LibriXA1

nitiue. tn̄ ſi eſſet corpꝰ eqͣle: puta ſubſtātia panis corpori xp̄i in celo: ſi illud corpꝰ trāſſubſtātiat̉ in corpꝰ xp̄i. tūc pōt corpꝰ ibi habere eſſein loco circūſcriptiue ſicut in celo. ⁊ ꝑ ꝯn̄s hr̄eꝑtes diſtinctas loco ⁊ ſitu. Si q̄ras vtrū corpus maiꝰ vel minꝰ corpore xp̄i in celo: puta hoſtia poſſit trāſſubſtātiari in corpꝰ xp̄i: ita ꝙ habeat eē circūſcriptiue ī loco illo maiori vel minori: puta in loco hoſtie vniꝰ. pōt dici ꝙ hͦ nonincludit aliquā cōtradictione. qꝛ ſicut pōt facere idē corpꝰ in duobꝰ locis ſimul: ⁊ idē corpꝰnūero pōt natural̓r fieri ſub maiori loco ⁊ ꝙͣtitate ⁊ minori ſine acquiſitiōe ⁊ deꝑditiōe alicuiꝰ abſoluti in tali corpore. ſicut pꝫ in corporepͥmo raro ⁊ poſt denſo. ⁊ ecōuerſo. ⁊ hoc tenēdo primā opinionē de ꝙͣtitate: ita multo magꝭpōt deꝰ ꝯdenſare corpꝰ ſuū vt exiſtat circūſcri.ptiue in minori loco ꝙͣ exiſtat in celo. et ꝑ ꝯn̄spōt tm̄ ꝯdenſari corpus xp̄i ⁊ eius ꝑtes ꝙ pōteē circūſcriptiue in ita ꝑuo loco ſicut eſt locushoſtie. ⁊ tūc erūt ꝑtes eius diſtincte ab inuicēloco ⁊ ſitu ſicut in celo: licet nō tm̄ diſtātes. qꝛhoc poſito haberet ꝑuū corpꝰ ⁊ pedes ⁊cͣ. Similit̓ p̄t rarefacere corpꝰ ſuū vt coexiſtat maiori loco ꝙͣ coexiſtit: et dico circūſcriptiue. Adſextū pōt dici ꝙ ſic: tn̄ de facto nō eſt ita. Adſeptimū dico accipiendo annihilationē ſic ꝙillud reducat̉ in nihil ⁊ nō ꝯuertatur in aliqd̓aliud. ſic panis nō ānihilatur accipiēdo. tn̄ ſicꝙ illud dicat̉ ānihilari qd̓ redigitur in ita purū nihil ſicut fuit āte mūdi creationē: ſic vereānihilatur panis. qd̓ ꝓbatur. quia non habetverius eſſe nec actualiꝰ ſubſtātia panis in corpore xp̄i ꝙͣ in potētia dei creatiua. ſ nō obſtāte eſſe qd̓ habet in eſſentia diuina ſiue in potētia dei ſiue ꝑ continētiā virtualē ſiue ꝑfectionalē ſiue quocūqꝫ alio modo vere p̄t panis annihilari. licꝫ in potētia diuina vere habeat eēqꝛ āte mūdi creationē vere fuit nihil: ⁊ tn̄ eſſehabuit in potētia diuina. ſimilit̓ vere pōt deꝰpanē ānihilare: ⁊ tūc haberet eſſe in potentiadei. gͦ eodē modo hͦ nō obſtāte om̄e eſſe qd̓ habet in corpore xp̄i vere pōt ānihilari. Iteꝫ ſitā forma panis ꝙͣ materia cōuertatur in corpꝰxp̄i. tūc manifeſtū eſt ꝙ totū illud ꝯpoſitū ānihilat̉. Itē ſicut īpoſſibile eſt ꝙ aliqͥd habeateſſe poſt nō eſſe niſi ꝑ generationē vel creationē. ita īpoſſibile eſt ꝙ aliqͥd habeat nō eē poſteē niſi ꝑ ānibilatione vel corruptionē. ſꝫ nō hꝫnō eſſe ꝑ corruptionē. qꝛ tunc eſſet vna ꝑs manēs: puta materia: qd̓ nō eſt in ꝓpoſito. qꝛ totū conuertit̉ in totū. igr̄ ꝑ ānihilationē. Ideodico ꝙ vere ſubſtātia panis ānihilat̉: ⁊ tūc eſtibi conuerſio panis in corpꝰ xp̄i. ſicut ex noctedies fit et mane meridies. Tūc ad argumēta

