bri primiSententiarum
Libri p. i.i⁊ per ꝯn̄s pōt ſaluari. Et ſi arguat̉ contraiſtud ꝙ omē īmutabile ē nccͣriū. ſꝫ p̄deſtinatiodiuina ē īmutabilis. gͦ ē neceſſaria. ⁊ ꝑ ꝯn̄s qͥcūqꝫ p̄deſtinat̉ neceſſario p̄deſtinat̉. ⁊ vltra gͦnō pōt nō p̄deſtinari. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō pōt dānari.Dicēdū ē ꝙ om̄e īmutabile reale ē neceſſariū. ſꝫ loquēdo d̓ īmutabili cōplexo eo mō quopōt aliqd̓ cōplexū mutari a veritate ī falſitatē ⁊ ecōuerſo. ⁊ aliqd̓ cōplexū nō pōt mutari.Sic dicēdū ē ꝙ n̄ om̄e īmutabile ē neceſſariūqꝛ ē aliqd̓ cōplexuꝫ qd̓ nō pōt eē pͥmo verū. etpoſtea fl̓m nec ecōuerſo. ⁊ tn̄ nō ē neceſſariū ſꝫꝯtīgēs. ⁊ cā ē qꝛ ꝙͣtūcūqꝫ ſit vl̓ fuerit verū poſſibile ē ꝙ nō ſit verū ⁊ ꝙ nūqͣ fuerit verū. ſic̄ hͨē vera. deꝰ ſcit ꝙ iſte ſaluabit̉. ⁊ deus ſciuit ꝙiſte ſaluabit̉. ⁊ tn̄ poſſibile ē ꝙ nūqͣ ſciuerit ꝙiſte ſaluabit̉. Et īpoſſibile ē ꝙ hͨ ſit pͥmo vera.iſte ſaluabit̉. ⁊ poſt ſit falſa vi ecōuerſo. et perꝯn̄s ē illo mō īmutabil̓. et tn̄ nō ē neceſſaria ſꝫſimpl̓r ꝯtingēs. Quātū ad ſcd̓m de logicaDico ꝙ ꝙͣuis nec iſta ꝓpō. p̄deſtinatꝰ pōt dānari. nec iſta. p̄ſcitꝰ pōt ſaluari. ſit diſtīguēdaẜm cōpoſitionē ⁊ diuiſionē. qꝛ nō pn̄t fieri diuerſe punctuatiōes retētis eiſdē dictionibꝰ ⁊eodē ordine dictionū. ex qͥbus p̄nt diuerſi ſenſus gn̓ari. ſꝫ tales ſūt ſimpl̓r ꝟe. tn̄ tales ꝓpōnes. poſſibile ē p̄deſtinatū dānari. ⁊ poſſibileē p̄ſcitū ſaluari. ſūt diſtinguēde ẜm cōpoſitione ⁊ diuiſionē. ⁊ ī ſenſu cōpoſito ſūt ſimpl̓r fl̓eqꝛ tal̓ ſenſus expͥmit̉ ꝑ iſtā ꝓpōnē. hͨ ē poſſibil̓p̄deſtinatꝰ ē danatꝰ. In ſenſu diuiſo nō denotat̉ niſi ꝙ p̄dicatū poſſibilit̓ inē illi ꝓ quo ſuꝑponit ſubiectū. ꝓ quo tn̄ pōt nūqͣ ſuppoſuiſſe⁊ hͦ ē verū. qꝛ an bt̄itudine ſubiectū iſtiꝰ ꝓpōnis. aliqͥs p̄deſtinatꝰ p̄t dānari ſupponit ꝓ petro. ⁊ de petro fuit verū dicere ꝙ petrꝰ pōt dānari. tn̄ ꝙͣtūcūqꝫ hͦ p̄dicatū p̄deſtinatꝰ ſupponat ꝓ petro. potuit tn̄ nunꝙͣ ſupponere ꝓ petro. ⁊ iō nō p̄n̄t iſte due ꝓpōēs. petrꝰ ē p̄deſtinatꝰ. petrus dānat̉ ſucceſſiue verificari Exiſtis pꝫ ſolutio. q. ꝙ hͨ ſit diſtīguēda ẜm cōpoſitione ⁊ diuiſione. poſſibile ē p̄deſtinatū ſaluari Ad pͥmū pͥncipale dico ꝙ de talibꝰ oppoſitis q̄ reſpiciūt futura ꝯtigētia nō ē verū.ꝙ ſi vnū inē īpoſſibile ē aliud ineſſe. ꝙͣtūcūqꝫvnū nō poſſit alteri ſuccedere. ſꝫ ī creaturis nopōt ſil̓e īueniri. ⁊ iſto mō ē de iſtis oppoſitꝭ. p̄deſtinari. dānari. p̄ſciri. ſaluari Et ſi q̄raturiuxͣ p̄dicta an ſit poſſibile nūerū p̄deſtinatorūaugeri vl̓ minui. ⁊ eodē mō de nūero p̄ſcitoꝝ.pōt dici ꝙ ī ſenſu cōpoſito vtraqꝫ ē falſa. nā hͨē īpoſſibilis nūerus p̄deſtinatoꝝ ē auctꝰ Tūcem ſignificat̉ ꝙ nūerus p̄deſtinatoꝝ eſt pͥmominor ⁊ poſtea maior. ⁊ hͦ ē īpoſſibile. qꝛ ſucceſſiua verificatio taliū oppoſitoꝝ nullo mō pōt
