erunt ac ſi dixerint actamIn ſtipulacionibꝫ fideiuſſorum ſciendum eſt hocgn̓aliter accipi. ut qd̓cūꝫſcriptū ſit quaſi actū. videatur eciā actuꝫ Ideoqꝫ cōſtat ſi quis ſcripſerit ſe fideiuſſiſſe. videri omnia ſolenniter acta.De ſiltuerū oblimūLim ſcriptura fiebat obligacio. q̄nomībꝫ fieri dice

batur. q̄ nomīa hodie nonſunt in vſu. ¶ Plane. ſi qͥsdebere ſe ſcripſerit. qd̓ ſibinu̓atū non eſt. de pecunianiinime nu̓ata poſt multūtꝑiſ excepcione opponerenon pt̄. hoc enim ſepiſſimeꝯſtitutuꝫ eſt. ſic fit ut ⁊ hodie dum q̄ri non pt̄ ſcpͥtura obligetur. ſed ex ea naſcit̉ ꝯditio. ceſſante ꝟboꝝobligacōe ¶ Multū aūttēpus in hac excepcione

et grece. et. sͣ. de ꝟ. ob. ſꝫ vtꝝ. ac. ⁊ſcpͥtura. ac ſi vere itaa ¶ In ſtipulacōibꝫ. actū. q. d. ita dic̄­ fuiſſꝫ fc̄m. ꝙ fortefuit vel nō fuit actū c̓te p̄ſumit̉ ꝓ ſcpͥtura. ut ſic videaturactū. et ē hͨ ſcpͥtura pͥuata. dic̄. eī ſi qͥs ſe ⁊cͣ. ⁊ ex cā. vn̄ lꝯtinēti p̄iudicat nͥ ꝯtra ꝓbetur. ut. C. de nō nu. pec. gn̓alitet fac̄ ad hūc. §. ff. de ꝟ. ob. §. ſciend̓. et. C. d̓ ꝯtra ſti. l. ij.et. sͣ. t. i. §. ſi ſcpͥtū. inſcpͥtura at̄ pb̓lica cōſtat ei ſtādum multomagis. nͥ ꝯtͣ ꝓbeturut. C. d̓ ꝓbac. cū p̄ cibꝫ. et ī aut̓. de fide inſtru. §. ſi ꝟo mō ī pnͥ..§. coll̓. vj. Itē noͣ h̓p̄ſumi om̄ia ſolēnit̓acta quod ꝓbant ſupradicte. l. ac.b ¶ Solēniter. id eſtinterrogacōꝫ factaꝫfuiſſe quā ncc̄e eſt ꝑcedere. vt. sͣ. de ꝟ.ob. in pnͥ. et. C. d̓ cōtra. et ꝯmit. ſti. l. i.c ¶ Acta. ſꝫ ꝯtra. ff. d̓pb̓ lic. quecūqꝫ. §. fi.So. ibi ſunt extnͥſeceſolennitates de tutore a iudice. qͥ debentadeſſe cum pupillusvendit. et h̓ actus ꝓmiſſionis nullus eſt ſine actu interrogationis. vnde ex quo dixit fideiubēdo vel ꝑmittēdo ītelligitur interrogatio facta eſſe quaſi pars ꝓmiſſionis. etſic nō eſt extrinſeca ſolennitas cū ſit ꝑs ſtipulacionis.De literarū obligacōe que fit ſcriptura.Lim ſcriptura. id eſt ſolennitate qͣdā ſcriptura. q̄ꝑ quedam nomīa ſpēalia fiebat. vt ſubicit.e¶ Plane. licꝫ dicta verba ī vſu eſſe deſierint. plane ⁊cͣ.ꝯi qͥs. homo pͥuatus. idē ē et ſi fiat ꝑ aliū dūmō ꝑ publica ꝑſonā. aliud ſi ꝑ pͥuatā. ut. C. de ꝓba. inſtr̄a. Ar. tn̄ꝯtͣ. ff. d̓ pig̓. l. ſi fideiuſſor. §. i. ſꝫ ibi ī ſcribētis p̄iudiciumg ¶ Debe̓ .ſ. ex cā mutui et ſine ſtipl̓one. hͨ em̄ ꝟ credit̉.ba nō ſūt apta ad ſtipulacōꝫ. vt. sͣ. de ꝟ. ob. §. i. ſi aūt ſinecauſa nō p̄iudicat. vt. ff. de ꝓbac̄. cū de īdebito ī fi. Quidſi ſtipl̓o īterueīt ℟º. et tūc hꝫ locū effc̄us hꝰ ti. nā excepcͣ.