IIII
qui debꝫ. an alius ꝓ eo liberat̉ ei et alio ſoluente ſiue ſciente ſiue ignorantedebitore. vel inuito eo ſolucio fiat. ¶ Item ſi reusſoluit eciā hij q̄ ꝓ eo interuenerūt liberant̉. ¶ Idēeꝯtrario ꝯtingit ſi fideiuſſor ſoluerit. nō eī ipſe ſolꝰliberat̉. ſꝫ ec̄ reꝰ ¶ Iteꝫ ꝑacceptilacionē tollit̉ obligacio. Eſt aūt acceptilacio imaginaria ſolucio qd̓em̄ ex ꝟboꝝ obligacioneticio debet̉ id ſi velit ticiꝰremittere poterit ſic fierivt paciat̉ hec verba debitore dr̄e. qd̓ ego ꝓmiſi tibi habes ne acceptū ⁊ ticiꝰ r̓ſpondeat habeo. Sꝫeciā grece appellacio pt̄fieri dūmodo ſic fiat vt latinis verbis ſolꝫ exigi grecum. Quo genere vt itadiximus tātū hee ſoluunt̉obligaciones q̄ ex verbisꝯſiſtūt. n̄ eciā cetere. Conſentaneū em̄ viſuꝫ ē verb̓facta obligacionem. alijspoſſe verb̓ diſſolui. Sꝫ et
id qd̓ ex alia cauſa dēturpt̄ in ſtipulacōnē deduci.et ꝑ acceptilacionē diſſolui. ¶ Sic̄ aūt ꝙ dētur ꝓꝑte recte ſoluit̉ ita ī ꝑte recti debiti acceptilacio fieri pt̄. ¶ Eſt aūt ꝓditaſtipulacio q̄ vulgo acquiliana appellat̉. ꝑ quā ꝯtīgitſtipulacionē vt oīm reruꝫobligacio ī ſtipulatuꝫ deducat̉ et ea ꝑ acceptilacōne tollat̉ ¶ Stipulacio eīacq̓lia. renouat oēs obligaciones et a gallo acqͥliano ita ꝯpoſita ē. ¶ Quicquid te mihi ex quacunqꝫcadare facere oportꝫ veloportebit. preſens in dienue. aut ſub ꝯdicione qͣꝝcunqꝫ rerū mihi tecuꝫ accio eſt queqꝫ abſte peticōvel aduerſus te ꝓſecucioeſt vel erit. quodqꝫ tu mecū haberes. tenes. poſſides. poſſidereſue. doloue malo feciſti quo minuspoſſideas qͣnticunqꝫ eaꝝreꝝ res erit. tāta pecuīadari ſtipulatꝰ ē aulꝰ au-
n. ut. ff. de noua. l. ſi ſtichū. §. fi. niſi creditori creditoriſ ſoluatur. ut. ff. de neg̓g̓. ſi liberto uel procuratori creditoris vel ei cui extit erit heres creditor. vel futuro debitorivel ſimilibus perſonis que numerantur. ff. de ſol. ſolutumet. ff. de pig̓. act̓. ſolurum. §. ſolutamItē ſi reuſīteruenerit. ut fideiſſores. mandatoreſ. etſpōſoreſ. ut. ff. d̓ excep. et. C. d̓ n̄ nū. pe.l. iiij. r ¶ p̄e lib̓at̉..ſ. fideiuſſor. et ſiqͥdēſoluat noīe ſuo lib̓at̉ip̄o iur̓ reū at̄ lib̓at ꝑexceptōem. ut. ff. maſi quis. et. l. pͣp̄. ⁊. ffde pet̓. h̓r. l. ſi quispoſſeſſor Si ꝟo noīerei liberat ip̄o iur̓ reū. ut. ff. de. neg̓g̓. ſoluēdo et ff. de noua. lſtichū ī fi. Sꝫ ſihͦ verū ē qd̓ lib̓at̉ reꝰ ſoluente fideuiſſorē qͦmō cederꝫ act. creditor fideiſſori. qd̓ face̓ dꝫ. ut. ff. d̓ ſol. modeſtinꝰ. et. ff. de fideiuſ. l. ſi fideiuſ. q̄ ſuntꝯtͣ hāc. ℟. illud p̄tfieri an̄ ſolutōem. ſcꝫceſſio vel ec̄ poſteahoc acto pͥus qꝛ vid̓tmeſſe. ut ꝓ batur hͨſolutō. ff. de fideiuſ.cum hijs. Item notah̓ vnam ſolū. parereplures liberationes.et fa. .s. de duobꝫ reiſ.§. ex pluribꝫ et. ff. darbitris ſi duo.s ¶ Itē ꝑ acceptilatione. ymagīaria .i. ficta. ſic. ff. de reg̓. iu.lyma. al̓ d̓r yma. id ēꝑmomitū durat̉a. ſicin aut̓. qūo oꝑ. e. §. jet in pſalmo In ymaginē pertrāſibit hōt ¶ Vt paciatur. ⁊cͣet eciā rn̄deat ei ut ſequitur. jͣ. e. §. non eſtautem in fi. §. nam ſola paclentia non prodeſt. Accur.¶ Sꝫ eē grece. non ſolū latinis. ſꝫ etiā grecis ꝟbis. dumtn̄ aptis ad hͦ ut ſequitur. et fac. s. d̓ ꝟ. ob. l. i. §. fi.x ¶ Quo gn̓e diximꝰ. ut. s. e. §. ibi. ꝙ em̄ ex ꝟboꝝ. ⁊cͣ.