QueſtioXII
velox vel tardū: qꝛ mēſura abſtrahit a veloci ⁊tardo. ⁊ hͦ loq̄ndo de tꝑe in aīa vel in re extra:quia motꝰ ī aīa ꝙͣtū eſt tp̄s regularis eſt ⁊ vniformis. vn̄ qꝛ velocitas ⁊ tarditas impediuntratōem mēſurandi: qꝛ de rōne mēſure durationis ē ꝙ ſit vniformis ⁊ regularis: iō velocitas⁊ tarditas nō ꝯueniūt motui vt hꝫ rōem tꝑisqꝛ vt ſic hꝫ rōem menſure. tn̄ accipiēdo tp̄s ẜꝫqͥd rei: ſic eſt oīno ideꝫ cū motu. ⁊ ſic bene pōtꝯcedi ꝙ tp̄s ſit velox ⁊ tardū ſicut motus: qͥaiſta cōpetūt ſibi inquātū hꝫ partes ſibijnuicēſuccedentes. Ad aliā auctoritatē ⁊ ꝯſimilesq̄ dicūt tp̄s eſſe paſſionē ⁊ accidēs motꝰ. dicēdū ꝙ accipiūt paſſionē ⁊ accidēs nō ꝓ aliquoaccidēte de gn̄e accidentis formaliter inherēte motui vel mobili: ſꝫ ꝓ aliquo predicato velcōceptu p̄dicabili de motu in ſcd̓o mō dicēdiꝑſe nō in pͥmo mō. ⁊ hͦ eſt generaliter verū qn̄p̄dicatū ꝯnotat aliqͥd qd̓ nō ꝯnotat ſubiectu.⁊ ſic tp̄s eſt paſſio ⁊ accidēs motꝰ: qꝛ tp̄s vltramotū cōnotat aliqͥd qd̓ nō eſt de eſſentia motus. Et iō rōne cōnotati p̄dicat̉ de motu ſcd̓omō dicēdi ꝑ ſe: nō primo modo. Hoc mō creatiuū dicit̉ paſſio dei: nō ꝙ ſit aliqd̓ accidēs formaliter inherēs deo: ſꝫ qꝛ cōnotat aliqͥd qd̓ nōeſt de eſſentia dei. Et ita in talibus dicit̉ ſubiectū p̄cedere p̄dicatū ſicut pars totū: qꝛ p̄dicatū ſignificat totū qd̓ ſubiectū ⁊ plus: ⁊ ideonō pōt intelligi ſine ſubiecto. Et ſic dicunt̉ accidere ⁊ ſequi ad talia. Ad aliud dico ꝙ motus nō ſequit̉ ꝙͣtitatē ſpacij: ita ꝙ ſit aliqd̓ accidēs iherēs ꝙͣtitati ſpacij: ſed qꝛ ē ip̄ꝫ vbi qd̓ſucceſſiue acquirit̉ ſupra ꝙͣtitate ſpacij cū negatōibꝰ illoꝝ vbi: ⁊ hͦ ponendo talē reſpectū:ſꝫ nō ponendo reſpectū vbi: qꝛ tunc eſt ip̄ametꝙͣtitas ſpacij cū negatōnibꝰ partiū ſpacij: ⁊ hͦꝙͣtū ad ſuū ſignificatū totale: ſicut pͥus dictūeſt. ita nec tp̄s ſequit̉ motū ſicut aliqͥd ſibi inherens: ſꝫ ſicut aliqͥd qd̓ vltra motū connotatrōem menſure ꝙͣtū ad ſuū ſignificatuꝫ totale.Etiō ſequit̉ ſicut aliqͥd p̄dicat̉ de eo ſcd̓o mōdicendi ꝑ ſe ⁊ non pͥmo mō. ſicut motus ſuppoſito ꝙ ſignificet parteꝫ ſpacij cū negatiōibusAd aliud dico ꝙ ſiue accipiat̉ tp̄s pro motuin aīa ſiue ꝓ re extra: ſemꝑ eſt vnū ⁊ idem perequiualentiā: licet ſint plura realiter ⁊ formaliter: qꝛ tantū valet vnū quantū oīa: ⁊ ſi eſſentplures celi adhuc idem tp̄s eſſet ꝑ equiualentia: ⁊ ita poſſeꝫ menſurare ꝑ vnū illoꝝ ſi eſſentmihi noti ſicut ꝑ om̄s: ſꝫ tunc eſſent plura tꝑarealiter ⁊ formaliter. ⁊ ſic intelligit ph̓s. Adaliud dico ꝙ ſi nullus pͥmus motus eſſet noneſſet tp̄s qd̓ idem eſſet cū motu reali mēſurāsalios motus inferiores. ⁊ ſic intelligūt doctores tp̄s non eſſe poſt iudiciū: ſꝫ tn̄ bene poteſt
