IIII

mencōnem habuimꝰ. et ſique ſunt ſil̓eſ ex legittimiſ⁊ ciuilibꝫ cauẜ deſcedunt¶ Alie autē ſunt qͣs p̄torex ſua iur̓dictōne ꝯꝑatashꝫ tā in rem ꝙͣ in ꝑſonamquas ⁊ ip̄as neceſſariuꝫ ēexēplis oſtendere ¶ Ecceplerūqꝫ ita ꝑmittit p̄tor īrē age̓. vt vel actor dice̓tſe quaſi vſucepiſſe qd̓ nonvſuceꝑat. vel ex diuerſo.ſi poſſeſſor dice̓t aduerſariū ſuū n̄ vſucepiſſe. qd̓ vſucepit. Nāqꝫ ſi cui ex iu-

ſta cā reſ aliqͣ tͣdita fueritveluti ex cā empcōis a̓donacōnis. aut dotis. aut legatoꝝ. necdū eius rei dn̄ſeffectꝰ. ſi eiꝰ rei caſu poſſeſſione amiſerit. nullā hꝫin rem directā actionē adeā ꝑſeq̄ndam. Quippe itaprodite ſunt iure ciuili actiones. vt q̓s dn̄ium ſuūvendicet. Sꝫ qꝛ ſane duꝝerat eo caſu d̓fice̓ actōneinuēta ē a p̄tore actio in qͣ trāqꝫ alt̓natīe ꝓpoī.dicit is qͥ poſſeſſionē amiſit eā rem ſe vſucepiſſe. et

s ¶ Cuaꝝ mencōnē .ſ. exp̄ſſaꝫ vt de quibuſdam dictum eſtt ¶ Et ſi qͥ ſūt ſil̓es. vt ſubic̄. vt q̄ ſūt ex ꝯtͣct. l̓ qͣſi. vel ex d̓lic. vel qͣſi. vel ex varijs figuris cauſaꝝ. vt. sͣ. e. §. i. et. ij.u ¶ Legittimis. id eſt ex lege. xij. ta. x Et pro. id eſt.y ¶ Ciuilibꝫ. ⁊ dic ciuilibꝫ .i. ex aucͣte iur̓ prudētiū ⁊ eorū℟nẜ. nā totuꝫ ē iusciuile. vt. ff. de iuſti.et iur̓. ius aūt ciuile.et de ori. iur̓. l. ij §¶ Tā nouiſſime.in re i. tā in rē tm̄ ꝙͣīꝑſonā tm̄. nec eī aliqͣ p̄toria inuenit̉ q̄ſit mixta .ſ. ī rē ⁊ ꝑſonā. lꝫ ciuilis tal̓ īuemat̉. vt. jͣ. e. §. q̄dāꝯtͣ. ff. d̓ poſ. he̓. pe.l. iij. et pͥmo h̓ de realibꝫ dic̄ vſqꝫ ad. §. inperſonam. ⁊ poſteade ꝑſonalibꝫ dicet.pſas .ſ. p̄toriaſa(quaſti diceret. n̄ ſolūciuiſe qͣm expoſuimꝰb ¶ Receſſariū. id eſtvtile. qd̓ eī medicam̄ta morbis. hͦ exhibētiura negocijs. vt inautͣ. h̓ ꝯſtō. inno. ꝯ.i pnͥ. coll̓. viij. nec eīncc̄itas ī pnͥcipe īponi pt̄. vt. ff. de le. ⁊ ſe. ꝯ. pnͥceps. Itēqꝛ ꝑ exempla aꝑtius intelligetur. vt h̓. ⁊. C. de tͣnſac. vtreſponſum. et. ff. de col. bo. §. pretor iulianus.c ¶ Ecce h̓ eſt primum exemplum. quod exponitur ſtatimibi nāqꝫ ⁊cͣ. ac. hͦ ſꝑ dice̓ nō pot̓it .ſ. contra dominum.d Glerumqꝫ. quia­ niſi in caſibus vt ſtatim dicemus.e ¶ Diceret. agendo publiciana. accur.f ¶ Vel ex diuerſo. hoc exponitur. jͣ. §. rurſus.g ¶ Poſſeſſor. id eſt dominus quondam ad queꝫ redijt nūcpoſſeſſio. vel dic poſſeſſor quondam nunc petitor.h ¶ Ex iuſta cā. id ē ex aliqͦ ꝯtractu qͥ d̓ſcēdit ex iuſta cā. ideſt ex affectōne vt̓uſqꝫ ꝑtis. v. ff. e. l. ī