LibriSecundi
Libriſedet ⁊ aliud cōtradictoriū rex nō ſedet continue ſibi ſuccedens nō verificat̉ niſi coexiſtatpluribus partibꝰ albedinis ꝙͣ primū cōtradictoriū: tūc nō eſt alteratio ꝯtinua. ſꝫ eſt qͥete intercepta. Cuiꝰ rō eſt: qꝛ iſte motꝰ eſt tm̄ acqͥſitiuus quo ad poſitiua: ſꝫ extrema ꝯͣdictōis cōtinua ſuccedētia nō poſſunt verificari ī eodē inſtāti: ſꝫ ꝓ diuerſis. ſi gͦ in ſcd̓o inſtāti qn̄ verificat̉ ſcd̓m ꝯͣdictoriū nō eſſet plus de albedineꝙͣ in pͥmo: tūc in ſcd̓o nō eſſꝫ alteratio: qꝛ nihilplus tūc acqͥrit̉ ꝙͣ pͥus: ⁊ ꝑ ꝯn̄s tūc eſt quies: ſꝫꝙͣuis iſte motꝰ ſit acqͥſitiuus tm̄ reſpectu affirmationū: tn̄ reſpectu negationū eſt deꝑditiuꝰqꝛ ſicut affirmatōes cōtinue acqͥrunt̉ ⁊ manētſil̓ ſic negatōes affirmationū ꝯtinue deꝑdunt̉Et ſi q̄ras qͥd eſt de rōne motꝰ p̄ciſe. Rn̄deoaut q̄ris de qͥd noīs aūt de quid rei. ſi ſcd̓o mōtūc dico ꝙ motꝰ p̄ciſe includit partē forme acquiſite ꝑ motū. ⁊ hͦ ꝙͣtū ad affirmatōes ꝯnotādo reſpectꝰ partiū acqͥſitarū ⁊ negatōes īterceptōis qͥetꝭ. Ꝙ oīa iſta ſūt de ītraneitate motus. ⁊ ip̄is poſitis ponit̉ motus ⁊ deſtructꝭ deſtruit̉ motꝰ. Ex hͦ ptꝫ ad iſtā obiectiōem ſi deꝰcrearet vnā parte albedinis vna hora ⁊ aliamin alia ⁊ tertiā in tertia: ita ꝙ eſſet quies intercepta ſemꝑ īter duas partes: tūc ſunt affirmatōes q̄ requirunt̉ ad motū: qꝛ ꝑtes albedinis ⁊negatōes: qꝛ ſemꝑ cū parte pori coexiſtit negatio ꝑtis poſterioris. ⁊ ſic ibi ſunt ꝯdictōes affirmatōes ⁊ negatōes q̄ requirunt̉ ad motu. ⁊ſic ptꝫ ꝙ deficit negatio intercepte qͥetis. ⁊ ſiilla ponat̉ tūc nccͣrio eſſet motꝰ: qꝛ ſi deꝰ creetſucceſſiue ⁊ ꝯtinue ꝑtes albedis in aliquo ſubiecto ſine qͥete intercepta ita bene illud ſubiectū moueret̉ motu alteratōis ſicut ſi ages creatū crearet partes tali mō in aliquo ſubiectoqꝛ vtrobiqꝫ eſſent oīa reqͥſitatā affirmatiua ꝙͣnegatiua ad eſſentiā motus. Si q̄ras de qͥdnoīs vel ꝯceptus dico ꝙ hͦ nomē motꝰ vel cōceptus eiꝰ nō tm̄ ſignificat p̄dicta q̄ ſunt de eſſentia motꝰ: ſꝫ cū hͦ ꝯnotat negatōem coexiſtēdi cū duobꝰ ꝯͣdictorijs extrinſecis qͥcunqꝫ ſintilla dūmodo ſint ꝯtinue ſuccedētia: ⁊ hͦ diuerſimode in motu locali ⁊ alijs motibꝰ ad formāvt ſupra dc̄m eſt. ⁊ ſic motꝰ nō tm̄ ꝯnotat vnānegatōem extrinſecā motui: ſꝫ infinitas quaſiaffirmatōes ⁊ negatōes extrinſecas motui: qꝛꝯnotat vnā negatōnem coexiſtendi iſtis ꝯdictorijs extrinſecis rex ſedet rex non ſedet. ⁊ ſicde oībꝰ alijs q̄ infinite ſunt. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝯnotat ipſa extrema ꝯͣdictōis cuiuſcūqꝫ extrinſece. cuiꝰvnū extremū pōt alteri ꝯtinue ſuccedere. ſic gͦpatet quō motus eſt cōtinuus ⁊ quō nō. Adſcd̓m dico ꝙ motus eſt vnus: qꝛ predicto modo cōtinuus. ⁊ ideo eſt vnꝰ qꝛ habet vnum ter
