SententiarumLibri primi

illius ꝓductōis habꝫ ſimpl̓r eſſe ꝑ illā. nō aūtoportet ꝙ illud quod eſt terminꝰ alterationisſcꝫ mutationis capiat eſſe ꝑ illā alterationeꝫ.ſed ſufficit ꝙ pͥus ceperit eſſe ꝑ aliaꝫ ꝓductionem. et ideo nō eſt ſil̓e ꝙͣtum ad caꝑe eſſe ſimpliciter. ſed eſt ſil̓e ꝙͣtum ad hoc ꝙ ſicut terminus alterationis hꝫ eē in hoc ꝑ ip̄aꝫ alterationem. ita terminꝰ formalis ꝓductōis habꝫ eſſeſimpl̓r ꝑ ip̄am ꝓductionē. Et ideo concedo ꝙqn̄ qualitas p̄exiſtēs de nouo vnit̉ ſubiecto n̄capit eſſe ꝑ illam alteratione. qꝛ tūc eſt ibi mutatio ſola ſine ꝓductiōe ſaltē noua. Et ſi oīnovelis ibi habere ꝓductionē. Dicendū ꝙ terminus formalis illius ꝓductōis nec eſt qualitasnec ſubiectū. ſed vnū aggregatū ex ſubiecto ⁊xqualitate. qꝛ de ſolo tali vere nūc pͥmo d̓r ꝙ hͦ ē⁊ ita idem eſt terminꝰ totalis ⁊ formal̓. Perhoc ad cōfirmationē dico ꝙ ẜm ph̓m in omnigenere p̄dicamētali abſoluto ē gn̄atio ſimpl̓rqꝛ vera ꝓductio alicuiꝰ illius generis. nō tn̄ ẜꝫveritate oꝫ ꝙ qͥncūqꝫ aliqͥd de nouo mutat̉ ꝙaliquod accides de nouo ꝓducat̉. ꝙͣuis ph̓s hͦdiceret. qꝛ ip̄e nō poneret ꝙ accides pͥus tēꝑepoſſet ꝓduci. ⁊ poſtea vniri ſubiecto. Si dicatur alteratio eſt formal̓r gn̓atio. Dico ꝙ no.ſed alteratio eſt formal̓r mutatio. et ideo nonpōt eſſe generatio qualitatis ſine alteratōe ⁊ecōuerſo pōt eſſe alteratio ſine gn̓atione vl̓ ꝓductione noua qͣlitatꝭ. Ad ſcd̓ꝫ dico ꝙ ad terminū formalē requirit̉ aliqua nonidētitas adip̄am ꝓductionē. qn̄ ꝓductio eſt vera res. hͦ eſtꝙ nō ſit idem formal̓r. Nūc aūt in ꝓpoſito generatio ⁊ filiatio ſunt idē formal̓r. ⁊ ideo filiatio nō eſt terminꝰ formalis gn̓ationis. ꝙͣuis extenſiue loquēdo ſeip̄o capiat eſſe. nūc auteꝫ inꝓpoſito gn̄atio ⁊ filiatio ſunt idem. Ad t̓tiūdico ꝙ ꝑſona eſt terminꝰ formalis nō quidemdiſtinguēdo ꝯͣ terminū totalē. qꝛ ibi nō diſtinguit̉ terminꝰ formalis a totali. Utrum autemdebeat ꝓprie vocari terminꝰ formalis vel totalis vel neutro modo eſt magis difficultas vocalis ꝙͣ realis. ideo nō eſt illi inſiſtendū. Seddico ꝙ ꝑſona vere eſt terminꝰ originatus ⁊ eſtterminus illius ꝓductionis ſaltē actiue. Hocpꝫ. qꝛ illud d̓r terminꝰ alicuiꝰ reſpectu cuiꝰ alid̓denoīat̉ ab illo reſpectu. ſed pater vere d̓r generās in habitudine ad filiuꝫ. qꝛ pater vere d̓rgn̄ans filiū. ſicut dn̄s vere d̓r dn̄s ſerui. ⁊ ſil̓e ſimili ſimile. gͦ ſicut ẜuus eſt terminꝰ illiꝰ reſpectus. ſcꝫ dn̄ij. ita filius vere dicet̉ terminꝰ illiꝰgn̓ationis. Pret̓ea illud qd̓ vere refert̉ hꝫ ꝟeterminū t̓minātē reſpectū illū. ſꝫ pr̄vere refert̉ad filiū. gͦ filius vere t̓minat relationē. Ad pͥmū argumentū in ꝯͣriū dico ꝙ gn̓atio paſſiuaconſtituit ꝑſonaꝫ. Et qn̄ d̓r ꝙ nullum formale

