Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

LibriSecundi

Libriſedet aliud cōtradictoriū rex ſedet continue ſibi ſuccedens verificat̉ niſi coexiſtatpluribus partibꝰ albedinis ꝙͣ primū cōtradictoriū: tūc eſt alteratio ꝯtinua. ſꝫ eſt qͥete intercepta. Cuiꝰ eſt: qꝛ iſte motꝰ eſt tm̄ acqͥſitiuus quo ad poſitiua: ſꝫ extrema ꝯͣdictōis cōtinua ſuccedētia poſſunt verificari ī eodē inſtāti: ſꝫ diuerſis. ſi in ſcd̓o inſtāti qn̄ verificat̉ ſcd̓m ꝯͣdictoriū eſſet plus de albedineꝙͣ in pͥmo: tūc in ſcd̓o eſſꝫ alteratio: qꝛ nihilplus tūc acqͥrit̉ ꝙͣ pͥus: ꝯn̄s tūc eſt quies: ſꝫꝙͣuis iſte motꝰ ſit acqͥſitiuus tm̄ reſpectu affirmationū: tn̄ reſpectu negationū eſt deꝑditiuꝰqꝛ ſicut affirmatōes cōtinue acqͥrunt̉ manētſil̓ ſic negatōes affirmationū ꝯtinue deꝑdunt̉Et ſi q̄ras qͥd eſt de rōne motꝰ p̄ciſe. Rn̄deoaut q̄ris de qͥd noīs aūt de quid rei. ſi ſcd̓otūc dico motꝰ p̄ciſe includit partē forme acquiſite motū. ꝙͣtū ad affirmatōes ꝯnotādo reſpectꝰ partiū acqͥſitarū negatōes īterceptōis qͥetꝭ. oīa iſta ſūt de ītraneitate motus. ip̄is poſitis ponit̉ motus deſtructꝭ deſtruit̉ motꝰ. Ex ptꝫ ad iſtā obiectiōem ſi deꝰcrearet vnā parte albedinis vna hora aliamin alia tertiā in tertia: ita eſſet quies intercepta ſemꝑ īter duas partes: tūc ſunt affirmatōes requirunt̉ ad motū: qꝛ ꝑtes albedinisnegatōes: qꝛ ſemꝑ parte pori coexiſtit negatio ꝑtis poſterioris. ſic ibi ſunt ꝯdictōes affirmatōes negatōes requirunt̉ ad motu.ſic ptꝫ deficit negatio intercepte qͥetis. ſiilla ponat̉ tūc nccͣrio eſſet motꝰ: qꝛ ſi deꝰ creetſucceſſiue ꝯtinue ꝑtes albedis in aliquo ſubiecto ſine qͥete intercepta ita bene illud ſubiectū moueret̉ motu alteratōis ſicut ſi ages creatū crearet partes tali in aliquo ſubiectoqꝛ vtrobiqꝫ eſſent oīa reqͥſitatā affirmatiua ꝙͣnegatiua ad eſſentiā motus. Si q̄ras de qͥdnoīs vel ꝯceptus dico nomē motꝰ velceptus eiꝰ tm̄ ſignificat p̄dicta ſunt de eſſentia motꝰ: ſꝫ ꝯnotat negatōem coexiſtēdi duobꝰ ꝯͣdictorijs extrinſecis qͥcunqꝫ ſintilla dūmodo ſint ꝯtinue ſuccedētia: diuerſimode in motu locali alijs motibꝰ ad formāvt ſupra dc̄m eſt. ſic motꝰ tm̄ ꝯnotat vnānegatōem extrinſecā motui: ſꝫ infinitas quaſiaffirmatōes negatōes extrinſecas motui: qꝛꝯnotat vnā negatōnem coexiſtendi iſtis ꝯdictorijs extrinſecis rex ſedet rex non ſedet. ſicde oībꝰ alijs infinite ſunt. ꝯn̄s ꝯnotat ipſa extrema ꝯͣdictōis cuiuſcūqꝫ extrinſece. cuiꝰvnū extremū pōt alteri ꝯtinue ſuccedere. ſicpatet quō motus eſt cōtinuus quō. Adſcd̓m dico motus eſt vnus: qꝛ predicto modo cōtinuus. ideo eſt vnꝰ qꝛ habet vnum ter