oībꝫ. quā affectōeꝫiuſtū eſt ẜuari. vt. sͣ. de reꝝ di. §. ꝑ tradicōneꝫ. et hͦ dumocā vel titulꝰ fuerit aptꝰ dn̄iū trāſferre licꝫ nō trāſferat qꝛtradicō nō plꝰ tͣnſfert ꝙͣ ſit apd̓ eū qͥ tradit. vt. ff. de pu.l. j. ī pnͥ. ⁊. l. ij. et. iij. ⁊. iiij. ⁊. v. ⁊. vj. ⁊. vij. ſi ꝟo ꝯtͣctꝰ nōeſt abilis tͣnſferre dn̄iū. n̄ ꝯpetit public̓. vt. ff. e. q̄cūqꝫ. §. i¶ ¶ Tradita. a nō dn̄o. ꝑ tradicōꝫ dn̄s fcūs n̄ fuit. ſi at̄k ¶ Effectꝰ. p̄ vſuca. nā/ alt̓o iſtoꝝ modoꝝ fc̄s dn̄s fu̓itpubliciana ei nō dat̉. ſꝫ directa rei vē. vt. ff. d̓ pu. l. i. ī pnͥ.l¶ Caſu. p̄mo et ſi qͦcūqꝫ mō. nā et ſi ꝑ furtūet. §. i.vel rapina vel aliā vimamiſerit. n̄ tn̄ hꝫ īrē actōꝫ directāhāc lꝫ habeat ⁊ alias actōnes. vt furti. vel vi bo. rap. ⁊ſil̓es. vt. sͣ. de ob. ex d̓lic. §. ſꝫ ⁊ boē fi. ⁊. sͣ. vi. bo. rap. §. fi.m ¶ Nullā. de alijs aūt realibꝫ ꝯſtat. ſꝫ de hac rei ve. dubin ¶ Vet dn̄iū. hͦ videt̉ fl̓m. nā aūt hēo dn̄iū taturet tuo n̄ vedico qd̓ hēo. ſi n̄ hēo. nec tūc vēdico. vt. ff. d̓ reive. l. in rē. i. ℟n. Itē dn̄iū ē ius ⁊ res in corporalis. quō gͦvendicatur. Sed dic dominium. id eſt rem racōne dominij.o ¶ Directā. Sꝫ nūqͥd publiciana ꝯpetit rōne vtilis dn̄ij.qdā dicūt ꝙ ſic. dicētes ꝙ vtile dn̄iū hꝫ cui publiciana copetit. et dict hāc eē cāꝫ publicianē. ſic̄ directū dn̄iū ē cā directe actōis ī rē. vt. ff. de rei vē. in rē. Alij dic̄t. ꝙ nec vtiledn̄iū habeat. cū ille qͥ vtile dn̄iū hꝫ ec̄ ꝯtͣ dn̄m agat. vt. ff.ī ager. vec. vl̓ emphi. pe. l. i. ⁊. ij. ⁊. iij. qd̓ nō ē in publiciina. vt. ff. de public̄. l. pe. ⁊ fi. p ¶ Caſu .ſ. iſto ſupͣdicto

q ¶ Actōnē. qd̓ erat ẜm ius ciuile.zalias n̄ p̄tor actōisr ¶ Actio .ſ. publiciana. vt ſtatī ſubic⁊ nomen diceret ī factū daret. ſic̄ ex ciuili obligacōne noua dat̉ ex. l. ꝯdicō. ſi n̄caueat̉ de noīe actōis. vt. ff. nau. cau. ſta. l. idē. §. i. ⁊. ff. d̓s ¶ Dicit. et ſic vid̓r ꝙ p̄tor ꝑmittit mētiri. ꝯd̓. ex. l. l. iqd̓ pla. ꝯceſſit. ⁊ idēī ſeq̄ntibꝫ caſibꝫ t̓bꝫ.et fa. C. de bo. ma. l.i. vn̄ ſic libellum formab̓. peto taleꝫ remquā poſſides et quaꝫemi l̓ alia ſil̓i iuſta cahabui. qꝛ dico me vſucepiſſe. nā lꝫ hͨ ꝟba me vſucepiſſe directā rei vē. mag̓ videant̉ īduce̓. tam exadiūctis publicianāſignāt. Alij dixerūtita eē formādū petorē talē quā dico meāſꝫ qꝛ forte n̄ poſſemꝓbare meaꝫ. ꝓponopublic̄. Alij dicūt vſcꝫ rei vē. ⁊ publi. hͦmō peto rē talē iuredirecti dn̄ij vel qͣſi. ⁊hāc