SententiarumT. OA LAI.
Libri primialiqͥd cōnotaret̉ et ſignificaret̉ per vnū caſuꝫ⁊ nō per aliuꝫ. ⁊ ita inductiue ptꝫ. ꝙ nunꝙͣ diuerſus modus ſignificādi excuſat ſynonimitatē. niſi ꝑ diuerſum ſignificatū vel cōſignificatu. ſed talis diuerſitas nō pōt aſſignari in propoſito. gͦ ⁊cͣ. Ex iſta rōe ⁊ ex rōibus ꝯtra pͥmaꝫopinionē ſequit̉. ꝙ nullū ſimplex pōt diffiniridiffinitiōe ꝓprie dicta. que ſit data ex genere⁊ dr̄a eēntiali. qͥa cū nullū ſimplex pōt haberedr̄am eſſentiale. nullū ſimplex pōt diffiniri tali diffinitiōe. ⁊ iſta eſt cauſa ph̓i. quare nulluꝫaccidēs pōt diffiniri diffinitione ꝓprie dicta.Un̄ nec dependētia accidētis ad ſubſtantiaꝫnec imꝑfectio accidentis. nec aliquid tale eſtcauſa quare accidēs nō pōt diffiniri ꝓprie. ſedſola ſimplicitas ꝓpter quā caret dr̄a eēntiali.Et ꝓpter eandē rōem. forma ſb̓alis et āgelus⁊ materia ſb̓alis et cetera ſimplicia quecunqꝫſint illa nō p̄n̄t diffiniri diffinitōe ꝓprie dictaꝘ hec ſit intētio ph̓i ⁊ cōmē. pꝫ pͥmo ꝑ ph̓mvij. metha. Ꝙ omīs diffinitio habet ꝑtes. ⁊ ſicut ſe habet rō .i. diffinitio ad rem. ita ꝑs rōisad ꝑtē rei. ergo ſicut oīs diffinitio hꝫ ꝑtes. itaoīs res cuiꝰ eſt diffinitio habꝫ ꝑtes. Et loquit̉ibi de diffinitiōe ꝓprie dicta. Sil̓r ꝯmē. ibidēcōmē. xxxiij. ꝙ diffinitio eſt ſermo. ⁊ oīs ſermohabet ſuas ꝑtes ſignificātes ꝑtes rei. ⁊ apparet ꝙ ſicut eſt ꝓportio diffinitiōis ad rem. itaeſt ꝓportio ꝑtis diffinitōis ad ꝑtē rei .i. quēadmodū diffinitio declarat qͥdditateꝫ rei. ita ꝑsnū diffinitiōis declarat ꝑtē qͥdditatꝭ rei. Ex iſtisauc. ptꝫ expreſſe ꝙ oīs diffinitio habet ꝑtes ſignificātes ꝑtes a ꝑte rei cui cōpetit diffinitioſed hoc nō ꝯtingit reꝑire in aliquo ſimplici. gͦnullū ſimplex hꝫ diffinitionē ꝓprie dictā. Iteẜm ph̓m in eodē. ſi ſb̓a eſſet incōpoſita. nulliꝰſb̓e eſſet diffinitio. ergo ſola ſb̓a ꝯpoſita habꝫdiffinitionē. Un̄ dic̄ ſic ph̓s. Si neqꝫ ex vl̓ibuspoſſibile eſt eſſe: nec vnā ſb̓am ꝓpter tale. ſednō hic aliqͥd ſingulare. nec ex ſubſtātijs ꝯtīgitactu eſſe. neqꝫ vnā ſb̓am. incōpoſita vtiqꝫ eritoīs ſb̓a. quare nō ratio vtiqꝫ erit neqꝫ vniꝰ ſb̓e.Ecce ꝙ ex poſitiōe ponentiū vl̓ia eſſe ſb̓as arguit ſb̓am eſſe ſimplicē ⁊ incōpoſitā. ⁊ ex ſimplicitate ſubſtātie arguit ip̄am nō habere diffinitionē. Cōfirmat̉ per ꝯmē. ibidē cōmē. l.qꝛ ip̄e dicit ꝙ oēs eſtimāt ꝙ ſubſtātie ſunt cōpoſite ex hoc ꝙ ꝯcedūt ꝙ diffinitiones ſignificāt ꝯpoſitū. Et ſubdit qd̓ ſequit̉ ex pͥmo ẜmone. ſcꝫ ꝙ ſi ſubſtātie nō ꝯponūtur ꝙ nulla ſubſtantia habebit diffinitionē. niſi dicat ꝙ quodā modo cōpoſitionis erūt diffinitiōes ⁊ quodā mō nō. Et ſeqͥt̉ ⁊ poſt declarabit̉ cuiuſmōiꝯpoſitoꝝ ſunt diffinitōnes ⁊ cuiuſmōi nō. Eteſt intētio ph̓i ⁊ cōmē. ꝙ diffinitiones ſunt cō
