iſtin. XX Nneſtio nDiſtin XX Oneſtio I

D. 1 1in alia. qꝛ vna ꝑſona eſt alteri intime pn̄s. et ēconſubſtātialis ei. ⁊ hoc vocat̉ eſſe ꝑ circuninſeſſionē. Ꝙ aūt ſic poſſit dici vna ꝑſona eē inalia ꝑ circūinſeſſionē. pōt oſtendi. qͥa nō plusrepugnat vni ꝑſone eē in alia ꝑ circuinſeſſiōeꝫet ecōuerſo ꝙͣ toti repugnat eē in ſuis partibꝰet ecōuerſo. ſed ẜm ph̓m. iiij. phi. totū ē in partibus ſuis et ecōuerſo partes ſūt in toto. ergoeodē modo vna ꝑſona eſt in alia ⁊ econuerio.Hoc ꝯfirmat̉. qꝛ ſi vna ꝑſona nō poſſet eſſe inalia ⁊ ecōuerſo. hͦ eēt. qꝛ nihil pōt eē in alio. etecōuerſo. vel ꝓpter idētitatē realē eſſentie cūvtraqꝫ ꝑſona. vel qꝛ nō eſt ſufficiens diſtinctōinter ꝑſonas. vel qꝛ vna nō continet̉ vel ambit̉ ab alia. ⁊ e cōuerſo. ſed primuꝫ nō impeditſicut ꝓbatū eſt. qꝛ totū eſt in partibꝰ ſuis ⁊ e cōuerſo. Et ſil̓r ẜm ph̓m vbi ſupra. genꝰ eſt in ſpecie ⁊ ſpēs in gn̄e. Nec ſcd̓m impedit. qꝛ totū ⁊ꝑtes ſue real̓r idē ſunt. Nec tertiū. qꝛ ꝑſone realiter diſtinguūt̉. Nec quartū. qꝛ nō eſt de rōeilliꝰ in quo eſt aliqͥd ꝯtinere ⁊ ambire illud. ſic̄pꝫ ꝙ ꝑtes nō ꝯtinēt nec ambiūt totū. Dico gͦꝙ vna ꝑſonā eē in alia ⁊ ecōuerſo nō eſt alid̓ ꝙvnā ꝑſonā eē intime pn̄tē alteri ⁊ ſibi ꝯſb̓ale.Ad ſcd̓m dico ꝙ aliqͥd eē rōem qͣre aliqͥd cōuenit alteri pōt eē dupl̓r. vel qꝛ primo ꝯuenitilli. ⁊ iō ꝯueīt alteri. Uel qꝛ nō ꝯuenit vni primo ip̄m tn̄ nccͣrio exigit̉ ad hͦ ꝙ ꝯueniat illi. ⁊hͦ pōt eſſe dupl̓r. Uel qꝛ ip̄ꝫ eſt cā illius alteriꝰqd̓ ꝯuenit alteri. Uel qꝛ eſt aliqͥd importatuꝫꝑ illud qd̓ cōuenit hͦ eſt qd̓ p̄dicat̉. Exempluꝫprimi. ſi hoī cōuenit eē ſuſceptibile diſciplineqꝛ cōuenit aīe primo q̄ eſt ꝑs hoīs. ⁊ ideo cōuenit homini. ⁊ ſic dicit ph̓s. v. phi. ꝙ hō ſanat̉.qꝛ torax ſanat̉. Exemplū ſcd̓i. aīa eſt rō qͣre hōmouet̉. nō ꝙ aīa primo moueat̉. ſed qꝛ eſt principiū motus ꝓgreſſiui in hoīe. Exemplū tertijtā materia ꝙͣ forma eſt rō qͣre ꝯpoſitū eſt corruptibile. qꝛ ꝑ hoc p̄dicatū corruptibile tā materia ꝙͣ forma importat̉. ſi em̄ expͥmamꝰ qͥd noīshuiꝰ qd̓ d̓r corruptibile. debet dici ꝙ corruptibile eſt aliquod ꝯpoſitū ex materia ⁊ forma. cūius forma pōt nō eē in materia. Ad ꝓpoſituꝫdico ꝙ pͥmo mō nec relatio nec eſſentia eſt ratio iſtiꝰ inexūtie. qꝛ neutri ꝯpetūt ille due ꝯditiones eē intime pn̄s tanꝙͣ real̓r diſtinctum ⁊ſibi eē ꝯſubſtātiale. Scd̓o etiā mō nec eēntianec relatio eſt rō iſtius inexn̄tie. qꝛ nō eſt ymaginandū ꝙ illa inexn̄tia ſit aliqͥd a ꝑte rei quocūqꝫ mō diſtinctū a ꝑſonis cauſatu in eis. ⁊ iōnō eſt cā illius tanꝙͣ alicuiꝰ realis. Tertio mōtā eēntia ꝙͣ relatio eſt rō iſtiꝰ inexūtie. qꝛ ſi expͥmat̉ qͥd noīs debet dici ꝙ inexūs alteri ē realiter ab illo diſtinctū qd̓ eē nō pōt ſine relatiōeſibi intime pn̄s n̄ ꝯſb̓ale qd̓ nō pōt eē ſine eēn