attingit illud cōſtitutū origine ⁊ prīcipiatiueDico ꝙ verū eſt. ita ꝙ ſit prīcipiās ⁊ originās⁊ iſto modo generatio paſſiua nō prīcipiat filiū. ſed ſolus pater. ⁊ iō idē nō pͥncipiat ſeip̄mtn̄ formale cōſtitutiuū ſit intrinſece illud quoaliqͥd dicit̉ principiari. nō eſt incōueniēs. et hͦqn̄ ip̄a prīcipiatio vel ꝓductio cuꝫ aliquo ꝑ ſecōſtituit vnū ſuppoſitū. ſicut eſt in propoſito.Si tn̄ querit̉ an ꝑſona genita ſit terminꝰ generatōis paſſiue? pōt dici ꝙ nō. ſed eſt magisillud qd̓ refert̉ illa generatōe paſſiua. ⁊ terminus illius generatiōis eſt ip̄emet pater. nō tn̄pater dicit generari illa generatiōe. ſed dicit̉eſſe ille a quo filius generat̉. ſicut em̄ pater refertur pat̓nitate vel generatiōe ad filiū. et nōeſt terminꝰ generatōis actiue. ſed filius eſt terminus generatiōis actiue. ita ecōuerſo filiusgeneratōe paſſiua refert̉ ad patrē. ⁊ nō eſt terminus generatiōis paſſiue. ſed pater. Et ideoſicut pater dicit̉ generare filiū tanꝙͣ terminūgeneratiōis actiue. ita filius dicit̉ generariapatre tanꝙͣ a termino generatiōis paſſiue. nōtn̄ generatio ip̄a actiua vel paſſiua generat filiū propͥe loquēdo. ſed ip̄emet pater. Et iō ar ꝑgumēta predicti doctoris (de cuius tn̄ dictispauca vidi) que probāt ꝙ generatio paſſiuanō habet pro termino originato ip̄ꝫ filiū ſuntꝯcedēda gratia ꝯcluſionis. qꝛ filius nō eſt terminus originatꝰ ip̄ius generatiōis paſſiue ſedeſt relatiuū relatu generatiōe paſſiua. ⁊ iō eſtvere terminus originatus. ip̄ius generatiōisactiue nō paſſiue: nec eſt q̄ſtio de termino formali originato ip̄ius generationis paſſiue ſedactiue. Ad quartū dico. ꝙ qn̄ dicit̉ ꝑſona capit eſſe per generationē. lyꝑ pōt dicere circūſtantiā illius cui pͥmo cōpetit habere eſſe velnō eſſe. ⁊ hoc eſt eſſentia. Uel circūſtantiā ꝓductiōis qua aliqͥd producit̉ ab alio. ⁊ quā accipit eſſe ab alio. ⁊ ſic intelligit Auguſtinꝰ qn̄dicit ꝙ filius quicqͥd habet naſcendo habet apatre. et ſic filius capit eſſe per generationeꝫ.Ad argumentuꝫ principale ptꝫ. ꝙ ꝑſona eſt Eterminꝰ ⁊ formalis ⁊ totalis. eo modo quo eſt priibi terminus totalis ⁊ formalis. Argumētuꝫad oppoſitū ꝯcedo gratia concluſionis. ꝙͣuisaccipiat vnū falſum niſi melius intelligatur.Diſtinctio. vi.Queſtio vnica.Irca diſtīctionem ſextā quero. Utrum patter genuit filiū natura an voluntate. Et videtur ꝙ volūtate. quia om̄e productū ẜm rationē exēplaris ꝓducit̉ volū-

OAd tertiū dubiuꝫ

nAd ſcd̓m du.

Ad argumētumpͥmum

Ad cōfirmatō-

tate. filius eſt

Vuitio. 1

EAd argumentuꝫprincipale

Ad cetera arpu

Deſtinctio ſcita.

Ad qͣrrū titim