Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Libri primiSententiarum

differētia indiuidualis real̓r. Sed ſi ſumat̉ ſine determinatōe. tūc eſt minor falſa. nō auteꝫtenet vl̓r. ſi p̄miſſe accipiāt̉ ſb̓ aliqͣ det̓mīatōecerta ſincathegoreumatica. cuiuſmodi ē de ꝑſe. Hoc nō valet. qꝛ ſicut eſt forma ſillogiſticavniformis. tā in illis de in eē ꝙͣ in ill̓ de modo.⁊ ſil̓r ē forma ſillogiſtica tā vniſormis ꝙͣ mixtain alijs ꝓpōnibus ſumptis cū alijs determinationibꝰ. ſicut ſunt ꝑ ſe. inqͣtū. ⁊ hmōi. ⁊ ꝑ ꝯn̄sita eſt forma ſillogiſtica h̓. oīs homo ꝑ ſe ē animal. nullus lapis ꝑ ſe eſt aīal. gͦ nullus lapis ꝑſe eſt homo. ⁊ ꝑ ꝯn̄s vltra nullꝰ lapis eſt homoSicut eſt hic. ome aīal de ncc̄itate eſt ſubſtantia. nullū accidēs de ncc̄itate eſt ſubſtantia. gͦnullū accidēs de neceſſitate eſt aīal. Similit̓hic eſt bonus ſillogiſmꝰ mixtus. oīs homo perſe eſt aīal. nullū albū eſt animal. ergo nullū album eſt homo. ergo eodē modo hic erit bonusſillogiſmus. oīs differētia indiuidualis eſt deꝑ ſe ꝓpria alicui indiuiduo. natura nō eſt de ꝑſe ꝓpͥa. ergo natura nō eſt differētia indiuidualis. Et ſil̓r hic erit bonꝰ ſillogiſmus. nulla differētia realis eſt real̓r cōis. natura eſt real̓r cōmunis. ergo natura nō eſt differētia indiuidualis real̓r. ⁊ p̄miſſe ſunt vere ergo ⁊ concluſio.Confirmat̉. qꝛ ſicut ſemꝑ ex ꝓpōnibus de neceſſario ſequit̉ cōcluſio de in eſſe. ita ex ꝓpoſitionibus cū nota ꝑſeitatꝭ ſequeret̉ cōcluſio deineſſe. ⁊ hoc. qꝛ ꝑ ſe eſt neceſſariū. ergo ſicut ſequit̉ formal̓r ⁊ ſillogiſtice natura neceſſario ēcōmunicabilis. differētia contrahēs nō neceſſario eſt cōmunicabilis. ergo differētia ꝯͣhensnō eſt natura. ita ſequit̉. natura ꝑ ſe eſt cōmunicabilis multꝭ. differētia ꝯͣhens de ſe nō eſt cōmunicabilis multis. ergo differētia ꝯͣhēs nōeſt natura. Nec valet dicere ꝙ ꝯcluſio eſt veraputa ꝙ differētia ꝯͣhens nō eſt natura. quāuisnō diſtinguant̉ real̓r ab inuicē. qꝛ ſequit̉. nondiſtinguunt̉ real̓r. ⁊ vtrūqꝫ eſt res. ergo ſūt idērealiter. ergo ſunt vnū real̓r. ⁊ vltra. ergo vnūeſt aliud. ⁊ ꝑ ꝯn̄s p̄dicatio vnius de alio eſt ꝟaPenultima ꝯn̄a patet. qꝛ real̓r nō eſt determinatō diſtrahēs nec diminuēs. ſicut nec formaliter. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ab aliquo ſumpto cū tali det̓minatione ad ip̄m ꝑ ſe ſumptū eſt formalis ꝯn̄aẜꝫ ph̓i regulā ſcd̓o Periar. Tota rō precedēsconfirmat̉. Naꝫ ſicut iſte ſillogiſmus regulat̉ꝑ dici de nullo. nulla differētia eſt cōiſ. naturaeſt cōis. ergo natura nō ē differētia. ita iſte regulat̉ ꝑ dici de nullo. nulla differētia eſt de ſecōis. natura eſt de ſe cōis. ergo natura nō eſtdifferētia. Scd̓a via poteſt argui ꝯͣ p̄dictamopinionē ꝙ nō eſt vera. etiā poſito ꝙ eēt talisdiſtinctio. Primo ſic. qn̄cunqꝫ cōuenit alicuireal̓r vnū oppoſitoꝝ. ita ꝙ vere ⁊ real̓r de noīa

