PueſtioXIII

nē ꝙ tp̄s eſt mēſura duratiōis āgeloꝝ ſicut eſtmenſura motꝰ. ꝓbat̉: qꝛ illud qd̓ nō hꝫ duratōnē maiorē vel minorē: niſi qꝛ coexiſtit maiori vl̓minori ſucceſſioni ī actu vel ī potētia: illd̓ mēſurat̉ tꝑe: ſꝫ duratio āgeli eſt hmōi. gͦ ⁊cͣ. maiorptꝫ: ⁊ minor ꝓbat̉: qꝛ āgelus dr̄ magꝭ vel minꝰdurare: qꝛ coexiſtit maiori vel minori tꝑi vl̓ exnatura ſui vel ꝑfectōe. ſi det̉ pͥmū habet̉ ꝓpoſitū. ſi ſcd̓m tūc ſequit̉ ꝙ ꝙͣto angelus eſſet ꝑfectior tāto deberet̉ illi duratio maior. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſideꝰ mō crearet vnū angelū ꝑfectiore oī alio āgelo iā creato ꝙ plus duraſſet ꝙͣ vnꝰ alius inpͥncipio mūdi creatꝰ: qd̓ eſt manifeſte falſum.Itē oē cui cōpetit breue vel lōgū menſuraturtꝑe: qꝛ ille ſunt paſſiones tꝑis: ſꝫ duratio angeli eſt hmōi: qꝛ alia ē breuior alia eſt diuturnior.Iteꝫ duratio ſubſtātie corruptibilis mēſurat̉tꝑe: qꝛ coexiſtit maiori vl̓ minori tꝑi actu vl̓ potētia. gͦ eodē mō duratio angeli meſurat̉ tꝑe ꝓpter eandē rōnem. ꝯn̄a ptꝫ: qꝛ non eſt maior ratio de vno ꝙͣ de alio. Si dicas ꝙ ſubſtātia generabilis ⁊ corruptibilis depēdet a tꝑe: quiacauſat̉ a motu celi: ſꝫ ſubſtātia celi nō. Cōtraſi celū ſtaret ⁊ oīa corꝑa celeſtia ī directo aſpectu ⁊ debita approximatione ad iſta inferioraadhuc virtute celi nō moti ꝓduceret̉ oīs ſubſtātia corruptibilis q̄ mō ꝓducit̉ mediāte motu. hͦ ptꝫ: qꝛ motꝰ nihil facit niſi ꝙ approximatagēs paſſo. vn̄ ꝓpter maiorē approximatōemſolis in eſtate ꝙ in hyeme aliqͣ ꝓducunt̉ ī eſtate ⁊ nō in hyeme. ⁊ iō qͥcquid ꝓducit̉ a corꝑeceleſti: ſcꝫ a celo mediāte motu ꝓduceret̉ ſinemotu ſi celū eſſet debito mō iſtis inferioribusapproximatū. Si dicas ꝙ duratio ſubſtātiecorruptibilis mēſurat̉ inſtāti ⁊ nō tꝑe. Contra. maioritas ⁊ minoritas nō ſunt in mēſurato niſi qꝛ ſunt in mēſura: ſꝫ vna ſubſtātia corruptibilis dicit̉ magꝭ durare ⁊ alia minus. gͦ iſtareperiunt̉ in mēſura ſubſtātie: ſꝫ iſta non cōpetūt inſtāti ſꝫ tꝑi. gͦ ⁊cͣ. Itē menſura eſt ꝑfectiormēſurato: ſꝫ inſtās nō eſt ꝑfectiꝰ ſubſtātia corruptibili. gͦ ⁊cͣ. Sic ergo dico ꝙ in āgelis nōeſt menſura extēſionis: qꝛ in eis nō eſt ꝙͣtitasmolis q̄ tali mēſura menſurat̉ nec perfectōis:ita ꝙ āgelus vnꝰ ſit mēſura ꝑfectōis alioꝝ angeloꝝ: ſꝫ ſic pōt dici deꝰ mēſura ꝑfectōnis oīmangeloꝝ ſi ꝑ cognitōem dei ⁊ creaturarū pōtcognoſci ꝙ vna ſit ꝑfectior: qꝛ plus accedit adꝑfectōem dei ꝙͣ alia: ⁊ aliter nō ſicut ſepe dcm̄eſt. ⁊ iō ſi eſſet aliqͥs āgelus qͥ ſic ſe haberet adalios angelos ille poſſet dici mēſura ꝑfectōisangeloꝝ: ſꝫ loq̄ndo de menſura multitudinis:illa pōt poni in āgelo. ⁊ hͦ ꝑ vnitatē vel in ꝯceptu vel in re: lꝫ nō ꝑ aliqd̓ determīate ſicut ſuum pradcm̄ eſt ī alijs qͣſtionibꝰ. Sed loq̄ndo de

