ibri primiSententiarum
materiā ſortis ⁊ formā ſubſtantialē. ſcꝫ ad minus aīam intellectiuā: ⁊ iō in quolibet hōie qͥſignificatur ꝑ hominē inuenit̉ ꝯſimilis materia. ⁊ ſil̓r forma ſubſtantialis. ⁊ aīa intellectiua cōſimilis. ſꝫ aial importat vel ſignificat hominē. ⁊ ita aliquo mō ex cōſequenti aīam ītellectiuā. ⁊ tn̄ nulla aīa intellectiua reperit̉ ī aſino nec in boue. ⁊ ſic de alijs brutis. qͥ tn̄ equaliter importātur vel ſignificātur ꝑ aīal. Exemplū ſcd̓i ē ꝙ albedo ſignificat hanc albedineꝫet quodlibet ſignificatū aibedinis ē cōſimilehuic albedini. ſꝫ color ſignificat albedinē ⁊ p̄ter hoc nigredinē que nō eſt cōſil̓is albedini.oPer hoc ad cōfirmatione dico: ꝙ genꝰ importat totā eſſentiā: ſiue res importata ſit ſimplex ſiue cōpoſita. nō tn̄ eodē mō ſicut ſpecieſroꝓpter cām iā dictā. Ad quintū concedo ꝙoīs drna ē qua abundat ſpes a genere. ex hoctn̄ nō ſequit̉ ꝙ q̄libet ſpēs habet dr̄nam eſſentialē. qꝛ nō q̄libet ſpēs ſic abūdat. Un̄ vbicūqꝫē dra veꝝ ē ꝙ aliqua ſpēs abūdat illa dr̄a a genere. ⁊ hoc nō ē aliud ꝙͣ dicere ꝙ illa dra p̄dicat̉ ꝑ ſe pͥmo modo ſi ſit dra eſſentialis de illaſpecie vl̓r ſumpta. nō aūt p̄dicat̉ ꝑ ſe pͥmo mōde genere vl̓r. ſꝫ tm̄ ꝑticulariter. Ad Auicēnā quē cōmētator reprobauit ⁊ quē reputauitfuiſſe inſciū in logica. ⁊ ꝑ ꝯn̄s in metha. qꝛ logica ē maxime neceſſaria ad metha. ꝓ eo ꝙ logica duobꝰ modis vſitat̉ in metha. ſcꝫ ⁊ ẜm ꝙē inſtrumentū ſicut vſitat̉ ⁊ in alijs ſciētijs. etẜm ꝙ ꝓpones methaphiſicales ſunt acceptea dyaletica ⁊ logica. ſicut dicit comē. vij. metha. cōmē. ij. ⁊ hoc idem dicit ph̓s cōmē. xxxv.Dico tn̄ ſuſtinendo euꝫ ꝙ ſi bene loquebat̉: ꝙip̄e intellexit ⁊ de dr̄a accidentali vl̓ de ſpeciehabente dr̄aꝫ: ꝙ talis ſpecies diſcrepat a ſecūcōueniētibꝰ in genere ꝑdram. Ad aliud ꝑidē ꝙ ſi bene intellexit intelligit de ſpecie hute genus ⁊ differentiā. Qualiter tn̄ hoc ſit intelligendū. q. ſequēti patebit. Ad aliud ꝙeo ipſo ꝙ ens p̄dicat̉ de omni differentia ⁊ deom̄i ſpecie. ens nō eſt genus. qꝛ hoc nulli generi ꝯuenit. Ad aliud ꝙ intentio recte loquētiū eſt loqui de ſpeciebus diffinibilibꝰ diffinitione ꝓprie dicta. vel docent inueſtigare diuiſiones. ꝑ dr̄nas vel accidentales vel eſſentiales. Ad vltimū dico ꝙ accidentia nō ſunttdiffinibilia diffinitione ꝓprie dicta. ⁊ ideo cōcedo ꝙ magis deberet dici ꝙ accidentia ſuntquedā quidditates: ꝙͣ ꝙ accidentia habēt qͥdditates. ſicut em̄ intelligentie ꝓprie loquēdomagis ſunt qͥdditates ꝙ habent qͥdditates ꝓpter earū ſimplicitatē. ita etiā accidētia magſunt qͥdditates. Sed de ſubſtantijs cōpoſitiscōceditur ꝙ habēt qͥdditates. quia frequēter
