Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

iſtinctionis XXXVueſtioVI

tie ꝙͣ ītellectꝰ natural̓r poſterior intellectiōe:natꝰ elici ꝯformit̉ ītētōi recte ad ſit rectꝰ. iſte actꝰ ꝟe ē praxis. Cōfirmat̉. iſte actꝰ ẜmiſtos ē actꝰ ītellectꝰ niſi effectiue. formalit̓. ſꝫ tal̓ actꝰ ītellectꝰ pōt praxis etiā ẜꝫ eos ⁊cͣ. Si dicat̉ actꝰ ē pͥmo praxis ē actusvolūtatis. qꝛ actꝰ volūtatis diuine ē praris. nullꝰ actꝰ ſequēs erit praxis. Iſtud nonſufficit. qꝛ ſiue actꝰ volūtatis ſit praxis ſiuetali actui cōtingēt̓ elicito ab agēte cognoſcēte ꝟe cōpetit oīs ꝑticula poſita ī diffinitionepraxis. ſic̄ pꝫ īductiue. qꝛ ē actꝰ alteriꝰ potētieꝙͣ ītellectꝰ. qꝛ ẜm eos ē actꝰ īmediate volūtatꝭ ē natural̓r poſterior ītellectiōe. manifeſtū ē. ē natꝰ elici cōformit̓ ītellectiōi recte ad vtſit rectꝰ. qꝛ nūqͣ retributio diuina eēt recta vl̓iuſta niſi recta dictaret. tal̓ actꝰ ꝟe eritpraxis Ideo dico alit̓ ad iſtū articulū notitia diuina reſpectu factibiliū ab eo ē practica. qꝛ ꝙͣtūcūqꝫ volitio diuina ē ip̄e deꝰ realit̓ẜm oēs. vt credo plꝰ diſtīguit̉ a diuina eſſentia ꝙͣ deitas diſtīguit̉ a deitate ſit verepraxis. qꝛ ē actꝰ ī poteſtate volūtatꝭ. tn̄ ī poteſtate volūtatis diuine ē ꝓducere creaturaꝫcōtingēt̓ oīa alia facere circa creaturas ē inpoteſtate volūtatis diuine. iſta ꝓductio p̄taliquo dici praxis. qꝛ ſcꝫ cōtingēt̓ ē a volū.tate diuina. ꝯn̄s notitia ſibi correſpōdensꝟe practica pōt dici. Per illd̓ poſſꝫ dici adformā. q. idee ī mēte dina ꝓpͥe loquēdo necſūt practice nec ſpeculatiue. Uerūtn̄ ẜm iſtuꝫmoduꝫ loquēdi quo dico idee ī mēte artificꝭcreati ſūt practice. qꝛ ſcꝫ notitia agendoꝝ illas ideas ē practica. Ita pōt dici ideē īte dina ſūt practice. qꝛ notitia agēdoꝝ illasideas ē practica. Sꝫ ꝯͣ p̄dicta pōt obijcimo. qꝛ dictū ē pͥus actꝰ volūtatis elicitꝰ ē praxis. nullꝰ actꝰ ē praxis niſi actꝰ a volūtate elicitꝰ ſit praxis. ſꝫ volitio diuina ē praxis. ⁊cͣ. Pret̓ea. ſi ꝓductio creature. remuneratio meritoꝝ. conſeruatio. gubernatio ⁊cͣ.hmōi ſūt praxes. Quero. aut iſta ſūt realit̓ deꝰaūt ſūt realit̓ creature. Si deꝰ. deꝰ ē vere praxis. ꝯn̄s volitio diuina ē praxis. Si ſūt creature. creature ſunt praxes ſꝫ eſt maior vna creatura ē praxis diuina ꝙͣ alia. q̄libꝫcreatura ē praxis diuina. aſinꝰ oēs ſubſtātie eēt praxes diuine qd̓ ē abſurdū Preterea. volitio diuina ſit praxis videt̉. qͥa dictū ē pͥus īnuit̉ oīs actꝰ exiſtēs ī poteui ſtate volūtatꝭ ē ꝟe praxis. Sil̓r ex eodē medio arguit̉ tūc aliqͣ ſpeculatio eēt ꝟe praxisſꝫhͦ ē abſurdū. qd̓ ꝓbat̉. qꝛ ex oībꝰ praxibꝰ gn̄atur habitꝰ practicꝰ. ſꝫ ex multis pͥmis ſpeculationibꝰ pōt gn̄ari habitꝰ practicꝰ. nulla

