QueſtioXII
tijs ſtat cū aliquo actu idem actus ſaltem genere nō dico numero: qꝛ nō poteſt eſſe idē actꝰnumero primo ſine circūſtantijs ⁊ poſtea cumcircūſtantijs: ſcꝫ cū eodē actu cū circūſtantijsimꝑtinentibus. hoc ptꝫ: qꝛ ſi ſtat cū eo ſine circūſtantijs nō poteſt repugnare ſibi niſi ꝓpteraliquā circūſtantiā repugnantē circunſtantiealicui illius virtutꝭ: puta ſi aliquis vellet facere opera iniuſta ⁊ inhoneſta vel cōtra rectamrōnem: hoc videt̉ repugnare inter actum temperantie in primo gradu ⁊ ſcd̓o ⁊ inter actū iniuſticie: quia actus temperantie tam in primoꝙͣ in ſcd̓o elicit̉ propt̓ honeſtatē: ⁊ quia conformis recte rōni. ⁊ ideo ille qui elicit̉ quia inhoneſtus vel quia contra rectā rōnem videt̉ repugnare alteri actui propt̓ iſtas duas circunſtantias. igit̉ ablata om̄i repugnantia int̓ circunſtantias ⁊ ſtante impertinētia inter eas videt̉ ꝙ iſti actus poſſunt equalit̓ ſimul ſtare ſicut quando vnus fuerit ſine circūſtantijs. ptꝫigit̉ maior: ſed probat̉ minor: qꝛ velle facere actū temperantie prout eſt actus indifferens ⁊ſiue circūſtantijs ſtat cū actu vicioſo volendifacere opera iniuſta ſicut pꝫ ꝑ exꝑientiā: ⁊ poteſt primo elici actus in primo gradu ⁊ ſcd̓s cūcircunſtantijs oīno impertinentibus: vt ſi aliquis vellet facere opera iuſta: qꝛ nociua proximo vel deſtructiua fame vel hmōi vbi ponuntur circūſtantie oīno impertinentes circūſtātijs tēperantie: qꝛ virtus temperātie in predictis gradibus pōt ſtare cū īiuſticia. Scd̓a ꝑsptꝫ: qꝛ ſi iniuſticia poteſt ſtare cū tēperantia ⁊recta rōne reſpectu iuſticie: multomagis pōtſtare cū errore in rōne reſpectu iuſticie: puta ſiro erronea dictaret ꝙ talia opera iniuſta nonſunt mala: ſed bona ⁊ honeſta. Quinta concluſio eſt ꝙ tertius gradus virtutꝭ nō ſtat cumvicio oppoſito alteri ꝟtuti ⁊ recto dictamīe reſpectu illius virtutꝭ: ſed ſi ſit ignorantia in rōevel error reſpectu alterius virtutꝭ: tunc poteſtſtare cū vicio oppoſito. prima pars probat̉: qͥaqn aliquid eſt volituꝫ qꝛ aliquale: preciſe nihilſcitū eſſe tale pōt eſſe nolitū. Exemplū. ſi diligo ſortē qꝛ eſt homo eſt īpoſſibile eſt ſtante prima dilectōe ꝙ ego odiā eū vel aliquē quē ſcioeſſe hoīem: ⁊ ꝑ ꝯn̄s diligo oēm que ſcio eſſe hominē: qꝛ aliter ſequeret̉ ꝙ diligo oēm quē ſcioeē hoīeꝫ ꝑ primā ꝓpoſitōem: ⁊ tn̄ odire aliquēquē ſcio eſſe hoīem: qd̓ includit ꝯͣdictōem. Sꝫin tertio gradu diligo vel volo facere opera iuſta preciſe qꝛ conformia recte rōni: ergo impoſſibile eſt ꝙ ſciam aliquid eſſe cōforme recte rōni: ⁊ tn̄ ꝙ nolim illud. Si dicas ꝙ lꝫ nō poſſuꝫnolle dictatū a recta rōne: tn̄ poſſum velle oppoſitū illius dictati: puta poſſum velle actū in