minū predicto modo acqͥſitū: ſꝫ iſte terminusfacit vnū numero alijs oībus partibꝰ precedentibꝰ. ptꝫ in alteratōe augmentatiōe vbipartes priores poſteriores manēt faciuntſimpl̓r vnū. ideo talis motus pōt dici ſimpliciter vnꝰ numero: qꝛ habet vnū terminū nuero predicto modo acquiſitu. aliqn̄ etiā terminus vltimꝰ ẜm illu modū loquēdi eſt dare parte vltimā in motu ſicut nec primā. Necfacit vnū alijs precedētibꝰ: vt ptꝫ in motulocali de facto lꝫ aliter poſſet fieri potentiādiuinā: tūc motus eſt vnus quia habet vnūterminū equiualentiā. qꝛ tm̄ facit vbi ſic cotinue acquiſitum deꝑditum quo ad vnitatēmotꝰ: ꝙͣtū faceret oīa vbi acquiſita motū ſimaneret: qꝛ ſicut ſi oīa manerent motus eſſetvnus cōtinuꝰ: qꝛ vnū vbi cōtinue ſuccedētalteri ſine interpellatōe qͥetis: ita eodē modoeſt iſte motꝰ vnus cōtinuus qn̄ priꝰ vbi ſemper deꝑdit̉ in aduētu poſterioris: qꝛ poſteriusſemꝑ ꝯtinue ſuccedit priori ſine interpellatione quietis. ſic ptꝫ ad illud. Ad aliud di­ 3co motꝰ dicit̉ ſenſibile cōe: qꝛ dicat diſtinctā a ſenſibꝰ ꝓprijs pōt a quolibet ſenſuparticulari ſentiri vel a ſenſu cōi: nec dicit̉ ſenſibile cōe ratōe vniꝰ termini: qꝛ ille eſt ſenſibile ꝓprium. ptꝫ de albedine: ſed dicit̉ ſenſibilecōe: qꝛ eſt viā ad ſenſibilia diuerſoꝝ ſenſuum. includit illa plura: qꝛ vnus motꝰ eſt ad ſenſibile viſus puta albedine. ſic eſt cōe ſenſibili illius ſenſus quo ad poſitiuū in eo. Aliusmotus eſt quo ad ſenſibile tactꝰ puta calorē.ille diſtiguit̉ poſitiue a ſenſibili tactꝰ. Tertiꝰ eſt ad ſenſibile auditꝰ puta ad ſonu. Quartus eſt ad ſenſibile guſtus: puta ad ſaporē. Etquintꝰ ad ſenſibile olfactꝰ: puta ad odorem:ideo dicit̉ ſenſibile cōe: qꝛ eſt via vel ideꝫ cumſenſibilibus diuerſoꝝ ſenſuū aliter no. patet exempla ph̓i ibidē de qͥete numero queetiā ponunt̉ ſenſibilia cōia tn̄ quies dicitrem aliā a quieſcēte. Non ꝑmanentē: qꝛ tantūeſt priuatio motꝰ: nec ſucceſſiuā qꝛ tunc qn̄ aliqͥd quieſceret moueret̉: qd̓ falſum eſt. Sed dicitur ſenſibile cōe qꝛ quies reperit̉ in tot generibus ſenſibiliū in quot motꝰ: qꝛ ſicut ſenſibile cuiuſlibet ſenſus pōt eſſe motꝰ: ita in quolibet ſenſibili pōt eſſe qͥes: qꝛ qͥes eſt pͥuatio motus. Eodē numerꝰ dicit re diſtīctā a numeratis: nec abſolutā nec reſpectiuā vt ſupraꝓbatū eſt. tn̄ ponit̉ ſenſibile cōe: eſtpter alid̓ niſi qꝛ īcludit ſenſibilia ꝓpͥa diuerſo ſenſuū: qꝛ pōt nūerꝰ albedis ſapoꝝ ſono qͣlitatū pͥmarū odoꝝ ſunt obiecta qͥnqꝫſenſuū: tn̄ ī nll̓o iſtoꝝ dic̄ nūerꝰ aliqͥd diſtictua rebꝰ nūeratꝭ: ſic ē in ꝓpoſito. ſatꝭ pꝫ ex p̄dictꝭ

Ad ſcd̓m

Queritur.Reſpondetur.

B

MAd tertium