Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio VOiſtinctionis II

in platōne. ⁊ tn̄ ē idē realiter cū illa dr̄a ꝯͣhente: tūc quero Aut. a. ⁊. b. ſunt idē realit̓. aut nōSi ſic. gͦ ipſis nō variatis nullo mō diſtinguūtur realiter. ⁊ ꝑ ꝯn̄s eſt aliqͥd indiſtinctū realiter in ſorte ⁊ platōne. qd̓ iſti negāt: qꝛ ponuntꝙ nihil idē realit̓ indiſtinctū eſt in ſorte ⁊ platōne. ſi nō ſūt idē realit̓. gͦ diſtinguūt̉ realit̓. gͦꝑ ſuas rōnes ꝓpinquas formales. ſꝫ iſte nō includūt illas dr̄as ꝯͣhentes ꝑ poſitū. Et ita habet̉ ꝓpoſitū ꝙ ſeip̄is diſtinguūt̉. Et ꝓptereahͦ eſt vera ꝑ te a formalit̓ repugnat dr̄e ꝯhentiipſiꝰ platōnis. gͦ ꝑ ꝓpriā rōnē ſibi repugnat. gͦꝑ ꝓpriā rōnē ab ea diſtinguit̉ realit̓. gͦ ſeip̄a diſtinguit̉ realit̓. ⁊ nō niſi nūeralit̓. qꝛ nō diſtinguit̉ ſpecie nec genere. gͦ ſeip̄a ē vna numero.Si dr̄ ꝙ q̄cūqꝫ repugnāt: vel ſunt cōpoſſibilia ſuis ꝓprijs rōnibꝰ. vel ꝑ aliqͣ eadē realitercū illis repugnāt. vel ſūt cōpoſſibilia hoc nōvalet. qꝛ ſicut ẜm iſtū doctorē pꝫ ibi. nō tm̄ loquit̉ de repugnātia ⁊ cōpoſſibilitate rerū realiter diſtīctarū: ſꝫ etiā de repugnātia ⁊ cōpoſſibilitate illoꝝ q̄ ſormalit̓ diſtinguūt̉. vel ſuntcōpoſſibilia: ſicut pꝫ de eſſentia diuina. gͦ. a. ⁊b. ſeip̄is diſtingunt̉. vel erūt idē realit̓. etiā circūſcriptis illis differentijs. ⁊ nō ſūt idē realit̓qꝛ ſi ſic. nūqͣ poſſent diſtingui realit̓: gͦ ſeip̄isur diſtinguūt̉. Quarto arguo ſic. ſi natura ꝯͣcta eſſet realit̓ diſtincta ab oī gradu ꝯͣhente.natura ex ſe eſſet vna numero ſic ꝓbatū eſt inpͥma q̄ſtiōe. gͦ cū iſta natura ꝓpt̓ identitatemrealeꝫ cū dra ꝯhente nō ſit minꝰ vna ſequit̉ ꝙip̄a erit ex ſe vna numero. Cōfirmatur. qꝛ natura nihil vnitatis ꝑdit ꝑ hͦ ꝙ ē eadeꝫ realitercū illo qd̓ ē ſūme vnū. gͦ nō minꝰ erit de ſe vnaꝑ hoc ꝙ ē eadē realit̓ cū dr̄a īdiuiduali: ꝙͣ ſi diſtingueret̉ realit̓ a dra indiuiduali. Cōfirmatur. qꝛ ẜm iſtū doc. quēcūqꝫ ordinē haberēt aliqua ſi eſſent diſtincta realiter. eūdē ordinē habent vbi diſtinguūt̉ aliquo mō. nō tn̄ realiterſed ſi differentia cōtrahes ⁊ natura diſtinguerentur realiter haberēt ordinē ſicut duo: quorū vtrūqꝫ eſſet vnū numero. ⁊ vnum eſſet ex ſepotētia ⁊ aliud actus. ⁊ gͦ conſimilē ordinē hababunt vbi diſtinguūtur formaliter. Iſta cofirmatio magis eſt manifeſta de natura generis reſpectu drarū ſpecificarū. qꝛ ſi natura coloris nō eſſet realiter eadē cuꝫ differentia ſpecifica albedinis nec natura coloris eēt eadeꝫrealiter cūdra nigredinis. ⁊ cū diſtinguerent̉iſte nature ſeip̄is. haberent ordinē perfectioris et imperfectioris. gͦ vbi mō nō diſtinguūt̉realiter a differētijs ſpecificis. ſed inter ſe diſtinguntur realiter ſeip̄is: habebūt eundē ordine. quod non eſſet poſſibile niſi ſeipſis diſtīguerētur: quia cōtradictio eſt ꝙ aliqua ſeip̄is

