QueſtioIII
gn̓atoꝝ medioꝝ q̄ differunt forte ẜm ſpēm: qꝛſemē nō īmediate reſpicit ml̓ta diuerſarū ſperū: ſꝫ illa q̄ ſunt eiuſdē ſpēi. iō triticū qd̓ eſt primū agēs creatū in toto iſto creſſu eſt ſemē tritici vltimo geniti ⁊ non rctū alicuiꝰ int̓medijSciēdū ꝙ ſemē eſt pͥncipiū ꝓductiuū alicuiꝰīdiuidui deterīate ſpēi ita vniꝰ indiuidui ꝙ nōalteriꝰ ſic̄ triticū eſt ſemē tritici: qꝛ ſic eſt ſemētritici ꝙ nō rctū alteriꝰ. ⁊ ſemē hoīs ita eſt ꝓductiuū hoīs ⁊ nō aſini: ⁊ aliqn̄ ſemē ⁊ illd̓ cuius eſt ſemē ſunt eiuſdeꝫ ſpēi ſicut triticū cumtritico: ⁊ aliqn̄ alteriꝰ ſicut hō ⁊ ſemen homīs35Quātū ad ſcd̓m articuluꝫ dico ꝙ neceſſitasirponēdi rōem ſeminalē ẜm intētōeꝫ auguſtininō eſt vt vitet̉ creatio: qꝛ creatio nō dꝫ vitari:ſꝫ ꝯcedit̉ in pͥncipio ſcd̓i: nec ponit̉ ꝓpter gn̓alitatē gn̓atōis: qꝛ ſi materia eēt ſeꝑata ab om̄iforma ſubſtātiali ⁊ accidētali ⁊ ſtaret nuda eſſet in potētia ad formā ſubſtātialē: ⁊ tūc eſſetvera gn̓atio: ⁊ tn̄ certū eſt ꝙ ibi eſſet ſola materia: gͦ pōt ſaluari gn̄atio ſine rōne ſeminali.Itē ſi ex quolibꝫ p̄t fieri qd̓libꝫ: tūc nō eſſet rōſeminalis ponēda ẜm auguſtinū ſuꝑ gen. ⁊ tn̄gn̓atio eſſꝫ naturalis ſicut nūc eſt. vn̄ qꝛ auguſtinꝰ vidit vnū corpꝰ ex iſto ⁊ nō ex alio ſic̄ triticū ex tritico ⁊ nō ex ordeo: iō ponit diſtinctaſeīa ⁊ diſtīctas rōes ſeīales vt corpꝰ deteriateſpēi gn̓etur ex corꝑe deteriate ſpei. Sꝫ dubiūeſt tūc quō ſaluabit̉ naturalitas gn̄atōis. vbiſciēdū ꝙ naturale accipit̉ ml̓tꝭ modis. vno mōvt diſtīguit̉ ꝯͣ artē de quo ſcd̓o phiſicoꝝ dicit̉ꝙ pͥncipiū actiuū diuidit̉ in ages a natura ⁊ avolūtate: ⁊ ſic oē agēs nō liberū dicit̉ naturale: ⁊ hͦ mō agēs violētū dicit̉ naturale: qꝛ non ēlibeꝝ puta motꝰ gͣuis ſurſū dicit̉ naturalis: qꝛeſt a natura vt diſtīguit̉ ꝯͣ ꝯpoſitū. Exēplū: qn̄vnū graue eleuat aliud minꝰ gͣue ſicut pꝫ in libra librāte duo gͣuia vbi magꝭ graue deſcēdit⁊ minꝰ graue aſcēdit: ibi em̄ eſt motꝰ violētusqꝛ minꝰ grauis ſurſū ⁊ eſt motꝰ naturalis: qꝛ ēa cā naturalit̓ agēte: qꝛ ab alio graui naturaliter deſcēdēte. ſcd̓o mō accipit̉ natura vt diſtīguit̉ ꝯͣ ꝯſuetudinē vel doctrinā: ⁊ ſic habitusgn̄ati nō dicūt̉ eſſe a natura qꝛ ſunt acqͥſiti exactibꝰ cōſuetudinis: vt ptꝫ ſcd̓o ethicoꝝ. Tertio accipit̉ ꝓut diſtinguit̉ ꝯͣ violētū. ⁊ ſic dicitur aliqͥd eſſe in potētiā triplicit̓: ſcꝫ naturaliviolēta ⁊ neutra. Eſſe in potētia naturali ē habere inclinatōem naturalē ad illud ad qd̓ eſt īpotētia ſicut gͣue eſt in potētia naturali ad eēdeorſum qn̄ eſt ſurſum: qꝛ hꝫ inclinatōem naturale ad eſſe deorſum: ⁊ eſt pͥncipiū actiuū ſufficiens illius motus remoto impedimēto. Eſſeaut in potētia violēta eſt habere inclinatōemnaturalē in cōtrariū ſicut gͣue qn̄ eſt deorſum
