QueſtioXXII
XXII
plicit̓ vltimi ſic non ꝑficit vt̓qꝫ vltīate. qꝛ vnꝰactꝰ eſt finis alteriꝰ. Ad aliud dico ꝙ ſunt diuerſi actꝰ fruēdi. Ad ꝓbatōem dico ꝙ actꝰ reflexꝰ lꝫ termīet̉ ī rectu: qꝛ tn̄ ibi nō ſiſtit finalit̓ē ſꝫ tēdit ī obiectū fruibile. iō ē actꝰ fruēdi. Adrōes alteriꝰ opinionis. ad pͥmā dico ꝙ ꝯn̄a nōvalet: qꝛ maioris ꝑfectōis potētie ē hr̄e pluresactꝰ ſil̓ ꝙͣ pauciores: ſꝫ nō eſt magꝭ incōueniēsinfinita corꝑa eē ſil̓ ꝙͣ duo. iō ſi duo corꝑa p̄n̄teē ſil̓ ⁊ īfinita ⁊ tāta eſt repugnātia int̓ dimenſiones duoꝝ corpoꝝ eſſe ſil̓ ſic̄ int̓ dimēſionestriū. ſic non eſt de actibꝰ: qꝛ ꝙͣto plures actꝰ recipit potētia tāto maioris eſt ꝟtut̉ꝭ: ⁊ iō ſi hretīfinitos actꝰ ſil̓ eēt īfinite ꝟtutꝭ. Ad aliud dico ꝙ videre viſionē ſuā ī ꝟbo p̄t ītelligi dupliciter vl̓ vt ſua viſio tm̄ ꝯtinet̉ virtualit̓ ī ꝟbo:vl̓ vt viſio eiꝰ accipit̉ formalit̓ ẜꝫ ꝙ hꝫ eē ī gn̄eꝓpͥo. pͥmo mō videt̉ eodē actu recto quo videt̉verbū. ſcd̓o mō ſi videatur hͦ erit actu reflexo.Ad aliud dico ꝙ verū eſt ꝙ amor amat̉ ſeip̄oẜm ſpēm: ſꝫ nō ẜm numerū. vl̓ alit̓ ꝙ amor in hitu eſt pͥncipiū amādi ſeip̄m ī actu: ſic̄ ſcīa in hītu eſt pͥncipiū cogͦſcēdi ſcīam ī actu. Ad alid̓dico ꝙ ſiue differāt ſpē ſiue nūero facilit̓ p̄t rn̄deri: qꝛ ſi differāt ſpe dico ꝙ nō eſt incōueniēsꝙ īfiniti actꝰ differētes ſpe poſſint eē rctū eiuſdē obiecti remoti: dū tn̄ obiecta ꝓpinqͣ differāt ſpē: ſꝫ nūqͣ erūt illi actus actualiter īfiniti:ita ꝙ īfiniti ſint ſil̓ ī actu. Si aūt differāt ſolūnūero: tūc nō eſt incōueniēs ꝙ tales duo actꝰſint ſil̓ ī eodē: qꝛ ſunt actꝰ reſpectiui ⁊ vterqꝫ īportat illū ad obiectū ad qd̓ teriat̉: ⁊ actus reſpectiui differētes ſolo nūero pn̄t eē ſil̓ ī eodē.Ad aliud dico ꝙ cognitio ī cōi pōt intelligiduplicit̓. vno mō ẜm ꝙ d̓r cōe cōitate vl̓itatis⁊ ſic dr cōis ꝑ p̄dicatōeꝫ: ⁊ p̄dicat̉ de oī cognitōe. Alio mō p̄t accipi ꝙ aliqd̓ obiectū cogſcitur ī cōi ẜm aliquā cōem rōem eiꝰ: ſic̄ ſi cogſcatur hō inquātū eſt aīal vl̓ ſubſtātia: illa eēt cognitio hoīs ī cōi: ⁊ talis cognitio hoīs ī cōi nōeſt cognitio hoīs ꝑ p̄dicatōeꝫ: qꝛ eſt vna cognitio ſingl̓aris accipiēdo cognitōem. pͥmo mō ſiqͥs cogſcat cognitōem illo mō: illa cognitō ꝑquā cogͦſcit eſt actꝰ rectꝰ ⁊ nō reflexꝰ ſic̄ ē actꝰrectꝰ qn̄ cogͦſcit̉ ſubſtātia vl̓ accūs: ſꝫ loq̄ndo d̓cognitiōe ſcd̓o mō ſic illa cognitio ꝑ quā cogͦſcit̉ talis cognitio ē actꝰ reflexꝰ realit̓ differesab illa cognitōe ꝯgnita: ſic̄ ſi ego cogͦſcerē mecogͦſcere hoīeꝫ ſub rōe aīalis vl̓ ſubſtātie. Adaliud dico ꝙ ītellectꝰ nō p̄t hr̄e īfinitas actusſil̓: ⁊ iō dico ꝙ p̄t hr̄e tot ſil̓ ita ꝙ plures nō p̄thre ſil̓. Et qn̄ d̓r̄ ꝙ qͥlibet actꝰ reflexꝰ p̄t cogͦſciꝑ actu reflexū. dico ꝙ verū eſt ꝙ ſic ꝯuenit ꝓcedere in īfinitū ſucceſſiue: ſꝫ nunꝙͣ erūt infiniti.actꝰ ſil̓. Ad aliud qͥdā doctor ꝯcedit ꝙ diffe-
