Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

In quattuor li. ſnīarumQueſtionū. G. de oclrā

Queſtionū. G. de oclrābeatificū meritoriū auerſio a deo per quēcunqꝫ actū peccati opponunt̉ formaliter: quia eſt repugnātia formalis inter ſubſtantiamactus beatirici ſiue meritorij ſubſtantiā cuiuſcūqꝫ actus pctī mortalis. ſic illud dictumgn̓aliter videt̉ verū cōuerſio auerſio in pctō actu opponunt̉: pōt tn̄ illud dcm̄ ſaluari ẜm bonū intellectu: ſic videlꝫ actummeritoriuꝫ aliqͥs eſt acceptus deo carus ſibi quia eſt ſic acceptus non poteſt dici conuerſus ad deū quēcunqꝫ actu meritoriū. actuꝫaūt pctī eſt acceptatus ſibi: ſꝫ magis reprobatus a deo. ſic dicit̉ auerti. tūc aūt videt̉repugnantia formalis inter duo cōplexa iſtavidelꝫ a eſt acceptus deo a eſt acceptus ſil̓ ſemel. obſtāte ſemꝑ ſit repugnātia inter ſubſtantias taliū actuū. tn̄ ſequit̉ inter cōplexa ſequentia expoſitōem taliumactuū ſil̓ in effectu ordinatōe dei ſic ordinauit vnū actū eſſet acceptus: per aliūeſſet acceptatus eſt repugnātia: ſed īter iſtosactus cōplexos eſt repugnātia formalis: ſꝫiſta repugnātia magis videt̉ reduci ad ordinatōem cauſe extrinſece ſic ſtatuētis ꝙͣtū ad ſubſtantias actuū: ſicut de hoc alibi dc̄m eſt. Et ſiq̄ras ſi ſit repugnātia formalis int̓ ſubſtantias illoꝝ actuū quare poſſunt iſti actus ſil̓eſſe. Rn̄deo pōt dici ẜm rei veritatē ad actūmeritoriū eliciendū requirit̉ caritas tanꝙͣpartialis illius actꝰ: ſꝫ actū peccati corrupit̉caritas ꝓpter repugnantiaꝫ formalē interilla ꝓpter demeritū. qꝛ qn̄ aliqͥs peccat mortaliter demeret̉ conſeruatōnem caritatis.cōſequēs pōt elici actus meritorius deſtructa caritate ꝙͣtūcunqꝫ ſubſtantia alicuius actus meritorij actus peccati opponātur.Ad aliud dubiū pōt cōſequēter dici interactū beatificū īter actū peccati alicuiuseſt repugnātia formalis ꝙͣtuꝫ ad ſubſtantiasactuū puta inter fruitōem reſpectu dei velleoccidere hoīem: ſed inter iſtos conceptꝰ actꝰbeatificos actus peccati eſt repugnantia.ſic aliqn̄ inter conceptus eſt repugnātiainter cōtenta ſub illis. ponit̉ exēplum. de coceptu entis entis: qꝛ nihil cōtinet̉ ſubente qd̓ repugnat enti. Aliter p̄t dici ad iſtuddubiū ad precedēs: qꝛ actus beatificus ꝙͣmeritoriꝰ repugnat omī actui peccati. de pͥmoptꝫ: qꝛ actus beatificus eſt quo aliquis diligitdeū. ſuꝑ oīa actus pctī eſt quo aliqͥs diligit qd̓eſt dei offenſiuū: vel hꝫ nolle ſicut odit qd̓ deꝰ diligere vult vel diligit aliqͥd contra preceptū ſuū. nūc aūt iſti actꝰ formaliter repugnātdiligere deū ſuꝑ oīa diligere aliqͥd offenſiuūdei vel cōtra preceptū dei: qꝛ eoip̄o quo diligo

