Quarti
ſuſtentata a ſuppoſito ⁊ aliqn̄ nō. quia vtraqꝫpoteſt inniti alicui ſuppoſito. Scd̓s moduspatet. qꝛ ſicut nō eſt impoſſibile deo ſubito facere corpus xp̄i hic ſub ſpeciebꝰ hoſtie. ita poteſt facere ꝙ ſubſtātia ſubito ſit alicubi remanētibus ſpēbus in eodē loco. ⁊ ꝙ illi coexiſtatcorpus xp̄i. Tertiꝰ modus patet ꝑ idem. Quartus modus patet qꝛ in ptāte dei eſt eſſe ſubſtātie ſub ſpecie panis ⁊ nō eſſe eius pͥmus modꝰpoteſt teneri. qꝛ non repugnat rōni nec alicuiauctoritati biblie ⁊ ē rōabilior ⁊ facilior ad tenendum inter om̄s modos. qꝛ pautiora inconueniētia ſequunt̉ ex eo ꝙͣ ex aliquo alio modoQuod patet qꝛ inter omnia incōueniētia queponunt̉ ſequi ex iſto ſacramēto maius ē ꝙ accidens ſit ſine ſubiecto. ſed ponēdo pͥmuꝫ modum nō oportet illud ponere. igit̉ ⁊c. Si dicisꝙ maius eſt duas ſubſtātias corꝑeas eē ſimulContra. nō eſt maius incōuenies nec magismirabile duas ſubſtantias. corpeas eē ſimul.ꝙͣ ſubſtantiā ⁊ quātitatē. qꝛ nō plus ꝯpatiturilla ſpēs hoſtie ſecum aliā hoſtiaꝫ ꝙͣ ſubſtātiacum ſpēbus eius aliā ſubſtantiā. qꝛ videmꝰ ꝙilla ſpēs expellit aliā hoſtiā nō conſecratā. ſic̄ſi eſſet ibi ſubſtātia panis ⁊ hoc nō ꝯuēit ſibirōne corporis xp̄i. qꝛ corpori xp̄i nō repugnatalia quātitas ſicut nec iſta. Ita videt̉ ꝙ nullūincōueniēs ſequit̉ ex pͥmo modo ponēdi quodnō ſequat̉ ex ſcd̓o modo. qꝛ tn̄ det̓mīatio eccleſie in cōtrariū exiſtit. ſicut patet extra de ſumma trinitate et fide ca. ⁊ de cele. miſ. et cōiterom̄s doctores tenēt ꝙ ibi nō remanet ſubſtantia panis. id̓o etiā teneo ꝙ nō remanet ibi ſubſtātia panis ſed illa ſpēs ⁊ ꝙ illi coexiſtat corpus xp̄i. ⁊ ꝙ hoc ſit poſſibile patꝫ. quia in iſtatrāſſubſtātiatōe nō īcludit̉ niſi ꝙ ſpēs ibi realiter maneāt. ⁊ ꝙ ſubſtātia nō maneat in ſe realiter. ⁊ ꝙ ibi ſit real̓r corpus xp̄i nō ꝙͣtitatiueſed quodlibet iſtoꝝ eſt poſſibile. igit̉ ⁊c. Ꝙtūad tertiū d̓r hic cōiter ꝙ aliqͥd eſt ibi primo etpͥncipal̓r ex vi ſacramēti aliquid tm̄ ex quadācōcomitantia naturali. pͥmum vocamus terminum formalē illius cōuerſionis ſcd̓m non.ponitur exemplū quomodo aliquid eſt terminus ꝓductōnis ꝑ ſe. ſicut domus reſpectu edificationis. ſed albedo in domo eſt terminus ꝑaccidens. ita in ꝓpoſito corpus xp̄i eſt terminus formalis illius ꝯuerſionis ꝑ ſe. ſed animaintellectiua eſt terminus per accidēs ꝑ quādam concomitantiā. ſed hec diſtinctio poteſtintelligi bene ⁊ male. Si em̄ intelligat̉ ꝙ anima intellectiua eſt ibi ex quadaꝫ cōcomitātianaturali. ita ꝙ ſit p̄ciſe terminus illius tranſſubſtantiatōnis per accidēs. ⁊ nō ꝓpria tranſſubſtantiatōe. illud eſt falſum pͥmo. quia vbi ē