approbat ꝯſuetudo. ſꝫ c̓te pͥme duenō placēt. qꝛ quō dice̓t rē ſuā ſe vſucepiſſe. cū hͦ n̄ ſit veꝝſic em̄ ꝑiuraret ī ſacr̄o cal̓ C de ſacr̄o cal̓. l. ij. Sꝫ illi reſpōdēt. qꝛ hͦ fac̄ legē ꝑmittēte. vn̄ nō ꝑiurat. ar. ff. qͥ ſatiſda.co. l. fi. ſꝫ nec vltīa placēt. qꝛ vnā dꝫ elige̓ ⁊ nō pl̓ibꝫ age̓actōibꝫ. vt. ff. de re. iur̓. l. nemo. §. qͦcies. Dic gͦ qͣrto eſſeformādū ī hūc modū libellū. peto rē talē mͥ reſtitui iur̓ qͣſidn̄ij. ꝑinde ac ſi vſucepiſſem. vbū eī qͣſi poſitū. sͣ. e. alio. h̓repēte. ⁊ ſil̓itudinarie ponat̉. ⁊ n̄ affirmatīe. i. dice̓. ſic̄ vēdicarē qͦ ad effectū. re ve̓ vſucapta. ita nūc qͣſi vſucapta.et idē in ſeq̄ntibꝫ caſibꝫ. Ex p̄dictis pꝫ. ꝙ qnͥqꝫ ſūt nccͣia vtdet̉ publiciana .ſ. tradicō vel qͣſi. qd̓ dico ꝓpt̓ res īcorporales q̄ tradi nō pn̄t. vt. ff. de acqͥ. reꝝ do. l. ẜuꝰ. §. incorporales. ⁊. ff. e. l. i. ⁊. l. publiciana. §. i. Scd̓o ꝙ ex tituloapto ad mutacōnē dn̄ij. vt h̓ dic̄. vel ex vēdicōne l̓ ſil̓ibꝫ.Itē ꝙ a nō dn̄o accepit. nā alias dn̄iū eſſꝫ trāſlatū. vt. ff.e. l. i. §. i. Iteꝫ qͣrto ꝙ boͣ fidē acceꝑit. vn̄ credidit ſe dn̄mfactū eſſe tūc. vt. ff. de acqͥ. reꝝ do. l. eū qͥ a furioſo. §. p̄torQn̄to ꝙ credidit ſe dn̄m hodie nō eſſe cū ꝓpoīt eā. alias ſibi eſſet ꝯtrariꝰ. Sꝫ tm̄ duo ex his qnͥqꝫ ſūt difficilia agētiſcꝫ ꝓbacō tͣdicōis ⁊ tituli. reliqͣ ꝯſiſtūt ī intellectu agētiſcū ſit de ſua ꝯſcīa q̄ ꝑ teſtes ꝓbari nō pn̄t. Sꝫ qͥd ſi dubitat vtꝝ actor hodie fu̓it dn̄s vel nō. ℟. ſalua fide ꝓponatqd̓ ſibi meliꝰ vid̓r. vel rei vē. vel publi. ſꝫ qn̄ peītꝰ ē in dubio. ꝓponat publicianā. ⁊ ī ea obtinebit. nͥ adu̓ſariꝰ ꝓbetauctorē huiꝰ dominij fuiſſe. qd̓ ſi ꝓbet. dabit̉ huic rei vē. qͥegit eī actōne public̄. ⁊ ſuccubuit. nō repellit̉ a rei vē. directa. vt. ff. de euic. mīor. §. ſi ẜuꝰ. lꝫ qͥdā dixer̄t ꝯtͣ ī vtroqꝫ caū. qꝛ ius ſuū vndecūqꝫ ⁊ qͣlecūqꝫ in pͥmo iudicō deduxiſſe vr̓. vt. ff. d̓ excep. rei iudi. ſi mr̄. §. eadē. Sꝫ expone vndecūqꝫ. ⁊ qͣlecūqꝫ .i. ſiue de iur̓ ciuili ſiue de iur ge. dūmōdirectū. vt. ff. de rei vē. in rē. in pnͥ. At illi dicebāt. ſiue directū ſiue vtile. Et ita pꝫ ꝙ cū ſint ꝯtrarie rei vē. directa.⁊ publiciana vno libello ꝓpoī nō pn̄t. vt. C. ſi ẜuus ex. l. i.ſꝫ ex ꝯſuetudīe ꝯtrariū ẜuat̉. nā vtͣqꝫ ſil̓ ꝓponit̉. lꝫ ſuꝑ vna ꝓbacōnes tm̄ īducat. ne ſibi ꝯtrariꝰ ſit. qd̓ certe ē ꝯtradictā. l. C. et regl̓aꝫ illā. ff. de re. tur̓. nemo. §. qͦciens. et h̓