ī factū pt̄ oppone̓. ut. C. e. l. cū vltra. et hͦ ſi ſpe future nu̓acōis. alias ſi tāꝙͣ iā eſſꝫ debitū. cū nō eſſꝫ. ſciēter ꝯfiteturvid̓r donare. alias .i. ſi nō vult donare. ſꝫ qꝛ credit ſe eidebe̓ nō vꝫ ſtipl̓o. qꝛ obicit̉ excepcō. ut. ff. de re. iur̓. l. cꝰ. etff. de excepc. do. l. ij. §. ij. Et noͣ caute hͦ ꝙ ꝑ ꝟba pn̄tiſ tꝑiſfit obligacio. vt ꝑ hͦ ſcribo me debe̓. vel ꝯfiteor iure debe̓vt h̓ d̓r. et ſic ē ꝯtra opi. nr̄aꝫ qͣ dicimus obligacōꝫ literisdebe̓ fieri ꝑ ꝟba futuri tꝑis tm̄. ut. C. de poſtu. l. ſub ſpēvt ſcribo me datuꝝ tibi. x. ex cā mutui. ad īſtar ſtipl̓acōisq̄ ꝑ ꝟba fut̉i tꝑis tm̄ fit. ut. ff. de ꝟ. ob. ſtipl̓onū. §. ſtipl̓oSꝫ c̓te nec hͦ dico ꝙ ꝑ hͨͦ ꝟba naſcat̉ nūc et nūc. ſꝫ ec̄ pͥꝰ nata ſit ſi ꝯfiteor ꝑ ꝟba pn̄tis vel p̄teriti tꝑiſ. et fa. C. d̓ ep̄i.audi. l. pn̄s. et. C. e. ī ꝯtͣctibꝫ ī pͥn. vel aꝑtius. nō faciūt hͨꝟba ut obliger. ſꝫ ut obligatꝰ p̄ſumar. lꝫ habeā excepcōꝫvel verius lꝫ apponā ꝟba pn̄tis tꝑis. tn̄ ſemꝑ ītelligūt̉ futura. qͥd em̄ ꝓdeſſet dice̓. ꝯfiteor me. x. accepiſſe. vel d̓be̓.x. ex cāmutui. et hͦ ſcribā n̄ intelligat̉. et ideo reddā. Itēqͥd ſi dicā. recepi ab illo. x. ex cā mutui. et hͦ ſcribā. ℟n̄. qͥda nō teneri ꝓpter ſupͣdictā rōꝫ. qꝛ ꝑ ꝟba fut̉i tꝑis d̓r fieriSꝫ certe ſatiſ puto ꝙ p̄ſumar obligatꝰ. ſic̄ cū ſcribo me debere. vt h̓. nec em̄ verbis. īmo rebꝫ legē imponimꝰ. ut. C.ꝯn̄ia del̓. l. ij. Vel dic ꝙ ibi ītelligit̉ futuꝝ vt ibi p̄dixi.

g¶ Scripſit. id eſt ſcriptura confeſſus fuerit.h ¶ Numeratū. alias em̄ ſi numeratū eſſet non literis. ſꝫ reobligatus eſſet. vt. sͣ. quibꝫ. mo. re ꝯtra. ob. i. ℟n̄.i ¶ Multū. hͦ exponit̉. jͣ. ꝓx. q̄ pr̄ ꝓponi ſiue petat actork ¶ Exceptōnē. ſcꝫ nō nu. pecuie­ ſiue n̄ vt ar. C. e. l. ſi qͣiet ī ſcpͥtis ẜm quoſd̓. et in aut̓. de temꝑ. nō ſo. pec. ſuꝑ do..§. i. vl̓ forte illd̓ ſpēciale jdote pͥmū tam̄ẜm Io. verius eſt.l ¶ Conſtitutū. ſcꝫ amalis imꝑatoribꝫ qͥfecerūt leges tales.C. e. ꝑ totū. vſqꝫ ad.l. gn̓aliter. nā poſtea iuſtiniani ſunt.in MHodie. ſic loquitur quaſi ſupͣdictaloquāt̉ ante temꝑaiuſtiniam. et nūc ſubicit ꝙ hodie ſit idemVel dic hodie. id eſtpoſtꝙͣ cucurrit hͦ tēpuſ .