poni. Et eodē mō ē de iſta. poſſibile ē nūerū p̄deſtinatoꝝ minui. ⁊ ſic vniformit̓ ē de alia dicendū. Sꝫ ī ſenſu diuiſo pōt cōcedi. qꝛ tūc nōdenotat̉ plꝰ niſi ꝙ p̄ter illos qͥ nūc ſūt p̄deſtinati poſſet aliqͥs ſaluari. tn̄ ex hͦ ip̄o ꝙ ponet̉ille ſaluari cōcedēdū eēt ꝙ fuit ab et̓no de numero p̄deſtinatoꝝ. ⁊ ꝙ iſte nō fuerit nūerus ſꝫaliꝰ. ſicut ex hoc ipſo ꝙ vnū ponit̉. qd̓libꝫ ſibirepugnās ē negādū. Diſtī. xli. Queſtio vnica.Irca diſtinctionē qͣdrageſimā pͥmāq̄ro. Utrū ī p̄deſtinatoſit aliqͣ cā ſue p̄deſtinationis. ⁊ in reprobato aliqͣcā ſue reprobatōis Ꝙſic. qꝛ oīs volūtas recta ē cōformis recte rōi. ſꝫilla volūtas qͣ deꝰ p̄deſtinat iſtū ⁊ nō aliū ē recta. gͦ ē cōformis recte rōni. gͦ ē aliqͣ rō qͣre illūp̄deſtinat ⁊ nō aliū. ſꝫ illa rō nō ē ī deo. qꝛ deuseqͣlit ſe hꝫ ad oēs ꝙͣtū ē ex ꝑte ſua. cū nō ſit acceptor ꝑſonarū. gͦ ē aliqͣ rō ī alio ⁊ nō niſi ī p̄deſtinato. iō ⁊cͣ. Pret̓ea qꝛ iſte peccabit finalit̓. gͦ cōdēnabit̉. gͦ quiſte fuit peccaturꝰ final̓riō fuit dānādꝰ. ſꝫ iō fuit reprobatꝰ qꝛ fuit dr̄nādus. gͦ a pͥmo. iō fuit reprobatus. qꝛ fuit peccaturus. ſꝫ i tali ꝯn̄a denotat̉ an̄s eſſe cā ꝯntis.peccatū futurū fuit cā reprobatōis ſue Adoppoſitū. nulliꝰ et̓ni p̄t aliqd̓ tꝑale eē cā. ⁊ qͥcqͥd ē ī creatura ē tꝑale. gͦ nihil qd̓ ē ī creaturapōt eē cā p̄deſtinatōis vl̓ reprobatiōis Ad 1q̄ſtionē dr̄ ꝙ p̄deſtinatio ex ꝑte actꝰ p̄deſtinātis nullā cām hꝫ ẜm oēs. ſꝫ dubiū ē. an habeatcām ex ꝑte effectꝰ p̄deſtinatōis. Et ꝙͣtū adhͦ dr̄ ꝙ effectū p̄deſtinatōis poſſumꝰ dupl̓r cōſiderare. Uno mō ī ꝑticulari. ⁊ ſic nihil ꝓhibꝫvnū effectū p̄deſtinatōis eē rōnē ⁊ cāꝫ alteriꝰita ꝙ poſterior ſit cā final̓. et pͥor cā meritoriapoſterioris. ſic̄ ſi dicamꝰ ꝙ deꝰ p̄ordinauit alicui ſe daturū gloriaꝫ ex meritꝭ. ⁊ ꝙ p̄ordinauitſe daturū gratiā vt mereret̉ gloriaꝫ. Alio mōpōt ꝯſiderari effectꝰ p̄deſtinatōis in cōi. ⁊ ſicimpoſſibile ē ꝙ totꝰ effectꝰ p̄deſtinatōis ī cōihabeat cām aliquā ex ꝑte noſtra. qꝛ qͥcqͥd ē inordine ordinās ip̄m ī ſalutē. totū cōprehenditur ſub effectu p̄deſtinationis. etiā ip̄a pͥma p̄paratō ad gloriā. neqꝫ eſt em̄ hec niſi ꝑ auxiliūdiuinū. Et ſi dicat̉. an ſit aliqua cā qͣre aliDiqui reprobāt̉. Dicit ꝙ ſic ſcꝫ ad rep̄ſentandūmultipliciter bonitatē diuinā. Un̄ ſi ꝯſideremus totū genꝰ humanū ſic̄ totā rerū vniuerſitatē ſic voluit deꝰ ꝙͣtū ad aliquos quos p̄deſtinauit ſuā bonitatē rep̄ſentari ꝑ modū mīeparcēdo. ⁊ quātū ad aliquos quos reprobat ꝑmodū iuſticie puniēdo. Sꝫ qͣre hos elegit in
Iuſtotur
Querit̉
Secundū
Reſpondetur.
Solutio .9.
Ad principale
Dicitur
Dicitur ad. q.DubiumOpinio pͥma
DubiumOpinio pͥma
GueriturDicitur
In oppoſitum
Dubium
Secundo
Opinio pͥma
Queſtio
Queſtio
Diſtin.
Dicitur ad. q.Dubium
Dicitur ad. q.
Ꝙ ſic primo
itur ad