libriSecundi
go aliqd̓ obiectū nō p̄ſupponēdo nccͣario aliquē actū volendi vel nolendi in volente. Exēpluꝫ: actus quo abſolute diligo deū vel vitā: ⁊hmōi. actꝰ p̄ciſe concupiſcētie eſt ille quo diligo aliqͥd aliud ꝓpt̓ aliud dilectū: qd̓ cauſat̉ adilectiōe alterius. nec alit̓ naturalit̓ cauſaret̉nec eſſet dilectio alteriꝰ actꝰ diſtincti. ita ꝙ adtalē actū reqͥrunt̉ duo. Unū qd̓ cauſet̉ ab actuamicitie. ita ꝙ habeat̉ ſolū cōcupitū pro obiecto. Exemplu. actꝰ cōcupiſcētie: quo diligo ꝓximū cauſat̉ naturalit̓ ab actu amicitie quo diligo deū. ⁊ hꝫ ſolū pro obiecto ꝓximū: ⁊ nullomodo deū. Et tūc ſic debet illa cōis ꝓpoſitiointelligi. ꝙ actus cōcupiſcētie eſt quo diligovnū obiectū ꝓpt̓ aliud dilectū: ꝙ ly ꝓpt̓ denocet cauſalitateꝫ actꝰ alteriꝰ obiecti qd̓ diligit̉amore amicitie: nō ꝙ denotet ꝙ vtrūqꝫ ſit obiectū amoris amicitie: ſed ſic diligit ꝓpter qd̓actꝰ amicitie eſt cā efficiēs actꝰ cōcupiſcentie.Actus ille qͥ eſt actꝰ amicitie ⁊ ꝯcupiſcētie: eſtactus quo diligo vnū obiectū p̄ciſe ꝓpt̓ aliudita ꝙ illo eodeꝫ actu diligo vtrūqꝫ obiectumvnū tn̄ ꝓpter aliud p̄ciſe. Exemplū. eodē actupoſſum diligere deū ⁊ proximū ꝓpter deū. itaꝙ nō diligerē iſto actu eodeꝫ ꝓximū: niſi qꝛ diligo deū. ⁊ tūc habꝫ diuerſaꝫ denoīationē. Nāvt habet deū ꝓ obiecto: dicit̉ actꝰ amicitie: vtaūt habet proximū pro obiecto: dicit̉ actꝰ ꝯcupiſcētie. Et ſic idē actus nūero pōt habere diuerſaꝫ denoīationē. Eodē modo actꝰ aliqͥs eſt.p̄ciſe actus volēdi: aliqͥs eſt p̄ciſe actꝰ nolēdi.Et aliqͥs idē nūero eſt actus volendi: et actusnolēdi. Exemplū pͥmi. Actus quo p̄ciſe diligoaliqd̓ obiectu: vel plura obiecta: vel vnū ꝓpt̓alid̓. ita ꝙ nullū eoꝝ ſit a me nolitū ꝑ illū actūExemplū ſcd̓i. actꝰ quo odio vnū vel plura obiecta: vel vnū nolitū ꝓpter aliud nolitū: ita ꝙnullū eoꝝ ſit volitū ꝑ illū actū. Exēpluꝫ tertij.Actus quo odio pctm̄ ꝓpter deū habet pctm̄pro obiecto: ⁊ ſimil̓r deū. ⁊ iſte actꝰ vt termiat̉ad deū: dicit̉ actus volēdi: qꝛ nō poſſum meritorie nolle deū. ꝓut āt termīat̉ ad pctm̄: dicit̉actꝰ nolēdi: qꝛ illo odit̉ pctm̄. Itē ſuppoſitisReſpōdeo ad iſtā difficultatē: ꝙ actꝰ ille qͥ idēexn̄s eſt actꝰ amicitie ⁊ cōcupiſcētie nō ncc̄ario p̄ſupponit diſtinctū actu amicitie: ſꝫ pōt ille actꝰ ſimplicit̓ eſſe actꝰ pͥmus volūtatꝭ. hocꝓbat̉. qꝛ oē oſtenſum ⁊ dictatū a rōne an oēmactū volūtatis: pōt volūtas velle: ſꝫ ante oēmactū volūtatis pōt ītellectꝰ app̄hendere ⁊ dictare: ꝙ deꝰ ſit diligēdus ⁊ ꝓximus ꝓpt̓ deuꝫgͦ actu pͥmo volūtatꝭ elicito pōt aliqͥd diligereꝓpt̓ deū: nullū actū volūtatis p̄ſupponēdo. ⁊eodē mō p̄t dici de actu: qͥ eſt actꝰ volēdi ⁊ nolēdi. Sil̓r pōt intellectꝰ app̄hendere ⁊ dictare