ſ. qͥnquēniū olīj.hodie bienniū. vt. jͣ.x. ⁊ẜm hoc non dꝫeſſe in textu.e ¶ Non pt̄. id ē dumquerimonia ꝓponerenon pt̄. de excep. nōnū. pec. qꝛ cūcurrit tꝑs. id ē obligabit̉ ꝑ ſcripturā ad dano ¶ Scpͥtura .i. ꝑ ſcripturā. ſꝫ certe dā pecuniā nō nuvid̓r neminē ſcpͥtura vel lr̄is obligari. ſꝫ ītellcū qͥ ex lr̄is.ꝑcipitur et verbis. ut. ff. de act̓. ⁊ ob. l. nō figura. qd̓ qͥdāꝯcedūt. ſꝫ c̓te vtrūqꝫ facit ad obligacōꝫ. et ip̄a figura lr̄arū. et ꝯſēſus quē exp̄mūt. et ꝙ dc̄a. l. d̓r nō figura .ſ. ſola.Itē nūqͥd et ꝑ ꝯtrariā ſcpͥturā obligacō ciuiliſ nata poterit tolli. vt ſi c̓ditor ſic ſcribit. ꝯfiteo me n̄ nu̓aſſe l̓ te ꝯfeſſū nō fuiſſe. l̓ illū ſoluiſſe. ℟º. ſic. vt. ff. de re. iur̓. l. nͥlt ā nap C Obliget̉. ſcꝫ ciuilit̓ et nat̉aliter poſt biēniturale ēum. qͣi bieniū pariat naturalē obligacōꝫ. nā an̄ erat ciuilistm̄ nō natural̓. cū nͥl numeratū fuerat. Itē ſi ciuilis nō eſſꝫfruſtra dice̓ tͣ hr̄e locū excepcō. dicimꝰ gͦ ꝙ ſola ciuilis ſitante biēniū. ſꝫ poſt biēniū naturalis adicit̉. vel qd̓ ē veriꝰnō adicit̉. ſꝫ pͥma ciuilis incipit hr̄e vim naturalis et ciuilisnā et ſtipulacio ē de iure ciuili. hꝫ tn̄ effc̄m naturalis obligacōis et ciuilis. nā ciuilis ꝑ ſe nō vꝫ ad exigendū. vt diximus. sͣ. de obli. §. i. Itē ſic eſt ī re iudicata. adhuc tn̄ dicūtquidā vt Ia. et hū. ꝙ ſi vult poſt biēniū excepc̄. opponereet ꝓbare ſibi. nō nū. pec. ꝙ admittit̉. ſꝫ ante biēmū ꝓbatc̓ditor. vt. C. e. l. ſi. ex caut̓. qd̓ c̓te ē equū. et ita biēniū hͦſolū oꝑet̉ ꝙ ꝓbacōis ꝯuertat̉ onus. et ec̄ ꝓ hijs fac̄. qd̓al̓ d̓r ꝙ nō fiat illicite exactōes. vt. ff. de off. p̄. l. illicitasSed c̓te aliter de iure vid̓r ſcꝫ ut nullo mō admittat̉ eciaꝫꝓbās. nā ſacramētū nō pt̄ deferre. qd̓ ē ſpēs ꝓbacōis. ut.C. e. l. ī ꝯtractibꝫ. §. illo. et. C. de iur̓ deli. l. fi. §. licencia.Sꝫ c̓te ſatis credo primū veꝝ et equū. nec obſtat ꝙ de iuram̄to dixi. qꝛ ex tꝑe illiꝰ legis ī ꝯtractibꝫ nō hꝫ iuram̄tūvim ꝓbacōis ſi nō vult adu̓ſariꝰ. ut. C. de iuiur. l. gn̓al̓r.q ¶ Cōdc̄o .ſ. ex illa. l. C. nō nu. pe. l. ī ꝯtͣctibꝫ. (.§. ſin aūtr ¶ obligacōe. id ē ſtipl̓acōe. que verbis fit. nā tūc ti. iſteceſſat. et habet locū. sͣ. de ꝟ. ob. qn̄ accepit. vel hꝫ locumexceptio in factum. vt. C. e. t. cum vltra.s ¶ Multū. quia poſt multū tempus exceptionē ꝓponerenon poteſt. vt. sͣ. modo dixi. Quid ſit multū exponit hic. etnota multū ꝓ qͥnquennio poni. ſed diu ꝓ decennio ponitvt. ff. qui et a quibus ſi cū fideicō. §. ariſto. Accux.