Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

LibriGecundi

naturaliter: adhuc reqͥrit̉ exn̄tia obiecti. tūcvltra omē illud qd̓ neceſſario reqͥrit̉ ad aliquēeffectu cauſandū naturaliter hꝫ aliquā cauſalitatē reſpectu illiꝰ effectꝰ ꝓpoſitōem freq̄nter acceptā: qꝛ effectꝰ ſufficiēter dependet ⁊c̄.Rn̄deo. verū eſt intuitiua pōt ꝯſeruarideſtructo obiecto: niſi potentiā diuinā: tn̄ ſinaturaliter poſſet ꝯſeruari ſine exntia obiecticauſaret abſtractiuā pͥmā ſufficientē alijscauſis. Et qn̄ d̓r qͥcqͥd nccͣrio reqͥrit̉. dico vl̓illud qd̓ neceſſario requirit̉ eſt īmediata illiꝰ effectꝰ: vl̓ ē cāe illiꝰ effectꝰ: ſic ē ī ꝓpoſito lꝫ obiectū ſit īmediata reſpectu pͥmeabſtractiue: tn̄ eſt cognitōis intuitiue eſtcauſa cognitōnis abſtractiue. Et eodē adaliud dico effectꝰ ſufficient̓ depēdet ex ſuiscauſis eſſentialibꝰ approximatis diſpoſitis cōſeruatis: ita nihil aliud requirit̉ neceſſario ad talē effectu abſolute loq̄ndo tn̄ aliud aliqn̄ requirit̉ neceſſario ad ꝯſeruatiōem cauſe.naturaliter loq̄ndo qd̓ eſt illiꝰ effectꝰ: ſiceſt ī ꝓpoſito poni pōt exēplū de alijs. Alid̓hic ſciendū eſt cognitio pͥma abſtractiua ēilla mediāte quā intellectꝰ iudicat vl̓ eſſe: nec fuiſſe vel fuiſſe: nec videt̉ de aliqua dra tꝑis. qd̓ ꝓbat̉: qꝛ ſi mediāte illatanꝙͣ partiali intellectꝰ iudicaret ẜm aliquā differentiā tꝑis: tūc non eſſet abſtractiuaſꝫ intuitiua ꝑfecta vel imꝑfecta ꝯriuꝫ vtriuſqꝫprius dcm̄ eſt. ſi mediate illa ſicut partiali intellectꝰ iudicaret fuiſſe vel fore: tunceſſet intuitiua ꝑfecta ſicut pͥus dc̄m eſt. Similiter cognitio d̓r̄ abſtractiua: qꝛ abſtrahit abexutia noexn̄tia. Et ſic intelligit̉ obiectū cuiꝰ eſt notitia abſtractiua: nec ſit: nec noſit: qꝛ eſt impoſſibile: ſꝫ ſic intelligit̉ mediante abſtractiua tanꝙͣ partiali intellectus iudicat rem exiſtere: nec exiſtere: nec ētẜm aliquā differentiā tꝑis. ergo iſta ſit abſtractiua ſimpl̓r ſequit̉ ⁊cͣ. Si dicas pōt dari vna alia abſtractiua ſimpl̓r in ītellectu p̄tſtare intuitiua manere poſt intuitiuā illa ſcꝫ quā cognoſco aliqͥd intuitiue cognitūputa albedineꝫ in ſe abſolute pͥmo. eſt iſtacognitio intuitiua incōplexa: poſt mediāteiſta tanꝙͣ partiali pōt intellectꝰ aſſentirealicui cōplexo neceſſario qd̓ cōcernit differentiā aliquā tꝑis: illa eſt notitiā abſtractiua ſimpl̓r cōplexa. Exemplū. ſi primo videamalbedinē intuitiue poſt cognoſco eandē albedinē abſtractiue: ſi tūc intellectꝰ medianteiſta cognitōe formet cōplexū albedo eſt qualitas in eſt cognitio abſtractiua cōplexa ſimplicit̓ ꝯcernit aliquā differētiā tꝑis:ter p̄dictā abſtractiuā pͥmā ē dare aliā abſtra