rumaccipit̉ qͥdditas pro ip̄a forma ꝑtiali. Ad argumentū principale dico. ꝙ ſpecies multe nōſunt diffinibiles diffinitiōe ꝓprie dicta. putaom̄s ſpecies p̄ciſe cōes rebꝰ ſimplicibꝰ. ⁊ iō tales nō hn̄t dr̄as eſſentiales. Qu eſtio. iiij.Leꝫ tertio queroiUtrū genus ⁊ differētia īportēt eādeꝫ rem prīo. Ꝙ ſic. qͥcquid p̄dicatur ꝑ ſe primo mō de aliquo īportatpͥmo illud. qꝛ ſi īportaret prīo aliqͥd aliud. nonp̄dicaret̉ ꝑ ſe pͥmo mō de illo ſed tm̄ accidētaliter. ſed genꝰ ⁊ dr̄a p̄dicātur ꝑ ſe primo mō deeodē. manifeſtū eſt. ergo īportant̉ ſimpl̓r ideꝫ.Ad oppoſitū. qn̄ aliqua īportant eandē rempͥmo illa ſunt ſynonima. ſed genus ⁊ dr̄na nōſunt noīa ſynonima. ergo ⁊c̄. Circa iſtā q̄ſtioneꝫ ſia ꝓcedā. Primo ſuppoſito ex prioribꝰ q̄ſtionibus qͥd ſit genus. videndū eſt qͥd ſit dr̄aScd̓o a quo ſumit̉ differētia. Tertio qͥd genꝰīportat. Quarto ex hijs ad q̄ſtione. Circa pͥmum dico. ꝙ differētia pōt accipi dupl̓r. Unomodo ẜm ꝙ cōiter accipit̉ ab auctoribꝰ. et ſiceſt quoddā p̄dicabile de aliquo nō in qͥd ſed īquale. cōueniens aliqͥbus et alijs repugnās qͣinnoteſcit diſtinctio illius cui ꝯuenit ab aliocui repugnat. Et iſto mō differentia q̄dā eſt ꝑſe ⁊ q̄dā per accidēs. qꝛ aliqn̄ diſtinctio innoteſcit vel nata eſt innoteſcere per intrinſeca ⁊eſſentialia. ⁊ aliqn̄ tm̄ per extrinſeca. ⁊ id̓o aliqn̄ talia p̄dicabilia ſumūtur ab intrinſecis: etaliqn̄ ab extrinſecis. Alio mō accipit̉ differētia ꝓ aliquo reali quo īnoteſcit diſtinctio vniꝰab alio. ⁊ talis differentia nō p̄dicabit̉ de illocuiꝰ eſt differētia. ꝙͣuis cōceptus vel aliqd̓ nomen īportās illud ſit p̄dicabile de illo cuiꝰ eſt.Exemplū pͥmi. rōale eſt qͥdaꝫ ꝯceptus cōis oīhōi. p̄dicabilis de hoīe nō in qͥd ſed in qͣle. cōueniens p̄ciſe hoībus ⁊ repugnās oībus alijs.Et ſil̓r eſſe ſuſceptiuū diſcipline eſt tale predicabile. ⁊ iō vtrūqꝫ illoꝝ pōt dici dr̄na. ſed vnūꝑ ſe ⁊ aliud ꝑ accidēs. Exemplū ſcd̓i. aīa rōnalis. etiā hec aīa quā nata eſt inoteſcere diſtinctio iſtius hoīs ab illo aſino p̄t dici differētia.⁊ ſimil̓r hec intellectio ⁊ hec volitio. ſꝫ de differētia iſto mō dicta nō eſt q̄ſtio. ſed tm̄ de dr̄napͥmo modo dicta. Eirca ſcd̓ꝫ dico. ꝙ dr̄na accidētalis ſumit̉ ab aliquo extrīſeco. ſiue illudſit accidēs formalit̓ inherēs. ſiue ſit aliqd̓ ſimplicit̓ extrinſecū cauſatū vl̓ aliquo mō dependēs ab illo. ſiue alit̓ ſe habeat ꝑ qd̓ pōt innoteſcere diſtinctio illiꝰ ab alio. ſꝫ in ꝓpoſito nō intēdo loqͥ de differētia accidētali. ſꝫ tm̄ de differētia eſſētiali. Et dic o. ꝙ illa p̄ciſe ſumit̉ a ꝑteeſſentiali illiꝰ rei. et a qͣlibet ꝑte accipit̉ dina
QAd tertiam
nAd ſcd̓am auctoritatem
iiAd quartā
Ad cōfirmatōeꝫ
Ad quintā
Ad ſextā.
Ad ſeptimaꝫ apctoritateꝫ que eſtxi. argumentū
Circa queffiarqͣttuor facit
Primū qͥd dia
Scd̓m a quoſumitur differē
Queſtioque eſt temaa prim
Ad princip