Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

ueſtioIII

retur aliqͦs actus interior puta actꝰ ſtudēdi: ⁊tunc effectus ꝓductꝰ extra: ⁊ actus volūtatisimꝑatus formalit̓ habēt eādē cām finalē putaſanitatē. Qn̄ aūt ſunt duo tales amores in volūtate quoꝝ ſcd̓s p̄ſupponit nccͣrio pͥmuꝫ: mopͥus dc̄o ⁊ ſcd̓ꝫ velle nō ē īꝑatiuū executōis formalit̓: ſꝫ ſolū eqͥualent̓ vel formalit̓ nō ordinat̉ad executōeꝫ: ſic̄ ſi diligā pͥmo deū ꝑ vnū actūabſolutē: ⁊ poſt ꝑ aliū actū ꝓpter deū cognitūa me ⁊ dilectū diligo ꝓximū: ita ꝙ ſi nō diligerē deū non diligere ꝓximū: ⁊ nihil volo extranec diligo. ī iſto ꝓceſſu illud qd̓ eſt obiectū primi amoris eſt cā finalis ſcd̓i amoris: ſicut deꝰ īſe dilectꝰ eſt cā finalis illiꝰ dilectiōis qͣ diligoꝓximū ꝓpt̓ deū: qꝛ deꝰ ī ſe eſt pͥmus cognitꝰ ⁊dilectꝰ: ⁊ ſic acceptꝰ volūtati ꝙ ꝓpter eū dilectū diligo ꝓximū q̄ reqͥrunt̉ ad cauſalitatē cāefinalis ⁊ vident̉ ſufficere. Et ẜꝫ iſtū caſuꝫ cauſalitas cauſe finalis eſt finē amari ⁊ ꝓpt̓ ip̄mamatū aliud amare qd̓ nō amaret̉ ſine fine amato: nec reqͥrit̉ ꝙ illud agēs agat aliuꝫ effcm̄tertiū ad hͦ ꝙ hēamꝰ cauſalitate cauſe finalisqꝛ certū eſt ꝙ ſcd̓s amor quo diligo ꝓximū ꝓpter deū ex quo eſt effectꝰ qͥdā hꝫ cāꝫ finalē nōaūt ſolū fine intētū a ſuꝑiori agente puta deo:qꝛ ſic pͥmꝰ amor hꝫ cām finalē ſicut pͥus dicebatur. Sꝫ ꝓpt̓ finē p̄ſtitutū a volūtate creata: qꝛꝓpter deū cognitū ⁊ amatū amat ꝓximū. Hꝫgͦ finē p̄ſtitutū a volūtate creata ꝙ nihil aliudpōt eſſe in illo ꝓceſſu: niſi illud qd̓ eſt obiectūpͥmi amoris: puta deꝰ ⁊cͣ. Ex iſtis ſequunt̉ aliqua correlaria. Primū eſt ꝙ primꝰ actꝰ amoriseſt vere cā efficiēs ſcd̓i actꝰ quo diligo et finē⁊ aliud obiectuꝫ ꝓpt̓ finē: qͥa illud quo poſitopōt aliud poni: et ip̄o amoto nō p̄t aliud ponieſt vere cā efficiēs ⁊cͣ. Sed poſito pͥmo amorequo diligit̉ finis abſolute: pōt poni aliꝰ amorquo diligit̉ aliꝰ ꝓpt̓ finē dilectu ⁊ cognituꝫ: etip̄o nō poſito nō pōt poni ille ſcd̓s amor: qꝛ ille ſcd̓s amor ncc̄ario p̄ſupponit pͥmū: gͦ pͥmusamor neceſſario eſt cauſa efficiēs ſcd̓i amoris.Scd̓m eſt: ꝙ nō omīs cā finalis amat̉ amoreamicitie: ſed aliqͣ amore amicitie ⁊ aliqͣ amorecōcupiſcētie. Nā pͥmus finis p̄ſtitutꝰ a volūtate: ꝓpt̓ quē oēs fines int̓medij intēdunt̉ a volūtate: ille inꝙͣ finis amat̉ amore amicitie. fines aūt int̓mēdij ſolū amant̉ amore ꝯcupiſcetie. Exemplū de iſtis: hō vult ſanitatē ꝓpt̓ vitā ſuā: ita ꝙ niſi eſſet vita nollet ſanitate. Sil̓rꝓpt̓ ſanitatē vult potionē amarā: quā potione nullomō vellet niſi eſſet ſanitas: ⁊ ſic ꝓcedēdo vſqꝫ ad finē vltimū intentū. Et in iſto ꝓceſſu vita hoīs eſt pͥmus finis p̄ſtitutꝰ a volutate hoīs: ponamꝰ ſaltē ꝙ ita ſit. Sanitas aūteſt finis ſubordinatꝰ. iſto caſu poſito. Dico tūc