¶ Certe .ſ. q̄ ſūt de iur̄gē. cū acceptibil̓. q̄ ē ciuilis actus.ut. ff. de re iur̓. actꝰ. n̄ poſſit iura gen. tolle̓. ut. s. de le. agtu. §. fi. q̄ ſūt vetuſtiora ⁊ firmiora. ut. s. d̓ re. di. §. ſingl̓oꝝIꝫ nūqͥd al̓ obligatōes iur̓. ciuiliſtollꝫ acceptilacō. ut lr̄arū et eph. et ſimileſ ut dixīꝰ. s. d̓ iur̓. na. gē. et ciuili. §. iusat. ℟. n̄ c̄ ſolā obligatōꝫ ꝟb̓ īductā tollat. ut h̓ d̓r Sꝫ certelicet non poſſent tolli iur̓ acceptilacōis .ſ. obligacō iur̓ gētiū. et alie ciuiles. tam̄ poſſunt iur̓ pacti. eciā acceptilacōefca ẜ io. ut. ff. de reſcin. ven. empco. et. l. cū ēptor. qd̓ gn̓alit̓ ec dicebat mar. ꝙ vbicūꝫ fieret acceptilacō inutilis qd̓heat vī pacti. et fa. ꝓ eo. ff. de pac. ſꝫ ſi vnus. §. p. Ad bul.totū ꝯtͣriū. et erat ꝓ eo. ff. de accepti. q̄ īutilis. i. ℟º. ⁊. ff
d̓ ꝯſti. pecu. l. i. §. eū qͥ. Sꝫ nos dicimꝰ idē qd̓ mar. ubi fit inutilis rōe rei ut dcm̄ eſt. Itē idē qd̓. b. ubi ē inutilis rōe ꝯcepcōis. et fac̄ ꝓ nob̓. ff. de acceptil̓. ſi acceptilisz ¶ Conſentaneū. fac̄. ad hͦ. jͣ. e. §. fi. et. ff. de re. iur̓. nichil ētam et. C. qn̄. li. ab ēp. diſ. l. ij. et. ff. d̓ pac. ab empcōne.a ¶ Sed ec̄ ex alia .ſ. ꝙͣ verbisb ¶ Diſſolui. ſcꝫ ipſūdebitū. Et nota mirabilē ꝓbacōeꝫ. nā cuꝫnō pate̓tur ꝯtͣctus aliuſ tolli ſuo contͣrioactu .ſ. ꝑ acceptilacōnē decipit̉ et deducit̉in qͣnda n̄ ꝓrſus ꝯtͣriū actū. ut in ſtipulacōe qd̓ eſt obligatoriū. et ſic fit nouacō īdiſtincte iur̓ iſtout. jͣ. e. §. p̄terea. et. ffde act̓. et ob. obligacōnum fere. §. fi. ⁊ ipſa ſtipulacō patiturſe tolli ꝑ acceptilacōnem ut h̓ diciturc ¶ Sic̄ at̄ ſoluitur .ſ.volēte creditore. Sꝫnunqͥd eo inuito debiti ꝑs ſoluit̉. ℟ aut ꝯfitetur de toto debitor et tunc non poteſt ſoluere niſi totuꝫut. ff. de vſur̓. tutor..§. lucius. que eſt huic contra niſi volenticreditori. ut h̓ dicit̉.aut diffitetur. et tūcpars ꝯfeſſata tm̄ recipietur ab inuito. utff. ſi cer. pe. quid̓ exſti. et hͦ eciā caſu poteſt intelligi qd̓ h̓ diciturd EEſt prodita ꝯpoſita eſt .i. hijs verbisq̄ ſequuntur. quicqͥdte. ⁊cͣ. Et nota ꝙ nonpoteſt ſic legi quinaliqua ꝟba ſint h̓ ſuꝑflua. Item nunqͥdvnum ſolum ex hijsduobꝰ .ſ. dae̓ vel facere ſuffic̄ .ſ. dare cū ſolū qd̓ erat dand̓ īhac ſtipulacōe deducit̉. ut. jͣ. ibi tātā pecuniā. ℟. ſic. ar. s.de v̓. ob. ſꝫ h̓ ſolēnia et. C. de dona. l. fi. e Gdae̓. ubi dꝫ dn̄iuꝫ tͣnſferre. ut. jͣ. de act̓. §. ſic itaqꝫ ⁊. s. de ꝟ. ob. l. non apparet. §. fi.I if ¶ Actō in ꝑſonā. ac petitō in rem. perſecucō vtrūqꝫ continet. ut. ff. de act̓. et ob. acto in perſonam.g ¶ Petitō in rem h ¶ e ꝓ vel. i ¶Res .i. eſtimacōk ¶ Stipulatus. nūc mutat ꝑſonas. de ſcd̓a ei tranſit ad terciam. Et nota ꝙ etiam realis actō deducitur in ſtipulacōefcā rei eſtimacōe et ita ipſa pecunia ſiue rei eſtimacō deducit̉ ī ſtipulacōꝫ et in acceptilacōem. nā ipſa res non p̄t. cūnemo reꝫ ſuam poſſit ſtipulari ſibi dari. ut. s. de iutil. ſti. §.ij. Sꝫ quō deducā eſtimacōꝫ cū non debeat̉. ℟. īmo qͣi debita eſt. lib̓at̉ enim excepcōne quaſi rei ven. ſi preſtat eſtimacōnē. ut. ff. de rei vē. eius rei et. l. ſe. ſi autem ipſa rē in