XIIcōtinentie ꝙͣtūcunqꝫ rō dictet̉ cōtinentiā effevolendā. Nunc aūt viciū nō tm̄ generat̉ ex actu nolēdi cōtinētiā: ſꝫ actu volēdi īcōtinētiāigit̉ ⁊cͣ. Rn̄deo ꝙ ſtāte prima rōne ⁊ recta volitōe īpoſſibile eſt aliquē velle actū incōtinētiepropt̓ repugnantiā formalē: qꝛ ſi vult facere actu iuſticie propt̓ honeſtatē ⁊ preciſe: qꝛ ſic eſtdietatus a recta rōne: tunc ꝯſequent̓ vult neceſſario om̄e dictatū a rōne recta ſtāte primavolitōe. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſi dictat̉ a rōne ꝙ ſit cōrinendū propt̓ honeſtatē neceſſario vult illū actumigit̉ non pōt ſimul velle oppoſitū: qꝛ volitōestaliū oppoſitoꝝ ſunt oppoſite. Si dicas ꝙtūciſta ſcd̓a volitio reſpectu cōtinētie nō eſt actꝰvirtuoſus: qꝛ nō eſt in ptāte voluntatꝭ. Rn̄deoꝙ ſic qͣtenus pōt ſuſpedere pͥmuꝫ actū. Scd̓apars cōcluſiōis ptꝫ: qꝛ ſi aliqͥs ignoret actū incōtinētie eſſe malū vel erret credēdo illū actūeſſe bonū: tunc cū pͥmo actu illius voluntatꝭ. ⁊tali errore poteſt ſtare viciū oppoſitū alteri virtuti: qꝛ hic nō videt̉ aliqͣ repugnātia. Sextacōcluſio eſt ꝙ iuſticia in quarto gradu cū nullo vicio ſtat: nec error culpabilis hoc probaturquia ſi aliqd̓ viciū ſtaret aut illud eſſet peccatū ex ignorantia vl̓ malicia vel ex paſſione nōprimū qꝛ illa ignorantia eſſet vincibilis aut inuincibilis. ſi ſcd̓o modo: tunc nō eſt ignorātiaculpabilis. ſi vincibilis: tunc neceſſario vincit⁊ amouet īpedimētū ſi diligit deū vel honoreꝫdei ordīate. nō ſcd̓o mō nec tertio: qꝛ ſi ſic ſeqͥt̉ꝙ aliqͥd plus diligeret̉ ꝙͣ deus ⁊ ita corruꝑet̉illa virtꝰ qͣdiligo aliqͥd ꝓpt̓ amorē dei ordina5te. Septima ꝯcluſio ē ꝙ iuſticia in qͥnto gradu ꝓut eſt virtꝰ heroyca ꝑfecta in vno xp̄ianoſecū aliqd̓ viciū nō cōpatit̉ niſi talē actu imꝑaret ꝓpt̓ honorē dei nec defectū culpabilē propter eandē cām cū virtus heroyca alicuiꝰ ph̓ibene cōpatit̉ viciū aliqd̓: qꝛ ſunt alterius ſpēiqꝛ vna hꝫ deū ꝓ obiecto alia nō. Quātuꝫ adſcd̓m articuluꝫ iſtiꝰ tertij articuli ſit iſta pͥmacōcluſio virtutes morales in tribus pͥmis gradibus nō nccͣrio coexigūt ꝟtutes theologicasſtricte vl̓ large acceptas. hͦ ptꝫ: qꝛ theologicevirtutes non poſſunt haberi ſine cognitionefinis in particulari eo modo quo cognoſciturpro ſtatu iſto in conceptu ſibi proprio: ſed virtutes morales in predictis gradibus poſſuntacquiri ſine tali cognitione finis: ſicut patetin ſimplici pagano qui poteſt talia facere ẜmrectam rōnem ſine inueſtigatiōe ad habendūcōceptu propriū de rōne finis. igit̉ ⁊c̄. Secuda concluſio ꝙ duo primi gradus ſtant cumcontrarijs virtutū theologicarum. hoc patet:quia ſtant cum dubitatione ⁊ diſſenſu reſpectu credendoruꝫ: patet in dubio philoſopho ⁊
beinta cōcluſio
DOScd̓a concluſio
S XSeptīa cōeluſio
A ASexta concluſio
CCScd̓i articuli incidentalisPrima cōcluſto