IICueſtioIdiſtinctionis XXXvij

1ſꝫ ꝙ ītelligit̉. ⁊ de eē cognito ē q̄ſtio pͥncipal̓r.et ita exēpla adducta de eē dānabili demōis⁊ de eſſe creabili. nō ſūt ad ꝓpoſitū. qꝛ oīa iſtaſonāt ī potētiā nō ī actū. Ad illud dicēdū ꝙexēpla ſatis ſūt ad ꝓpoſitū. qꝛ ſic̄ tu cōꝑas eēcognitū ad cognitionē diuinā. quoꝝ vtrūqꝫ ſonat ī actū. ita coꝑo ego eē creabile ad potētiācreatiuā quoꝝ vtrūqꝫ ſonat ī potētiā. et ſic̄ exꝑte vna nō ē ponēda niſi vna potentia realis⁊ tn̄ vere ē dicere ꝙ eē creabile nō ē potentiacreatiua. ⁊ ita ex alia ꝑte tm̄ ponēdus ē vnꝰ actus ⁊ tn̄ vere erit dicere ꝙ eē cognitū creature nō ē cognitio diuina. ⁊ oīa argumēta q̄ contū cludūt vnū equalit̓ concludūt reliquū. Adaliud dico ꝙ hͨ ē falſa ſimpl̓r. creatura ẜm ſuūeē ītelligibile ē magis neceſſaria ꝙͣ ẜm eē ſuūī effectu. qꝛ nec ē neceſſariū nec neceſſe eē necẜm eē ſuū ītelligibile. nec ẜm eē ſuū in effectucuiꝰ rō ē. qꝛ iſta determinatio ẜm ſuū eē ītelligibile. nec ē determinatio diſtrahēs nec diminuēs. qd̓ ptꝫ ex dictis hic ⁊ diſ. ij. ⁊ ē ſatis clarū. tū qꝛ eē ītelligibile nō eſt determinatio diſtrahēs nec diminuēs. tū qꝛ lyẜm hꝫ virtuteꝫreduplicatiuā. ⁊ reduplicatio nūqͣ e det̓minatio diſtrahēs nec diminuēs. ⁊ iō iſta creaturaẜm eē ſuū ītelligibile ē magis neceſſariū ꝙͣ ẜꝫeē ſuū ī effectu infert illā. creatura ē quoddaꝫneceſſariū. qd̓ ē manifeſte falſuꝫ. Et qn̄ dr̄ ꝙeē ītelligibile creature virtute nulliꝰ eē pōt n̄eē. Dico ꝙ hͦ ē ſimpl̓r falſū īmo aliqn̄ nō fuit. ⁊mo verue dicere ꝙ eē ītelligibile antixp̄i nō ēſꝫ ex iſta nō ſeqͥt̉. gͦ antixp̄us nō ītelligit̉. ſꝫ ē fallacia ẜm qͥd ⁊ ſimpl̓r. gͦ ex oppoſito affirmatiue eſt fallacia ẜm qͥd ⁊ ſimpl̓r. ſic antixp̄us intelligit̉. gͦ antixp̄i eē ītelligibile ē. Ad vlti.mū ⁊ ad ſimilia patet ſolutio ex iam dictis.Diſtinctionis. xxxvij. Queſtio vnica.IIIrca diſtinctionē trigeſimāſeptimācq̄ro. Utrū eē vbiqꝫ ⁊ inom̄ibꝰ rebꝰ ꝑ eſſentiā. p̄ſentiā. potētiā. ſit ꝓpͥum3ſoli deo. Ꝙ no. ⁊ pͥmoꝙ nō cōueniat deo. qꝛ deꝰ nō ē ī oībꝰ ꝑ eſſentiāꝓbo. qꝛ illud qd̓ cōuenit alicui ꝑ eſſentiā ꝯuenit ſibi neceſſario ⁊ ſꝑ. ſꝫ eē in om̄ibꝰ nō cōuenit deo neceſſario ⁊ ſꝑ. qꝛ an̄ mūdi creationeꝫnō fuit ī eis Pret̓ea ſi ſic. deꝰ eēt ī loco. ꝯn̄sfalſuꝫ. falſitas ꝯntis ptꝫ. qꝛ ſic̄ ſe hꝫ īformabile qualitate ad illud qd̓ hꝫ qͣlitatē. ſic ſe hꝫ eēī loco ad illud qd̓ hꝫ locū. ſꝫ qd̓ ē īformatū qͣlitate neceſſario ē alterabile ẜm qͣlitatē. gͦ om̄eqd̓ ē in loco neceſſario ē mobile ẜm locū. ſꝫ deꝰnullo modo eſt mobilis ẜm locū. gͦ nō eſt in lo

co. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō eſt in omnibꝰ rebꝰ. Pret̓ea ꝙnō ſit ꝓpͥum deo videt̉. qꝛ vl̓e eſt vbiqꝫ ꝑ eſſentiā. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝑ potentiā illo mō quo hꝫ potētiāAd oppoſitū ē magiſter in littera. In iſtaq̄ſtione ꝯcluſio eſt certa apud theologos .ſ. ꝙꝓpriū ē ſoli deo eē in om̄ibꝰ rebꝰ exn̄tibꝰ ⁊ poſſibilibꝰ ſi ponāt̉. ꝑ eſſentiā. p̄ſentiā. ⁊ potētiā.Sed vna eſt difficultas ſpecialis. an ex hͦꝙ deꝰ eſt in om̄ibꝰ rebꝰ ꝑ potētiā. ita ſcꝫ ꝙ eſtcā īmediata oīm rerū. ſequat̉ ip̄m vbiqꝫ eē pereſſentiā. Et dicūt aliqͥ ꝙ ſic. vn̄ dicūt ꝙ deꝰeſt in om̄ibꝰ ꝑ potētiā inqͣtū eiꝰ poteſtati oīaſubdūtur. ē ꝑ p̄ſentiā in omībꝰ inqͣtū omīa nuda ſūt ⁊ aꝑta oculis ſuis. ē in oībꝰ ꝑ eſſentiā inꝙͣtū adeſt om̄ibꝰ vt cauſa eſſendi. Iſtud vltimū ꝓbāt ip̄i. qꝛ opꝫ agēs coniūgi ei in qd̓ īmediate agit ẜm ph̓m. .vij. phi. mouēs ⁊ motū debent eē ſil̓. ſꝫ deꝰ ē cā agēs cuiuſlibet rei. gͦ ē inoībꝰ rebꝰ. Sed illud vltimū general̓r acceCptū nō ē verū. qꝛ nō ſꝑ oꝫ mouēs ⁊ motū agēs⁊ patiēs ſil̓ eē .ſ. localit̓. ⁊ adduco ad hoc vnaꝫexꝑientiā. ⁊ ꝓbo ꝙ ſol̓ īmediate cauſat lumenin aliquo corꝑe hic inferiꝰ. et tn̄ nō eſt pn̄s iſticorꝑi. qꝛ volo ꝙ radiꝰ ſolis intrās ꝑ feneſtramvel foramen aliqd̓ terminet̉ ad corpus opacūTūc qͣro. aut illud lumē ī corꝑe opaco .ſ. interqd̓ ⁊ ſolē ē feneſtra vel forame cauſat̉ īmediate a ſole. ⁊ habet̉ ꝓpoſitū. Nō pōt dici ꝙ cauſat̉ a lumine ſibi ꝓpinquo. qꝛ oē pͥncipiū actiuum equal̓r approximatū diuerſis eq̄ paſſiuiseq̄ diſpoſitis ⁊ nullo exn̄te impedimēto. habebit effectꝰ equales in illis paſſiuis ſꝫ lumē propinquū illi ꝑti illumināde equal̓r approximatur illi paſſo ⁊ vni alteri paſſo int̓ qd̓ et ſolē ēaliqd̓ corpꝰ opacū. gͦ equalē effectū ⁊ eq̄ intēſum lumē cauſabit ī alio corꝑe int̓ qd̓ ⁊ ſolē eſtcorpus opacū mediū. cuiꝰ oppoſitū manifeſtepꝫ ad ſenſuꝫ. gͦ opꝫ dicere ꝙ ſol īmediate cauſabit lumē ī illa ꝑte. ⁊ nō tm̄ lumē ꝓpinquumSi dicat̉ ꝙ lumē ꝓpinquū nō cauſat̉ niſi inꝟtute ſol̓ a quo cauſat̉ ⁊ cōſeruat̉. ⁊ iō qꝛ interſolē ⁊ int̓ aliud corpꝰ paſſū ē corpꝰ mediū. ⁊ inter ſolē ⁊ aliud paſſū nō ē corpꝰ opacū. iō intēſius lumē cauſat̉ ī vno ꝙͣ in alio. Hoc nō valꝫqꝛ q̄ro. qͣlit̓ illd̓ lumē ꝓpinquū cāt in ꝟtute ſol̓aut qꝛ nō pōt eē niſi a ſole coẜuāte. aut qꝛ nonpōt agere niſi ſole aliquā ꝟtutē ſibi īmittenteaūt qꝛ n̄ p̄t agere niſi ſole ſibi coagēte. pͥmū n̄pōt dici. qꝛ tale actiuū equal̓r agit in diuerſapaſſa equal̓r approximata ꝙͣuis cōſeruāti illd̓actiuū nō equal̓r approximēt̉. ſic̄ pꝫ de luna illuminata a ſole. q̄ eqͥ illuminat diuerſa diuerſimode ip̄i ſoli approximata. ⁊ pꝫ de igne cōſeruato ineſſe ab alio eq̄ calefacit diuerſa paſſaeq̄ diſpoſita ⁊ equal̓r approxīata ⁊cͣ. ⁊ vl̓r nūgͣ

gg iiij

ntū

XXXVII

drpritur primo

Ad decimūfexi

Secundo

Cōtra vltimū dictum

Opinio prima

Difficultas

BCirca. q.

Tertio

R