Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

LibriSecundi

Ad aliud dico tēpus dicit̉ ꝙͣtuꝫ: ſicut motus dicit̉ ꝙͣtus: qꝛ īcludit ꝑtes diſtinctas: includit multas affirmatiōes negatiōes: eo modo tēpus. ſꝫ quomō d̓r tēpus magis ꝙͣtūꝙͣ mutatū. Rndeo tēpus motꝰ nccrioincludūt ml̓tas ꝑtes ſine quibꝰ pn̄t intelligi. ſed mutatū īcludit nccrio talē multitudinē ꝑtiuꝫ. Ad aliud dico. ph̓s. iiij. v.. vi.metaphiſice. diſtinguit int̓ paſſiones accn̄a dicit̉ magnū ꝑuuꝫ ſunt paſſiōes ꝙͣtiqꝛ includūt diſtinctionē ꝑtiū ſic̄ facit quātū.ſed ſunt paſſiones tꝑis et motus: qꝛ p̄dicāturde eis ſcd̓o modo dicēdi ſe pͥmo. ideopaſſio in ꝓpoſito accipit̉ pro illo qd̓ p̄dicat̉ dealio ſcd̓o modo dicēdi ſe pͥmo. accipit̉ motus pro aliquo accn̄te formalit̓ inherēte alicui. ſic p̄dicātur magnū ꝑuuꝫ de pͥmomotu: qꝛ conorāt aliud ꝙͣ motus: ſunt accidētia formal̓r inheretia motui. Ad alid̓ dico. tēpus eſt notius motu ſicut mēſuraſurato: tm̄ rōe negationū: neqꝫ p̄ciſe rōe affirmationū: ſꝫ rōe vtrorūqꝫ. qꝛ pͥmus motꝰ eſttēpus vno acceptū eſt notior ꝙͣtū ad eiusaffirmatiōes negatiōes ꝙͣ aliqͥs motus inferior ꝙͣtuꝫ ad affirmatōes negatiōes. Et heceſt diſtinctio realis int̓ menſurā menſuratūqꝛ affirmatiōes negatōes mēſure diſtigunt̉ab affirmationibꝰ negatōibꝰ mēſurati. Adaliud dico. cōmētator accipit accn̄a eqͥuoce vno accipit̉ accn̄s aliquo accn̄te formalit̓ inherēte alicui. Alio pro aliquo p̄dicabili de aliquo ſcd̓o dicēdi ſe. Prīotēpus habet accūs: ſed tm̄ ſcd̓o p̄dictoProbat̉ iſtud exēplū ſuū de nūeris. qꝛ ſi nūerus nihil aliud ſit a rebus nūeratis. tūc habet accn̄a alia ſibi realit̓ inherētia. vt diſtīguitur a rebꝰ nūeratꝭ. tn̄ ſibi cōpetūt aliqua p̄dicabilia ſcd̓o dicēdi ſe. et vt ē nūerus ꝓpͥe ꝯueniūt alicui ꝑti eius. Si dicas ſubiectu habēs paſſiones eſt ſe in genere. ſil̓rpaſſiōes ſunt ſe in genere. Dico eſt fl̓m de ſubiecto ꝙͣ de paſſiōe ſic accepta. Et dico vlterius idē p̄t eſſe ſubiectū vniꝰ paſſiōis paſſio alteriꝰ ſubiecti: ſic̄ eſt de tꝑe ꝙͣtitateꝯtinua multis alijs. Ad aliud de inſtāti dico. inſtās dicit aliqd̓ abſolutū diſtinctūa rebꝰ ꝑmanētibꝰ. qꝛ ſi ſic deꝰ poſſet ꝯſeruare aliquē effectū aliqd̓ tp̄s corrūpendo infinita abſoluta qd̓ videt̉ incōueniēs. Dico tūc inſtās ꝙͣtū ad qͥd rei ſignificat aliud niſiꝑtes forme ſucceſſiue acqͥſitas motū. quarūvna āte aliā acqͥrit̉ ī infinitū ſic̄ pͥus dictū eſtde motu. Un̄ ſi ſit aliqͣ ꝑs forme acqͥſita mo. tūc q̄libꝫ ꝑs acqͥrēda poſt iſtā ꝑteꝫ ē inſtāsita inſtās nihil aliud eſt real̓r niſi q̄libet ꝑs