minū predicto modo acqͥſitū: ſꝫ iſte terminusfacit vnū numero cū alijs oībus partibꝰ precedentibꝰ. ptꝫ in alteratōe ⁊ augmentatiōe vbipartes priores ⁊ poſteriores manēt ⁊ faciuntſimpl̓r vnū. ⁊ ideo talis motus pōt dici ſimpliciter vnꝰ numero: qꝛ habet vnū terminū nuero predicto modo acquiſitu. aliqn̄ etiā terminus vltimꝰ ẜm illu modū loquēdi ꝙ nō eſt dare parte vltimā in motu ſicut nec primā. Necfacit vnū cū alijs precedētibꝰ: vt ptꝫ in motulocali de facto lꝫ aliter poſſet fieri ꝑ potentiādiuinā: ⁊ tūc motus eſt vnus quia habet vnūterminū ꝑ equiualentiā. qꝛ tm̄ facit vbi ſic cotinue acquiſitum ⁊ deꝑditum quo ad vnitatēmotꝰ: ꝙͣtū faceret oīa vbi acquiſita ꝑ motū ſimaneret: qꝛ ſicut ſi oīa manerent motus eſſetvnus ⁊ cōtinuꝰ: qꝛ vnū vbi cōtinue ſuccedētalteri ſine interpellatōe qͥetis: ita eodē modoeſt iſte motꝰ vnus ⁊ cōtinuus qn̄ priꝰ vbi ſemper deꝑdit̉ in aduētu poſterioris: qꝛ poſteriusſemꝑ ⁊ ꝯtinue ſuccedit priori ſine interpellatione quietis. ⁊ ſic ptꝫ ad illud. Ad aliud di 3co ꝙ motꝰ nō dicit̉ ſenſibile cōe: qꝛ dicat rē diſtinctā a ſenſibꝰ ꝓprijs q̄ pōt a quolibet ſenſuparticulari ſentiri vel a ſenſu cōi: nec dicit̉ ſenſibile cōe ratōe vniꝰ termini: qꝛ ille eſt ſenſibile ꝓprium. ptꝫ de albedine: ſed dicit̉ ſenſibilecōe: qꝛ eſt viā ad ſenſibilia diuerſoꝝ ſenſuum.⁊ includit illa plura: qꝛ vnus motꝰ eſt ad ſenſibile viſus puta albedine. ⁊ ſic eſt cōe cū ſenſibili illius ſenſus quo ad poſitiuū in eo. Aliusmotus eſt quo ad ſenſibile tactꝰ puta calorē. ⁊ille nō diſtiguit̉ poſitiue a ſenſibili tactꝰ. Tertiꝰ eſt ad ſenſibile auditꝰ puta ad ſonu. Quartus eſt ad ſenſibile guſtus: puta ad ſaporē. Etquintꝰ ad ſenſibile olfactꝰ: puta ad odorem: ⁊ideo dicit̉ ſenſibile cōe: qꝛ eſt via vel ideꝫ cumſenſibilibus diuerſoꝝ ſenſuū ⁊ aliter no. hͦ patet ꝑ exempla ph̓i ibidē de qͥete ⁊ numero queetiā ponunt̉ ſenſibilia cōia ⁊ tn̄ quies nō dicitrem aliā a quieſcēte. Non ꝑmanentē: qꝛ tantūeſt priuatio motꝰ: nec ſucceſſiuā qꝛ tunc qn̄ aliqͥd quieſceret moueret̉: qd̓ falſum eſt. Sed dicitur ſenſibile cōe qꝛ quies reperit̉ in tot generibus ſenſibiliū in quot motꝰ: qꝛ ſicut ſenſibile cuiuſlibet ſenſus pōt eſſe motꝰ: ita in quolibet ſenſibili pōt eſſe qͥes: qꝛ qͥes eſt pͥuatio motus. Eodē mō numerꝰ nō dicit re diſtīctā a numeratis: nec abſolutā nec reſpectiuā vt ſupraꝓbatū eſt. ⁊ tn̄ ponit̉ ſenſibile cōe: ⁊ nō eſt ꝓpter alid̓ niſi qꝛ īcludit ſenſibilia ꝓpͥa diuerſorū ſenſuū: qꝛ pōt eē nūerꝰ albedis ſapoꝝ ſonorū qͣlitatū pͥmarū ⁊ odoꝝ q̄ ſunt obiecta qͥnqꝫſenſuū: ⁊ tn̄ ī nll̓o iſtoꝝ dic̄ nūerꝰ aliqͥd diſtictua rebꝰ nūeratꝭ: ſic ē in ꝓpoſito. ⁊ ſatꝭ pꝫ ex p̄dictꝭ
Ad ſcd̓m
Queritur.Reſpondetur.
B
MAd tertium