in cōtrariū ad primū qn̄ dicit̉ ꝙ illud ex quo aliquid fit nō annibilat̉. Dico ẜꝫ ph̓m pͥmo phiſicoꝝ aliqͥd fieri ex alio dupliciter intelligiturvno mō ſicut ex aliquo manēte ſicut forma dicit̉ fieri ex materia. alio mō ex aliquo non manēte ſicut vnū oppoſitoꝝ fit ex alio: ſicut albūex nigro ⁊ ex nō albo albū ẜm ph̓m. primo moqd̓ fit ex aliquo nō ānihilat̉. ſcd̓o mō qd̓ fit exalio pōt annihilari ſicut eſt ī ꝓpoſito: qꝛ nihilhic manet. ⁊ nō obſtante ꝙ nihil ip̄ius panismaneat. tn̄ ex pane pōt dici fieri corpus xp̄i ſicut hic nō obſtāte ꝙ vnū cōtrariū realiter corrūpit̉ pōt dici vnū cōtrariū fieri ex alio. Ad aliud dico ꝙ qn̄ aliqͥd ſic mutat̉ ꝙ aliter ſe habꝫnūc ꝙͣ pͥus illud nō ānihilat̉ accipiēdo tn̄ mutatiōeꝫ large qn̄ aliqd̓ totū ſimpliciter poſt eēaccipit nō eſſe: cui aliud eſſe ſuccedit ſic dicit̉tale annihilari. ⁊ ſic eſt in ꝓpoſito de ſubſtanAtia panis ⁊ corpore xp̄i. Ad aliud dico ꝙ licꝫcorpus nō poſſit cōuerti in ſpm̄ ꝑ potentiā creature. tn̄ pōt ꝑ potētiā diuinā. vn̄ pōt in aīamintellectiuā ſicut in corpus xp̄i. Ad aliud dicoꝙ nō eſt incōueniēs cōcedere ꝙ ſit ibi trāſſubſtātiatio: qꝛ ſubſtātia corporis xp̄i ſuccedit ſubſtantie panis: ita acccidens corporis xp̄i ſuccedit: ⁊ hꝫ eſſe vbi prius nō habuit eſſe ⁊ eſt ꝓpria cōuerſio diſtincta a ꝓductōe ſiue ꝯuerſione in ſubſtātiā ſicut pͥus ꝓbatū eſt ꝙ eſt diſticta cōuerſio in corpus xp̄i ⁊ in aīam intellectiuā: qꝛ ſunt diſtincti termini. Aliter pōt dici ꝙnō eſt tranſſubſtantiatio niſi qn̄ pͥmo vna ſubſtantia eſt ⁊ poſtea deſtruit̉ illa ⁊ ſuccedit aliaſubſtātia. ⁊ iō ex virtute vocabuli dicit̉ trāſſubſtātiatio ita ꝙ nō dicit̉ trāſaccidētatio niſi qn̄pͥmo eſt aliqd̓ accn̄s ⁊ poſt deſtruit̉ illud accidēs: ⁊ tūc ſuccedit aliqd̓ aliud accūs tūc dicit̉ꝓprie trāſaccidētatio: aliter nō. ſꝫ in ꝓpoſitopanis nō remanet ⁊ accn̄tia panis manēt. id̓onō dicit̉ trāſaccidētatio: lꝫ accn̄tia xp̄i illis accidētibꝰ coexiſtāt qͥbꝰ nō coexiſtebāt pͥus. Adargumētū pͥncipale ptꝫ ex dictis. Queſtio. vijTru accidētia ſeparata a ſubiecto ī euchariſtia vniformiter ſe habeāt ad actōem ⁊ paſſione: ſicut qn̄ erāt cōiuncta. ꝙ nō ꝓbat̉: qꝛ tūcpoſſēt gn̓are ſubſtātiā: qꝛ illud poſſunt qn̄ ſūtcōiuncta. ꝯn̄s falſum eſt: qꝛ accūs ſeparatū nōagit in virtute alicuius. Itē accn̄tia cōiunctapoſſunt rarefieri ⁊ denſari ſeparata nō. igit̉ ⁊cͣAſſumptū ptꝫ: qꝛ rarefactiōi aduenit noua ꝙͣtitas: ſꝫ ī accn̄tibꝰ ſeparatis nō: qꝛ tūc haberetnouū eſſe. igit̉ ꝑ gn̓atōem vel ꝑ creatōem. nonꝑ creatiōem: qꝛ rarefactio eſt paſſio naturalisnec ꝑ gn̓atōem: qꝛ nō eſt aliqd̓ ſubiectū hic de

RAd ſextumAd ſeptimū

Queſtio VII

Adocrruiū