Queſtio IDiſtinctionis XLIIII

Diſtincieꝙͣ creature eſſe factibile. gͦ nō ſil̓. Dicēdū ꝙqͥcqͥd creatura hꝫ reale tāꝙͣ aliqͥd ſibi inherēshꝫ a deo tāꝙͣ a pͥncipio. ẜn qͥcqͥd cōpetit ſibi īp̄dicatiōe hꝫ pͥncipatiue a deo. niſi illo mō qͥͦdeꝰ hꝫ tales p̄dicatōes a deo. qꝛ tales p̄dicationes qn̄ ſūt ī actu ⁊ real̓r tūc ſūt a deo. et iō eēpoſſibile cōpetit creature ex ſe n̄ real̓r tāꝙͣ aliqͥd ſibi iheres. ſꝫ ꝟe ē poſſibil̓ ex ſe. ſic̄ hō ex ſe ēnō aſinꝰ. ⁊ gͦ talia argumēta nō valēt niſi d̓ cōueniēti real̓r. quo totū hꝫ ꝑtes ⁊ accidētia ſuanec ē ꝓpͥus modꝰ loquēdi dicere ꝙ eē poſſibile cōpetit creature. ſꝫ magꝭ ꝓpͥe dꝫ dici ꝙ creatura ē poſſibil̓ nō ꝓpt̓ aliqͥd qd̓ ſibi cōueniat.ſꝫ qꝛ pōt eē ī rerū natura. Ad argumētū pͥncipale dico ꝙ nō pͥus ē deꝰ factiuꝰ ꝙͣ creaturaē factibil̓. imo ita pͥmo ē creatura factibilis ſicut deꝰ ē factiuꝰ. Diſt. xliiij. Queſtio vnica.Irca diſtinIctionē qͣdrageſimāquartā q̄ro. Utrū deꝰ poſſꝫefacere mūdū meliore iſtomūdo Ꝙ nō. qꝛ illd̓ qd̓nō recipit magis et minꝰnō pōt fieri meliꝰ. ſꝫ mūdus nō recipit magꝭ etminꝰ. gͦ n̄ p̄t vnꝰ mūdꝰ eē melior alio. gͦ ⁊cͣ. maior pꝫ. qꝛ mūdꝰ ꝯſtat ex ſubſtātijs q̄ nō ſuſcipiunt magꝭ ⁊ minꝰ. Pret̓ea qͣ rōe deꝰ poſſet facere mūdū meliorē iſto mūdo. eadē rōe poſſetfacere mūdū ī īfinitū meliorē iſto mūdo. qd̓ ēipoſſibile. Ad oppoſitū ē mgr̄ ī lr̄a. Circaiſtā. q. pͥmo vidēdū ē qͥd īportat̉ ꝑ mūdū. Secūdo qͥd ꝑ meliꝰ. Tertio ad. q. Circa pͥmū dico ꝙ mūdꝰ dupl̓r accipit̉. Aliqn̄ ꝓ tota ꝯgregatiōe oīꝫ reru creatarū ſiue ſint ſb̓e ſiue accidētia. Aliqn̄ accipit̉ ꝓ toto quodā cōpoſito vl̓aggregato ex multis cōtētis ſub vno corꝑe etillo cōtinēte. Et hͦ dupl̓r. vl̓ p̄ciſe ꝓ ꝑtibꝰ q̄ ſūtſb̓e vl̓ idrn̄ter ꝓ oībꝰ. Sꝫ ī iſta. q. accipiēdus ēmūdꝰ p̄ciſe ꝓ vno vniuerſo qͣſi cōpoſito ex ꝑtibus q̄ ſūt ſb̓e. ⁊ n̄ ẜꝫ ꝙ īcludit accidētia cū ſb̓aCirca ſcd̓m dico ꝙ aliqͥd pōt eē meliꝰ alio.vl̓ bonitate eēntiali vl̓ ſb̓ali vl̓ bonitate accidētali. Circa tertiū pͥmo vidēdū ē. vtrū poſſetfacere mūdū meliore iſto bonitate eēntiali ſiue ſb̓ali. ⁊ hͦ diſtīctū ſpē. Scd̓o vtrū poſſꝫ facere mūdū meliorē diſtīctū ſolo numero. Tertiovtrū poſſet facere mūdū meliorē bonitate accidētali. Circa pͥmū ē dubiū qͥd ſit tenēdū.Nā ſi teneat̉ opi. ꝙ deꝰ pōt facere ſb̓aꝫ ꝑfectiorē oī ſb̓a facta. ⁊ hͦ ī īfinitū. ſic̄ pōt augere qͣlitatē recipiētē magꝭ ⁊ minꝰ ī īfinitū. ita ꝙ noē ponere ſtatū. Dicēdū ē ꝯn̄ter ꝙ deꝰ pōt facere mūdū meliorē diſtīctū ſpē. qꝛ poterit facerealia īdiuidua ſb̓alia diſtīcta ſpe meliora illis