ante oēm actū volūtatis ꝙ pctm̄ ſit deteſtandū ꝓpter deū: ⁊ volūtas tūc pōt ꝯformit̓ velleillud oſtēſū. gͦ talis actꝰ nolendi nō neceſſariop̄ſupponit velle. Scd̓o dico ꝙ actus volūtatis qͥ p̄ciſe eſt actꝰ ꝯcupiſcētie naturalit̓ loq̄ndo neceſſario p̄ſupponit actū amicicie: hͦ ptꝫ.Quia talis cauſat̉ ex actu amicicie ſicut patuit pͥus. Nō em̄ diligere aliqd̓ abſolute eſt p̄ciſe actus ꝯcupiſcētie ſꝫ amicicie. nec diligerevnū ꝓpt̓ alid̓ dilectū eodē actu: qꝛ ille eſt actꝰꝯcupiſcētie ⁊ amicicie. gͦ actꝰ ꝯcupiſcētie p̄ciſe: eſt p̄ciſe diligere vnū ꝓpt̓ aliud dilectū alioactu: q̄ erit cā efficiēs actus ꝯcupiſcētie p̄ciſe:qꝛ alit̓ nō videt̉ poſſe dari aliqͥs actꝰ qͥ ſit preciſe actꝰ ꝯcupiſcētie. Sil̓r actꝰ ſimpl̓r nolēdi p̄ſupponit neceſſario de facto actu volēdi. Nullus em̄ de facto odit aliqͥd niſi qꝛ nō ꝯuenit vl̓repugnat alicui dilecto. Si dicas ꝙ intellectus pōt dictare ꝙ aliqͥd abſolute ſit nolēduꝫ⁊ pōt volūtas pͥmo actu illud nolle nullū aliūactū p̄ſupponēdo. Pōt ꝯcedi concluſio: ⁊ tūc 1nō eſt cauſata neceſſitas ꝙ nolle p̄ciſe ſupponat actū amicicie: tn̄ de facto ſemꝑ videt̉ cauſa neceſſitatꝭ. Ex iſta qͣrta ꝯcluſione ſequit̉ ꝙ cqͥlibet finis p̄ſtitutꝰ a volūtate nō neceſſariodiligit̉ vel oditur niſi vnico actu amicicie velꝯcupiſcētie vel alijs actibꝰ eis correſpōdentibus in actibꝰ volēdi: qꝛ actꝰ amicicie p̄ciſe terminat̉ ad vnū obiectū ſi ſolū ſit actꝰ amicicie.Et actꝰ ꝯcupiſcētie: qͥ ſolū eſt actꝰ ꝯcupiſcētieterminat̉ preciſe ad obiectū aliud: ⁊ cauſat̉ abactu amicicie. ⁊ eodē mō dicēdū eſt de actu nolēdi qͥ ſolū eſt actꝰ nolēdi qn̄ cauſat̉ ab actu nolendi vel vnꝰ actꝰ nolēdi cauſat̉ ab alio: qꝛ habēt totalit̓ diſtincta obiecta: ⁊ vnꝰ actꝰ eſt cāalterius. tūc eſt ibi ꝓprie cauſalitas cauſe finalis: tn̄ pōt eſſe cauſalitas ſua qn̄ actꝰ amiciciehꝫ p̄ciſe vnū obiectū ⁊ actꝰ ꝯcupiſcētie qͥ pōtdici actus amicicie hꝫ obiectū amicicie ꝓ obiecto: ⁊ ſil̓r aliud obiectū ꝓ obiecto. ⁊ qn̄ talisactus cauſat̉ totalit̓ ab actu amicicie: tūc illeactus ꝯcupiſcētie hꝫ obiectū actus amicicieꝓ cā finali. pꝫ: qꝛ ſi qͥs diligat deū vno actu ⁊ ꝓximū ꝓpt̓ deū alio actu qͥ cauſat̉ a primo actuqꝛ ſcd̓s hꝫ deū qͥ eſt obiectū pͥmi actus ꝓ obiecto. Ꝙ aūt pͥus in tertia ꝯcluſiōe dc̄m eſt cōtrariū iſtius. hoc dcm̄ fuit ibi ſupponēdo duo.Primū fuit ꝙ oīs actꝰ ꝯcupiſcētie nccͣio p̄ſupponit actū diſtīctū amicicie: ⁊ oīs actꝰ ꝯcupiſcētie nolēdi ncc̄io p̄ſupponit actū diſtīctū volēdi. Scd̓m fuit ꝙ ī oī actu ꝯcupiſcētie diligitur vnū obiectū ꝓpt̓ aliud: vl̓ odit̉ vnū ꝓpteraliud: ita ꝙ vtrūqꝫ volitū ⁊ nolitū eēt obiectūilliꝰ volitōis vl̓ nolitōis: ⁊ iſta duo ſupponendo cū alijs ſuppoſitꝭ ibidē oporteret ſic dicere
yRn̄ſio ad difficultatem.
EtCorrelaxiū
Reſpōſio
Obiectio
pi