eſt in potētia violēta ad eſſe ſurſum: qꝛ hꝫ īclinatōem naturalē ad deorſum. Eſſe in potētianeutra eſt qn̄ aliqͥd nec īclinat̉ ad hͦ nec ad eiꝰoppoſitū ſicut ſuꝑficies eſt ī potētia neutra reſpectu albedinis: qꝛ nō plus ꝙͣtū eſt de ſe inclinat̉ ad eſſe albedinis ꝙͣ noeſſe eius: ſꝫ ſolū eſt īpotētia receptiua ſine aliqua actiuitate: iō eſtin potētia neutra. Loq̄ndo aūt de potētia naturali q̄ diſtinguit̉ ꝯviolentū: ſic dico ꝙ nūqͣeſt aliqͥd in potētia naturali niſi qn̄ idē ē actiuū ⁊ paſſiuū reſpectu illius cuius eſt in potentia naturali: qꝛ ex hͦ ꝙ eſt in potentia ad aliqͥdqd̓ pōt reciꝑe eſt paſſiuū: ⁊ ex hoc ꝙ eſt in potētia naturali eſt actiuū: qꝛ ex hoc ꝙ eſt in potentia naturali ad aliqͥd hꝫ inclinatōem naturalē. ad illud. inclinatio aūt naturalis nō eſt niſi qͥdā motus qͥ non eſt ſine actiuitate. Pret̓eapotētia pure paſſiua nō plus inclinat̉ ad vnāformā ꝙͣ ad ſuū ꝯͣriū: ſꝫ potētia naturalis vt diſtinguit̉ cōtra violentū inclinat̉ determinatead vnū ita ꝙ nō ad eius cōtrariū: qꝛ inclinariad eiꝰ ꝯͣriū nō p̄t niſi violenter: qꝛ illud eſt violentū qd̓ hꝫ cōtrariā inclinatōem vel naturalē inclinatōem ad cōtrariū ſicut gͣue naturaliter inclinat̉ deorſum violēter ſurſum. Pret̓eanil eſt violentū niſi qn̄ cōtra naturalē inclinationē aliquid fit in eo qd̓ violentat̉: ⁊ iō qꝛ volūtas nō habet inclinatōeꝫ naturalē ad aliqͥdqd̓ fit in ea plus ꝙͣ ad eius oppoſitū: iō voluntas nō pōt violentari: qꝛ violenter mouet̉ aliqͥd qd̓ mouet̉ cōtra inclinatōem naturalē ī eoigit̉ qd̓ eſt in potentia naturali ꝓut diſtinguitur cōtra violentū hꝫ inclinatōem naturalemdeterminate ad vnū cōtrariū: ita ꝙ nō ad alid̓qꝛ ad aliud nō mouet̉ niſi violēter: gͦ non naturalit̓ mouet̉ ad aliud. Quarto mō dicit̉ naturale vt diſtinguit̉ cōtra ſuꝑnaturale. ⁊ ſic motus grauis ſurſuꝫ dicit̉ ſuꝑnalis: qꝛ pōt fieri ꝑagens ſuꝑnaturale. Quito mō dicit̉ naturalevt diſtinguit̉ cōtra pͥncipiū motus ꝑ accidēs.de quo habet̉ ſcd̓o phiſicoꝝ ꝙ medicꝰ eſt cā ſanitatis ꝑ accidēs rctū ſuupius. ⁊ ſic d̓r̄ naturade oī qd̓ eſt ꝑ ſe: ⁊ pͥmo pͥncipiū motꝰ alicuiꝰ totius mō illius cuiꝰ eſt pars ſiue ſit pͥncipiū actiuū ſiue paſſiuū. Ad ꝓpoſitū dico ꝙ gn̓atioeſt naturalis. primo mōvt natura diſtiguit̉ cōtra artē ⁊ volūtatē ꝓpt̓ naturalitatē agentisqꝛ agēs nō agit ꝑ arte ſiue libere. Scd̓o mō ētdr gnatio naturalis: qꝛ nō eſt ex actibꝰ ꝯſuetudinis. Tertio mō accipiēdo naturā ꝓut diſtīguit̉ ꝯͣ violētū ⁊ ꝓut potētia diuidit ī potētiānaturalē ⁊ violētā ⁊ neutrā ⁊ vocādo potētiānaturalē q̄ ꝓprie diſtinguit̉ ꝯͣ violentuꝫ ſic nōdicit̉ generatio naturalis qd̓ ptꝫ: qꝛ aliqͥd dicit̉ eē ī potētia naturali: qd̓ ē actiuū ⁊ paſſiuū
gtos articulus īidentalis quary ſalutiōi
ibitatur