Libri primil

elicitiuo iſtarū duarū ꝓductōnū nulla penitꝰeēt diſtinctio. ꝯn̄s eſt falſū. gͦ ⁊ an̄s. falſitas coſequētis pꝫ ⁊ ꝓbant aliqui ſic. oīs pl̓alitas reducit̉ ad vnitatē vel ad paucitatē tantam adquantā poteſt reduci. ergo pluralitas actiuorum pͥncipioꝝ reducet̉ ad vnitatē vel ad tātāpaucitate ad quantā reduci poteſt. ſed nō pōtreduci ad aliquod vnū pͥncipiū ꝓductiuū. qͦapͥncipia ꝓductiua que ſunt natura et volūtashn̄t oppoſitos modos pͥncipiādi. qꝛ alterū inclinat̉ ex ſe ad agendū natural̓r alterū liberein ſua poteſtate hꝫ ꝓducere ita ꝙ ad hoc ex ſenō natural̓r īclinat̉. ſi aūt reduceret̉ ad aliqd̓vnū pͥncipiū ꝓductiuū illud haberet determinate alterū modū pͥncipiādi. vel cm̄ eſſet ex ſeꝓductiuū determinate ꝑ modū nature vel noex ſe determinate. ſed libere ⁊ ita ꝑ modū voluntatis. ergo nō poſſūt reduci ad paucitatēminorē ꝙ ad dualitatē pͥncipij ſcꝫ ꝓductiuimodū nature ⁊ pͥncipij ꝓductiui ꝑ modū volūtatis. Scd̓o ponit. qꝛ eēntia ⁊ intellectꝰ ſunttotale pͥncipiū. dicēs ſic. Hoc totū intellectuſhabēs obiectū actu intelligibile ſibi pn̄s. habet rōem memorie ꝑfecte in actu pͥmo qui ſcꝫeſt immediatū pͥncipiū actus ſecūdi ⁊ notitiegenite. In hoc aūt pͥncipio quod eſt memoriaconcurrut duo que vnū pͥncipiū conſtituūt totale. videlꝫ eēntia in rōe obiecti ⁊ intellectusquoꝝ vtrūqꝫ eſt quaſi partiale pͥncipiū reſpcūꝓductionis adeqͣte huic totali pͥncipio. ſic ergo pͥncipiū ꝓductiuū eſt tam eēntia ꝙͣ intellectus. Tertiū ꝓbat̉. qꝛ pͥncipiū ꝓductiuū vniꝰronis in diuinis nō poteſt habere duas ꝓductiones. nulla em̄ ꝓductio eſt ibi niſi vniꝰ rationis. qꝛ adequata. gͦ cū ſpūſſanctus ꝓducat̉ꝑ modū volūtatis. vt ꝑ pͥncipiū ꝓductiuū filius nō ſic ꝓducetur. Quartū declarat̉. qꝛ memoria in patre eſt pͥncipiū oꝑatiuuꝫ pr̄is. quoſcꝫ vt actu pͥmo pater formal̓r intelligit. eſt ēteadē memoria pr̄i pͥncipiū ꝓductiuuꝫ quo pat̓exn̄s in actu pͥmo ꝓducit vt eſt in actu ſecūdonotitiā genitā. ⁊ actus pͥmus pͥor eſt ſcd̓o pͥoritate originis. ⁊ ideo nō fundat̉ actus ꝓductiuus ſuꝑ actū eēntialē qui ꝯſiſtit in actu ſcd̓o.videlꝫ qui eſt oꝑatio quaſi ſuꝑ rōem formaleꝫeliciendi illū actū. ſed quodāmodo p̄exigit illum actū. qꝛ actus primꝰ qͥ eſt oꝑatiuus ⁊ ꝓductiuus eſt rō ꝑficiēdi in actu ſcd̓o ſuppoſitumin quo eſt quodā ordine pͥus ꝙͣ intelligat̉ ꝓduci illud quod ꝓducit̉. operās em̄ ⁊ ꝓduces perillud pͥncipiū prius eſt oꝑans ꝙͣ ꝓducens. Exemplū ſi lucere poneret̉ aliquā oꝑatio in luminoſo. et illuminatio poneret̉ ꝓductio luminisa luminoſo. lux in luminoſo eſt pͥncipiuꝫ quo.et reſpectu oꝑationis que eſt lucere. ⁊ reſpctū

