Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

LibriSecundi

Libricognitōem eſt hic nunc: qꝛ viſio corporalisextendit̉ in toto organo ſiue cōpoſito ex mateteria forma. ſic hꝫ eſſe nūc. iſto intellectꝰ abſtrahit a conditionibꝰ materialibꝰqꝛ intellectio eſt ſubiectiue in ītellectu extēſiue in aliquo cōpoſito ſicut organo corporali. pōt ſic intelligi dc̄m cōe de abſtractōne acōditionibus materialibꝰ: qꝛ ſic intellectꝰ abſtrahit ⁊cͣ. Alio pōt aliqͥs habere cognitio materialē: qꝛ cognoſcit materiaꝫ ſiue obiectū materiale. ſic intellectꝰ diuinꝰ angelicꝰ humanꝰ habēt cognitōem materialē: qꝛ intelligūt ſolū rem īmaterialē: ſꝫ etiā materialem. ſꝫ ſenſus pōt cognoſcere materiā. mirabile em̄ eſſet ex quo materia eſt res aliqͣ poſitiua ſi poſſet app̄hendi ab aliqͣ potētia. qn̄dicit. cōmētator pͥmo phiſicoꝝ tertio de aīadicit materia eſt ītelligibilis. Dico materia īpedit illā intellectōem aliqͥd eſt intellectū intelliges: qꝛ nihil pōt intelligere niſiabſtractū a materia: ſic indiget organocorporali ad intelligendū. Ad aliud dicit̉cognitō intuitiua naturalit̓ habita īprimiturab obiecto ꝯſeruat̉ ſicut lumē a ſole: facit intellectū errare: lꝫ cognitio intuitiua ſuꝑnaturalit̓ cauſata ponat intellectuꝫ in errore.Cōtra: ip̄e dicit noticia intuitiua pōt naturaliter reſpectu exiſtentis. dico ſenſitiua eſt ꝯͣ naturā noticie intuitiue īprimat̉ cōſeruet̉ a ente: ſi ſenſitiua pōt ſic eſſe. intuitiua ītellectiua. ꝯn̄a ꝓbat̉: qꝛ notitia intuitiua ītellectiua ſenſitiua qn̄ habent̉naturalit̓ ſemꝑ ꝯiungunt̉: dico cognitōintuitiua eſt illa exiſtēte iudico eſſe qn̄ eſt eſſe qn̄ eſt ſupradcō. ſiue cauſetur naturalit̓ ſiue ſuꝑnaturaliter: qꝛ hītanotitia ītuitiua qͣlitercūqꝫ ſtatī poſſum formare cōplexū. res eſt vel eſt virtute ꝯgnitōis intuitiue aſſentire cōplexo ſi res ſit: vl̓ diſſentire ſi non ſit ſicut ſupra dcm̄ eſt. ſic nullo ponit ītellectu ī errore. Ad aliud dicoillud ꝯcludit eqͣliter ꝯponētes ſpēm ſiue ī intellectu ſiue in fantaſia ſic̄ ꝯͣ me. maxime ſi poneret̉ cāri a deo: qꝛ illā magꝭ aſſimilat̉ intellectꝰ vni ſingulari ꝙͣ alteri ſimillio. Ex quo eſt pͥncipiū intelligēdi ſi cauſaret̉ naturalit̓vel eſt pͥncipiū ītelligēdi qd̓libꝫ ſingulare velnullū: qꝛ deteriat ſibi aliqd̓ ſingulare eoa nullo ꝓducit̉. Dico tūc intellectꝰ eſt ſil̓itudo obiecti ſicut ſpēs ſi poneret̉ plus eſt ſimilitudo vniꝰ ꝙͣ alteriꝰ: diſſil̓itudo eſt p̄ciſa: qͣre ītelligit vnū aliud. Qd̓ pōtpatere ī exēplo. ſil̓e eſt de cognitōe cauſatōe vniuoca. vniuoca cauſat aſſimilatōem: eſt vniuoca: qꝛ effectꝰ ſibi aſſil̓at̉

