iſtinctionis XXXVueſtioVI
tie ꝙͣ ītellectꝰ natural̓r poſterior intellectiōe:natꝰ elici ꝯformit̉ ītētōi recte ad hͦ ꝙ ſit rectꝰ.gͦ iſte actꝰ ꝟe ē praxis. Cōfirmat̉. iſte actꝰ ẜmiſtos nō ē actꝰ ītellectꝰ niſi effectiue. nō formalit̓. ſꝫ tal̓ actꝰ ītellectꝰ pōt eē praxis etiā ẜꝫ eosgͦ ⁊cͣ. Si dicat̉ ꝙ actꝰ qͥ ē pͥmo praxis ē actusvolūtatis. ⁊ qꝛ actꝰ volūtatis diuine nō ē praris. iō nullꝰ actꝰ ſequēs erit praxis. Iſtud nonſufficit. qꝛ ſiue actꝰ volūtatis ſit praxis ſiue nōtali actui cōtingēt̓ elicito ab agēte cognoſcēte ꝟe cōpetit oīs ꝑticula poſita ī diffinitionepraxis. ſic̄ pꝫ īductiue. qꝛ ē actꝰ alteriꝰ potētieꝙͣ ītellectꝰ. qꝛ ẜm eos ē actꝰ īmediate volūtatꝭ⁊ ē natural̓r poſterior ītellectiōe. manifeſtū ē.⁊ ē natꝰ elici cōformit̓ ītellectiōi recte ad hͦ vtſit rectꝰ. qꝛ nūqͣ retributio diuina eēt recta vl̓iuſta niſi rō recta hͦ dictaret. gͦ tal̓ actꝰ ꝟe eritpraxis Ideo dico alit̓ ad iſtū articulū ꝙ notitia diuina reſpectu factibiliū ab eo ē practica. qꝛ ꝙͣtūcūqꝫ volitio diuina q̄ ē ip̄e deꝰ realit̓ẜm oēs. ⁊ vt credo nō plꝰ diſtīguit̉ a diuina eſſentia ꝙͣ deitas diſtīguit̉ a deitate nō ſit verepraxis. qꝛ nō ē actꝰ ī poteſtate volūtatꝭ. tn̄ ī poteſtate volūtatis diuine ē ꝓducere creaturaꝫcōtingēt̓ ⁊ oīa alia facere circa creaturas ē inpoteſtate volūtatis diuine. ⁊ iſta ꝓductio p̄taliquo mō dici praxis. qꝛ ſcꝫ cōtingēt̓ ē a volū.tate diuina. ⁊ ꝑ ꝯn̄s notitia ſibi correſpōdensꝟe practica pōt dici. Per illd̓ poſſꝫ dici adformā. q. ꝙ idee ī mēte dina ꝓpͥe loquēdo necſūt practice nec ſpeculatiue. Uerūtn̄ ẜm iſtuꝫmoduꝫ loquēdi quo dico ꝙ idee ī mēte artificꝭcreati ſūt practice. qꝛ ſcꝫ notitia agendoꝝ ꝑ illas ideas ē practica. Ita pōt dici ꝙ ideē ī mēte dina ſūt practice. qꝛ notitia agēdoꝝ ꝑ illasideas ē practica. Sꝫ ꝯͣ p̄dicta pōt obijci pͥmo. qꝛ dictū ē pͥus ꝙ actꝰ volūtatis elicitꝰ ē pͥmō praxis. gͦ nullꝰ actꝰ ē praxis niſi actꝰ a volūtate elicitꝰ ſit praxis. ſꝫ volitio diuina nō ē praxis. gͦ ⁊cͣ. Pret̓ea. ſi ꝓductio creature. remuneratio meritoꝝ. conſeruatio. gubernatio ⁊cͣ.hmōi ſūt praxes. Quero. aut iſta ſūt realit̓ deꝰaūt ſūt realit̓ creature. Si deꝰ. gͦ deꝰ ē vere praxis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s volitio diuina ē praxis. Si ſūt creature. gͦ creature ſunt praxes ſꝫ nō eſt maior rōꝙ vna creatura ē praxis diuina ꝙͣ alia. gͦ q̄libꝫcreatura ē praxis diuina. ⁊ ꝑ h̓ aſinꝰ ⁊ oēs ſubſtātie eēt praxes diuine qd̓ ē abſurdū Preterea. ꝙ volitio diuina ſit praxis videt̉. qͥa dictū ē pͥus ⁊ mō īnuit̉ ꝙ oīs actꝰ exiſtēs ī poteui ſtate volūtatꝭ ē ꝟe praxis. Sil̓r ex eodē medio arguit̉ ꝙ tūc aliqͣ ſpeculatio eēt ꝟe praxisſꝫhͦ ē abſurdū. qd̓ ꝓbat̉. qꝛ ex oībꝰ praxibꝰ gn̄atur habitꝰ practicꝰ. ſꝫ ex multis pͥmis ſpeculationibꝰ nō pōt gn̄ari habitꝰ practicꝰ. gͦ nulla