Sententiarumꝓductōis que eſt illuminare. nec tamē luccreque eſſet oꝑatio eſſet rō formal̓ illuminatiōisque eſt ꝓductio. ſed eēt ibi ordo quaſi effectuūordinatoꝝ ad eandē cām cōem amborum. a qͣimmediatius ꝓcedit vnꝰ effectus ꝙͣ alius. Itain ꝓpoſito ad eundē actū pͥmū qͥ eſt memoriapris ordinē quēdā intelligunt̉ hr̄e intelligerequod eſt oꝑatio pr̄is. et dicere qd̓ eſt ꝓducerepr̄is reſpectu notitie gn̓ate. nō talē ordinē. ꝙintelligere pr̄is ſit cauſa vel pͥncipiū elicitiuūdicere ꝟbi. ſcꝫ ꝙ immediatius intelligere ſit ꝓductū a memoria pr̄is. ꝙͣ dicere vel verbuꝫ ſitꝓductū ab eodē. Cōtra iſtā opinionē poſſetargui ꝑ dicta in. ij. diſt. vbi ꝓbatū eſt ꝙ nulla ētalis diſtinctio inter eēntiā ⁊ quodcūqꝫ abſolutū ī d̓o. ⁊ ꝑ ꝯn̄s vt aliqͥd abſolutū ſit rō generandi. oꝫ ꝙ illa eēntia ⁊ nihil abſolutū quocūqꝫ modo ab eēntia ſit pͥma rō gn̓andi. Cōtraetiā rōem argutū eſt prius. vbi ꝓbatū eſt ꝙ tales oppoſiti modi pͥncipiādi poſſunt ꝯpetereeidē reſpectu diuerſorū. Scd̓o poſſet argui.qꝛ ſicut ꝓbabit̉ poſtea ſpūſſanctus ꝓducit naturaliter ⁊ nō libere. diſtinguēdo libere cōtranatural̓r. Preterea. poſito ꝙ tales oppoſitimodi pͥncipiādi nō poſſent cōpetere eidē. adhuc nō ꝓbaret̉ intētū. ſcꝫ ꝙ in dīnis eēt ducꝓductiones. qꝛ nō eſt incōueniēs ꝙ vnum oppoſitoꝝ reducat̉ ad reliquū. gͦ ꝙͣtucūqꝫ eſſentoppoſiti modi pͥncipiādi ⁊ nō poſſent competere eidē. nō eſſet incōueniēs ꝙ modus vnusreduceret̉ tali reductōe ad reliquū. et ita nonobſtante illa rōne. poſſꝫ poni in deo tm̄ vna ꝓductio. Contra ſcd̓ꝫ etiā argutū eſt prius. ꝙnō eſt talis diſtinctio ibi inter intellectū ⁊ obiectu tanꝙͣ inter abſoluta. ſed om̄e abſolutumeſt ibi formal̓r intellectus ⁊ voluntas ⁊ hmōi.Cōtra etiā ſequētia argutum eſt prius. ideotranſeo modo. Cōtra iſtu modū ponēdi patebit infra. diſ. x. Contra tertiū vnū ꝓductiuuꝫ.vnius rōnis pōt habere plura ꝓducta ⁊ vniusrōnis ⁊ alterius rōnis. ergo nō obſtante ꝙ volūtas ſit vnica. poterit eē ꝓductiua pluriumſuppoſitoꝝ in diuinis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝙͣuis ſit productiua ſpūſſancti poterit eſſe productiua filij.niſi aliud obſtaret. Pret̄ea nō magis eſt incōueniēs aliqͥd ꝓducēs libere cōcurrere ad ꝓductionē alicuius natural̓r ꝓducti. ꝙͣ aliqͥd ꝓducens natural̓r cōcurrere ad ꝓductionē alicuiꝰlibere ꝓducti. ſed ẜm iſtos ad ꝓductionē ſpirituſſancti ꝯcurrit natura. q̄ nō agit niſi mō nature. ⁊ ſpūſſanctus libere ꝓducit: gͦ. aſſumptupatet ꝑ iſtos. qꝛ ip̄i dicūt ꝙ ſicut intellectꝰ habens obiectū intelligibile ſibi pn̄s eſt ꝓductiuus ꝟbi. ita volūtas hn̄s obiectū cognitū ſibipn̄s eſt principiū cōicādi ſpūi ſancto naturā.

Scd̓m ꝑhal

Quartū ꝓbat̉

Tertiū phatur

Cōtrateriū

Contra ſcd̓m

Cxyegſ