forme ſua negatiōe. ſicut poſt iſtā formaꝫacqͥſitā eſt dare primā ꝑtē nec primā negatōem expellendā: ita nec eſt dare primuꝫ īſtāspoſt inſtās modo p̄ſens. ſicut eſt dare aliquā partē īmediate ſequentē iſtā partē immediate acqͥſitā: ita eſt dare aliqd̓ inſtās īmediate ſeq̄ns inſtans pn̄s. qꝛ q̄cunqꝫ ꝑs det̉ adhuc ante illā fuit alia alia pars in infinitumQuantū ad qͥd rei ſigͣt inſtans niſi affirmatōes negatōes ītrīſecas motui: ita vnūinſtās ſigͣt vnā affirmatōem aliud eiꝰ negatōem ſibi oppoſitā: ſic deinceps. ſic in quolibet motu ſunt infinite affirmatōes negationes. in quolibet tꝑe qd̓ eſt idē illo motuſunt infinita inſtātia. Sed ꝙͣtū ad qͥd noīs ſignificat cōnotat affirmatōes negatōes extrinſecas motui: ſcꝫ extrema ꝯdictōis extrinſece. Inſtās ꝙͣtū ad qͥd noīs ſignificat affirmatōes negarōes ī motu cōnotat coexiſtentias illarū partiū cn̄ vna ꝑte ꝯͣdictiōis extrinſece: ita cuꝫ alia. puta ſi ſint aliqͣ ꝯͣdictoriaextrīſeca ſibi ſucceſſiua. verbi gr̄a: a ſedet aſedet. ſit ꝑs forme aliqͣ acqͥſita motū: tūcpars illa acqͥrenda poſt illā partē acqͥſitā cuꝫſua negatōe dꝫ coexiſtere vni parti illiꝰ ꝯͣdictionis a ſedet ⁊c. ita alteri. ſic affirmatio illiꝰ partꝭ acqͥrende ꝙͣ ſua negatio coexiſtant vni ꝑti ꝯͣdictōis extrinſece: qꝛ hoc eſt impoſſibile qꝛ tunc ꝯͣdictoria eſſent ſil̓ in eodē inſtanti: ſꝫ negatio illius partis coexiſtat cumpͥma parte illiꝰ ꝯͣdictōis extrinſece: ita nonpōt coexiſtere ſcd̓e parti: affirmatio iſtiustis acqͥrende ita coexiſtit ſcd̓e parti cōtradictiōis extriſece a ſedet pōt coexiſtereꝑti pͥme. affirmatio ꝙͣ negatio ita coexiſtūt vni ꝑti ꝯͣdictōis alteri. ſi affirmatōvel negatio iſtiꝰ ꝑtis acqͥrēde coexiſteret vtriqꝫ parti ꝯͣdictōis extrīſece: tūc eſſet motusibi. ſicut pͥus patuit in q̄ſtione de motu. ſiſit motꝰ tūc non eſſet tꝑ̄s qd̓ eſt idē illo motu. ꝯn̄s nec inſtās. Nec pōt dici inſtāstm̄ affirmatōem in motu ſignificet negatōem ſibi oppoſitā ꝙͣtum ad quid rei. qꝛ tūc ſequeret̉ oīa inſtantia alicuiꝰ tꝑis ꝙͣtū ad to qͥd rei ſimul maneret eſſent idē inſtās nūcẜm quid rei qd̓ fuit in principio mundi hoc eſtfalſum. ⁊cͣ. ꝯn̄a ꝓbatur. qꝛ q̄libet pars poſitiua in motu acqͥſitiuo vbi partes ſil̓ manent manet illa parte ꝯdictionis extrinſece: qua manet ſua negatio ꝓpter ꝯͣdictōeꝫ incluſam. tn̄ pōt poſt eſſe ſuū acqͥſitū manereinfinitis extremis cōtradictōnū ſuccedentiūſibi ꝯtinue: ſicut pōt vna affirmatio manereita alia. per ꝯſequēs inſtātia in quocūqꝫ motu acqͥſitiuo poſſunt ſil̓ manere. ergo ad hoc

Reſpondetur.

AAAd quintum

Ad quartum

CCAd ſextum

BDObijcitur

Queritur.Reſpondetur.

Ad tertium

Ad ſcd̓m

Et

Dꝑ