VIueſtioſpeculatio ē actꝰ practicꝰ. Pret̓ea. ſi ſpeculatio eēt praxis. qꝛ ē ī poteſtate volūtatꝭ. gͦ poſſem ego facere ꝙ geometria eſſet practica.Pret̓ea manifeſtū ē ꝙ aliqͣ ſpeculatio nō ēpraxis. ⁊ tn̄ oīs ſpeculatio ē ī poteſtate voluntatis. Sil̓r tūc eēt ī poteſtate mea ꝙ ſpeculatio eēt praxis ⁊ nō eēt praxis Et eode modoſpeculatio poſſet eſſe praxis ⁊ nō eē praxis adplacitū volūtatꝭ. Ad pͥmū dico ꝙ qn̄ dictū ē ꝓpͥus ꝙ actꝰ volūtatis ē pͥmo praxis. ibi nō fiebat ſermo niſi de volūtate habente actū elicitū receptū ī ſe ī ſua poteſtate. qꝛ nō fiebat ibiſermo niſi de volūtate nr̄a q̄ hꝫ pͥmo actū ꝓpͥūin ſua poteſtate quē elicit cōtingēt̓. ⁊ ī talibꝰē vl̓r verū ꝙ actꝰ volūtatis receptꝰ ī ea ē pͥmopraxis. ſꝫ ſic nō eſt de volūtate diuina. qꝛ ip̄e actus ibi nō ē receptꝰ ī volūtate. ſꝫ ē ip̄a voluntas īdiſtinctꝰ ab ea re. ⁊ rōe. ⁊ iō ſic̄ ip̄amet volūtas nō p̄t eē pͥmo praxis. ita nec ip̄e actꝰ volūtatis pōt eē praxis. Ad ſcd̓m dico. ꝙ ita jꝓpͥe ⁊ ita vere. creatio. cōſeruatio. remuneratio ⁊cͣ. hmōi ſunt ꝟe praxes. ſic̄ edificatio ⁊ tales actꝰ īperati a volūtate ſūt praxes. Et qn̄q̄rit̉ aūt iſta ſūt real̓r deꝰ. aut ſūt realit̓ creature. Dico ſic̄ tactū ē pͥus d̓ noībꝰ cōnotatiuis q̄nō īportāt p̄ciſe vnā rē. ſꝫ ſignificāt aliquā rē.⁊ aliquā conotāt d̓ nulla re ꝓpͥe p̄dicāt̉. ſic̄ negatio. cecitas ⁊ hmōi nō ſūt res. Uerū tn̄ ꝯcretū correſpōdēs talibꝰ abſolutꝭ ꝟe de aliqͣ re p̄dicat̉. Et iō magꝭ ꝓpͥe dꝫ dici ꝙ creās ē res ꝙͣꝙ creatio ē res. Et ita ꝓporrionabilit̓ dꝫ diciꝙ praxis aliqͣ nō ē res. ſꝫ res p̄dicat̉ d̓ noīe concreto correſpōdente iſti nōi abſtracto praxis.Uerūtn̄ aliquo mō ⁊ forte īpropͥe d̓ talibꝰ abſolutis p̄dicāt̉ plura ſil̓ ſūpta ⁊ nullū eoꝝ ꝑ ſeſumptū ad modū nōis collectiui. ſic̄ tactu ē pͥus ī materia de relationibꝰ Uerū tn̄ ītelligēdū ē ꝙ hͦ praxis ꝑticularit̓ recipit p̄dicationēalicuiꝰ ſupponētis det̓minate ꝓ aliqͣ re. Un̄ hͨē ꝟa ꝙ aliqͣ praxis ꝟe ē vna res. ſic̄ dilectio. etvl̓r actꝰ volūtatꝭ ꝯtīgēt̓ elicitꝰ. ⁊ ita hͦ nomenpraxis eēt cōe vl̓ qͣſi eqͥuocū. qꝛ eqͣualeret in ſignificādo tā nōi abſoluto ꝙͣ ꝯnotatiuo. Alit̓poſſꝫ dici ꝙ ſic̄ ꝯcedit̉ ꝙ ābulare eſt praxis. qꝛcōtigēt̓ īꝑat̉ a volūtate. ita poſſet ꝯcedi ꝙ q̄libet creata ē q̄dā praxis dīna. qꝛ q̄libet creat̉aē qͥdā effectꝰ ꝯtīgēt̓ ꝓductꝰ a volūtate dīna.Et iō h̓ magꝭ ē difficultas vocal̓ ꝙͣ real̓. ⁊ ẜꝫ diuerſam expoſitioneꝫ ſignificationis nominisdiuerſimode conſequēter ē reſpōdēdū. Ad ꝓalid̓ dico ꝙ volitio dīna diuerſimode accipit̉Uno mō ꝓ ip̄o actu exiſtēte realit̓ eodē cū diuina eſſentia. ⁊ iſta volitio diuina nō ē praxisqꝛ nō ē ī poteſtate volūtatis. ſꝫ tāta neceſſitate ē illa volitio quāta ē ip̄a volūtas. qꝛ ē om̄i:
ſōtra deā obijgi-
lit̓ dicit auto-
Ad formā. q.
In ꝯtrariū arguipi
Textio
Ad tertium
Quarto
Ad ſcd̓m
Ad primū dicit̉
Scd̓o