Secundi tn̄ ꝓducit̉ determinate ab vna vniuoca ab alia ꝓpter aſſimilatiōem. Ꝙꝛ ſi ponant̉ duo calores eq̄ intenſi vnꝰ ꝓducat tertiū calorē. iſte tertiꝰ tm̄ vni aſſimilat̉ ſicut alteri: equalit̓ vtriqꝫ. tn̄ ꝓducit̉ niſi ab vno aſſimilatio eſt qͣre vna cauſat altera: eodē eſt in ꝓpoſito. lꝫ intellectꝰaſſimilet̉ oībꝰ indiuiduis equalit̓ caſum poſitū pōt tn̄ vnū cognoſcere deterīate alid̓ſꝫ eſt ꝓpter aſſimilatōnem. ſꝫ eſt: qꝛ oīseffectꝰ naturalit̓ ꝓducibilis ex natura ſua determinat ſibi ꝓducat̉ ab vna efficiēte et ab alia: ſicut determinat ſibi ꝓducaturin vna materia in alia. Quia ſi. ſequit̉ idē effectꝰ a diuerſis agentibꝰ ſil̓ ſemelduceret̉ in duabꝰ materijs qd̓ eſt impoſſibile.Aſſūptū ptꝫ: ſi ſint duo agētia puta duo calores eqͥ inteſi due materie eiuſdē rōnis eqͣliter diſpoſite approximate vni calori ſic̄ alteri oīa: in eodē inſtāti. eſt bene poſſibile. tūc calor ꝓducēdus. ex quo per te neutrūiſtoꝝ agentiū determinat ſibi a quo ꝓducat̉:vel ſil̓ ſel̓ ꝓducet̉ in duabꝰ materijs ab vtroqꝫ vel neutrū ꝓducet calorē vtrūqꝫ ſit agesnaturale approximatū paſſo: in nullo impeditū: qꝛ ex quo effectus plus determinat ſibi vnū ꝙͣ aliud vtraqꝫ materia vtriqꝫ equaliter approximat̉: vel ide effectꝰ ab vtroqꝫ agente in vtraqꝫ materia ꝓducet̉ vl̓ in nulla. vtrunqꝫ eſt īcōueniēs. opꝫ effectꝰ determīet ſibivnū agēs eiuſdē rōnis aliud. ita ab illopōt ꝓduci ab alio. eodē eſt in ꝓpoſito lꝫ intellectio vl̓ ſpēs ſi poneret̉ eqͣliter aſſimilaret̉ multis indiuiduis: tn̄ ex natura ſuadeterminat ſibi ducat intellectū in cognition illiꝰ obiecti a quo partialiter cauſat̉: qꝛ itadeterminat ſibi cauſari ab illo obiecto nonpōt cauſari ab aliquo alio. ideo ſic in eius cognitōem ducit non in cognitōem alterius.Si dicas illa intellectō pōt īmediate a deotota cauſari: tūc illā intellectōeꝫ plus ītelligeret intellectꝰ vnū ſingulare ſimillimuꝫꝙͣ aliud: qꝛ tm̄ aſſimilat̉ vni ſicut alteri: neclitas facit ad intellectōem vniꝰ alteriusqꝛ a nullo illoꝝ vt ſic cauſat̉: ſꝫa ſolo deo īmediate. Rn̄deo q̄libet ītellectio creature cauſata a deo pōt a creatura cauſari partialiter:lꝫ non cauſetur de facto: ideo illam intellectiōem cognoſcit̉ illud ſingulare a quo cauſaret̉ determinate ſi cauſaret a creatura: hmorautē creatura eſt vnum ſingulare non aliud ⁊cͣ. Si dicas in primo in iſto ſcd̓o freq̄nter dcm̄ eſt idem effectꝰ nūero pōt ꝓduci aduabus cauſis totalibꝰ. ꝯn̄s neutrum ſibideterminat. cuiꝰ ꝯtrariū dr̄ hic. Rn̄ſionē q̄re.

EtAd tertium

DAd ſcd̓m