Sententiarumpoſitoꝝ ex partibus realiter diſtinctis que faciunt per ſe vnū. et ideo ſunt in potētia ⁊ nonex partibus nō faciētibus ꝑ ſe vnū. ſed quarūquelibet ſit in actu. Unde ſubdit. diffinitōesſignificāt plures ſubſtātias in potētia ⁊ vnuꝫin actu. ⁊ hoc iam declarauerūt. ſed vult complere ꝑ ſcrutationē de illo poſt. ⁊ ſunt compoſit a ex partibus que ſunt ẜm qualitatē ⁊ vocatcompoſita ex partibus ẜm qualitatē illa q̄ cōponunt̉ ex partibus alterius ⁊ alterius rōnisItem Commē. lix. Illud quod eſt ſimplex inrei veritate nō habet diffinitionē. neqꝫ querit̉quid ꝑ quid. hoc etiā confirmat̉. qꝛ ome diffinibile poteſt ẜm aliquid cognoſci ⁊ ẜm aliqͥdignorari. ſed ſimplex aut totaliter cognoſcit̉aut totaliter ignorat̉ ẜm ph̓m. vij. meth̓. et cōmen. ergo nullū ſimplex eſt diffinibile diffinitione ꝓprie dicta. Item commē. viij meth̓. cōmen. ix. Impoſſibile eſt vt forme vltime ī diffinitionibus habeāt diffinitionē. quoniā formevltime ſunt ſimplices. ⁊ diffinitōes ſunt compoſitorum. diffinitiones em̄ ſunt rerum ex materijs ⁊ formis. Et ſequit̉. īpoſſibile ē vt materia aut forma habeat diffinitioneꝫ. Diffinitioem̄ eſt ſermo in quo diſponit̉ aliqͥd per aliqͥd.Forma em̄ ⁊ materia vtraqꝫ ſignificat idem. ⁊neutra diuidit̉ in diſponente et diſpoſitū. Etſequit̉. in diffinitiōe oportet vt ſit aliqͥd quodſignificat formā. ⁊ aliud ſignificās quod eſt qͣſi materia. Ex iſta aucͣte pꝫ ꝙ intētio commētatoris eſt. ꝙ nulla ſimplicia ſunt diffinibilia⁊ nō tm̄ intelligit de realitatibus ſimplicibꝰ.quas aliqui ponūt. ſed intelligit de rebꝰ nō habētibus partes real̓r diſtinctas. cuiuſmōi ſūtforme ⁊ materie. Ex quo ſequit̉ ꝙ angeli ⁊ intelligentie vel corpora celeſtia. ſi careat materia ẜm intentioneꝫ commē. cū omnia iſta ſinteque ſimplicia ſicut forme ⁊ materie. ꝙ iſta nōdiffiniunt̉ diffinitione ꝓprie dicta. et eadē rōne nec accidētia ſi nō habeāt materiā ex qua.ſed tm̄ in qua. Secūdo patet ꝙ qn̄ aliquid ſignificat aliqͥd ſimplex. tūc nō poſſunt ibi eſſediſtincti ꝯceptus nec diſtincta noīa niſi ſynonima. dūmodo vtrūqꝫ illoꝝ p̄ciſe illam rē ſignificet ⁊ nihil extrinſecū illi rei. Un̄ dicit formaet materia vtraqꝫ ſignificat idē. hoc eſt ꝙ lꝫnomē ſignificās materiā ⁊ nihil niſi materiaꝫhoc eſt nihil extrinſecū materie. nec etiā cōſignificās aliqͥd extrinſecum materie ſimpl̓r ſignificat idē. ⁊ ita vnū illoꝝ noīm nō plus eſtdiſpoſitio et aliud diſpoſitū ꝙͣ ecōuerſo. quodtn̄ neceſſario requirit̉ ad diffinitionē. et eodeꝫmodo de quolibet nomine ſignificāte formaꝫEt ita ſimplex nunꝙͣ habet diſtincta nominaconuertibilia. quorum neutrum ſignificet nec
Correlariū pͥmū
Couelii -