LibriGecundi
naturaliter: adhuc reqͥrit̉ exn̄tia obiecti. ⁊ tūcvltra omē illud qd̓ neceſſario reqͥrit̉ ad aliquēeffectu cauſandū naturaliter hꝫ aliquā cauſalitatē reſpectu illiꝰ effectꝰ ꝑ ꝓpoſitōem freq̄nter acceptā: qꝛ effectꝰ ſufficiēter dependet ⁊c̄.Rn̄deo. verū eſt ꝙ intuitiua nō pōt ꝯſeruarideſtructo obiecto: niſi ꝑ potentiā diuinā: tn̄ ſinaturaliter poſſet ꝯſeruari ſine exntia obiecticauſaret abſtractiuā pͥmā ſufficientē cū alijscauſis. Et qn̄ d̓r qͥcqͥd nccͣrio reqͥrit̉. dico ꝙ vl̓illud qd̓ neceſſario requirit̉ eſt cā īmediata illiꝰ effectꝰ: vl̓ ē cā cāe illiꝰ effectꝰ: ſic ē ī ꝓpoſitonā lꝫ obiectū nō ſit cā īmediata reſpectu pͥmeabſtractiue: tn̄ eſt cā cognitōis intuitiue q̄ eſtcauſa cognitōnis abſtractiue. Et eodē mō adaliud dico ꝙ effectꝰ ſufficient̓ depēdet ex ſuiscauſis eſſentialibꝰ approximatis ⁊ diſpoſitis⁊ cōſeruatis: ita ꝙ nihil aliud requirit̉ neceſſario ad talē effectu abſolute loq̄ndo tn̄ aliud aliqn̄ requirit̉ neceſſario ad ꝯſeruatiōem cauſe.naturaliter loq̄ndo qd̓ nō eſt cā illiꝰ effectꝰ: ſiceſt ī ꝓpoſito ⁊ poni pōt exēplū de alijs. Alid̓hic ſciendū eſt ꝙ cognitio pͥma abſtractiua ēilla mediāte quā intellectꝰ nō iudicat rē eē vl̓nō eſſe: nec fuiſſe vel nō fuiſſe: nec videt̉ de aliqua dra tꝑis. qd̓ ꝓbat̉: tū qꝛ ſi mediāte illa cātanꝙͣ cā partiali intellectꝰ iudicaret rē ẜm aliquā differentiā tꝑis: tūc non eſſet abſtractiuaſꝫ intuitiua ꝑfecta vel imꝑfecta ꝯriuꝫ vtriuſqꝫprius dcm̄ eſt. Nā ſi mediate illa ſicut cā partiali intellectꝰ iudicaret rē fuiſſe vel fore: tunceſſet intuitiua ꝑfecta ſicut pͥus dc̄m eſt. Similiter cognitio d̓r̄ abſtractiua: qꝛ abſtrahit abexutia ⁊ noexn̄tia. Et nō ſic intelligit̉ ꝙ obiectū cuiꝰ eſt notitia abſtractiua: nec ſit: nec noſit: qꝛ hͦ eſt impoſſibile: ſꝫ ſic intelligit̉ ꝙ mediante abſtractiua tanꝙͣ cā partiali intellectusnō iudicat rem exiſtere: nec nō exiſtere: nec ētẜm aliquā differentiā tꝑis. Cū ergo iſta ſit abſtractiua ſimpl̓r ſequit̉ ⁊cͣ. Si dicas ꝙ pōt dari vna alia abſtractiua ſimpl̓r in ītellectu q̄ p̄tſtare cū intuitiua ⁊ manere poſt intuitiuā illa ſcꝫ ꝑ quā cognoſco aliqͥd intuitiue cognitūputa albedineꝫ in ſe ⁊ abſolute pͥmo. ⁊ eſt iſtacognitio intuitiua incōplexa: ⁊ poſt mediāteiſta tanꝙͣ cā partiali pōt intellectꝰ aſſentirealicui cōplexo neceſſario qd̓ nō cōcernit differentiā aliquā tꝑis: ⁊ illa eſt notitiā abſtractiua ſimpl̓r cōplexa. Exemplū. ſi primo videamalbedinē intuitiue ⁊ poſt cognoſco eandē albedinē abſtractiue: ſi tūc intellectꝰ medianteiſta cognitōe formet hͦ cōplexū albedo eſt qualitas in hͦ eſt cognitio abſtractiua cōplexa ſimplicit̓ q̄ nō ꝯcernit aliquā differētiā tꝑis: gͦ p̄ter p̄dictā abſtractiuā pͥmā ē dare aliā abſtra