Quartiterminus diſtinctus ibi eſt diſtincta trāſſubſtantatio. ſed anima et corpus xp̄i ſunt diſtincti termini. igit̉ ⁊c̄. Secūdo. qꝛ vbi vnus terminus poteſt ſeparari ab alio: ibi ſunt diſtinctitermini. ſic eſt de aīa et corpore. ſicut patet intriduo mortis ſi ſacerdos cōfeciſſet. ꝯuertiſſꝫpanem in corpus xp̄i. tūc fuiſſent ibi diſtinctitermini ⁊ diſtincte tranſſubſtātatōes. igit̉ etnūc. Si dicis ꝙ ex vi cōuerſionis ſolū eſt conuerſio in corpus xp̄i nō in aīam niſi inqͣtū vnitur corpori. et ſi nō ſit vnita tunc eſt cōuerſioin corpus nō in animā. Contra. ſubſtantie panis ita ſuccedit anima ſicut corpus et poſt triduum et ante. igit̉ ita ex vi cōuerſionis tranſſubſtantiat̉ panis in animaꝫ ſicut in corpus.Item nō eſt aliqua variatio in corpore ſuccedente nec in eo cui ſuccedit pluſꝙͣ ſi ꝯuerteretur in animā. igit̉ non prius eſt cōuerſio in corpus ꝙͣ in animā. Item exemplū nō eſt ad propoſitum de domo reſpectu edificatōis ⁊ albedine in domo. quia cum accidēs ſit res diſtincta a ſubſtātia et vera res habet veram cauſāefficiente. tunc ſic ſicut nihil poteſt fieri niſi ꝑſe. ita nihil eſt terminus ꝓductionis niſi ꝑ ſeet ſicut accidens eſt res diſtincta ab homine.ita diſtincta ꝓductione ꝓducunt̉. quia aliterſemꝑ homo in ꝓducendo hominē produceretalbedinē. ⁊ etiam quia nihil requirit̉ ad ꝓductionem albedinis quod tn̄ requirit̉ ad ꝓduductōnē hominis. ⁊ ideo dico ꝙ ſicut accidēseſt res diſtincta a ſubſtātia. ita diſtincta ꝓductione ꝓducitur. Aliter poteſt iſta diſtinctiointelligi bene. quia illud eſt pͥmus terminustranſſubſtantiatiōis quod eſt primo intentuꝫa conuertēte ſiue tranſſubſtantiāte. ꝙ ſcilicetexiſtente ſeparato vel deſtructo quocūqꝫ alioeſſet tranſſubſtātiatio. ⁊ illud dicit̉ terminusper accidens quod eſt ſecūdario intentuꝫ abeodem agente. ſcilicet ꝙ nō poteſt tranſſubſtantiare vnū ſine alijs. maxime quando ſuntvnita. vel quia nō vult tranſſubſtantiare ſinealijs. hoc modo corpus chriſti compoſitum exmateria ⁊ forma precedēte animā intellectiuam quecūqꝫ ſit illa. et hoc ponēdo plures formas in homine. ſicut oportet ponere per articulum eſt primꝰ terminus huius tranſſubſtātiationis. quia deus eſt qui eſt agens pͥncipale in iſta conuerſione qui intendit primo conuertere paneꝫ in corpus chriſti. ita ꝙ ſi animaſit ſeparata ſicut fuit in triduo. tunc ſolum fieret conuerſio in corpus chriſti: anima intellectiua eſt terminus per accidens. quia deus ſecundario intēdit conuertere panem in aīam.qualiter vnitur corpori. ſicut ꝓducens domūintendit pͥncipaliter ſe defendere ab ymbri-
Tertiū