VIueſtioſpeculatio ē actꝰ practicꝰ. Pret̓ea. ſi ſpeculatio eēt praxis. qꝛ ē ī poteſtate volūtatꝭ. poſſem ego facere geometria eſſet practica.Pret̓ea manifeſtū ē aliqͣ ſpeculatio ēpraxis. tn̄ oīs ſpeculatio ē ī poteſtate voluntatis. Sil̓r tūc eēt ī poteſtate mea ſpeculatio eēt praxis eēt praxis Et eode modoſpeculatio poſſet eſſe praxis praxis adplacitū volūtatꝭ. Ad pͥmū dico qn̄ dictū ēpͥus actꝰ volūtatis ē pͥmo praxis. ibi fiebat ſermo niſi de volūtate habente actū elici receptū ī ſe ī ſua poteſtate. qꝛ fiebat ibiſermo niſi de volūtate nr̄a hꝫ pͥmo actū ꝓpͥūin ſua poteſtate quē elicit cōtingēt̓. ī talibꝰē vl̓r verū actꝰ volūtatis receptꝰ ī ea ē pͥmopraxis. ſꝫ ſic eſt de volūtate diuina. qꝛ ip̄e actus ibi ē receptꝰ ī volūtate. ſꝫ ē ip̄a voluntas īdiſtinctꝰ ab ea re. rōe. ſic̄ ip̄amet volūtas p̄t pͥmo praxis. ita nec ip̄e actꝰ volūtatis pōt praxis. Ad ſcd̓m dico. ita jꝓpͥe ita vere. creatio. cōſeruatio. remuneratio ⁊cͣ. hmōi ſunt ꝟe praxes. ſic̄ edificatio tales actꝰ īperati a volūtate ſūt praxes. Et qn̄q̄rit̉ aūt iſta ſūt real̓r deꝰ. aut ſūt realit̓ creature. Dico ſic̄ tactū ē pͥus noībꝰ cōnotatiuis īportāt p̄ciſe vnā. ſꝫ ſignificāt aliquā. aliquā conotāt nulla re ꝓpͥe p̄dicāt̉. ſic̄ negatio. cecitas hmōi ſūt res. Uerū tn̄ ꝯcre correſpōdēs talibꝰ abſolutꝭ ꝟe de aliqͣ redicat̉. Et magꝭ ꝓpͥe dꝫ dici creās ē res ꝙͣ creatio ē res. Et ita ꝓporrionabilit̓ dꝫ dici praxis aliqͣ ē res. ſꝫ res p̄dicat̉ noīe concreto correſpōdente iſti nōi abſtracto praxis.Uerūtn̄ aliquo forte īpropͥe talibꝰ abſolutis p̄dicāt̉ plura ſil̓ ſūpta nullū eoꝝ ſeſumptū ad modū nōis collectiui. ſic̄ tactu ēus ī materia de relationibꝰ Uerū tn̄ ītelligē ē praxis ꝑticularit̓ recipit p̄dicationēalicuiꝰ ſupponētis det̓minate aliqͣ re. Un̄ē ꝟa aliqͣ praxis ꝟe ē vna res. ſic̄ dilectio. etvl̓r actꝰ volūtatꝭ ꝯtīgēt̓ elicitꝰ. ita nomenpraxis eēt cōe vl̓ qͣſi eqͥuocū. qꝛ eqͣualeret in ſignificādo nōi abſoluto ꝙͣ ꝯnotatiuo. Alit̓poſſꝫ dici ſic̄ ꝯcedit̉ ābulare eſt praxis. qꝛcōtigēt̓ īꝑat̉ a volūtate. ita poſſet ꝯcedi q̄libet creata ē q̄dā praxis dīna. qꝛ q̄libet creat̉aē qͥdā effectꝰ ꝯtīgēt̓ ꝓductꝰ a volūtate dīna.Et magꝭ ē difficultas vocal̓ ꝙͣ real̓. ẜꝫ diuerſam expoſitioneꝫ ſignificationis nominisdiuerſimode conſequēter ē reſpōdēdū. Adalid̓ dico volitio dīna diuerſimode accipit̉Uno ip̄o actu exiſtēte realit̓ eodē diuina eſſentia. iſta volitio diuina ē praxisqꝛ ē ī poteſtate volūtatis. ſꝫ tāta neceſſitate ē illa volitio quāta ē ip̄a volūtas. qꝛ ē om̄i:

ſōtra deā obijgi-

lit̓ dicit auto-

Ad formā. q.

In ꝯtrariū arguipi

Textio

Ad tertium

Quarto

Ad ſcd̓m

Ad primū dicit̉

Scd̓o