ſe habeant ſicut perfectius ⁊ imperfectius. niſi ſeip̄is diſtinguātur. cū ꝑfectū ⁊ imꝑfectu neceſſario diſtinguātur. gͦ ſi mō iſte nature ſpecifice ſeip̄is habeāt ordine perfectioris ⁊ imꝑfectioris. ſeip̄is diſtinguūtur Quinto ſequeret̉ꝙ ille gradus eſt cōicabilis cū natura. īmo defcto cōicat̉ pluribꝰ vniuerſalibꝰ. qd̓ repugnatnature reſpectu differentiarū indiuidualiū. gͦnō minus cōicabilis ē gradus indiuidualis ꝙnatura. Sexto. qͥa illa dr̄a ⁊ illa natura. autſunt eiuſdē rōis. aut alterius. Si eiuſdē rōnisergo nō plus eſt vnū ſingulare de ſe ꝙͣ reliquūSi alterius rōis. Cōtra. illa q̄ ſunt vna res increaturis. nō ſunt alterius ⁊ alteriꝰ rōnis. ſeddr̄a īdiuidualis ⁊ natura ꝯtracta ſunt vna resIergo ⁊cͣ. Similit̓ maior eſt ſimilitudo ⁊ cōueniētiā vel eqͣlitas int̓ illa q̄ ſunt vna res. ꝙͣ int̓illa q̄ diſtinguūtur real̓r. ergo magis vel eqͣlit̓1p̄nt cōuenire in ꝓprietatibꝰ ⁊ paſſionibus. dumo tn̄ oīa ſint eſſential̓r ſimplicia vel ꝯpoſitaergo ſi gradus indiuiduales cōtrahētes naturā aſini. cōueniūt in hac paſſione. qꝛ vterqꝫ eſtde ſe hoc. eque poterit gradus indiuidualis ⁊natura q̄ eſt eadē realit̓ cū illo gradu in eadeꝫpaſſione cōuenire. Similit̓ nō ſunt minꝰ eiuſdeꝫ rōnis. a ⁊b q̄ ſunt idē real̓r. ꝙͣ a ⁊ d. ſi diſtiguātur real̓r. ſꝫ natura q̄ eſt in ſorte. ⁊ natura q̄eſt in platōne q̄ diſtinguūtur real̓r. ſunt eiuſd̓rōnis. ergo multo fortiꝰ natura ſortis ⁊ dr̄a cotrahens erūt eiuſdē rōis. Sil̓r tūc ſortes includeret aliqͥd alteriꝰ rōis ab illo qd̓ eſt in platōne. qd̓ falſuꝫ ē. qꝛ tūc ſortes ⁊ plato nō eēntſimplicit̓ eiuſdē rōis. Septio. ſi natura ſic ꝯIheret̉ p̄ciſe per dr̄am ꝯͣhente diſtinctā ſolū formalit̓. equalit̓ poſſꝫ poni vniuocatio realis. hͦeſt alicuiꝰ realis a ꝑte rei vniuoci deo ⁊ creaturis. ſic̄ pōt poni talis vniuocatio reſpectu īdiuiduoꝝ quorūcunqꝫ in creaturis. cōſeques eſtcōtra eos qui ponūt p̄ciſe ꝙ eſt aliqͥs cōceptꝰvniuocus deo ⁊ creature. ⁊ nō aliqͥd a ꝑte reiſicut ponūt ex ꝑte alia. ꝯn̄a ptꝫ. qꝛ nō debet negari talis vniuocatio. niſi qꝛ ſequeret̉ cōpoſitio in deo ex aliquo cōtracto. ⁊ aliquo ꝯtrahēte. ſed ponēdo diſtinctionē formale: nō ſequit̉aliqua ꝯpoſitio. qꝛ illa q̄ tm̄ formalit̓ diſtingūtur nō cōponūt. ſicut ptꝫ de diuina eſſentia etrelatione. ergo talis vniuocatio nō repugnatſimplicitati diuine. Confirmat̉. qꝛ nō eſt maior ratio. ꝙ iſta diſtincta formal̓r cōponant ꝙͣalia. ꝙͣuis iſta magis diſtigātur ꝙͣ alia. qꝛ quarōe ponūtur gradus in diſtinctiōe formali. eadeꝫ rōe ponutur gradus in cōpoſitiōe ex diſtīctis formalit̓. Cōfirmat̉. qꝛ ſicut qn̄ aliqua diſtingūtur realit̓. ſiue magis ſiue minꝰ. ſi faciātꝑ ſe vnū. nō eſt maior rō ꝙ iſta cōponāt ꝙͣ illa.k ij

k ij

Cxarto axguimi

nSeptio argutt.

Secundo.

Tertio

Sexto arguitur

Hic probat tribꝰmedijs ꝙ naturaet dr̄a īdiuiduanō ſunt alteriꝰ renis Primo

Quīto arguitur.