q̄ mō ſūt. Sꝫ tenēdo ꝙ ē ſtatꝰ ī talibꝰ. ita ꝙ eſtdare aliquā ſb̓aꝫ ꝑfectiſſimā poſſibilē a deo fieri. ē magꝭ dubiū qꝛ tenēdo opi. illā pōt ꝓbabiliter teneri vtraqꝫ ꝑs .ſ. ꝙ pōt facere aliū mūdū diſtinctū ſpē. ⁊ ꝓ iſta ꝑte videt̉ eſſe opinioauguſtini ⁊ mgr̄i in lr̄a. qͥ dicit talē potuit deꝰfeciſſe hoīem q̄ non peccare poſſet nec vellet.Ex hoc arguo ſic. qͥcqͥd ꝯuenit alicui ſpēiſpēaliſſime nulli indiuiduo eiuſdē ſpēiſpēaliſſimerepugnat formal̓r cōſil̓e. ſꝫ iſti hōi cōuenit poſſe peccare. manifeſtū ē. gͦ nulli hōi eiuſdē ſpēirepugnat formal̓r peccare. ſꝫ deꝰ pōt facere homine cui repugnaret peccare. gͦ talis hō nō eſſet eiuſdē ſpēiſpēaliſſime cū iſto hōie. gͦ eēt alterius ſpei. et ꝑ ꝯn̄s deꝰ pōt facere indiuiduūalteriꝰ ſpēi ꝙͣ fecit. ⁊ ꝑ ꝯn̄s mūdū alteriꝰ ſpēi.⁊ eadē rōne meliorē. Et ſi inſtet̉ cōtra illaꝫ 3rōnē ꝙ aſſumptū ē falſum Nā iſti hōi cōuenitpoſſe peccare. ⁊ tn̄ iſti hōi demōſtrādo xp̄m repugnat poſſe peccare. nō obſtante ꝙ ſit eiuſdē ſpēiſpēaliſſime cū iſto hōie qͥ pōt peccare.Sil̓r hō ē ſpēſſpēaliſſima. gͦ nō pōt eē hō ali gqͥs alteriꝰ ſpēi ꝙͣ ſit iſte homo qͥ pōt peccare.Primū iſtoꝝ nō cōcludit. nā ꝙͣuis ꝟbo di­ Auino repugnet poſſe peccare. tn̄ illi nature q̄ ēvuita verbo nō repugnat poſſe peccare. qͥa ſidimitteret̉ a verbo poſſet peccare. ⁊ natura ēeiuſdē ſpēiſpēaliſſime cū iſto hōie qͥ p̄t peccare. nō aūt ē eiuſdē ſpēiſpēaliſſime cū ꝟbo qd̓ n̄pōt peccare. Scd̓ꝫ etiā nō ꝯcludit. Nō hō ꝓdupl̓r accipi pōt. vno mō ꝓ oī cōpoſito ex corpore ⁊ natura ītellectuali. et homo ſic ſumptꝰnō eſſꝫ ſpēſſpēaliſſima. ⁊ iō iſte homo ſi fieretimpeccabil̓. ꝑ naturā nō eſſet eiuſdē ſpēiſpēaliſſime. cū iſto hōie qui pōt peccare. Aliter accipit̉ homo ꝓ cōpoſito ex corpore ⁊ tali aīa intellectiua qualē nos habemꝰ. ⁊ hō ſic ſumptꝰeſt ſpēſſpēaliſſima. nec ille qui fieret impeccabilis eſſet homo taliter accipiendo hominemTenēdo gͦ ſtatū in idiuiduis diſtinctis ſpeciepoſſet teneri ꝙ deus nō poſſet facere aliud indiuiduū ſpeciei diſtincte. qꝛ ſi ſit ſtatus in talibus. oēs ſpēs ſubſtātie factibiles a deo ſūt incerto numero. et per ꝯn̄s difficile eſt ꝓbare ꝙaliqua indiuidua aliquarū ſpērū ſint ꝓductaa deo. ⁊ aliqua nō ſint ꝓducta a deo. Nec videtur poſſe haberi ad hoc aliqͣ cōgruētia niſi forte ex aliqua aucto. quā difficile eſt inuenire inſcriptura. ⁊ ẜꝫ iſtā opi. deꝰ nō poſſꝫ facere aliūmūdū diſtinctū ſpecie ab iſto. Tertio modopoſſet poni talis ſtatus ponendo ꝙ aliqua indiuidua aliquarū ſpecierū ꝓductibilia a deonō ſint producta. tn̄ aliquod īdiuiduū ſpecieiſupreme eſt productum. quia non videt̉ veriſimile ꝙ deus ꝓduxerit īdiuidua ſpecierū in-

bh v

Cina a tria fiū-

Cura. q tria fiūt

Diſtin. XLIIII

Ilpplit

Arguitur prime

Circa primū du

Secūdo

Terriū iterū tria

Terriū iterū tria

rimū qͥd mūdꝰ

Irtut

Ad principale

Secundo

Ad ſecūdum

Ad pͥinū

IInſtat̉ pͥmo