runillud qd̓ eſt dei offenſiuū diligo deū ſuꝑ oīaScd̓m patet: qꝛ actus meritorius eſt quo diligo deū ꝓpter ſe vel ꝓpter honorē diuinū actꝰaūt pct̄i cuiuſcūqꝫ mortalis eſt actus quo diligo aliqͥd cōtra voluntatē diuinā vel preceptūdiuinū: ita ſemꝑ actus pctī mortalis ē aliqd̓obiectū partiale qd̓ repugnat obiecto partiali actus meritorij. ꝯn̄s rōne illoꝝ obiectoꝝrepugnat actus meritorius cuilibet actui peccati. Exemplū. velle errare ꝓpter honorē diui eſt actus abſolutus: ſꝫ velle abſolute occidere eſt actꝰ pctī mortalis: qꝛ tale velle caret circūſtantia bona ꝙͣ mala. ꝯn̄s p̄tvelle occidere ſine pctō: ſꝫ tm̄ velle occiderecōtra preceptū diuinū vel ꝯtra honorē diuinū ꝯn̄s pctm̄ mortale hēat tale obiectūꝑtiale repugnās formalit̓ obiecto ꝑtiali actus beatifici ꝙͣ meritorij. ſequit̉ vl̓r actꝰ btificus actꝰ meritoriꝰ repugnant actui pctīmortalis formalit̓ intrīſece ꝙͣtū ad ſubſtātiāactꝰ. Sꝫ dubiū eſt ꝓpter aliqͣ p̄dicta de caritate vtrū aliqͥs pōt vitare pctm̄ mortale ex puris naturalibꝰ ſine caritate. videt̉: qꝛtūc aliqͦs poſſet mereri vitā eternā ex puris naturalibꝰ. tūc etiā ſequeret̉ error pelagij hocponit. Rn̄deo ſic reſpectu cuiuſcūqꝫ obiectipōt volūtas elicere aliquē actū ſine caritatereſpectu eiuſdē obiecti pōt elicere caritateqꝛ qd̓libet obiectū qd̓ pōt apprehēdi ab intellectu dictari eſſe eliciendū caritate exiſtēte in aīa pōt ſic cōprehendi dictari ip̄a nonexiſtente in aīa: ſꝫ caritate exiſtēte p̄t aliqͥs vitare pctm̄ omiſſionis ꝙͣ cōmiſſionis. igitur ⁊cͣ. Et cōfirmat̉: qꝛ oīs actus meritoriuspctī eſt in ptāte volūtatis: qꝛ aliter eēt peccatū nec demeritoriū. igit̉ pōt oēm actuꝫ pctīſuſpendere elicere. ſic pōt vitare pctm̄omiſſionis ꝯmiſſionis ſuſpenſiōeꝫ talis actꝰ. ſil̓r ſi teneat̉ elicere actū poſitiuū certo die certa determīata hora: ſic̄ ſi aliqͥs tenet̉ ſuꝑoīa diligere deū dn̄ico die qͥlibꝫ ſil̓is ſit ī ptāte volūtatis pōt tūc ex puris naturalibꝰ circa illa obiecta illū actu elicere. ꝯn̄s pōt vitare pctm̄ omiſſionis: qꝛ conſtat ſe ponēdoactū pctī peccat: ſꝫ magis meret̉ de cōgruonec eliciēdo actū naturale diligēdi vel aliquēcōſil̓eꝫ circa oīa illa obiecta circa p̄t elicecaritate peccet magꝭ de ꝯgruo meret̉. igr̄ p̄tvitare ex puris naturaliibꝰ pctm̄. Ad argumētū dico aliqͥs de ꝯgruo p̄t mereri gr̄aꝫ expuris naturalibꝰ ſic̄ aliqͥs diligēs deū ſuꝑ oīanaturaliter ẜm rectā rōnem alias circūſtantias requiſitas ad actuꝫ meritorium mereturprimā infuſionē caritatis: ſed de ꝯdigno nonpōt aliquis mereri gr̄am gl̓iam ſine caritate

AAAd ſcd̓m

Laus on