libri tertijFinis
Finis
Ex iſtis ſufficienter cōcluditur ꝙ iſti ſic eſt benefaciendū: quia noticia huius propoſitionisparticularis dirigit īmediate in praxim ſequēti interiori vl̓ exteriori. ⁊ tamen noticia huiusconcluſionis non eſt prudētia: quia iſta acquiritur per doctrinā ⁊ non per experientiā. Tumquia ſupponit ꝙ ſcientia non dirigit īmediate: quia eſt vniuerſaliū ⁊ prudentia dirigit immediate quia eſt particulariū. Ex hoc dansintelligere ꝙ qd̓libet particulare īmediatiusdirigit in praxiꝫ ꝙͣ vniuerſale reſpectu praxisqd̓ falſum eſt. quia dirigere in praxī nō eſt niſicauſare praxim. nunc autē poteſt īmediate noticia vniuerſalis propoſitionis facere praximſicut noticia particularis propoſitionis. ſicutpatet ꝙ noticia maioris vniuerſalis ⁊ minorisparticularis eque dirigunt in praxim ſequentem: quia ambe due iſte noticie ſunt cauſe partiales cū obiecto noticie particularis concluſionis que īmediate dirigunt ſiue cauſant praxim: ita ꝙ neutra noticia prius cauſat ꝙͣ alia:ſed ambe eque īmediate illā cauſant noticiaꝫcū immediate dirigit praxim. ita ꝙ ſunt cauſacauſe. Sed dubiū eſt quomodo virtutes connectuntur. de hoc dictū eſt alibi in reportationibus. Sed propter illa ſciendū ꝙ alique virtutes cōpatiuntur ſecū habitus vicioſos aliarū virtutum alique non. nam tam temperantia ꝙͣ continentia de quibus ſupradictu eſt copatiuntur ſecū vicia alijs virtutibus oppoſita ꝙͣtūcunqꝫ iſti habitus augmententur in infinitū vel vſqꝫ ad gradū ſummū poſſibilem ſibi. cuius ratio eſt: quia iſte virtutes habent rectam rationem particularē pro obiecto: putaꝙ talis praxis eſt ſic elicienda quādo oportetſicut oportet. nunc autē ratio particularis poteſt eſſe recta circa iſtā materiā. ⁊ ſi non ſit aliquā ratio particularis recta circa alias: putacirca actus venereos ⁊ non circa pecuniā: qͥadiſtincte ſunt rationes hincinde. ⁊ per conſequens poteſt eſſe ratio recta circa vnā materiam ⁊ erronea circa aliam. ⁊ per conſeques voluntas eliciens praxim cōformiter iuxta illasrationes elicit vnam praxim virtuoſam iuxtarectam rationem: ⁊ aliam vicioſam vel ſaltemnon virtuoſam iuxta rationem erroneā. et dato ꝙ vtraqꝫ ratio eſſet recta: adhuc voluntasex libertate ſua poteſt conformiter vni rationipraxim elicere ⁊ virtuoſe ⁊ diſcordare ab alia⁊ ſic vicioſe. quia contra rectam rationeꝫ: ſedvirtus ſimpliciter perfecta que poteſt dici ẜꝫveritateꝫ heroyca ſiue ex natura actus ſiue excircunſtantia aliqua licet non dicatur proprieheroyca ẜm intentionem ph̓i niſi quando correſpondet actus exterior: illa inquā non com-
patitur ſecum viciū oppoſitum alterius virtutis: licet talis virtus poſſet eſſe ſine quacunqꝫalia virtute. Cuius ratio eſt: quia talis virtushabet pro obiecto rationem vniuerſalē: ⁊ nontantū particularē: puta habens caſtitate ſimpliciter perfectā. vt virtus heroyca habꝫ iſtārationem vniuerſalem pro obiecto qd̓ pro nullo qd̓ eſt contra rectā rationem vult facere cōtra caſtitatem. Et ideo ſi ſibi cōminetur penamortis vel promittatur maxima pecunia ⁊ ſicde alijs ad hoc ꝙ fornicetur: ⁊ ratio particularis dictet ꝙ non eſt fornicandū pro morte necpro pecunia nec pro aliquo tali: tunc ſtante ilꝫla virtute perfecta ⁊ ratione vniuerſali ⁊ particulari non poteſt talis fieri timidus aut auarus propter contradictōem incluſam: quia dato ꝙ vellet fornicari pro pecunia: tunc velletrecedere a caſtitate. pro aliquo qd̓ eſt cōtra rectam rationem: ⁊ ẜm rationem vniuerſalē pronullo qd̓ eſt contra rectam rationem debꝫ velle cadere a caſtitate. ⁊ per conſequēs iuxta rationem vniuerſalem ſtaret virtus perfecta etpropter actionem illam particularem contrarectam ratiōem eſſet non perfecta. ⁊ ſic ſimuleſſet perfecta ⁊ non perfecta ⁊cͣ. Et hec ſuper tertium ſententiarum.
KSciendum
I