Septima etas mūdi

Uam fragilis ſit vita hominū. qͣꝫ plena maloruꝫQuam breuis. ⁊ miſera. voluite mente ciuesCum regna. nec comites poſſint depellere mortemNec iuuenum numerus. nec numerus ſenumErgo omnes iuuenes pueri cunctiqꝫ ſeneſqꝫConſpiciant. omnis me tueatur homoPrecipue qui me quondam videre potentemQuos mors dira ſuo proſequitur gladioQuid mihi diuitie? quid opes? quid gloria mūdiProfuerint: nunc ſum conſcius ipſe mihiQuid iuuat argenti atqꝫ auri tenuiſſe talentaQuid tenuiſſe agros. amplaqꝫ regna mihiNam cuncta hec regio metuebat nomīa noſtraHorrebat famam imperiumqꝫ meumNunc lapidis ſeruus nunc me tenet improba tellus

Nunc bellum indicunt angues vermeſqꝫ meumqꝫDilacerant corpus oſſaqꝫ lecta iacentQuāuis diuitis fuerit mihi magna poteſtasVt mea ſit priſcis equiparanda bonisNon tamen hijs copijs potuit vita mea tueriQuin mors eriperet meaqꝫ priuaret eisDefleat hunc caſum ciuis omnis. omniſqꝫ priuatusDent lacrimas cunctident gemituſqꝫ ſimulHanc inopes timeant diuites iuueniſqꝫ ſeneſqꝫMatres atqꝫ viri cuncta creata tremantErgo omnes quicunqꝫ legent hec carmina noſtraNon dubitent iam iam talia facta ſequiItaqꝫ te exhortor elegos qui legeris iſtosUt mors ſit cordi conſociata tuo