XXIIrunt. Et qn̄ dicit̉ vnus actus tēdit in aliū ẜmrōeꝫ formalē illius actꝰ alteriꝰ. ⁊ tūc rō alteriꝰactꝰ erit eiuſdē rōis ſiue ſpēi cū ſcd̓o. Sic̄ ſi ponat̉ exemplū. ſi aliqͥs cognoſcat opinionē ſuāopinatiue. vtraqꝫ cognitio ⁊ opinio erit eiuſd̓ſpēi. ⁊ eadē rōne. ſi per actū reffexū cognoſcit̉actus intuitiuꝰ ītuitiue ſequitur ꝙ ſint eiuſdēſpēi. Dicit̉ negādo aſſumptū. qꝛ ſi aliqͥs ſuꝑficialit̓ cognoſceret ſuꝑficiē vel cognoſceret extēſionē extēſiue nō ſequit̉ ꝙ cognitio ſua ⁊ ſuꝑficies eſſent eiuſdē ſpēi. ⁊ tn̄ hmōi actꝰ tēderet in illa obiecta ẜm rōem formalē iſtoꝝ obiectoꝝ. Dico tn̄ ꝙ nō dr̄nt ſpē ſed ſolū nūero. Etqn̄ dicit̉ ꝙ obiecta dr̄nt ſpē gͦ et actus. Dicoꝙ vbi obiecta ſunt ordīata: ⁊ vnū obiectū eſtobiectū alteriꝰ: ibi nō oꝑꝫ actꝰ diſtingui ſpecifice ex tali diſtinctiōe obiectoꝝ. ſic eſt in ꝓpoſito ꝙ ſi obiecta eſſent ſic diſtincta ꝙ neutruꝫreduceret̉ ad alterū: ſꝫ vtrūqꝫ haberet rōeꝫ formalē diſtīctā ſpecifice ſub rōe obiecti. tūc bene poſſet ꝯcedi ꝙ actꝰ eſſent diſtīcti ſpecificeſic nō eſt in ꝓpoſito. Ad aliud dico. ꝙ maiornō eſt vera. qꝛ ꝑ actū rectū ꝑ quē vnit̉ potētiaobiecto ꝑfectiſſimo eſt in optīa diſpoſitiōe intuitīa. ⁊ tn̄ poſſibile eſt ꝙ nullū actū aliū hēatTrum in celo ſitſvmateria eiuſdē rōnis cū materiaſiſtoꝝ inferioꝝ. Et d̓r cōiter ꝙ nōqd̓ ꝓbat̉ ml̓tiplicit̓. Prio ſic. Qmateria iſtoꝝ īferioꝝ eſt ī potētiā formal̓r adaliā formā quā nō habꝫ ⁊ pͥuat̉ ea ⁊ habet appetitū ad eā. ⁊ iō vnūqd̓qꝫ tale eſt generabile⁊ corruptibile. ſi gͦ ſit materia in celo eiuſdē rōnis: tūc illa materia haberet oēs iſtas ꝓprietates. ⁊ ꝑ ꝯn̄s materia celi poſſet reciꝑe aliā for-mā. ⁊ ſic eſſet corruptibilis. Itē omī potētiepaſſiue correſpōdet potētia actia natural̓. ſi qͦſit materia eiuſdē ⁊c̄. Cuꝫ oīs potētia materiead formā in iſtis īferioribꝰ pōt reduci ad actuꝫꝑ agēs naturale creatū. gͦ poſſet corrūpere cejlū: qd̓ eſt fl̓m. Itē ī cuiꝰ natura eſt intrinſecūqd̓ eſt cā trāſmutatiōis ⁊ corruptōis: illud nōhꝫ cām ſufficiētē ītra ſe intrāſmutabilitatis: ſꝫſi materia celi ſit eiuſdē rōis cū materia iſtoꝝinferioꝝ Ccū illa ſit cā trāſmutatiōis ⁊ corruptiōis) ſequit̉ ꝙ ibi erit ſil̓r. ⁊ ſic celū nō eſſetītrāſmutabile: qd̓ videt̉ fl̓m. ſaltē ẜm ſb̓am. lꝫforte ſit trāſmutabile ẜꝫ locū. Itē. vij. metaphiſice dic̄ ph̓s. ꝙ mat̓ia ē qͣ res p̄t eſſe vel nōeſſe. Si gͦ materia celi ſit eiuſdē rōis cū materia iſtoꝝ īferioꝝ: ſequit̉ ꝙ celū pōt nō eē. Itēſcd̓o de gn̓atiōe. Que hn̄t eādeꝫ materiā ſuntad inuicē trāſmutabilia: corꝑa celeſtia ⁊ iſta īferiora nō ſunt ad inuicē trāſmutabilia. gͦ ⁊cͣ.H iij
H iij
ſextum
Alquartū.
ptimum
OAdquintum.
Ureniū.
Ilſcd̓m
Ilquintum
primum altepiaſis
Euartū
Quintū
Tertium
Secumdū
Ad octauum
Queſtio X
Opinio prima.Primū argu.
O