē magnitudinē. qꝛ ex quo talis potētia ē nō liberanō moderat̉ ſuā operationē ſꝫ ageret ⁊ moueret ꝙͣtūcūqꝫ poſſꝫ agere ⁊ mouere ⁊ ꝑ ꝯn̄s moueret in non tꝑe cū ſit infinite virtutis: qd̓ ẜꝫariſtotelē in .vij. phi. includit ꝯdictionē. Secūdo dr̄ ꝙ albedinē talē nō cāre ſpēm erit. qͥanō corrn̄deret organū obiecto. qꝛ eēt ī īfinitūextēſū. Prīa rn̄ſio ē melior. qꝛ ſi fieret argumētū de tali colore qͥ tal̓r hr̄t ſuas ꝑtes ſibiīuice
ATrige limnaquarta concluſio
Gerunda
Obiectio prima.
Tertis
Quinta
Cuarto
Sexta
Rn̄ſio ad pͥmā