ctiuā que eſt principiū iudicādi ẜm aliquādifferentiaꝫ tꝑis. Contra. licet iſta cognitioactualis vel hītualis ſit prīcipiuꝫ iudicādireſpectu p̄dicati qd̓ ꝯcernit aliquā differētiā tꝑis cuiuſmodi eſt p̄dicatuꝫ qd̓ cōuenitſubiecto nccͣrio. ſicut eſt in exēplo poſito albēdo ē qualitas eadē cognitio nūero ſit diſtincta a pͥma abſtractiua pōt eſſe prīcipiū iudicādi reſpectu p̄dicati: qd̓ cōcernit dr̄aꝫ tꝑiscuiuſmōi eſt iſtud p̄dicatū qd̓ ꝯuenit ſubiectoꝯtingēti. Exempluꝫ. licet em̄ iſta cognitio abſtractiua per quā cognoſco albedine abſolute ſit principiū iudicādi ẜm dr̄am tꝑis reſpectu huius p̄dicati albedo fuit vel eſt in corꝑevl̓ fuit in corpore ſubiectiue tn̄ iſta cognitio ēprincipiū ꝑtiale. iſta eſt ad ꝓpoſitū. Sidicas illa cognitio eſt pͥncipiū iudicij ẜꝫaliquā dr̄am tꝑis reſpectu cuiuſcunqꝫ p̄dicatiſicut ptꝫ rōes ſupradictas. Ex iſto ſequit̉.abſtractiua quā tu ponis diſtinguit̉ a pͥmaabſtractiua: qꝛ prima ſufficit. q̄libet alia ſuperfluit. opꝫ ſit aliqua alia abſtractīaſimplicit̓ a pͥma. qꝛ eſt iudicij principiū ẜmaliquā dr̄am tꝑis. Sed tūc eſt dubiū a quo generet̉ hitus inclinās ad ſcd̓am abſtractiuaꝫdicit̉ intuitiua imꝑfecta. qꝛ mediāte re pōt intellectus iudicare res aliqn̄ fuit. em̄ pōtgn̄ari ab intuitiua vt dictū eſt ꝓbatū. nec apͥma abſtractiua. qꝛ habitꝰ ſꝑ inclinat ad actꝰcōſimiles illis a qͥbus gn̓atur. ſed pͥma abſtractiua eſt prīcipiū iudicij ẜm aliquā dr̄aꝫporis vt pͥus ꝓbatū eſt. ergo hītus generatusex pͥma abſtractiua inclinabit ad aliquē actūabſtractiuū ſit pͥncipiū iudicij. qꝛ tūc īclinaret ad actꝰ ꝯſimiles ⁊cͣ. ꝯn̄s habitus generatꝰ ex pͥma abſtractiua īclinat ad ſcd̓aꝫabſtractiuā eſt intuitiua imꝑfecta. opꝫ dare aliū hītū inclinātē ad aliū actū .ſ. a quo gn̄atur ille habitꝰ Reſpōſio huiꝰ ptꝫ ſupradctā.Crum in potētia.ſenſitiua vl̓ in organo cauſet̉ aliqͥdſeu aliqua ſpēs preter actū ſentiēdipreuiū naturalit̓ ip̄i actui ſentiēdi. ſic ꝓbat̉ſcd̓o de aīa. ſenſus eſt ſuſceptiuus ſpērum ſinemateria diſtinguit̉ ab actu eſt prīcipiū..Ad oppoſitū Auguſtinꝰ de trinitate ca. ij. ponit in ſenſu exteriori trinitatē .ſ. pͥmo ip̄am reꝫquā videmꝰ. ſcd̓o viſionē. tertio animi intētionē docet ſenſum in ea re. ſꝫ ſi eſſet ibi ſpēseſſꝫ ibi qͣt̓nitas. ⁊cͣ. Hic d̓r cōiter neceſſe ʰeſt quādaꝫ ſpēm ponere in ſenſu interiori ꝙͣexteriori. preuiā natural̓r actui ſentiēdi de ſenſu exteriori. Probat̉ ꝯmētatorē. ij. de aīa co jmento. xxi. vbi aſſignat cām quare plante no

HHReſponſio.

II

Queſtio 7

Opinio prim

Argumētū