ueſtio42tia. ⁊ ita tā relatio ꝙͣ eſſentia īportat̉ ꝑ hoc qd̓dico inexūs. Ad pͥmuꝫ principale dico ꝙ qnprincipiū ⁊ principiatū ſunt mutuo ſibi p̄ſentia ⁊ ꝯſubſtātialia. tūc pͥncipiū eſt in pͥncipia.to ⁊ ecōuerſo. ⁊ ita eſt in ꝓpoſito. Et qn̄ dicit̉ꝙ tūc pͥncipiū haberet aliqd̓ eſſe ꝑ ꝓductionēpͥncipiati. Dico ꝙ habere aliqd̓ eſſe ꝑ ꝓductionē alius eſt duplicit̓. Uel ꝓprie. qn̄ ꝑ talē ꝓductionē aliqͥd reale informās ſibi acquirit̉. velip̄m in eſſe reali ꝓducit̉. Uel qꝛ poſita tali ꝓductione aliqͥd de nouo ſibi aduenit. ita ꝙ aliquid de eo p̄dicat̉ qd̓ ſine ꝓductiōe tali nullomo de ip̄o vere p̄dicaret̉. Prio mō pat̓ nulluꝫeſſe habet ꝑ hoc ꝙ eſt in prīcipiato ſuo. ſic̄ necaliqd̓ eſſe acquirit̉ pr̄i ꝑ hoc ꝙ eſt in creaturaſua. in qua nō fuit ate creationē. Scd̓o mō nōeſt incōueniēs. nā illo mō aliqͥd cōuenit patriex tēpore ꝑ ꝓductioneꝫ creaturarū. ſicut dicit̉dn̄s ex tēpore et creator. et nullo mō eſſent illevere niſi creatura ꝓduceret̉. Ad ſcd̓ꝫ dico ꝙnec illo mō quo pat̓ eſt in filio eſt pat̓nitas infilio. tn̄ ꝑ p̄ſentiā eſt in filio. ſiue tn̄ aliquo mōſit in filio ſiue no. nō eſt dicendū ꝙ filiꝰ eſt pat̓qꝛ pat̓nitas nō cōſtituit filiū. Ad tertiū dicoꝙ iſta nō eſt ꝯn̄a generalis. a eſt in b. ⁊ beſt inc. gͦ a eſt in c. ſicut nō ſequit̉. ꝑtes ſunt in toto.⁊ totuꝫ eſt in ꝑtibus. gͦ ꝑtes ſunt in partibus.Diſtinctio. viceſime. Queſtio vnica.Irca diſtīctionem viceſimā q̄ro. Utrū ꝑſoCne diuine ſint eqͣles ẜm potentiā. Ꝙ nō. qꝛ nō minoris potētie eſt ꝓducere diuinā ꝑſonā ꝙͣ creaturaꝫ. ſꝫ ſi vna ꝑſonapoſſet ꝓducere creaturā ⁊ nō alia nō eēt eqͣles ẜm potentiā. gͦ multo magis cū vna ꝑſonapoſſit ꝓducere perſonā diuinā ⁊ alia nō poſſiteā ꝓducere. diuine ꝑſone nō erūt eqͣles ẜm potentiā. Pret̓ea. illa ꝑſona q̄ non eſt oīpotensnō eſt eqͣlis ẜm potentiā ꝑſone oīpotēti. ſed filius nō eſt oīpotens. et pat̓ eſt oīpotens. gͦ ⁊cͣ.Aſſumptū ptꝫ. qꝛ ſequit̉. filius eſt nullipotēs.ergo nō habet potentiā generādi. gͦ eodeꝫ mōſequit̉ affirmatiue. filiꝰ eſt oīpotes. gͦ habꝫ potentiā generādi. ꝑ regulā illā. ꝙ ꝓ eiſdē fit diſtributio in affirmatiua ⁊ in negatiua. et ꝑ ꝯn̄sad eadē cōtingit deſcēdere. ſed hec eſt falſa. filius habet potentiā generādi. ergo hec eſt falſa. filius eſt oīpotens. Confirmat̉. qͥa ſequit̉ garguēdo a ſuꝑiori ad inferius. filius nullā habet potentiā. gͦ filius nō habet potentiā generādi. gͦ ſimilit̓ ſequit̉. filiꝰ habꝫ oīpotentiā. gͦ filius habet potentiā generādi. ꝯn̄s eſt falſuꝫ. gͦans. ⁊ certu eſt ꝙ pat habet oīpotentiā. gͦ paru

z ui

Confirmatio.

Fecuendo

Ꝙ non. primo

Ad ſecundū

9. VQueſtio I

Ad tertium

utinctio. 7

Ad primuꝫ priaipe ke.

Queſtio