ctiuā que nō eſt principiū iudicādi ẜm aliquādifferentiaꝫ tꝑis. Contra. licet iſta cognitioactualis vel hītualis nō ſit prīcipiuꝫ iudicādireſpectu p̄dicati qd̓ nō ꝯcernit aliquā differētiā tꝑis cuiuſmodi eſt oē p̄dicatuꝫ qd̓ cōuenitſubiecto nccͣrio. ſicut eſt in exēplo iā poſito albēdo ē qualitas cū eadē cognitio nūero ſit diſtincta a pͥma abſtractiua pōt eſſe prīcipiū iudicādi reſpectu p̄dicati: qd̓ cōcernit dr̄aꝫ tꝑiscuiuſmōi eſt iſtud p̄dicatū qd̓ ꝯuenit ſubiectoꝯtingēti. Exempluꝫ. licet em̄ iſta cognitio abſtractiua per quā cognoſco albedine abſolutenō ſit principiū iudicādi ẜm dr̄am tꝑis reſpectu huius p̄dicati albedo fuit vel eſt in corꝑevl̓ fuit in corpore ſubiectiue tn̄ iſta cognitio ēprincipiū ꝑtiale. ⁊ iſta nō eſt ad ꝓpoſitū. Sidicas ꝙ illa cognitio nō eſt pͥncipiū iudicij ẜꝫaliquā dr̄am tꝑis reſpectu cuiuſcunqꝫ p̄dicatiſicut ptꝫ ꝑ rōes ſupradictas. Ex iſto ſequit̉. ꝙabſtractiua quā tu ponis nō diſtinguit̉ a pͥmaabſtractiua: qꝛ prima ſufficit. gͦ q̄libet alia ſuperfluit. iō opꝫ ꝙ nō ſit aliqua alia abſtractīaſimplicit̓ a pͥma. qꝛ nō eſt iudicij principiū ẜmaliquā dr̄am tꝑis. Sed tūc eſt dubiū a quo generet̉ hitus inclinās ad ſcd̓am abſtractiuaꝫ q̄dicit̉ intuitiua imꝑfecta. qꝛ mediāte re pōt intellectus iudicare ꝙ res aliqn̄ fuit. nō em̄ pōtgn̄ari ab intuitiua vt dictū eſt ⁊ ꝓbatū. nec apͥma abſtractiua. qꝛ habitꝰ ſꝑ inclinat ad actꝰcōſimiles illis a qͥbus gn̓atur. ſed pͥma abſtractiua nō eſt prīcipiū iudicij ẜm aliquā dr̄aꝫ tēporis vt pͥus ꝓbatū eſt. ergo hītus generatusex pͥma abſtractiua inclinabit ad aliquē actūabſtractiuū qͥ ſit pͥncipiū iudicij. qꝛ tūc nō īclinaret ad actꝰ ꝯſimiles ⁊cͣ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s habitus generatꝰ ex pͥma abſtractiua nō īclinat ad ſcd̓aꝫabſtractiuā q̄ eſt intuitiua imꝑfecta. gͦ opꝫ dare aliū hītū inclinātē ad aliū actū .ſ. a quo gn̄atur ille habitꝰ Reſpōſio huiꝰ ptꝫ ꝑ ſupradctā.Crum in potētia.ſenſitiua vl̓ in organo cauſet̉ aliqͥdſeu aliqua ſpēs preter actū ſentiēdipreuiū naturalit̓ ip̄i actui ſentiēdi. ꝙ ſic ꝓbat̉ſcd̓o de aīa. ſenſus eſt ſuſceptiuus ſpērum ſinemateria ⁊ diſtinguit̉ ab actu ⁊ eſt prīcipiū. gͦ.Ad oppoſitū Auguſtinꝰ de trinitate ca. ij. ponit in ſenſu exteriori trinitatē .ſ. pͥmo ip̄am reꝫquā videmꝰ. ſcd̓o viſionē. ⁊ tertio animi intētionē q̄ docet ſenſum in ea re. ſꝫ ſi eſſet ibi ſpēseſſꝫ ibi qͣt̓nitas. gͦ ⁊cͣ. Hic d̓r cōiter ꝙ neceſſe ʰeſt quādaꝫ ſpēm ponere tā in ſenſu interiori ꝙͣexteriori. preuiā natural̓r actui ſentiēdi de ſenſu exteriori. Probat̉ ꝑ ꝯmētatorē. ij. de aīa co jmento. xxi. vbi aſſignat cām quare plante no
HHReſponſio.
II
Queſtio 7
Opinio prim
Argumētū pͥ