ꝙ hō ſiue vita hoīs diligit̉ amore amicitie: etſanitas diligit̉ ſolum amore cōcupiſcētie: ⁊ tn̄vtrūqꝫ hꝫ veriſſime cauſalitateꝫ cauſe finalis.Prīa ꝑs iſtiꝰ correlarij ptꝫ: qꝛ ſicut prius dictūeſt ⁊ poſt dicet̉ volūtas nihil p̄ſtituit ſibi: necacceptat tanꝙͣ ꝓpt̓ qd̓ aliud amat: niſi ille finis prius cognoſcatur ⁊ amet̉ alio amore quoaliud obiectu amat ꝓpt̓ finem: qꝛ hͦ exigit natura rei: ſic̄ docet exꝑientia: accipio tūc amorēquo diligit̉ vitā hoīs. Et q̄ro aūt eſt amor amicitie ⁊ habet̉ ꝓpoſitū: qͥa pͥmus finis intētusamat̉ amore amicitie: aut eſt amor cōcupiſcētie ⁊ hoc nō p̄t dici: qꝛ finis iſte eſt pͥmus finisintētꝰ ꝑ poſitū: gͦ nō amat̉ ꝓpt̓ aliquē finē pͥoreꝫ: nec deſiderat̉ iſte finis alteri: nec aliquidaliud ſibi deſiderat̉. ſꝫ abſolute amat̉ ꝓpt̓ ſe:amore amicitie. Scd̓a ꝑs huiꝰ correlarij ptꝫqͥa ſanitas non amat̉ niſi duplici amore. Unoquo volūtas amat vitā ꝓpt̓ quā amatā amatſanitatē. Et alio quo amat potionē amarā ꝓpter ſanitatē. Et iſti duo amores ſunt amoresꝯcupiſcētie: qꝛ ꝑ vtrūqꝫ cōcupiſcit̉ aliqͥd alteri: nec videt̉ aliqͣ neceſſitas coges ponēdi aliūamorē amicitie reſpectu ſanitatꝭ: qꝛ āteꝙͣ p̄ſtituit̉ a volūtate tanꝙͣ finis pͥus cognoſcit̉ ⁊ diligit̉ illo amore quo diligit̉ ꝓpt̓ vitā hoīs: ⁊ hͦſufficit ad cauſalitatē cauſe final̓ ꝙ priꝰ cognoſcat̉ ⁊ diligat̉ amore ꝯcupiſcētie ab illo quo p̄ſtituit̉ tanꝙͣ finis: ergo ſolum diligitur amoreconcupiſcentie. Tertium eſt ꝙ quilibꝫ finispreſtitutus a voluntate creata duplici amoreamat̉: nā qͥlibꝫ finis talis eſt. pͥmus finis intētus vl̓ mediꝰ vl̓ vltimꝰ: ⁊ ſi ſit pͥmꝰ finis amat̉amore amicicie ex p̄cedēti ꝯcluſiōe ⁊ alio amore qͥ d̓r amor ꝯcupiſcentie: quo amore aliqͥd diligit̉ ꝓpter finē illū: qꝛ ille amor hꝫ finē ꝓ obiecto ⁊ aliud qd̓ ꝓpt̓ finē amat̉: ⁊ ſi ſit finis medius: tūc amat̉ duplici amore ꝯcupiſcētie vnoquo finis mediꝰ alteri fini pͥori ꝯcupiſcit̉ ⁊ alioquo aliud obiectū amat̉ ꝓpt̓ finē: qd̓ nō amaret̉ niſi eēt finis mediꝰ: ſicut de ſanitate q̄ diligit̉ ꝓpt̓ vitā hoīs p̄ciſe ꝑ vnū amorē ⁊ eadē ſanitas diligit̉ alio amore: quo potio amara diligit̉ ꝓpt̓ ſanitatē. Si ſit finis vltimꝰ diligiturvno amore ꝓpt̓ ſanitatē ſine qͣ nō diligereturEt alio amore quo diligit̉ herba amara preciſe ꝓpter potionē amarā. Quartū eſt ꝙ amorcucupiſcētie quō diligit̉ aliqͥd ꝓpt̓ fine: aliqn̄cauſat̉ libere ⁊ ꝯtīgent̓: aliqn̄ naturalit̓ ⁊ neceſſario poſito quocūqꝫ actu ītellectꝰ ſic̄ amorquo diligit̉ potio amara ꝓpt̓ ſanitatē: aliquādo cauſat̉ ꝯtingent̓ ⁊ libere: aliqn̄ cauſatur naturaliter ⁊ neceſſario: nec eſt aliquo modo inpoteſtate voluntatis: nā ſi amor ille quo amatur ſanitas non ſit volitio efficax: ſed magis

Eyxiotū

Colarereiū I

SCorrelariū I

RCorrelariū III