menſura duratiōis ſic. dico ꝙ angeli menſurātur ꝑ tempꝰ ⁊ nō ꝑ euū. qꝛ euuꝫ nihil eſt. nec eſtillud verū de virtute ſermonis. deus mēſurat̉eternitate. qꝛ deus eſt oīno īmenſus. qꝛ nō mēſurat̉ ꝑ creaturā aliquā vt certū eſt. nec ꝑ eēntiā ſuā. qꝛ mēſura ⁊ mēſuratuꝫ debēt diſtinguireal̓r vt ſupra dictū eſt. vn̄ qn̄ dicis ꝙ deus mēſurat̉ et̓nitate: nihil aliud intelligit̉ niſi ꝙ durationē dei mēſuramus toto tꝑe in actu ⁊ potētia. qꝛ ſcilꝫ cuilibet ꝑti tꝑis coexiſtit nccͣrio.Ex iſtis ptꝫ ꝙ angelꝰ ꝓprie nō habꝫ niſi duasmēſuras. quarū vtraqꝫ eſt ſimplicit vna. qꝛ licet in āgelis ſit mēſura multitudinis. tn̄ hͦ nōeſt ꝑ vnū āgelū determīate. ſed hꝫ ſimpl̓r vnāmenſurā ꝑfectōis q̄ eſt deus. ⁊ hoc ſuppoſitispͥus dictis de menſura ꝑfectiōis. ⁊ habet aliāmenſurā duratiōis. ⁊ illa eſt tēpus ⁊ nō euuꝫ.Et ex hoc ptꝫ. ꝙ āgelus nō hꝫ niſi duas ꝙͣtitates .ſ. duratiōis ⁊ ꝑfectiōis. Ex iſtis etiā pꝫ. ꝙmeſura āgeli nō eſt eadē real̓r cū āgelo. Quianec deus qͥ eſt mēſura ꝑfectiōis. nec tēpus qd̓eſt mēſura duratiōis eſt idē real̓r cū āgelo. ⁊ hͦeſt etiā verū in mēſura extēſionis ⁊ multitudinis. Sꝫ cōtra iſta qͥdā doctor arguit ꝓbādoꝙ āgeli mēſurant̉ euo tanꝙͣ mēſura media int̓eternitateꝫ ⁊ tēpus. Primo ſic. ſic̄ eſt triplexeſſe in gnͣali: ita triplex eſt mēſura: ſꝫ īuenimustriplex eſſe .ſ. eſſe ꝑmanes ex ſe. et hoc cōuenitdeo. ⁊ iō illud eſſe mēſurat̉ et̓nitate. Scd̓m eēeſt ꝑmanēs: ſꝫ hoc eſt ꝟtute alteriꝰ. ⁊ hoc eē cōuenit āgelis. ⁊ iō vident̉ ꝑticipare quaſdā ꝯditiōes eternitatꝭ .ſ. hr̄e totū eſſe ſimul: ⁊ hr̄e eſſeꝑpetuū ꝙͣtum ex ſe eſt. quia tn̄ nō cōuenit eiseternitas ſimpl̓r. iō nō pn̄t mēſurari et̓nitate.iō menſurātur euo qd̓ eſt q̄dā ꝑticipatio et̓nitatis. Tertiū eſſe eſt ſucceſſiuū qd̓ cōuenit oībus corꝑibus. ⁊ iō oīa corꝑa menſurātur tꝑe.Scd̓o ẜm Anſelmū aliqͣ mēſurant̉ et̓nitate.⁊ aliqͣ tꝑe. ⁊ aliqua euo q̄ ſunt media. gͦ. Ter-tio ẜm eundē anſelmū ꝓſologio ca. xx. vbi dic̄ꝙ deus regnat ineternū ⁊ vltra oīa: ꝓpt̓ tria.Prīo qꝛ eſt cauſa oīm ⁊ nō ecōuerſo. Scd̓o qͥaoīa p̄n̄t ītelligi nō eſſe. deus aūt nō ſic. Tertioqꝛ deus hꝫ equalit̓ oēm differentiā tꝑis. āgelꝰaūt no. qꝛ licet āgelus ſic ſe habeat ad p̄teritūꝙ nō poſſit auferri. tn̄ nō ſic ſe habet ad p̄ſensqn poſſit auferri. Et pōit ibi triplex eſſe. Unūqd̓ deficit ſicut gn̄abile ⁊ corruptibile. Aliudqd̓ nō deficit: p̄t tn̄ deficere vt eſſe āgeli. Tertiū qd̓ nō deſinit nec pōt deſinere eē: vt eē dei⁊ ẜm hͦ triplex eſt mēſura modo p̄dicto. Tertia eſt ẜm diuerſas ꝓtenſiōes rerū ⁊ variationes debent rerum eſſe diuerſe mēſure. Nuncaut triplex eſt eſſe rerū. ſcꝫ eſſe ꝓtenſum ⁊ variatū: ſic̄ eſſe generabiliū ⁊ corruptibiliuꝫ. eſſeE

E

ilta egidium

ſiprio.

jp xꝝipati

ſiprio.

Quartum argmentum.

Scd̓ꝫ argumnētūTertiū argumentum.

Argumētū pͥmū

Egidius.

H