tur ab illo. ſiue cōueniant ſibi ex ſe. ſiue ꝑ alid̓hoc ſtante ⁊ nō mutato. reliquū oppoſitoꝝ ſibi nō ꝯuenit real̓r. immo ſimpl̓r ab eo negabitur. Sed per te oīs res extra aīam eſt realiterſingl̓aris vna numero. ꝙͣuis aliqua de ſe ſit ſingularis. ⁊ aliqua tm̄ ꝑ aliqͥd additū. ergo nulla res extra aīaꝫ eſt real̓r cōmunis nec vna vnitate oppoſita vnitate ſingularitatꝭ. ergo real̓rnō eſt aliqua vnitas niſi vnitas ſingularꝭ. Sidicit̉ ꝙ iſte due vnitates nō ſunt oppoſite realiter. ⁊ eodē modo ſingularitas et cōmunitasnō opponunt̉ real̓r. Contra. ſi nō opponūturrealiter. ergo ex nulla oppoſitōe pōt concludiqͥn a parte rei poſſūt eide pͥmo cōuenire. ergonō poteſt ſufficiēter cōcludi. qͥn idem ⁊ ꝑ ideꝫoībus modis ſit vnū iſta vnitate ⁊ illa. ⁊ quinidem ⁊ ꝑ idem oībus modis ſit cōmune ⁊ ſingulare. Preterea qn̄ ꝯſequētia repugnāt. etiāantedētia repugnabūt. ſꝫ ſequit̉. a eſt cōmunevel vnū vnitate minori. ergo cū a ſtat multitudo oppoſita vnitati maiori. ſcꝫ multitudo numeralis. Et ſequit̉. a eſt vnum vnitate maioriergo cn̄ a nō ſtat multitudo oppoſita. ſcꝫ multitudo numeralis. ſed iſta repugnāt. cū a ſtatmultitudo numeral̓. ⁊ tamē cum a nō ſtat ml̓titudo numeralis. ergo iſta repugnāt. a ē vnūvnitate minori. a eſt vnū vnitate maiori. ſꝫ iſtaeſt vera ꝑ te. a eſt vnū vnitate maiori. qꝛ tu dicis ꝙ natura eſt vna numero. ergo iſta ē falſa.a eſt vnū vnitate minori. accipiēdo a ꝓ ip̄a natura quā dicis ſemꝑ vnā vnitate mīori. ⁊ ſi natura nō ſit vna vnitate minori. multo fortiꝰ necaliqͥd alid̓. Aſſumptū pꝫ ꝑ iſtū. q. iſta. qͥ de iſtamateria dicit ſic in tertio argumēto ꝯͣ vnā opinionē ꝙ cū vnitate minori pōt ſtare ml̓titudoſine ꝯͣdictōe maioris vnitatis. q̄ multitudo nōpōt ſtare cū maiori vnitate. qꝛ ſibi repugͣt. Sid̓r ꝙ iſta forma arguēdi nō valet. qꝛ cū homīeſtat nigredo. ⁊ cum albo nō ſtat nigredo. ⁊ tn̄hō ē albꝰ. ⁊ a eſt hō. gͦ a eſt albū. hoc nō valetqꝛ accipiēdo vniformit̉ ſtare. altera illaruꝫ eſtfalſa. qꝛ accipiēdo ſtare actual̓r. tūc hͨ eſt falſaꝙ cū ſorte ſtat nigredo. ſi ſortes ſit albꝰ. Accipiendo aūt potētial̓r. tūc hec eſt falſa. cū albonō ſtat nigredo. qꝛ cū albo pōt ſtare nigredo.ſicut albu pōt eſſe nigrū vel habere nigredinēUn̄ ꝙͣuis nigredo repugnet albedini. nō tn̄ repugͣt illi qd̓ ē albū. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō repugnat alboqꝛ iſti duo t̓mini albū. ⁊ illd̓ qd̓ ē albū conuertunt̉. Pret̓ea qd̓ dic̄ ꝙ cū vnitate minori popōt ſtare ſine ꝯͣdictōe ml̓titudo oppoſita vnitati maiori. videt̉ repugnare alteri dicto. quodicit ꝙ natura ⁊ dr̄a indiuidualis nō dr̄nt realiter. qꝛ quando aliqua duo ſunt idem realiterquicqͥd poteſt ꝑ diuinā potentiam eſſe vnum

Scd̓a vla