eſſe motus in aīa menſurās alios motus vl̓ exiſtentes actu vel poſſibiles eſſe. ⁊ ſic fuiſſet tēpus ioſue ſi oīa corpora celeſtia ſtetiſſent ſicutſtetit ſol adhuc ꝑ motū ymaginatū poſſet qͥsmenſurare motus inferiores. ⁊ hoc modo beati menſurabūt poſt iudiciū penas dānatoꝝ ẜꝫmagꝭ ⁊ minus ꝑ motū ymaginatū. Ad aliudquo tp̄s eſt paſſio motus patuit pͥus. Dico tn̄ꝙ aliter hec eſt vera tp̄s eſt motus realiter velidē cū motu: ⁊ aliter hec tp̄s eſt paſſio motus:ſicut hec aliter eſt vera albū eſt ſortes ⁊ aliterhec. albū eſt paſſio ſortis. nā primo modo tamtēpus ꝙͣ albu habet ſuppoſitōem perſonalemquia tēpus tūc ſupponit ꝓ motū ⁊ albū ꝓ ſorte ſicut hic. albū poteſt eſſe nigrū tā ſubiectuꝫꝙͣ predicatū ſupponūt ꝑſonaliter puta ꝓ ſubiecto qd̓ poteſt vtrūqꝫ recipere. ⁊ ſic ſubiectuꝫ⁊ predicatū in om̄ibus ſignificāt idē oīo hincinde. nec diſtigunt̉ realiter nec formaliter: qͥaaliter nunꝙͣ eſſent ille ꝓpoſitōes vere: ⁊ ideoin talibus ſemꝑ predicat̉ idē de ſe: ſed qn̄ dicotēpus eſt paſſio motus. albū ē paſſio ſortis ibivtrūqꝫ vel habet ſuppoſitōem ſimplicē vl̓ materiale. primo modo ſupponit ꝓ cōceptu. ſcd̓omodo ꝓ voce qͥ vox ⁊ cōceptꝰ ſignificāt vnuꝫprincipaliter ⁊ conotāt aliud. Et ratione connotati poſſunt predicari ſcd̓o mō per ſe. ⁊ forte quādo dico albū eſt paſſio ſortis: lyalbū poteſt habere ſuppoſitōeꝫ ſignificatiua. ⁊ ſic eſtvera. ⁊ tunc ſupponit ꝓ albedine q̄ eſt paſſioſortis: ſed ẜm iſtā ſuppoſitōeꝫ hec eſt falſa. ſortes eſt albus ſicut hec ſortes eſt albedo. Et eſtnotandū ꝙ in accidentibus terminꝰ cōceptꝰpoteſt habere quadruplicē ſuppoſitōem: ſc lꝫꝑſonalē ſimplicē materialē ⁊ ſignificatiuam.Exemplū de albo. primo mō ſupponit ꝓ ſubiecto. ſcd̓o modo ꝓ cōceptu. tertio mō ꝓ voce⁊ quarto mō ꝓ ſuo ſignificato: ſed in terminisſubſtātialibus ſuppoſitio ꝑſonalis ⁊ ſignificatiua ſunt eedē: qꝛ idē eſt in illis ſignificatū qd̓etiā eſt ſuppoſitū exemplū de hoīe. Ad aliud 2dico qꝛ repugnat tēpori habere partes ſimulin reſpectu extra: ſed ꝙͣtū ad partes ſimul ītellectas ⁊ app̄heſas hͦ nō repugnat: īmo eſt neceſſariū ad hͦ ꝙ aliquis meſuret ꝑ partes tēporis. qꝛ mēſura eſt notior mēſurato: alit̓ nō duceret in eiꝰ cognitōem. ⁊ iō tp̄s hꝫ tm̄ partes ſilobiectiue ī aīa ⁊ nō ſubiectiue ī re extra. Ad 2aliud dico ꝙ inſtans eodē modo habet eſſe inaīa vel in re extra ſicut tp̄s ⁊ motus. Ad alid̓dico ꝙ paſſio realis pōt accipi duplicit̓. vnomō ꝓ accidēte formalit̓ īherēte alicui. alio moꝓ p̄dicabili qd̓ ſuppōit ꝓ re. prīo mō tp̄s ī aīanō ē paſſio realis. ſcd̓o mō ē paſſio realis vt pꝫꝑ p̄dcā. Et ſic pꝫ ēt ꝙ aliqͥd pōt dici vniuoce
Il. pi
33
R R
NIipjj.
M rit.VYAd. xx.
VYAd. xx.
L..xix.
Ad. xxi.
EEAd. xviij.
TTiAd. xvij.
UU